Adam Amnel

Adam Mikołaj August Amnel – (19 kwietnia 1965 roku w Warszawie, Polska Rzeczpospolita Ludowa) polski czarodziej czystej krwi, polityk świata czarodziejskiego i prawnik. Od 2013 roku Minister Magii Polski. Za jego czasów nastąpiło uniezależnienie Ministerstwa Magii od Rady Ministrów. Znany był z konfliktu z Donaldem Tuskiem o granice ustawodawstwa niemagicznego względem czarodziejów. Doprowadziło to do poważnego kryzysu zakończonego kompromisem.

Droga do dorosłości

Adam Amnel urodził się jako trzecie dziecko Sokratesa Amnel i Lilianny z Ostrogskich z czworga rodzeństwa. Ma brata Kamila i siostry Elżbietę, Aldonę i Wilhelminę. Jego rodzina należała do jednych z najstarszych rodów czarodziejskich Europy. Jej początki są datowane na okres początku greckiej cywilizacji. Amnelowie przez wieki mieszkali na terenie Polski, dlatego nie wyjechali po agresji Niemiec, jak również po II wojnie światowej. Senior Arystoteles Amnel (1844-1965) uznał, że komuniści będą musieli współpracować ze starą kadrą. "Dla niego oni przeminą, a stare rody przetrwają". Pomimo takiego stanowiska powziął zabezpieczenia członków swojej rodziny poprzez rzucenie zaklęć tarczy na rezydencję i osobiste na ludzi. Adam Amnel przyszedł na świat w domu rodzinnym. Pierwsze niemagiczne nauki zaczął pobierać już w wieku czterech lat. Uczył się czytać i pisać w języku polskim i po łacinie. Jego nauczyciel – Albert Kornsztajn (1889-1971) należał do bardzo surowych i wymagających. Adam musiał spełniać wszystkie warunki inaczej karano go bardzo skomplikowanymi ćwiczeniami fizycznymi. W latach 1972-76 uczęszczał do warszawskiej szkoły podstawowej nr. 14 im. Jana Kochanowskiego. Jako uczeń należał do tych najlepszych, pomimo jego otwartego sprzeciwu wobec komunistycznej indoktrynacji. Świetnie radził sobie z matematyką, biologią i historią. Pomagało mu w tym niewątpliwie przygotowanie przedszkolne. Kierownik placówki wielokrotnie ochraniał chłopca przed wyrzuceniem go za jego poglądy. W rozmowie z funkcjonariuszami Służby Bezpieczeństwa zalecał ostrożność we wszelkich działaniach zarówno przeciwko uczniowi, jak również rodzinie. Adam od czwartej klasy rozpoczął podstawy magicznej edukacji w domu. W wieku jedenastu lat zgodnie z tradycją rozpoczął naukę w szkole dla czarodziejów w Krakowie. Równocześnie kontynuował niemagiczną edukację. Sprawiało to ogromne problemy logistyczne. Rozwiązano go w ten sposób, że przedmioty ścisłe uczono w sobotę i niedzielę a humanistyczne w tygodniu. W czerwcu 1981 roku zakończył obie edukacje. Egzaminy końcowe ze szkoły dla czarodziejów zdał na ocenę celującą, natomiast niemagiczne na ocenę bardzo dobrą. Najlepiej poszły mu obrona przed czarną magią, eliksiry, transmutacja, matematyka, język polski i rosyjski. Otworzyło mu to teoretycznie drogę do dalszej edukacji. Po rozmowie z rodzicami zdecydował, że najpierw skończy liceum.

Od początku Adam miał problemy z dostaniem się do wybranej szkoły. Głównym problemem nie były oceny, ale pochodzenie. W ocenie władz placówki Amnelowie nigdy nie przystąpią do sojuszu w komunistami. Arystoteles Amnel przekonał dyrektora łapówką, a dodatkowo spotkał się z I Sekretarzem PZPR Edwardem Gierkiem. Adam Amnel ledwo co rozpoczął naukę w IX Liceum Ogólnokształcącym, a już w styczniu 1982 roku aresztowano go w drodze do szkoły. Oficjalnie Milicja Obywatelska jako powód aresztowania podała działalność opozycyjną. Służba Bezpieczeństwa natychmiast go przesłuchała. Nastolatka brutalnie pobito do tego stopnia, że nie mogli go ocucić. Tymczasem o jego uwięzieniu dowiedział się Józef Amnel. Rodzina wpadła w szał. I Sekretarz PZPR gen. Wojciech Jaruzelski nie chciał nawet słyszeć o uwolnieniu chłopaka. Chciano w ten sposób wymusić na rodzinie uległość. Zaskoczony rząd otrzymał od Ambasadora Volturi w Polsce Alexandry Potter ultimatum. Kajfasz Volturi w ostrym liście zaprotestował przeciwko nielegalnemu aresztowaniu. Na trzeci dzień od aresztowania Adama uwolniono. Od razu trafił do szpitalu w stanie krytycznym. Po kilku dniach przewieziono go do Volteru.

Volter i Italia

Oficjalnie od czerwca 1982 roku mieszkał na stałe w Volterze. Tam też przechodził rekonwalescencję. We wrześniu wrócił do liceum, które ukończył dwa lata później. Mając 19 lat zaproponowano mu staż w ambasadzie rodu przy Republice Italii. Adam zgodził się pod warunkiem możliwości studiowania prawa. Gospodarze wyrazili niechętnie zgodę. Uważali, że Adam powinien skoncentrować swoje wysiłki na rozwijaniu wiedzy magicznej. Nie przekonywały ich bardzo dobre wyniki na uczelni. Co raz częściej dochodziło do kłótni pomiędzy nim a Aro Volturi. Sugerował mu zrzeczenie magii jeśli chce pracować dla zwykłego świata. Mając 22 lata zrezygnował z pracy dla Volturi. Przeprowadził się na stałe do Bolonii. Otrzymał na tamtejszej uczelni bardzo wysokie stypendium, równocześnie pracował w restauracji. W 1989 roku obronił magistra z prawa.

Oprócz studiów prawniczych podjął też magiczne. Wiedział, że afiliacje rodu Volturi mogą mu znacznie pokrzyżować plany na przyszłość. Początkowo Bolonia pasowała mu, jednak już po obronie pracy magisterskiej przeniósł się do Rzymu. Tamtejszy uniwersytet dla czarodziejów należał do jednych z najlepszych na świecie. Obrał również kierunek prawniczy. W 1993 roku również zakończył te studia z oceną celującą. W 1994 roku wrócił do Warszawy

Polskie Ministerstwo Magii

Ówczesny Minister Magii Zygmunt August Jagiellończyk szukał do pracy osób niepowiązanych z poprzednim systemem, dlatego ze szczerym uśmiechem przyjął Amnela do pracy. Wydział Sprawiedliwości w tym czasie przeżywał kryzys przez bałagan prawny jaki zostawiła poprzednia ekipa. Dyrektor resortu kompletnie nie radził sobie z nim. W 1996 roku Adam zaproponował wyzerowanie wszystkich praw i napisanie ich od nowa. Pomysł oceniono bardzo krytycznie, ponieważ szacunki mówiły o 30-letnim okresie przejściowym. Minister Magii nie mógł wyrazić zgody na wyzerowanie, dlatego postanowiono wprowadzić to stopniowo. Do końca kadencji rządu Adam przygotował plan zmian. Szacował, że zajmie to cztery lata.

W 1997 roku został Dyrektorem Wydziału Sprawiedliwości w Trzecim Ministerium Zygmunta Jagiellończyka. Podstawowym celem była Reforma zerowania stopniowego. Adam wymagał od swoich podwładnych bardzo ciężkiej pracy. Nie tolerował odstępstw przy wykonywaniu wyznaczonych celów. W wyniku, czego wiele osób o rodowodzie komunistycznym straciło pracę. Adam Amnel stał się najbardziej znienawidzona osobą w Ministerium. Nie zmieniło to jego stosunku do pracy. W 1998 roku zreformował kodeks karny i dostosował go do prawa krajowego, a rok później kodeks cywilny. Tak olbrzymią pracę nie doceniono. Czarodzieje uznali jego działania za przymusowe upodabnianie ich do zwykłych ludzi. Zarzucali Adamowi „przymusową komunizację”. Minister Magii nie miał zamiaru poddawać się, dlatego zezwolił dyrektorowi Wydziału Sprawiedliwości na reformę sądownictwa. Od dnia 1 lipca 1999 roku obowiązywało prawo o sądownictwie, na mocy, którego utworzono czarodziejskie sądy okręgowe i rejonowe. Sądem Najwyższym uznano Wielki Sąd Volturi.

Adam od dnia 14 lipca 1999 roku do końca kadencji pełnił funkcję drugiego zastępcy Ministra Magii. Wielu ekspertów uważało, że namaszczono go na następcę Zygmunta Jagiellończyka. Do jego obowiązków należało koordynowanie pracy wydziału sprawiedliwości, spraw wewnętrznych i kultury. Wraz z objęciem funkcji Ministra Magii przez Krystynę Jagiellonkę Adam pozostał dyrektorem swojego wydziału, ale nie był jej zastępcą. W 2003 roku podał się do dymisji.

W latach 2009-2013 kierował wydziałem spraw wewnętrznych w Ministerium Bartosza Czertwyńskiego.

Minister Magii

Po bardzo burzliwych debatach na temat funkcjonowania Ministerstwa Magii zdecydowanie odrzucono kandydaturę urzędującego Ministra. Uważano, że wrósł w system stworzony przez premiera Donalda Tuska. Elektorzy zauważyli ciągłe umniejszanie ich pozycji w państwie, gdzie stanowią 8-10% odsetek populacji kraju. Z równego partnera zostali zdegradowani do poziomu plenipotenta wykonującego dyrektywy rządu. Wybierając Adama Amnel pokazali swój sprzeciw. Nowy minister wiedział, że jego działania muszą być bardzo ostrożne. W skład jego ministerium weszli:

• Bartosz Czertwyński (Wydział Spraw Wewnętrznych)
• Krystyna Jagiellonka (Wydział Sprawiedliwości)
• Elżbieta Cecylia Amnel (Wydział Kultury)
• Marcin Czartoryski (Wydział Transportu)
• Amadeusz Lanckoroński (Wydział Nauki i Zdrowia)
• Seweryn Małachowicz (Wydział Kontroli Magii i Szkolnictwa)

Od samego początku swojego urzędowania skonfliktował się z premierem Donaldem Tuskiem, który chciał, aby on i Ministerstwo razem koordynowali swoje działania. Adam nie chciał utrzymywać takiego stanu rzeczy, dlatego jednym z jego pierwszych decyzji było utworzenie programu działania ministerium. Co ciekawe Sejm w odpowiedzi podjął uchwałę sprzeciwiająca się „ingerencji czarodziejów” w sprawy niemagiczne. Nastąpiła seria wzajemnych ataków na siebie. Czarodziejów włączono w system ZUS-u, pełnego systemu podatkowego, stawiano wyżej prawo niemagiczne nad czarodziejskim nawet jeśli było dla nich niekorzystne. Adam Amnel wprowadził ograniczenia w korzystaniu z opieki zdrowotnej i magii. Do sporów dołączył prezydent Bronisław Komorowski. Próbował być niechcianym rozjemcą. O tyle premierowi było to na rękę, to Minister Magii sprzeciwił się temu. Zaproponował Tuskowi pośrednictwo Trajana de Vendome, na co ten zareagował bardzo ostro. Uczestnictwo, nawet pośrednie, rodu Volturi mogłoby źle się odbić na jego wizerunku w Europie. Przystał na rozmowy chcąc uśpić czujność Amnela. Minister dla bezpieczeństwa rozpoczął rozmowy z największą partią opozycyjną na temat przejęcia przez nich władzy tylko po to, aby doprowadzić szefa rządu do wściekłości. Gdy się okazało, że gra premiera wyszła na jaw rozmowy zawieszono. Ich rezultat i tak był mizerny. Za każde ustępstwo Minister musiał obiecać uczestnictwo w kolejnych programach gospodarczych kraju, nie koniecznie dobrych dla gospodarki Polski. Prowokacja obnażyła prawdziwe zamiary koalicji rządzącej. Sytuacja uległa diametralnej zmianie w czasie kiedy Rada Europejska wybrała Donalda Tuska na urząd Przewodniczącego Rady Europejskiej. Adam Amnel zażądał wycofania krzywdzących dla czarodziei praw w zamian za to nie będzie stawiał przeszkód jego następcy w przejmowaniu władzy. Po konsultacjach w partii zgodził się na to.

Od początku urzędowania Ewy Kopacz prowadził politykę uniezależniania kolejnych wydziałów. Robił to poprzez wymuszenia zmiany w kadrach. Zorientował się, że część dyrektorów wprost współpracuje z rządzącą Platformą Obywatelską. Wobec tego w dniu 30 grudnia 2014 roku przeprowadził rekonstrukcję swojego Ministerium. Bartosza Czertwyńskiego zastąpił Mikołaj Leszczyński (ur. 1973). Sam były minister został zwolniony z wydziału. Identycznie było z Krystyną Jagiellonką. Zastąpił ją Władysław Wilamowski (ur. 1955). Dla zapewnienia niezależności finansów powołał Wydział Zasobów Złota. Na jego czele postawił Hadriana Czartoryskiego, bankiera i prawnika. Zasłynął udaną obroną oszczędności emerytalnych czarodziejów przed zakusami rządu poprzez wytransferowanie wszystkiego do Volteru. Równocześnie został wiceministrem.

Zmianom próbował przeciwstawić prezydent Bronisław Komorowski. Zagroził ministrowi utrudnieniem życia wszystkim czarodziejom. Groźby głowy państwa nie stanowiła żadnego problemu, dlatego zlekceważył je. Z biegiem czasu Adam chciał wycofać się z kompromisu, bo sytuacja uległa znacznej poprawie. Ewa Kopacz wzorem swojego poprzednika próbowała wpływać na dyrektorów wydziału. Jej staranie spełzły na niczym, kiedy uchwalono nowy system podatkowy. Sprawę na pewno skomplikował wyrok Sądu Najwyższego, według którego ustawodawstwo specjalne do czarodziejów nie można stosować więcej niż raz w danej sytuacji. Oznaczało to zwrot kilku miliardów złotych dawnym właścicielom. W czasie wyborów prezydenckich Adam w pierwszej turze poparł Pawła Kukiza. Media prorządowe wpadły w szał. Po raz pierwszy Minister Magii tak bardzo ingerował w sprawy państwa. Jeszcze większy szok spowodowało prawo nakazujące kandydatom na posła uzyskanie zezwolenia od ministerstwa zgody na kandydowanie.

Życie prywatne

Adam jest pasjonatem łączenia nauk niemagicznych z tymi magicznymi. Jego zakres zainteresowań dotyczy przede wszystkim prawa. Opublikował kilka publikacji o tym w italskich poczytnych dziennikach. W jego mniemaniu tylko chęć zrozumienia obu sztuk sprawi, że staną się łatwe do przyswojenia.

Z rodzicami, jak również z rodzeństwem utrzymuje bliskie kontakty. Rodzina niekoniecznie akceptowała jego związków, jednak nie interweniowali.

W czasie pobytu w Rzymie poznał Annę Ciccioni, z którą szybko ożenił się (17 II 1991) z powodu ciąży. Kilka miesięcy później na świat przyszła ich jedyna córka Konstancja Amnel. Para początkowo starała się poznać. Spędzali ze sobą bardzo dużo czasu. Rodzina Adama zaakceptowała ją. Dla nich najważniejsze było to, że małżonka syna jest czarownicą. Spokój młodych Amnelów zniszczyła zdrada Anny. Zaszła w ciążę z przyjacielem podczas jej pobytu w Rzymie. Sprawa wyszła na jaw, kiedy ojciec jeszcze nienarodzonego dziecka zażądał od Adama łapówki za milczenie. W dniu 19 marca 1999 małżeństwo zostało rozwiązane.

Adam ponownie ożenił się dwa lata później (14 II 2001) z Marią Czartoryską czarodziejką ze służb specjalnych. Dla bezpieczeństwa rodziny odeszła z pracy, jednak od czasu do czasu wykonywała krótkie misje. Była bardzo uzdolniona w łączeniu sztuk magii z technikami. Zginęła w Mosulu podczas ewakuacji rodziny czarodziejów w czasie, gdy miasto zajęli dżihadyści z Państwa Islamskiego. Mieli razem dwoje dzieci:

• Junona Amnel (ur. 25 XII 2001)
• Imnutet Amnel (ur. 30 I 2004)

Urzędy

Poprzednik Mikołaj Miotek

Dyrektor Wydziału Sprawiedliwości 1997-2003

Następca Aleksandra Czaplińska

Poprzednik brak

II W-ce Minister Magii 1999-2001

Następca ?

Poprzednik Michał Głowacki

Dyrektor Wydziału Spraw Wewnętrznych 2009-2013

Następca Bartosz Czertwyński

Poprzednik Bartosz Czertwyński

Minister Magii Polski 2013-2017

Następca Lilianna Ostrogska

Poprzednik Brak

Dyrektor Departamentu Zdrowia 2017-2021

Następca urzęduje"