Aleksander Vulk (1120-1211)

Aleksander Merlin Vulk - (ur. w dniu 4 czerwca 1120 roku w Konstantynopolu, Cesarstwo Bizantyjskie - zm. w dniu 30 kwietnia 1211 roku w Sofii, Drugie Carstwo Bułgarii) czarodziej czystej krwi, bułgarsko-bizantyjski rycerz, jedyny syn Orlanda Vulk (1104-1128) i Turczynki Elif Tilky (1103-1141). W latach 1131-1138 chodził do konstantynopolitańskiej szkoły dla czarodziejów. Po zakończeniu edukacji, zgodnie z rodzinną tradycja, wywiesił swój dyplom obok rodziców, dziadków Teodoryka (1077-1154) i Anastazji Cherno (1078-1120) i pozostałych przodków. W dniu 19 października 1140 roku został pasowany na rycerza. W stolicy cesarstwa bizantyjskiego poznał Ludwikę Amnel (1112-1227). Kobieta była znacznie starsza od Aleksandra, a on w niej zakochał się na zabój. Rodzina uważają że czeka ją staropanieństwo. Ludwika miała plecy pokryte z blizny, które czasami ropiały. Odpędzało to każdego potencjalnego adoratora. Jej ojciec Aleksander Amnel (1089-1199) wymagał od przyszłego małżonka córki współżycia seksualnego. Aleksander Vulk zakochał się nie tyle co w fizyczności kobiety, ale w zdolnościach czarodziejskich. Kobieta początkowo pozostała oziębła wobec jego amorów, jednak z biegiem czasu uległo to zmianie. W 1141 roku zmarła matka Aleksandra Vulk. Dziadek-senior wyznaczył go na regenta. Zanim wyjechał poprosił Ludwikę o rękę. Ślub miał miejsce w dniu 29 sierpnia 1141 roku. Dwa tygodnie później byli już w Sofii. Aleksander przede wszystkim mocno odciął się od polityki dziadka. Większość majątku poświecił na budowę umocnień swoich posiadłości. Utrzymał czynsz nad chłopami pańszczyźnianymi, ale zwiększył ich opodatkowanie. Od 1150 roku każda rodzina kmiecia musiała wystawić jednego syna do armii rodu Vulków. W zamian za to oferowano im czarodziejskie nawozy. Aleksander zachęcał czarodziejów do osiedlania się na swoich ziemiach. Czarodziejska uprawa roli była po prostu bardziej sprawna. W 1154 roku został seniorem. Dopiero teraz formalnie mógł utworzyć nową kastę - czarodziejów-rolników. Posiadali więcej praw niż kmiecie. Chodziło przede wszystkim o zwolnienie ze służby wojskowej. Mogłoby wydawać się, że ten krok jest błędy, jednakże wojsko seniora miało bronić posiadłości przed wrogami, jednak nie mogło to zagrozić właścicielowi będącym czarodziejem. W 1159 roku odkryto pokłady węgla, które zaczęto wydobywać. Przyniosły ogromne bogactwo rodu. Aleksander nakazał umocnić kopalnię. Na stałe stacjonowała tam armia. Po tym jak w latach 90. XII wieku miasto zostało zdobyte przez drugie państwo bułgarskie Aleksander zaakceptował taki stan w zamian za gwarancje nietykalności osobistej i majątkowej. Aleksander zmarł w dniu 30 kwietnia 1211 roku w wieku 90 lat 330 dni. Pochowano go obok rodziców.

Senior Rodu Vulk i Ludwika Amnel mieli kilkoro dzieci, w tym córkę Annę (1144-1211), żonę Andronika Amnel (1132-1257) i syna Bartłomieja (1147-1220).