Dawid Ross

Dawid Alexander Ross - (ur. 16 lutego 1923 w Wiedniu, Austria) czarodziej czystej krwi, austriacki polityk, prawnik, wieloletni urzędnik Ministerstwa Magii Austrii piastujący wysokie stanowiska, od 2014 Minister Magii.

Biografia

Dawid urodził się w mieszanej austriacko-żydowskiej rodzinie w Wiedniu. Ojciec - Rudolf Ross (1893-2000) był prawnikiem, a matka Estera Rozenbaum (1895-1974) pielęgniarką w szpitalu. Odebrał dobre podstawowe wykształcenie. Rodzina w 1936 roku uciekła z Austrii do Włoch. W 1942 roku ukończył volterowską szkołę dla czarodziejów. Dawid mimo zakazów Volteru potajemnie zaciągnął się do armii amerykańskiej. W 1944 roku walczył we Francji. W styczniu 1945 roku został zdemobilizowany na wniosek gubernatoratu miasta czarodziejów, ponieważ nie zmieniono decyzji o chęci wstąpienia do armii. Urzędnicy zrezygnowali z postawienia Dawida Rossa przed sądem w zamian za odpracowania społecznie 1000 godzin. Równocześnie jego rodzina miała problem z prawem pobytu w mieście. Już w grudniu 1945 roku wysłano do nich zapytano kiedy będą w stanie opuścić stolicę czarodziejów. Dawid chciał za wszelką cenę powstrzymać ewentualną ekstradycję swojej rodziny i aby osiągnąć cel w 1947 roku rozpoczął studia prawnicze, które ukończył w 1952 roku. Co roku składał wniosek o azyl polityczny. Ostatni raz zrobił to w 1951 roku, bowiem otrzymał prawo pobytu na czas nieokreślony, natomiast ojciec na pięć, a matka na dwa lata. W 1955 roku wrócił wraz z rodzicami do Austrii. W zasadzie nie znał kraju dzieciństwa. W lutym 1956 roku wstąpił do Austriackiej Partii Konserwatywnych Czarodziejów. Przełożeni szybko zauważyli jego inteligencję, bystrość, znajomość języków obcych. Fakt, że mieszkał przez ponad dekadę w Volterze dodawał mu animuszu. Początki kariery politycznej miał skromne, jednak rzetelnie pracował na swoja pozycję i w partii, jak i jako radca prawny.

W 1959 roku startował do Parlamentu czarodziejów w Austrii z ramienia Austriackiej Partii Konserwatywnych Czarodziejów. Uzyskał mandat otrzymując 5265 głosów. Znalazł się w opozycji wobec ministra Karla Werwolf, którego Partia Liberałów uzyskała 59 ze 100 mandatów. Dawid pracował w komisji sprawiedliwości. Jako jeden z nielicznych głośno mówił o usunięciu nazistów z magicznego sądownictwa. W 1961 roku głosował na urzędującego ministra, ponieważ "Spełnia oczekiwania społeczności magicznej, aby zachować równowagę i sprawiedliwość w Austrii.". Za to głosowanie wyrzucono go z partii. Karol Werwolf zaprosił go do współpracy. Od 16 stycznia 1962 roku pełnił funkcję wiceprzewodniczącego wydziału sprawiedliwości. W wyborach 1963 roku kandydował jako kandydat niezależny. Uzyskał 4144 głosy i pozostał poza parlamentem czarodziejów. Będąc rozczarowany swoją przegraną wyjechał do Volteru. Rodzice wrócili tam już w 1959 roku. Pozwolono Dawidowi prowadzić własną kancelarią, jednak i w stolicy czarodziejów nie odnalazł swojego miejsca. W 1966 roku wrócił do Austrii by kandydować w wyborach uzupełniających. I tym razem wygrał je dzięki sprawnej kampanii wyborczej. Rok później potwierdził swój stan posiadania i jako jeden z czterech kandydatów niezależnych dostał się do parlamentu. Trzy miesiące później wybierano ministra magii. Otwarcie poparł Gertrude Eulen, którą otrzymała 61 głosów. Dawid Ross został wiceministrem Magii i odpowiedzialnym za stosunki z rodem Volturi. W latach 1968-1970 negocjował z rządem austriackim poszerzenie kompetencji ministerstwa magii w szkolnictwie początkowym. Ross nalegał by dla niemagicznych uczniów wprowadzono takie przedmioty jak historia magii czy eliksiry. Argumentował to zdobyciem wiedzy w zakresie zachowania bezpieczeństwa przy używaniu środków magicznych, a poznawanie przeszłości czarodziejów pozwoli zrozumieć magię. Za jego sprawą Od września 1970 roku czarodzieje w klasach 4-7 uczyli się matematyki i języka niemieckiego jako przedmiotów obowiązkowych. W 1971 roku Dawid Ross uzyskał po raz czwarty mandat poselski. Otrzymał 11312 głosów, najwięcej spośród wszystkich. Pozostał na urzędzie wiceministra magii. W 1973 roku ponownie poparł Gertrude Eulen na drugą kadencję. Został jej najbliższym współpracownikiem. Pełnił funkcję dyrektora wydziału kontaktów z władzami państwa. W zasadzie zastąpił ministrę magii na posiedzeniach rządu. W 1975 roku ponownie uzyskał najwięcej głosów w wyborach do parlamentu czarodziejów. Zarówno rząd, prezydent, jak i większość czarodziejów uważało, że to właśnie on zastąpi Gertrude Eulen.

W listopadzie 1978 roku "Der Kleine Frosch Zeitung" opublikowało na swoich łamach artykuł o powiązaniach Dawida Rossa z magicznymi terrorystami. Sprawa nabrała ogromnego rozgłosu nie tylko w kraju, ale i na arenie międzynarodowej. Powszechnie żądano jego dymisji. W dniu 26 listopada ministra magii odwołała go ze wszystkich stanowisk. Czarodzieje protestowali przed parlamentem, aby złożył też mandat. W czasie grudniowych obrad plenarnych chciał bronić się na mównicy, jednak nie tylko protestujący zakrzyczeli go, ale też posłowie. Gertrude nakazała mu opuścić mównicę. W dniu 15 grudnia wydał oświadczenie, w którym napisał:
Szanowni wyborcy zostałem oskarżony o czarodziejski terroryzm. Nie spocznę póki moje imię zostanie oczyszczone z błota jakie na nim ciąży. Będę walczył o sprawiedliwość. Świadomy, że nie wygląda to wszystko zbyt dobrze złożę mandat poselski.
Tak jak obiecał zrobił to. Nakaz aresztowania władze austriackie wydały w wigilię. Wielki Sędzia Volteru Kajfasz Volturi (1871-2010) odmówił nawet rozpatrzenia sprawy. W jego opinii Dawid Ross zostałby aresztowany natychmiast gdyby współpracował z terrorystami. Nie mniej w lutym 1979 roku przekazano go Volterowi. Tymczasowy areszt trwał przez kolejne dwa miesiące. Kajfasz Volturi wydał oficjalny dokument, w którym wyraźnie podkreślono, że Dawid Ross jest zupełnie niewinny. Mimo odzyskania wolności pozostał w Volterze. Zrezygnował na jakiś czas z aktywnego udziału w polityce. Parlament wybrał Anne Poniatowską, przywódczynię opozycji. W 1982 roku Austria uznała jego aresztowanie za niebyłe, ale to nie zachęciło go do powrotu do ojczyzny. Tak więc nie brał udziału w wyborach w 1983 roku. W latach 1981-1988 prowadził w Volterze kancelarię prawną dla niemieckojęzycznych czarodziejów, którzy naruszyli zasady miasta. W wieku 65 lat przeszedł na emeryturę i wrócił do Austrii.

W 1990 roku Anna Poniatovsky zaproponowała mu start w wyborach na ministra. Jego kandydaturę poparło blisko 24 tysiące czarodziejów. Jednakże odrzucił propozycję. Poparł Vaclava Dupnego. Dawid także nie kandydował w wyborach do parlamentu. W latach 1992-1994 był asystentem ministra magii. W dniu 9 września 1993 roku został wybrany do parlamentu w wyborach uzupełniających. Półtora roku później ponownie uzyskał mandat. Vaclav Dupny mianował go wiceministrem magii ds. kontaktów z parlamentem. Dawid de facto został przewodniczącym obrad zgromadzenia czarodziejów. W 1997 roku ponownie poparł Vaclava Dupnego. Na urzędzie wiceministra pozostał do 1995 roku kiedy wyjechał do Volteru z przyczyn rodzinnych.

Ojciec Dawida wymagał już opieki. Volter odmówił przyznania mu bezpłatnej opiekunki, ponieważ miał zbyt za wysokie dochody. Dawid w imieniu ojca zawarł umowę z domem opieki. Równocześnie zmęczony polityką zawiadomił ministra Dupnego, że musi podreperować swoje zdrowie. Oficjalnie rozpoczął starania o zbycie majątku swojego i ojca w Volterze. Rudolf Ross zmarł w dniu 7 lutego 2000 roku. Dziesięć miesięcy później Dawid powrócił do Wiednia.

To co zastał bardzo mocno go rozczarowało. Opozycja pod kierownictwem Ludwiga Fuchsa (1900-2014) zdobyła władzę i szła po urząd ministra magii. Konserwatyści zostali rozbici przez afery z ich udziałem. W przeciągu kilku lat odwrócił się od nich nawet żelazny elektorat. Dawid w dniu 7 lutego 2001 roku założył nową partię Front Konserwatywnych Czarodziejów. Jej celami były: współpraca z rządem federalnym i rodem Volturi poprzez ambasadę, tworzenie prawa magicznego w pełni kompatybilnego z krajowym i unijnym, reforma systemu oświaty poprzez wydłużenie okresu nauki z siedmiu do ośmiu klas. Pierwsza i druga klasa zawierały by przedmioty niemagiczne, a od czwartej klasy wprowadzono by obok matematyki i języka niemieckiego fizykę i geografię. W kwestiach gospodarczych palącym problemem był brak zgody rządu na handel eliksirami do chemii gospodarczej z ograniczonym użytkowaniem. A w polityce monetarnej równoległe korzystanie ze złotego Volteru i marki austriackiej. W wyborach w 2003 roku zdobyli 41 mandatów. Konserwatyści, mimo że uzyskali najwięcej mandatów to nie utworzyli stabilnej rządzącej większości. Ogromna porażką obozu traktowano wybór Ludwiga Fuchsa na ministra magii.

W 2007 roku Front zdobył w wyborach 48 mandatów. Przyszłość ministra Fuchsa stanęła pod znakiem zapytania, ponieważ wszyscy posłowie konserwatywni posiadali większość bezwzględną, licząc także posłów niezależnych. Kohabitacja przebiegała w bardzo nerwowej atmosferze. Dawid do każdej propozycji rządu magicznego miał kontrpropozycję. Tym bliżej było do wyborów tym spór polityczny zamieniał się w pyskówkę. Ambasada de facto poparła ministra magii, czego Dawid im nie zapomniał. On też popełnił fatalny błąd, ponieważ wystawił młodego, nikomu nieznanego kandydata, przeciwko Ludwigowi Fuchsowi. Andreas Fritzl podzielił konserwatystów. Niektórzy z nich publicznie wzywali Rossa by nie ukrywał się za marionetką. Posłowie niezależni uzależnili swój głos od programu. Bezpośrednio przed głosowaniem aż 18 konserwatystów wyszło z sali. W elekcji uczestniczyło więc 82 posłów. Ludwig Fuschs otrzymał 42, Fritzl 37. Po tym głosowaniu partia Rossa rozpadła się. Dawid kompletnie nie był wstanie zapanować nad swoimi kolegami partyjnymi. Po wyborach nie było silnej siły politycznej mogącej opanować sytuację. ambasador Volturi Paweł Thor wymuszał konkretnie działania - po pierwsze ograniczono detaliczny handel i sprzedaż eliksirów służących do przemysłu chemicznego, ogłoszenie daty wyborów do samorządu terytorialnego na 16 sierpnia 2009 roku. Dawid postanowił o złożeniu mandatu i założenia nowej partii.

Zrobił to na początku 2011 roku. Austriacka Partia Sprawiedliwości weszła na scenę polityczną z przytupem, po tym jak zorganizowała ogromny protest w Wiedniu przeciwko ministrowi magii. W wyborach w 2013 roku zdobyli 63 mandaty. W dniu 16 lutego 2014 roku zmarł Ludwig Fuchs. Jego obowiązkowi przejął ambasador rodu Volturi. Annuziata von Falkenberg-Hohenzollern-Sigmaringen-Hohenlohe zarządziła wybory na 12 kwietnia. Wygrał je prawie jednogłośnie Dawid Ross.

W latach 2014-2016 negocjował prawo czarodziejów do zasiadania w Oesterreichische Nationalbank. Minister magii chciał mianować do niego dwóch przedstawicieli na okres czterech lat. Równocześnie W kwietniu 2015 rokupowiadomił Volter o planowanym transporcie złota ze stolicy czarodziejów do Wiednia. Rozwiązanie umowy miało miejsce w dniu 22 listopada 2015 roku. Jednak Dawid popełnił nie pierwszy już bardzo poważny błąd, ponieważ nie zaczekał na wyniki rozmów z rządem. a ten pod wpływem Hadriana Estoriana ostatecznie odrzucił propozycję o rozszerzenie składu Oesterreichische Nationalbank o czarodziejów. Volturi wyznaczyli datę odbioru kruszców na początek lutego 2016 roku. W ten sposób Volter postawił go przed ścianą. Czarodziejom de facto groziło bankructwo. Nowa umowa zawarta w listopadzie 2015 roku na okres trzech lat zdecydowanie była mnie korzystna niż ta poprzednia z 1874 roku. Austria musiała opłacać volterowskich urzędników za prowadzenie jej konta od każdej przeprowadzonej operacji, a nie jak do tej pory ryczałtowo za cały rok.

W listopadzie 2015 roku wprowadził nowe prawo dotyczące służby zdrowia. W porozumienia w ministerstwem zdrowia Austrii utworzono przy szpitalach oddziały magicznej prewencji. Podzielono je na dwie części - dla zwykłych ludzi i czarodziejów. Równocześnie nakazał samorządom, aby utworzyli przynajmniej trzy ośrodki podstawowej służby zdrowia. Miały udzielać pomocy tylko w magicznych przypadłościach. Społeczność magiczna bardzo pozytywnie przyjęła zarządzenie. Minister magii przeznaczył na ten cel 11,3% magicznego podatku. Rząd zaproponował, że 3,3% podatku dochodowego będzie przekazywał na ten cel w związku z leczeniem niemagicznych Austriaków. Stosowna umowa została podpisana w dniu 19 listopada 2015 roku. W lutym 2017 roku zaproponował rządowi Christiana Kerna powołanie wspólnego ministerstwa zdrowia i magicznej prewencji. Ostatecznie pomysł padł, ponieważ Komisja Europejska uznała to za zbyt głęboką ingerencję magii w sprawy państwa.

W wyborach w 2017 roku jego partia uzyskała 55 mandatów. Krytycznie wobec kampanii wyborczej wyrażał się ambasador Hadrian Estorian. W jego opinii opozycja miała zdecydowanie mniejsze szanse, ponieważ poświęcono im mniej czasu w mediach. Dawid wniósł do Volteru wniosek o odwołanie ich przedstawiciela. Ferdynand Volturi odmówił. Dawid bez konsultacji z rządem wysłał Hadriana na konsultacje. Ten krok spowodował ogromny kryzys dyplomatyczny na linii ministerstwo magii-Wiedeń-Volter. Rząd chciał zachować obecnego przedstawiciela, ponieważ bardzo dobrze układa im się współpraca. Natomiast współpraca ambasady z czarodziejami to była bardzo ciężka batalia. Minister nigdy nie odpuszczał Estorianowi. Na każdym polu rywalizował w nim. Decyzją Ferdynanda z dnia 16 grudnia 2017 roku nakazał Estorianowi powrót na konsultacje. Dwa tygodnie później ranga ambasady została obniżona do charge d'affairs. W dniu 8 stycznia 2018 roku rada Austriackiej Partii Sprawiedliwości zdecydowała, że Dawid Ross nie będzie kandydować w kolejnych wyborach. W 2018 roku kończyła się skarbowa umowa z Volterem. Ferdynand Volturi wyznaczył Łukasza Volturi do negocjacji ewentualnie nowej umowy. Volterowski przedstawiciel już pod koniec stycznia 2018 roku przedstawił pierwsze żądania - po pierwsze dymisji ministra magii, zawarcie umowy na okres pięciu lat, obniżenie kosztów obsługi austriackiego złota i przywrócenie ambasadora Hadriana Estoriana. Kanclerz Sebastian Kurz w ramach negocjacji opowiedział się za ponownym podniesieniem rangi do stanu przed kryzysu. W dniu 21 lutego 2020 roku odbyły się wybory ministra magii. Dawida wybrano niemal jednomyślnie. Urząd będzie pełnił do marca 2026 roku.

Dawid nigdy nie ożenił się. Jego życiową partnerką była Estera Rozenbaum.

Poprzednik Ludwig Fuchs

Minister Magii Austrii 2014-urzęduje

Następca