Biogramy zabitych w wypadku na jeziorze panteonowym w 1814 roku - są to ofiary śmiertelne, które zginęły w wyniku zawalenia się zalanych stropów Panteonu ofiar wojny z centaurami. W dniu 20 kwietnia 1814 roku Jezioro panteonowe pochłonęło 45 ludzi. Poniżej zawarto krótkie biogramy, którzy ponieśli śmierć.

Biogramy

A

Eteokles Abra

Eteokles Abra (ur. 2 grudnia 1760 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi. Obywatel Volteru i wyznawca religii rzymskokatolickiej. Jego rodzina mieszka w stolicy czarodziejów co najmniej od X wieku. Eteokles był synem Heraklesa Abra (1735-1811) i Marty Tyronii (1734-1819). W latach 1771-1778 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów. Dzięki wysoko zdanym egzaminom mógł wstąpić do szkoły oficerskiej, pomimo bycia czynnym chrześcijaninem. Od 1782 roku pracował w straży miejskiej. Zajmował się tam przestępczością zorganizowaną. Dodatkowo zdał egzaminy na instruktora nurkowania. W 1781 roku ożenił się z Giovannią Lynolli (1762-1820). Mieli kilkoro dzieci, w tym Katarzynę Abra (1782-1857). Za swojego życia poznał wnuka - Wilhelma Jordannes (1802-1882). Prawnuk Eteoklesa - Herakles Jordannes (1826-1912) również zajmował się nurkowaniem.

Kalikst Anziano

Kalikst Anziano (ur. 7 sierpnia 1769 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów - zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi. Volterowski sportowiec i uczestnik igrzysk czarodziejów w pływaniu. Jego rodzina mieszkała w Volterze od połowy VIII wieku. Należała, więc do jednych z najstarszych w stolicy czarodziejów. Kalikst od dziecka uprawiał pływanie i czasami nurkowanie. Znany był w rodzinie, że szukał mocnych wrażeń a takich spokojnie można zaliczyć zalane ruiny panteonu ofiar wojny z centaurami. w latach 1780-1787 studiował magię w Volterze. W 1792 roku uzyskał stopień magistra nauk prawnych i pracował w kancelarii ojca. W chwili śmierci żyli nie tylko oboje rodzice - Aleksander Anziano (1742-1822) i Filippa Xan (1743-1870), ale też dziadkowie Maurycy Anziano (1718-1814) i Ludwika de Faberche (1718-1816). W wieku 21 lat ożenił się z Teresą Joust (1770-1841).

B

Mateusz Barski

Mateusz Barski (ur. 7 listopada 1781 w Krakowie, Rzeczpospolita Obojga Narodów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, polski obywatel rezydujący w Volterze. W latach 1792-1799 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów. Wraz z rodzicami otrzymał prawo rezydentury w stolicy czarodziejów ze względu na volterowskie obywatelstwo matki. Mateusz zajął się sportem zawodowo. Grał w lokalnych klubach piłkarskich. Jego rodzice to: Łukasz (1758-1842) i Marta Filerotto (1760-1835), dziadkowie to Stanisław (1736-1810) i Agnieszka Płażyńska (1737-1815), pradziadkowie to: Stanisław (1712-1773) i Lidia Razumina (1714-1781), prapradziadkowie to: Paweł (1689-1761) i Teresa Szydłowiecka (1691-1755) i praprapradziadkowie: Andrzej (1661-1734) i Hogata Mełczyńska (1663-1730). W 1810 roku Mateusz ożenił się z Marią Pgotte (1789-1888). Linia potomków jest następująca: córka Hera (1812-1867), wnuk Tomasz Avioun (1835-1921), prawnuczka Anna (1857-1938), praprawnuk Łukasz Tomazzi (1880-1963) i prapraprawnuk Adam (1909-2004)

Feliks Barthamelus

Feliks Barthamelus - (ur. 27 maja 1781 roku w volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, volterowski etnograf i nauczyciel akademicki. W latach 1792-1799 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów. Po zdaniu egzaminów końcowych studiował historię i etnografię na Uniwersytecie w Volterze. W 1805 roku obronił prace magisterskie na obu kierunkach. Do jego zainteresowań należało badanie kultury Etrusków i ich wpływu na Volter w okresie początków rządów Lukanosów. W 1810 roku obronił pracę doktorską i rozpoczął pracę na Uniwersytecie w Volterze jako adiunkt. W wolnych chwilach pływał, biegał i podróżował po świecie. Feliks był synem Michała (1759-1875) i Deodymy Bustell (1761-1842). Dziadkowie paternalni - Xaeon (1732-1814) i Urszula Nitecco (1734-1818) pracowali w gubernatoracie miasta w różnych oddziałach na przestrzeni lat. Pradziadek Feliksa - Feliks (1708-1794) również był etnografem i historykiem. W czasie podróży do Stambułu poznał swoja przyszłą małżonkę Hustafe Decemerli (1715-1778). Na długo przed katastrofą w Jeziorze Panteonowym Feliks ożenił się z koleżanką z roku Moreą Guccini (1781-1869). Ich syn Michał (1808-1888) również pracował na uniwersytecie w Volterze jako etnograf. Z kolei wnuk Cadmus (1833-1921) na Wydziale Prawa. Uniwersytecką tradycję rodzinną kontynuował kolejny potomek Feliksa - jego imiennik (1858-1937). Pełnił nawet funkcję dziekana wydziału Kulturoznawstwa. Praprawnuk Leon (1891-1938) z zginął w czasie wyprawy etnograficznej do Etiopii. Jego ciało odzyskał Karol (1920-2005) będący w armii rodu Volturi. Tradycję uniwersytecką kontynuowała praprapraprawnuczka Zofia (1944-2024).

Leon von Bernstein

Leon von Bernstein (ur. 25 maja 1782 roku w Wiedniu, Święte Cesarstwo Rzymskie, Arcyksięstwo Austrii-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, niemiecki arystokrata, filolog romański, znawca kultury rzymskiej ekopi pryncypatu. Jego rodzice to Wilhelm von Bernstein (1760-1823) i Lutecja von Krajevitsch (1763-1831). W latach 1793-1800 uczył w szkole dla czarodziejów w Volterze. Rodzice chcieli, aby pozostał w stolicy czarodziejów ze względu na wojny napoleońskie. Niestety w 1806 zaciągnął się do armii austriackiej. służył w niej kolejne 5 lat do czasu kiedy został poważnie ranny. Do Volteru przyjechał w styczniu 1814 roku. Był na bardzo długim urlopie. z nudów postanowił nauczyć się nurkować. Zginął w katastrofie panteonu. Leon nigdy nie ożenił się. Z jego wspomnień wynikało, że był homoseksualistą. Przez lata odpierał próby ożenienia go. Od 1799 roku znajdował się w nieformalnym małżeństwie z Aleksandrem Muscat (1782-1844).

Aleksander Bittoni

Aleksander Bittoni (ur. 17 listopada 1768 roku w Wenecji, Republika Wenecji-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi. W latach 1779-1787 studiował magię w rzymskiej szkole dla czarodziejów. Następnie zgodnie z rodzinną tradycją zajął się handlem towarami luksusowymi. Od 1796 roku działał na terenie Volteru. Sprzedawał w stolicy czarodziejów wyroby kosmetyczne sprowadzane z Bliskiego Wschodu. Jego rodzice - Wiktor Bittoni (1745-1840) i Miranda Riggo-Monti (1747-1869) - handlowali tymi samymi produktami, ale na terenie całej Italii i Hiszpanii. Dziadkowie - Aleksander Bittoni (1719-1774) i Zofia Gargis (1722-1812) odpowiadali za rynek rosyjski. Rodzina bittonich nie była zainteresowana volterowskim obywatelstwem, ponieważ utraciła je w połowie XVIII wieku sama zrzekła się jego. Aleksander długo przed śmiercią w Jeziorze Panteonowym ożenił się z Julią Annales (1770-1858). Mieli co najmniej kilkoro dzieci - w tym potęznego handlarza Hadriana Bittoniego (1792-1876)

C

Lukka Carafa

Lukka Carafa (ur. 3 maja 1782 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, obywatel miasta Volteru w drugim pokoleniu. W latach 1793-1800 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów, następnie studiował prawo. W 1807 roku obronił pracę magisterską, jednakże nie zdał egzaminu wstępnego do zawodu adwokata. Dlatego też pracował jako prawnik w kancelarii zajmującej się obsługą nieobywateli w sprawach przeciwko miastu. Volterowskie obywatelstwo uzyskali jego rodzice Aleksander (1749-1826) i Blanka Luter (1753-1831). Dziadkowie - Michał (1726-1799) i Józefina Cocolio (1728-1803) przyjechali z Sabaudii do stolicy czarodziejów. Sam Lukka ożenił się z kuzynką Anną carafa (1789-1819). Mieli jednego syna, również prawnika, Michała (1811-1862), tak samo jak wnuk Lukka (1832-1891).

Hiperyk Chianno

Hiperyk Chianno (ur. 22 luty 1782 roku w Rzymie, Państwo Kościelne-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej nieznanego statusu krwi. Przyjechał do Volteru w wieku 20 lat. Otrzymał tymczasowe prawo pobytu, ponieważ był budowniczym mostów. Wiadomo, że ukończył rzymską szkolę dla czarodziejów. Na co dzień lubił pływać i nurkować. Jego rodzicami byli Mikołaj Chianno (1755-1828) i Ludwiki Guminad (1758-1811).

Hadrian Czartoryski

Hadrian Czartoryski (ur. 24 stycznia 1795 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, polski książę należący do czarodziejskiej linii rodu Czartoryskich. W latach 1806-1813 studiował w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Właśnie tam poznał się jako wieczny amant. Złamał serca wielu dziewczynom, w tym kilku arystokratkom, które za wszelką ceną chciały zemścić się na nim. mozna więc uznać, że jego rodzina nie dostała obywatelstwa właśnie z powodu działalności przeciwko niemu. Hadrian nie zapisał się w historii szkoły jako dobry uczeń a sportowiec. W rodzinie patrzono na niego z politowaniem, bo uważali jego zainteresowania za stratę czasu, potencjału i znaczenia nazwiska. Śmierć Hadriana potraktowali jako karę za odejście od rodowej tradycji. Linia przodków Hadriana przedstawiała się następująco: rodzice - Józef (1776-1869) i Halina Branicka (1777-1863), dziadkowie - Karol (1752-1813) i Michalina Czacka (1754-1837), pradziadkowie - Jan (1728-1800) i Xena von Falkenberg (1730-1847), prapradziadkowie - Jan (1703-1790) i Anna Czartoryska (1706-1779) i praprapradziadkowie - Aleksander (1660-1747) i Magdalena Czuchnowska (1680-1742).

D

Albert Divadini

Albert Divadini (ur. 2 maja 1793 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej Czystej krwi. Obywatel Volteru w piątym pokoleniu. W 1804 roku rozpoczął naukę w volterowskiej szkole dla czarodziejów, której jednak nie ukończył. Był bardzo słabym uczniem i niezainteresowany nauka. W szkole miał opinię sportowca i łobuziaka. W 1809 roku wyrzucono go ze szkoły. Powodem był romans z nauczycielką, która również została zwolniona. W kolejnych latach Albert zmieniał partnerki. Jego rodzice to Albert Divadini senior (1771-1828) i Alectia Vedecta (1772-1819). Miał co najmniej jedno dziecko z Greczynką Maryną Rampantanasiu (1796-1854) - Albert Rampantanasiu (1813-1892).

Hamlet Divadini

Hamlet Divadini (ur. 27 grudnia 1790 roku w Rzymie, Państwo Kościelne-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, rezydent miasta Volter. Do stolicy czarodziejów przyjechał w wieku jedenastu lat, aby uczyć się w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Egzaminy końcowe zdał w 1808 roku. Pozostał w mieście zatrudniając się jako piekarz. Po otrzymaniu stałem rezydentury mógł spokojnie planować swoją przyszłość. Hamlet p0ielegnował pamięć o swoich przodkach. Jego rodzice to: Hamlet (1768-1841) i Ludwika Kukulma (1771-1814), dziadkowie - Oskar (1744-1825) i Fiona Fraukun (1745-1816), pradziadkwoie - Andrzej (1722-1786) i Helena Lyccero (1723-1789), prapradziadkowie - Olaf (1701-1781) i Amalia Aix-France (1701-1775). Hamlet tuż po zakończeniu szkoły ożenił się z Hanną Orao (1792-1881), obywatelką Volteru. mieli córkę Hannę (1812-1907). Po jego śmierci małżonka ponownie wyszła za mąż. Natomiast córka miała dzieci. Jego potomkowie to: wnuk Karol Ogiński (1831-1885), prawnuk Edmund (1849-1914), praprawnuk Jan (1875-1914) i prapraprawnuk Filip (1894-1917).

Maciej Dueln

Maciej Dueln (ut. 12 marca 1787 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi. W latach 1798-1805 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów, potem studiował prawo, ale jednak przerwał je w 1809 roku. Uważał, że nie będzie robił tego co chcą jego rodzice. Zajął się zawodowo sportem. Był bardzo obiecującym biegaczem. Trener Horacy Kaltastaadt (1758-1839) poradził, aby pływał i nurkował, dzięki czemu będzie miał lepszą wytrzymałość podczas biegania. Maciej zginął w czasie katastrofy. Jego rodzicami byli Jan Dueln (1754-1829) i Waleria Vocantis (1756-1806). Dziadkowie Aleksander Dueln (1717-1779) i Hedwiga Delicanto (1722-1779) otrzymali w 1755 roku obywatelstwo. San Jan zgodnie z decyzcją rodziców w wieku 18 lat ożenił się z Teresą Zartan (1787-1861). Nie doczekali się dzieci.

E

Symplicjusz Ebber

Symplicjusz Ebber (ur. 18 lipca 1786 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietniu w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, obywatel Volteru. W latach 1797-1804 uczył się magii w volterowskiej szkole dla czarodziejów, potem poszedł do szkoły kowalstwa. Po trzech latach otrzymał prawo do odbycia dwuletniej praktyki zawodowej. We wrześniu 1809 roku nie zdał egzaminu zawodowego. Nie podszedł ponownie do niego i ostatecznie zatrudnił się w handlu. Symplicjusz był synem Joachima (1765-1882) i Karolina Jeonimus (1765-1849). Nie ożenił się i nie miał dzieci.

Jan Emmericcion

Jan Emmericcion (ur. 28 maja 1790 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów - zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej Czystej krwi. Obywatel Volteru w trzecim pokoleniu. W latach 1801-1808 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów, a następnie rozpoczął studia nauczycielskie, które ukończył w maju 1813 roku. Rozpoczął pracę jako asystent nauczyciela obrony przed czarna magią. Na co dzień trenował pływanie i nurkowanie wraz z bratem Łukaszem, który również zginął w katastrofie. Ich rodzicami byli Sykstus Emmericcion (1760-1835) i Joanna Federyi (1764-1852). Ich rodzicami byli Sykstus Emmericcion (1760-1835) i Joanna Federyi (1764-1852). Jan miał żonę Justynę Qan (1791-1888). Doczekali się dwoje dzieci - Albusa (1810-1907) i Krystynę (1812-1873)

Łukasz Emmericcion

Łukasz Emmericcion (ur. 28 listopada 12 marca 1794 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej Czystej krwi. Obywatel Volteru w trzecim pokoleniu. W latach 1805-1811 chodził do volterowskiej szkoły czarodziejów, następnie zdobywał fach brukarza. Na co dzień trenował bieganie, pływanie i nurkowanie wraz bratem Janem. Zginęli obaj w czasie katastrofy. Ich rodzicami byli Sykstus Emmericcion (1760-1835) i Joanna Federyi (1764-1852).

Lucjusz Estori

Lucjusz Estori (ur. 30 grudnia 1777 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, obywatel miasta Volter. W latach 1788-1795 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów. Na co dzień zajmował się sportem. Nauka nie szła mu zbyt za dobrze. Miał problemy z używaniem magii. Stał się ofiarą przemocy psychicznej. Koledzy z klasy uważali go nieczarodzieja i szykanowali go na każdym kroku. Życie sportowe rekompensowało mu otrzymywaną pogardę. Trenował bieganie, pływanie, ale potrzebował co raz mocniejszych wrażeń. W 1814 roku był już bardzo doświadczonym nurkiem. Niestety tego feralnego dnia przebywał pod wodami Jeziora Panteonowego. Rodzina Lucjusza Estori mocno przeżyła jego śmierć. Dopiero wtedy zdała sobie sprawę jak bardzo on cierpiał przez tyle lat. Był synem Anzelma Estroi (1755-1832) i Józefiny Mazekrees (1757-1783). Po śmierci matki opiekowali się nim dziadkowie z obu stron, ponieważ ojciec wolał upijać się. Dziadkowie - Ferdynand Estroi (1732-1789), Maria Greizer (1733-1798), Józef Mazekrees (1731-1815) i Cyrylla Jallys (1737-1793) byli wobec niego surowi i nigdy nie chcieli go zrozumieć. Sam Lucjusz nigdy nie ożenił się.

F

Cyrrus Fiorello

Cyrrus Fiorello - (ur. 31 stycznia 1779 roku w Volterze-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze na Jeziorze Panteonowym) Obywatel Volteru z ósmym pokoleniu. Zawodowo był murarzem i sportowcem - uwielbiał pływać i nurkować. W latach 1790-1798 studiował magię w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Po jej zakończeniu odbył służbę wojskową w armii rodu Volturi. w tym czasie nabył prawo do wykonywania zawodu murarza. W 1799 roku zdał państwowy egzamin zawodowy. Od 1803 roku jego małżonką była Estella Cerdelia (1785-1859). Po jego śmierci nigdy nie wyszła za mąż

Michał Flora

Michał Flora (ur. 25 listopada 1786 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów - 20 kwietnia 1814 roku w Volterze na Jeziorze Panteonowym) Obywatel miasta Volter. Jego rodzina mieszka w stolicy czarodziejów począwszy od X wieku. W latach 1797-1804 studiował magię w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Potem pracował w urzędzie miasta. Zajmował się archiwizacją dokumentacji meldunkowej. Na co dzień lubił pływać, nurkować i biegać. Jego rodzice to Augustus Flora (1764-1877) i Laura Pavatti (1765-1836). W wieku 19 lat ożenił się z Lidią Flora (1788-1866). Miał siedmioro dzieci, w tym najstarszego Józefa (1806-1895).

G

Aisza z Gizy

Aisza z Gizy (ur. 3 maja w Gizie, Sułtanat Turecki (formalnie)-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) Turecka czarodziejka egipskiego pochodzenia. Małżonka Fajsala Mtonni (1777-1814). mieli syna Garatha (1799-1814), który w 1810 roku rozpoczął naukę w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Dzięki temu mogli przenieść się do stolicy świata czarodziejów. W Egipcie pomagała przy robieniu sieci na ryby. W Volterze nie pracowała. Zginęła w raz z całą rodziną na Jeziorze Panteonowym, z tym, że ona nie nurkowała. Zabija ją ogromna fala.

H

Lukas von Hamelsbach

Lukas von Hamelsbach (ur. 28 listopada 1785 roku w Dreźnie, Elektorat Saksonii, Święte Cesarstwo Niemieckie-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, mieszkający w Volterze począwszy od 1796 roku. Nigdy nie uzyskał rezydentury, wobec czego musiał raz na miesiąc meldować się styksom na posterunku policji. W latach 1796-1803 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów. W tym czasie nauczył się języka włoskiego. Nie uległ jednak italianizacji. Zawsze uważał się, że za Niemca i jasno o tym mówił. Mogło być to powodem, dlaczego nigdy nie uzyskał statusu rezydenta. Pracował poza murami miasta w Neapolu jako urzędnik miejski. W miejscu pracy złożył wykaz swoich przodków: rodzice to Albrecht (1765-1833) i Maria von Tettau (1765-1840), dziadkowie to Wilhelm (1743-1815) i Leonia de Foix (1744-1814), pradziadkowie to Wilhelm (1722-1789) i Teresa Szydłowiecka (1723-1779), prapradziadkowie to Jan (1700-1765) i Klarysa Renaldi (1692-1725) i praprapradziadkowie to Albrecht (1675-1734) i Anna von Sybillenort (1678-1743). Lukas ożenił się w 1813 roku z Marią von Sybillenort (1791-1839). Von Hamelsbach w wolnych chwilach zajmował się pływaniem i bieganiem, a także czytaniem starego księgozbioru. Lukas doczekał się potomków: syna Wilhelma (1814-1903), wnuka Jana (1841-1931), prawnuczkę Marię (1859-1931), praprawnuka Zygfryda von Sybillenort (1879-1931) i prawaprawnuka Maksymiliana (1900-1931). W 1931 roku zginęli w katastrofie kolejowej pod Wrocławiem.

Wiktor Humbel

Wiktor Humbel (ur. 25 grudnia 1783 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 w Volterze na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi. Volterowski sportowiec i nauczyciel w szkole podstawowej. W latach 1799-1807 studiował magię w volterowskiej szkole dla czarodziejów, następnie odbył studia w zakresie nauczycielstwa. we wrześniu 1812 roku rozpoczął nauczanie w szkole podstawowej dla czarodziejów przed nauczaniem magicznym. Uczył wychowania fizycznego, w tym prowadził naukę pływania. Wbrew zdrowemu rozsądkowi robił to na Jeziorze Panteonowym. W czasie wypadku nurkował samodzielnie. Robił to dla odprężenia. W chwili śmierci miał 30 lat. Jego rodzina mieszkała w Volterze od kilku pokoleń. Był synem Martina (1757-1794) i Hedwigi Vottini (1759-1815). Nigdy nie ożenił się.

L

Aleksander Llango

Aleksander Llango (ur. 5 listopada 1786 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 w Volterze, na Jeziorze Panetonowym) czarodziej czystej krwi. Obywatel miasta Volter. Jego rodzice - Amadeusz Llango (1762-1839) i Wiktoria Vodelo (1765-1851) byli urzędnikami miejskimi. Dziadkowie - Łukasz Llango (1741-1810) i Evelyina Qutter (1741-1864) służyli w straży miejskiej. Rodzice wyznaczyli Aleksandrowi ścieżkę edukacyjną nakierowaną na studia prawnicze. W latach 1797-1805 studiował magię w volterowskiej szkole dla czarodziejów. W 1806 roku rozpoczął studia prawnicze w stolicy czarodziejów, jednakże nie ukończył roku. Aleksander bardziej imprezował niż przykładał się do nauki. Poznał swoją małżonkę Leonię Ferarre (1786-1905). W latach 1808-1813 kontynuował studia z Rzymie. Próbowano zaciągnąć go w 1811 roku do armii Napoleona, ale uzyskał zwolnienie, dzięki interwencji rodziców. W chwili śmierci osierocił dwoje dzieci - Erykę (1807-1935) i Filipa (1811-1880).

Ludwik Lotaryński-Deveuro

Ludwik Lotaryński-Deveuro - (ur. 14 grudnia 1777 w Strasburgu, Królestwo Francji-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) Francuski arystokrata spowinowacony z dynastią Lotaryńska i Habsburgami. Dobra rodzinne znajdowały się przy granicy Lotaryngii i Francji. Był jedynym synem i dziedzicem Ludwika Lotaryńskiego-Deveuro (1729-1798) i Anny Pogorzelskiej (1745-1794). Matka zginęła wraz z jego dziadkami z obu stron - Danielem Lotaryńskim-Deveuro (1708-1794), Marią von Falkenhorn (1710-1794), Augustem Pogorzelskim (1714-1794) i Albą Sousse (1726-1794) - na rewolucyjnym szafocie. Ludwik po przyjeździe do Volteru zamieszkał w dzielnicy mieszczańskiej. Tam też ożenił się z obywatelką Vittorią Solvani (1774-1836). Kilka dni po śmierci urodził mu się syn Hektor (1814-1881). Ciało Ludwika został rozerwane. Tylko głowa się ostała w całości, którą zmumifikowano za zgodą władz miasta. Po 1815 roku pochowana w mauzoleum rodziny w Strasburgu.

Prudencjusz Lucoppolimo

Prudencjusz Lucoppolimo - (ur. 2 kwietnia 1787 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, rezydent Volteru, w latach 1798-1805 studiował w rzymskiej szkole dla czarodziejów. Następnie studiował prawo na Uniwersytecie w Volterze. W 1811 roku zdał egzamin zawodowy i otrzymał prawo wykonywania zawodu adwokata. Prudencjusz miał bardzo dobrze opracowane drzewo genealogiczne. Otóż jego rodzice to Maciej (1763-1886) i Katarzyna Rosiere (1765-1858), dziadkami Maciej senior (1738-1854) i Maria Damasius (1741-1777), pradziadkami Prudencjusz (1716-1833) i Elżbieta York (1718-1793), prapradziadkami Aleksander (1694-1811) i Elżbieta Łupek (1698-1739) i praprapradziadkami Waldemar (1675-1772) i Anna Jullio (1675-1733). Małżonką została Ludwika Rolandio (1790-1876). Prudencjusz doczekał się córki Anny (1812-1885), wnuczki Paweł Xamastlilo (1841-1918), prawnuka Zygfryda (1866-1939), praprawnuczki Prudencji (1892-1931) i prapraprawnuka Dawida Yamal (1930-2006).

M

Ian Mekkamberco

Ian Mekkamberco (ur. 1 stycznia 1784 roku w Wenecji, Republika Wenecka-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze na jeziorze panteonowym) czarodziej czystej krwi pochodzący ze znanej weneckiej rodziny kupieckiej. W latach 1795-1803 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów. Już w czasie nauki rodzina wybrała mu kierunek studiów i kandydatkę na małżonkę. Ian bardzo dobrze radził sobie z rachunkami, dlatego już mając 15 lat towarzyszył ojcu w zawieraniu transakcji w Królestwie Neapolu. Współpracownicy rodziny zauważyli, że chłopak ma lekkość w nauce języków obcych. W 1803 roku znał, oprócz ojczystego włoskiego, język francuski, angielski i niemiecki. W 1805 roku przeszedł załamanie nerwowe, po tym gdy odmówiono mu prawo do poślubienia ukochanej. w ocenie rodziny to małżeństwo nic nie wniosło by do majątku rodzinnego, dlatego też dziewczynę przekupiono, aby zniknęła z jego życia. Ian wstąpił do armii Królestwa Italii chcąc w ten sposób odreagować złamane serce.Po zakończeniu kontraktu wrócił do Wenecji. Tam ostatecznie założył rodzinę. Ożenił się z Zofią Makelbą (1786-1873) pochodzącą z równie bogatej rodziny. Mieli kilkoro dzieci w tym dziedzica Jana (1810-1893). Linia rodziny była kontynuowana przez wnuka Wilhelma (1843-1935), prawnuczkę Wilhelminę (1867-1949), praprawnuka Karola Sufragi (1889-2018) i prapraprawnuka Karola (1914-2000). Ian jako, że należał do rodziny dbającej o historię rodu, dzięki temu znamy jego wywód przodków: rodzice to Ian (1761-1851) i Aleksandra Bollero (1763-1845), dziadkowie to Leon (1737-1816) i Zofia Crotecto (1739-1810), pradziadkowie to Adam (1714-1784) i Anna Psametycco (1717-1803), prapradziadkowie to Karol (1692-1760) i Katarzyna Dalton (1693-1819), praprapradziadkowie to Mateusz (1670-1789) i Fiona Guttiero (1671-1750). Ian posiada symboliczny grób na grobie dziadka Leona.

Aleksander Montero

Aleksander Montero - (ur. 20 kwietnia 1785 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze na jeziorze panteonowym) obywatel miasta Volter. W latach 1796-1803 studiował magię w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Pomimo bardzo dobrych wyników w skzole odmówił dalszej nauki na rzecz armii. Najpierw służył w armii papieskiej potem francuskiej. Uczestniczył w wojnach napoleońskich, jednakże przed 1812 roku opuścił jej szeregi na mocy volterowskiego prawa - niech utracił obywatelstwa. Po powrocie do stolicy czarodziejów zaciągnął się do straży miejskiej.

Fajsal Mtonni

Fajsal Mtonni (ur. 11 września 1776 roku w Gizie, Sułtanat Turecki (formalnie)-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze na jeziorze panteonowym) Turecki czarodziej egipskiego pochodzenia. Tak jak jego cała rodzina zajmował się rybołówstwem. Nurkował również w poszukiwaniu pereł, które zapewniały rodzinie byt na wysokim poziomie, jak na egipskie warunki. Do Volteru przyjechał wraz z małżonką Aiszą z Gizy (1777-1814) na specjalnie pozwolenie władz miasta, ponieważ ich syn Garath (1799-1814) rozpoczął naukę w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Zginał w czasie katastrofy wraz z calą rodziną, z tymże małzonka była na powierzchni jeziora.

Garath Mtonni

Garath Mtonni (ur. 26 października 1799 roku w Gizie, Sułtanat Turecki (formalnie)-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze na jeziorze panteonowym) Turecki czarodziej egipskiego pochodzenia. Od dziecka pracował jako rybak i nurek. W 1810 roku dzięki wstawiennictwu lokalnych elit rozpoczął naukę w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Na czas jego nauki pozwolono jego rodzinie przeprowadzić się do stolicy czarodziejów. Garath zginął wraz z ojcem Fajsalem (1776-1814) i Aiszą z Gizy (1777-1814) w katastrofie na Jeziorze Panteonowym. Matka znajdowała się na powierzchni wody. Zabiła ją gigantyczna fala tsunami.

Rafael Mykeler

Rafael Mykeler (ur. 17 kwietnia 1769 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, volterowski obywatel, oficer armii rodu Volturi. Brał udział w tajnych operach styksów w krajach Bliskiego Wschodu. W latach 1780-1788 chodził do konstantynopolitańskiej szkoły dla czarodziejów, następnie wstąpił do straży miejskiej Volteru. To tam go zwerbowano do tajnych służb. Jego rodzice - Jan (1732-1809) i Anna Paletti (1735-1773) zajmowali się porządkowaniem ulic miasta. Dziadkowie - Alojzy (1697-1778) i Maria Eddaker (1701-1780) handlowali alkoholem. Pradziadkowie - Michał (1675-1759) i Agnieszka Rottweil (1677-1766) sprowadzali alkohol z Grecji. Rafael ożenił się z Urszulą Drząkowską (1772-1862). Mieli jedno dziecko - Fabiolę (1810-1903). Jego wnuk Tezeusz Morandi (1847-1948) również był żołnierzem, jak jak prawnuk Łukasz (1874-1927), który zginął w czasie wykonywania zadania. Tradycję rodzinną podtrzymała Izolda (1907-2012) i Rafael von Eisenhayn (1949-2019).

N

Maciej Nikkes

Maciej Nikkes (ur. 4 kwietnia 1787 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, obywatel Volteru. W latach 1798-1805 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów. Nie zachowało się za dużo źródeł do życia Macieja Nikke. Syn Trajana (1766-1846) i Arletty Loriel (1768-1872), wnuk Tomasza (1739-1815) i Hestii Damazzio (1741-1839), prawnuk Grzegorza (1709-1792) i Alicji Embarto (1713-1783), praprawnuk Feliksa (1671-1735) i Valkirii Nedete (1678-1803) i prapraprawuk Macieja (1638-1732) i Katarzyny Xlaxan (1640-1699). Maciej Nikkes ożenił się z Czeszką Joanną Cecko (1790-1867). Mieli jedno dziecko syna Karola (1813-1892). Wywód dalszych potomków przedstawia się następująco: wnuk to Feliks (1837-1912), prawnuczka Joanna (1859-1934), praprawnuk Aleksander Meciko (1882-1957) i prapraprawnuczka Maria (1904-2015)

O

Abraxas Ottelani

Abraxas Ottelani - (ur. 29 sierpnia 1788 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi. W latach 1799-1806 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów, a następnie studiował archeologię. W 1811 roku uzyskał stopień magistra. Interesował się ruinami panteonu. Ponad tysiącletnia zalana budowla stanowiła ogromną gratkę badawczą. Na ścianach znajdowano inskrypcje wyryte jeszcze przez rodziny zmarłych. Zginął w czasie katastrofy. Rodzina Ottelanich od ponad trzystu lat posiadała volterowskie obywatelstwo. Jego rodzice - Wilhelm (1765-1834) był bibliotekarzem, zaś matka Maria Postello (1767-1844) pracowała w antykwariacie. Dziadkowie - August (1744-1825) zajmował się drukowaniem książek naukowych a Lilianna von Tattenbach (1746-1817) organizowała życie towarzyskie w dzielnicy. Sam Abraxas Ottelani w 1812 roku ożenił się Zofią Foggel (1789-1875). Mieli jedno dziecko - Liliannę (1813-1904). Jego córka została archeolożką. Wnuk - Albus Pyxorius (1837-1926) działał w italskim ministerstwie magii. Prawnuk Michał (1860-1930) działał w Światowej Konfederacji Czarodziejów. Praprawnuk Łukasz (1884-1981) został prokuratorem w Wielkim Sądzie Volteru. Warto też wspomnieć o Leonardzie (1910-1944) - żołnierzy włoskim, który zginął w czasie walk i Abraxasie (1941-2012) archeologu.

P

Sykstus Palotelli

Sykstus Palotelli - (ur. 12 lipca 1792 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi. Obywatel Volteru. Syn Sigmunta Palotelli (1771-1837) i Leonii Fetor (1773-1852). W latach 1803-1810 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów, potem zaczął pracę w piekarni. W wolnych chwilach trenował bieganie pływanie i nurkowanie. Ożenił się o trzynaście lat starszą Gertrudą Gagisch (zm. 1824), która była prostytutką na emeryturze. Nie mieli dzieci.

Adam Poccardi-Locarno

Adam Poccardi-Locarno - (ur. 17 stycznia 1772 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej Czystej krwi. Obywatel Volteru, oficer straży miejskiej. Syn Paula Poccardi-Locarno (1751-1837) i Wilhelminy von Luther (1752-1834). W latach 1783-1790 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów. Potem przez kolejne 3 lata uczył się na oficera straży miejskiej. Powołanie otrzymał z ręki gubernatora Volteru Cadmusa Volturi (1720-1829), przyszłego władcy czarodziejów. Adam w wieku 35 lat ożenił się Aleksandrą von Gilgalar (1785-1922). Miał jedno dziecko córkę - Aleksandrę (1809-1926).

Leon Proctor

Leon Proctor (ur. 28 kwietnia 1789 roku w Rzymie, Państwo Kościelne-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, w 1813 roku otrzymał volterowskie obywatelstwo w związku ze służba wojskową. W latach 1800-1808 studiował magię w rzymskiej szkole dla czarodziejów, następnie pochłonięty francuską myślą rewolucyjną wstąpił do armii cesarza Francuzów Napoleona I Bonapartego. W 1811 roku został zwolniony, ponieważ złożył wniosek o volterowskie obywatelstwo. Styksom przekazał ważną informację na temat udziału italskich czarodziejów w kampaniach na teatrze wojennym. Okazało się, że jest świetnym tropicielem i to było głównym powodem przyjęciem do armii rodu Volturi. Jego rodzice to Jan Chrzciciel (1769-1857) i Julia Collerion (1770-1842). Dziadkowie - Julian (1747-1844) i Marianna Schratetto (1750-1817) to rodowici Wenecjanie. Pradziadek - Jan (1724-1815) przybył z Londynu do Wenecją. Tam ożenił się z Polką Renatą Krzyżanowicką (1722-1795). Prapradziadkowie Samuel Proctor (1703-1777) i Stanisław Krzyżanowicki (1705-1735) uczestniczyli w wojnach domowych. Ten drugi zginął w czasie polskiej wojny sukcesyjną. Obaj założyli rodziny (Lidia Glaub 1703-1758, Dorota Żakowska 1704-1779). Leon ożenił się z Francuską Evellą Roix (1788-1857). Rozwiedli się w 1813 roku. Doczekali się kilkoro dzieci w tym Napoleona Luneville-Proctor-Roix (1810-1848), który zginął w czasie obalania Ludwika Filipa I. Jego córka Agatha (1837-1922) pracowała dla francuskiego ministerstwa magii. Wyszła za mąż za żydowskiego czarodzieja. Prawnuk Leona - Abraham Netah (1864-1941) i praprawnuk Itzek (1901-1944) zginęli w niemieckim obozie koncentracyjnym w Auschwitz. Najmłodszy z rodziny Raul (1933-2020) po wojnie wyjechał do Izraela.

R

Łukasz Rozzardi

Łukasz Rozzardi (ur. 8 kwietnia 1784 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, obywatel miasta Volter, w latach 1795-1802 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów, następnie studiował architekturę. Pracę magisterska obronił w 1807 roku, zaś w 1812 roku doktoryzował się. Zatrudniono go w Gubernatoracie Volteru w referacie planowania przestrzennego. Należał do rodziny o tradycjach inżynierskich. Jego ojciec Paolo (1765-1873) zajmował się budowaniem mostów, a matka Olivia Azbakalleo (1766-1869) planowaniem zabudowy pod mieszkalnictwo komunalne. Oboje dziadkowie - Sylweriusz (1742-1850) i Diana Foggaci (1744-1833) byli konserwatorami murów obronnych miasta. Pradziadkowie - Aleksander (1717-1792) i Jadwiga Lorenc (1720-1796) sprawdzali stan techniczny budynków volterowskiej szkoły dla czarodziejów. Łukasz Rozzardi ożenił się z Laurą Vittombi (1785-1889). Mieli tylko córkę również Laurę (1813-1923). Ona została oficerką wojsk rodu Volturi. Dosyć późno wyszła za mąż. Równie doczekała się córki - Laury Biocommpogli (1845-1933). Prawnuk Łukasza - Łukasz (1872-2011) został żołnierzem, tak samo jak praprawnuk Aleksander (1897-2014). Architekturą zajął się ponownie Miltiades (1925-2019).

Dawid Rumbel

Dawid Rumbel (ur. 15 listopada 1790 roku w Neapolu, Królestwo Obojga Sycylii-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi. Urodził się w Neapolu gdzie prowadzili się jego rodzice. Mimo wszystko całe życie był związany z Volterem. Tam chodził w latach 1801-1808 do szkoły dla czarodziejów. Dawid sprowadził na rodzinę ogromna krytykę gdy się okazało, że służka oskarżyła go o gwałt. Rodzice - Hadrian Rumbel (1757-1835) i Katarzyna Wedder (1760-1847) zmusili syna go powiedzenia prawdy. Pomiędzy Dawidem a Julią Scandiro (1782-1859) wybuchł romans. On był wtedy niepełnoletni. Julia zaszła w ciążę i urodziła córkę - Julię Rumbel (1806-1914). Dawid po zakończeniu szkoły rozpoczął studia prawnicze i po rozwodzie ożenił się ponownie, tym razem z miłości, z Xena Cjallis (1790-1884). Para nie miała dzieci. Julia Rumbel natomiast tak jak ojciec została prawniczką. Po śmierci ojca została uznana za pełnoprawną członkinią rodziny. W 1835 roku wyszła za mąż za kuzyna I stopnia - Jan Rumbelem (1804-1886). Mieli kilkanaście dzieci, w tym słynną śpiewaczka operową Julię Rumbel (1840-1928). Prawnukowie Dawida - Henryk Verdini (1867-1945) był nazisotowskim zbrodniarzem wojennym zabitym w ramach volterowskiej akcji Nettoyage du sang a jego brat Aleksander (1873-1935) księdzem katolickim. Rodzina ostatecznie wygasła na Feliksie Verdini (1902-1991), który podobnie jak wuj został księdzem katolickim.

S-Ś

Kajusz Syryzza

Kajusz Syryzza - (ur. 1 stycznia 1782 roku w Rzymie, Państwo Kościelne - zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) rezydent miasta Volter. Wychował się w Rzymie i tam też w latach 1793-1800 chodził do rzymskiej szkoły dla czarodziejów. Jego rodzina należała do przeciwników papiestwa przez byli wielokrotnie prześladowani. Ojciec Kajusza - Albert (ur. 1762) został skazany na śmierć za zdradę stanu w 1794 roku. Matka - Aleksandra Nomecci (1763-1874) uciekła do Volteru wraz z synem. Kajusz w 1803 roku wyjechał do Francji i zaciągnął się w jej szeregi. Przez blisko dekadę walczył w wojskach cesarza Francuzów Napoleona I. Ostatnią jego misją była wyprawa na Moskwę. Ledwo co uciekł przed śmiercią. Po przyjeździe do Volteru aresztowany. Po kilku miesiącach wypuszczono, po tym jak matka wpłaciła kaucję. Nie mógł znaleźć pracy przez co miał obniżone poczucie godności. Istniało podejrzenie, że to on spowodował katastrofę, jednakże dopiero w 2016 roku udowodniono jego niewinność. Nigdy nie ożenił się.

Mikołaj Świderowicz

Mikołaj Świderowicz (ur. 20 lipca 1780 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze na jeziorze panteonowym) rezydent miasta Volter. Jego rodzina przybyła do miasta dziesięć lat wcześniej. Jego rodzice to: Aleksander Świderowicz (1759-1816) i Izabela Ilkowska (1761-1849). W latach 1791-1798 studiował magię w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Mikołaj miał ogromne ambicje, które nie zostały zrealizowane. Pragnął zostać dyplomatą, jednakże nie zdał na odpowiednim poziomie. Próbował potem wstąpić do straży miejskiej, ale jego kandydatura została odrzucona przez władze miejskie - brak obywatelstwa. Zajmował się więc gotowaniem w restauracji. Uwielbiał pływać i nurkować. W 1811 roku ożenił się z volteranką Leonią Auzzeli (1790-1873).

T

Scypion Trittenne

Scypion Trittenne (ur. 11 listopada 1774 roku w Neapolu, Królestwo Obojga Sycylii-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze na jeziorze panteonowym) czarodziej czystej krwi, wysłannik króla Sycylii i Neapolu Ferdynanda I w Volterze, w latach 1785-1792 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów, następnie studiował dyplomacje na dworze króla w Neapolu. W 1802 roku stał się zawodowym dyplomatą. W latach 1802-1812 przebywał w Petersburgu, następnie przez cały 1813 roku w Wenecji. Od 11 stycznia 1814 roku w Volterze, ale w charakterze nieoficjalnym, bowiem ród Volturi nie pozwalał wysyłać do siebie stałych przedstawicieli z obcych państw. Scypion na co dzień trenował bieganie, pływanie, nurkowanie i skok wzwyż. Doskonale znamy jego wykaz przodków i potomków: rodzice to Juliusz (1752-1829) i Seweria Monakijska (1754-1840), dziadkowie to: Cadmus (1730-1805) i Agnieszka Riccone (1733-1784), pradziadkowie to: Scypion (1705-1789) i Katarzyna Abel (1710-1772), prapradziadkowie to: Aleksander (1686-1740) i Maria Cavour (1687-1752), praprapradziadkowie to: Tytus (1663-1741) i Filippa Montesque (1665-1701), małżonka to: Anna Opperto (1779-1853), syn - Cadmus (1797-1871), wnuk - Scypion (1819-1894), prawnuczka - Klara (1845-1931), praprawnuk - Helios Hamerion (1874-1953), prapraprawnuczka - Agata (1895-2019)

Oi Trnak

Oi Trnak (ur. 21 kwietnia 1794 w Tyflisie, Królestwo Kartlii i Kahetii (Gruzja) - zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze na jeziorze panteonowym) gruziński uchodźcą będący czarodziejem półkrwi. Przyjechał do Volteru wraz matką Kurash Daaszkwili (1777-1817). Jego ojciec Qi Trnak (1760-1795) został zamordowano przez wojska szachinszacha Persji Aghi Mohammada Chana Kadżara w czasie zdobycia i zniszczenia Tyflisu (ob. Tbilisi). Oi w 1805 rozpoczął naukę w szkole dla czarodziejów, ale nie w tej głównej. Otrzymał prawo do indywidualnego prawa nauczania, ponieważ bardzo słabo znał język włoski. W 1812 roku ledwo co ukończył szkołę. Pozostał za to na utrzymaniu matki. Zajmował się kradzieżami i rozbojem, dlatego styksowie zaczęli go śledzić. Na początku kwietnia 1814 roku rozpoczeto przeciwko niemu śledztwo, ponieważ jego rodaczka - Diuna Uakarszwali (1800-1874) urodziła córkę Kurash (1814-1951). Jego ciało znaleziono znaleziono w gruzach panteonu, jednakże współczesne badania wykazały, że Oi Trnak nie zginął bezpośrednio w wyniku katastrofy. Utonął po tym jak zabrakło mu powietrza.

V

Samuel Vdratti

Samuel Vdratti (ur. 31 stycznia 1779 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi. Obywatel Volteru, którego rodzina posiadała od co najmniej XII wieku. W latach 1790-1797 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów. Osiągał bardzo dobre wyniki w nauce i sporcie. Próbował swoich sił na igrzyskach czarodziejów, ale nie zdobył żadnego medalu. Jego ojciec - Salazar Vdratti (1754-1819) - zajmował się uczeniem dzieci arystokratów, zaś matka - Eleonora Veloros (1758-1826) - pracowała w guberantoracie Volteru. Dziadkowie - Michał Vdratti (1733-1807) i Anna Viggo (1733-1825) - byli zawodowymi dyplomatami. Pracowali w Watykanie, we Francji i Wielkiej Brytanii. Samuel Vdrati w 1798 roku ożenił się z Hanną Xranikh (1780-1859). Ich córka Pergolia Vdratti (1799-1878) została zawodową dyplomatką, tak samo jak kolejne generacje: Eleonora Ymart (1819-1865), Euzebiusz Monette (1840-1919) i Klaudiusz Monette (1865-1939).

Michał Voltear

Michał Voltear - (ur. 3 kwietnia 1784 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi. W wieku jedenastu lat rozpoczął naukę w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Gdy skończył ją w 1802 roku uciekł z domu i wyjechał na wojny napoleońskie. Wrócił z niej cudem przed wyprawę na Moskwę w 1812 roku, dzięki interwencji władz miasta. W jego ocenie został zhańbiony nie tylko przez rodziców - Hefajstosa (1759-1816) i Polinę Nehrmahi (1761-1821), ale też samych Volturi. Po powrocie zajmował się bandyterką, przez co był na celowniku już styksów. Troszkę uspokoił swoje zachowanie gdy poznał Raviollę Prystori (1795-1847). Para zerwała ze sobą gdy do jego uszów doszła plotka, że jest zdradzany przez nią, a chłopiec którego urodziła nie jest jego synem. Do śmierci Michała nie widzieli się. Chłopiec był na pewno jego synem, ponieważ wyglądał jak Michałi nosił to samo imię, ale bez nazwiska. Michał Prystori (ur. 1812) popełnił samobójstwo w wieku 18 lat.

Y

Maria Yttler

Maria Yttler (ur. 19 kwietnia 1795 w Wersalu, I Republika Francji-zm. 20 kwietnia 1814 w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) Francuska uchodźczyni, która przybyła do Volteru gdy miała trzy lata. Jej rodzice to Paul Yttler (1763-1818) i Henrietta Hout (1773-1832). Maria w latach 1806-1813 chodziła do Volterowskiej szkoły dla czarodziejów. Planowała wrócić do Francji, aby odbudować karczmę swoich rodziców i dziadków. Zginęła wraz z przyjaciółmi podczas nurkowania

Z

Sykstus Zenobi

Sykstus Zenobi (ur. 13 lipca 1795 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów - zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, obywatel miasta Volter, uczeń cieśli i budowniczego okrętów. W latach 1806-1813 chodził do volterowskiej szkoły dla czarodziejów. Po zdaniu egzaminu dojrzałości przyuczał się do dwóch zawodów - cieśli i budowniczego okrętów. Jako, że miał wykonywać dwa bardzo ważne zawody zbadano jego genealogie. Jego rodzice to Adam (1773-1837) i Ofelia Waller (1775-1833), dziadkowie to Aldebram (1752-1834) i Anna Vytthan (1754-1835), pradziadkowie to Zygmunt (1733-1808) i Leonia Agappe (1733-1801), prapradziadkowie to Sewerus (1713-1759) i Maria Xycottero (1714-1799) i praprapradziadkowie to Albus (1693-1772) i Odda Uhkathoi (1694-1819). Sykstus w wieku 18 lat ożenił się z Lidią Pax (1795-1923). Jako że jego dzieci jak on również zostali cieślami i budowniczymi okrętów znamy linię potomków. Tak więc Sykstus i Lidia doczekali się syna - Sykstusa (1814-1889), wnuczkę - Adelajdę (1842-1928), prawnuczkę Zofię Nolan (1860-1934), praprawnuczkę Matyldę Trucke (1879-1940) i prapraprawnuczkę Albę Wesyr (1900-2013)

Michał Ziffi

Michał Ziffi (ur. 8 stycznia 1779 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów - zm. 20 kwietnia 1814 roku w Volterze, na Jeziorze Panteonowym) czarodziej czystej krwi, rezydent miasta Volter. W latach 1790-1798 studiował magię w rzymskiej szkole dla czarodziejów. Do stolicy czarodziejów przyjechał na studia historyczne. W 1803 roku obronił pracę magisterską. Uzyskał prawo pobytu w mieście na czas pracy w Archiwum miasta. Ww olnych chwilach pływał i nurkował. Jego rodzicami byli Michał (1757-1814) i Katarzyna Olavieni (1758-1837), zaś dziadkowie to Karol (1736-1811) i Laura Epperotti (1737-1821). W Volterze mieszkali jego pradziadkowie - Aleksander (1714-1801) i Moguncia Utvar (1716-1807). Prapradziadkowie Sykstus (1692-1783) i Xena Gavieri (1693-1754) przybyli z Madrytu do Rzymu. Sam Michał nigdy nie o żenił się i nie miał dzieci.