Elekcja Ministra Magii Italii w 1991 (II)

Elekcja Ministra Magii Italii w 1991 roku - były to 66. wybory, podczas których elektorzy wybrali księcia Abraxasa Volturi na najwyższy magiczny urząd w Italii na sześcioletnią kadencję. Były to drugie wybory w tym roku, ponieważ minister Kajusz Pazzi podał się do dymisji z powodu niemożności dobrej współpracy z rodem Volturi.

Przygotowanie do elekcji

Zgodnie z ordynacją wyborczą z 1952 roku zarządzono wybór elektorów według następującego klucza:

• Ród Volturi - wybiera 15 elektorów mających co najmniej w dniu wyborów ukończone 18 lat:
• Miasto Volter - wybiera 15 elektorów mających co najmniej w dniu wyborów ukończone 21 lat:
• 10 rodów z Rzymskiej Rady Arcyczystych Rodów Czystej Krwi - wybierają w drodze wewnętrznych wyborów dziesięciu elektorów mających co najmniej w dniu wyborów ukończone 18 lat:
• Największe trzy miasta, gdzie odsetek czarodziejów jest najwyższy - wybierają 15 elektorów mających ukończone 21 lat:
• 20 regionów - wybierają łącznie 100 elektorów. Każdy region ma równą ilość przedstawicieli. Elektorowie muszą mieć ukończone co najmniej 25 lat w dniu wyborów:

Minister Kajusz Volturi w rozmowie z Kajfasz Volturi zadeklarował, że zamierza zrezygnować, ponieważ nie może w rzeczywistości kierować Ministerstwem Magii bez jego zezwolenia. Krytykował seniora rodu Volturi za zaborczość w kwestii Albusa Cullena, którego zamierzał ułaskawić. Chciał zakończyć rozbijający czarodziejów konflikt, czego nie można było powiedzieć o Kajfaszu. Innym problemem była wręcz otwarta wroga postawa Fineasa Nigellusa Xan do rodu Volturi. Własnie temu człowiekowi Kajusz powierzył resorty siłowe. Kajfasz Volturi blokował wszystkie inicjatywy i decyzje ministerstwa. Chciał zmusić wszystkich do uległości. Równocześnie w samym Volterze wzrastała psychoza przed możliwym zamachem ze strony Albusa Cullena. Kaliope Merowing była w ciąży z Aro Volturi. W rodzinie panował strach, bo 24 lata wcześniej po narodzinach najstarszego syna Abraxasa Volturi i Esme Volturi Albus Cullen dokonał udanego zamachu na życia Łukasza Aleksandra. Natomiast Minister magii nie podzielał obaw Kajfasza i jego rodziny. Uważał, że nie należy wprowadzać wszystkich czarodziejów w stan psychozy. Gdy w końcu uznał, iż walczy z wiatrami ogłosił swoją rezygnację:

My Kajusz Linus Pazzi, zrodzony z Rzymskiej Rady Arcyczystych Rodów Czystej Krwi, Książę Italii i wybrany Minister Magii ogłaszam, że rezygnuję z powierzonego mi przez czarodziejów urzędu z powodu niemożności jego pełnienia. Mój konflikt z Kajfaszem Volturi o kształt polityki, a także o brak chęci powstrzymania psychozy związanej z narodzinami syna księcia Aro Volturi nie pozwala na prawidłowe funkcjonowanie Ministerstwa Magii Italii. Proszę Wielkiego Mistrza rodu Volturi o rozpoczęcie przygotowań do przeprowadzenia elekcji. Niech mój następca będzie wstanie zapobiec erozji demokracji.

— Akt Rezygnacji Ministra Magii Kajusza Pazzi, 29 V 1991 Rzym

Kajfasz Volturi wyznaczył, że do 16 czerwca wszystkie podmioty muszą wybrać swoich przedstawicieli. Pozostało więc bardzo niewiele czasu. Elektorzy wybrani 3 miesiące temu w większości ponownie znaleźli się w skład Kolegium elektorskiego.

Kandydaci

Zgodnie z ordynacją w wyborach musi wystartować co najmniej trzech kandydatów mających poparcie przynajmniej dziesięciu elektorów z trzech podmiotów. Zgłosili się:

• Abraxas Volturi
• Fineas Nigellus Xan
• Leon Colonna

Programy wyborcze

Kilka miesięcy wcześniej gdy wybierano następcę Natalii Malfoy powstała mniejszość blokująca, która nie pozwoliła na wybór Abraxasa Volturi. Byli to przede wszystkim elektorzy regionów i miast (Neapolu, Wenecji i Mediolanu). Łącznie mieli 50 mandatów. Kajfasz Volturi czy tego chciał czy nie musiał pójść z nimi na układ. Wyraził zgodę na to by ich kandydat został ministrem magii, ale musiał pochodzić z Rzymskiej Rady Arcyczystych Rodów Czystej Krwi. Wybór padł na liberalnego Kajusza Pazzi. Po jego rezygnacji mniejszość blokująca uległa rozproszeniu. Część elektorów po prostu nie wierzyła, że senior rodu Volturi pozwoli na odebranie sobie choćby części władzy. kilkunastu z nich próbowało powołać nową grupę, której zadaniem było urwanie łba kandydaturze Abraxasa Volturi. Część przedstawicieli regionów żądali, aby Natalia Malfoy wróciła na urząd. A ta odmówiła, ponieważ jej zdrowie nie pozwalał na pełnienie tak poważnej funkcji.

Elekcja zaczynała się w dniu 22 czerwca od prezentacji kandydatów. Abraxas Volturi przedstawił cztery punkty, które zamierzał zrealizować: 1) poprawa współpracy z rządem w zakresie polityki ochronnej zdrowia, 2) zmniejszenie deficytu budżetowego poprzez restrukturyzację wydatków 3) zwiększenie samodzielności regionów w ramach ministerstwa magii, 4) powstanie urzędów prefekta Rzymu, Neapolu, Mediolanu, Volteru i Wenecji dla lepszej koordynacji polityki z największymi ośrodkami czarodziejstwa w kraju. Przewidywał, że po zakończeniu kadencji budżet ministerstwa będzie albo zbilansowany, albo bliski likwidacji deficytu.
Fineas Nigellus Xan zaproponował, aby ponownie napisać ordynację wyborczą. Według nowych przepisów ministra wybierali by elektorzy gmin. Byłoby ich około 8 tysięcy. W opinii Fineasa ród Volturi straciliby swoje wpływy, a co za tym idzie rządy demokratyczne stałyby się rzeczywistością. Kolejnym problem jaki wskazywał to deficyt budżetowy. Po pierwsze proponował zakazać tworzenia budżetu gdzie byłby deficyt. Równocześnie należało uchwalić pakiet praw, które by nakazywały zlikwidować braki w kasie w ciągu trzech lat. Dla lepszej kontroli poczynań ministra magii powinno powołać się Radę Regionów, której zadaniem byłaby weryfikacja jego działań.
Leon Colonna podobnie jak Fineas chciał również nowej ordynacji, ale on postulował, aby tylko elektorzy regionów wybierali ministra. Równocześnie pełniliby role parlamentu czarodziejów, którego kadencja wynosi 6 lat. Minister magii stałby na jego czele, a w razie jego rezygnacji nie musiano by powtarzać całej procedury wyboru elektorów, ponieważ parlament jest "zawsze gotowy do działania". W kwestii deficytu uważał, że ród Volturi rządzący w ministerstwie nieprzerwanie 1914 roku powinien pokryć deficyt z własnych pieniędzy.

Wybór ministra

Elekcja należała do bardzo krótkich ze względu na to, że przeprowadzono zaledwie dwa głosowania w ramach jednej tury. Jeszcze przed pierwszym znaczna część elektorów regionów doszła do porozumienia z Kajfaszem Volturi, iż poprą kandydata rodu Volturi, ponieważ nie zdołają na nikogo scedować problemy deficytu budżetowego. Za głównego winowajcę powstania dziury w kasie uważano Wielkiego Mistrza. Popierany przez niego Abraxas Volturi musiał zapewnić o gotowości pokrycia części zadłużenia z pieniędzy rodu.

Procedura wyboru ministra mówi jasno - kandydat musi uzyskać co najmniej 3/5 głosów przy udziale 115 elektorów by jego wybór był ważny. Pierwsze głosowanie miało miejsce o godzinie 13:30. Uczestniczyło w nim 112 elektorów. Najlepszy wynik uzyskał Abraxas Volturi (89 głosów), potem Leon Colonna (15 głosów) i na końcu Fineas Nigellus Xan (8 głosów). Choć Abraxas zdobył powyżej wymaganych 60%, to wzięło udział za mało posłów by zakończyć procedowanie. Kolejne głosowanie odbyło się o 18:30. Wzięło udział 145 elektorów. Abraxas Volturi zdobył 119 głosów, Fineas Abraxas Xan 14 głosów a Leon Colonna 12. Abraxas Volturi zwyciężył znacznie z większą przewagę nad pozostałymi kandydatami.

Zaprzysiężenie Abraxasa miało miejsce w dniu 29 czerwca. Tego samego dnia powołał swój rząd.

Zobacz też

• Elekcja Ministra Magii Italii w 1991 (I)