Przejdź do zawartości

Francois de Minicon

Z Ethenor
Wersja z dnia 18:22, 19 kwi 2026 autorstwa imported>Import (Odtworzenie treści z backupu)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Francois Filip August de Minicon – (ur. 6 kwietnia 1950 roku w Victorii, Seszele, Kolonia Wielkiej Brytanii) czarodziej czystej krwi, seszelski liberalny polityk, matematyk, pierwszy Minister Magii Seszeli w latach 2000-2004.

Biografia

[edytuj]

Francois przyszedł na świat w rodzinie wierzących protestantów. W przyszłości odrzucił religijne wychowanie swojej rodziny. W wieku jedenastu lat rozpoczął naukę w protestanckiej szkole dla czarodziejów, z której został wydalony za ateizm. Rodzice za karę wysłali go do Wielkiej Brytanii. Uważali Hogwart za świetną uczelnię, która preferowała konserwatywne wartości. Przynajmniej tak im się wydawało. W 1968 roku ukończył edukację czarodziejską z wynikiem celującym. Francois jednak nie wrócił na Seszele. Zdał w Londynie nieczarodziejską maturę i rozpoczął studia z matematyki. W 1974 roku obronił pracę magisterską. Jego wyniki w nauce były na tyle dobre, że zaproponowano mu studia doktoranckie. W 1980 roku uzyskał stopień doktora nauk matematycznych. W latach 1980-1991 wykładał matematykę stosowaną w Oksfordzie. Równocześnie pracował dla volterowskiej agencji kosmicznej, której zadaniem było badanie bliskiej przestrzeni kosmicznej. Niestety jego badania zostały utajnione a Francois nie może nic publikować na temat wiedzy zdobytej w czasie badań.

Powrót na Seszele został zmuszony przez chorobę rodziców. Tamtejszy uniwersytet nie był szczytem marzeń Francois. Od razu został dziekanem Wydziału Matematycznego. W 1994 roku wybrano go rektorem. Zaczął zwalczać nacjonalistę Ulissesa Gard. Uważał go za terrorystę. Powstrzymywał jego rosnące wpływy wśród młodzieży akademickiej. Francois zdecydowanie opowiedział się przeciwko buntowi wobec Republiki Seszeli. W latach 1996-1997 prowadził kampanię antynacjonalistyczną. Była ona bardzo skutecznie. Wielu ludzi zobaczyło, że postepowanie przeciwko państwu może doprowadzić do interwencji militarnej rodu Volturi. W 1999 roku uczestniczył w negocjacjach z rządem państwa za pośrednictwem Kajfasza Volturi (1871-2010).

Francois stał się liderem. Wszyscy chcieli zostać jego przyjacielem, nawet nacjonaliści. Układ z Volteru wprowadził nie tylko demokratyczny wybór ministra magii, ale również zagwarantował wierność czarodziejów Republice Seszeli. Francois po namowie środowiska uniwersyteckiego postanowił powalczyć o najwyższy urząd magiczny w kraju. W dniu 3 kwietnia stanął w elekcji. Zdobył 697 głosów i 36,8%. Jego kontrkandydat Matheo Meldrum 310 i 16,37%. Jako, że żaden z nich nie uzyskał co najmniej ponad połowy głosów Wielki Sędzia Volteru ma prawo mianować jednego z nich według swojego gustu. Kajfasz Volturi w zarządzeniu mianował go ministrem magii.

W dniu 17 kwietnia powołał swój rząd o charakterze przede liberalnym. W czasie swojego urzędowania ugruntował silną administrację kontrolująca najważniejsze aspekty życia społecznego czarodziejów. Powstała administracja lokalna odpowiadająca państwowemu podziałowi administracyjnemu. Czarodzieje byli rozczarowani polityką ministra magii. Chcieli, aby ministerstwo prowadziło zdecydowanie bardziej ofensywne działania polityczne. Jego w miarę niską ocenę dobił kryzys finansowy. Francois liczył na to, że Wielki Sędzia Volteru mianuje go ponownie ze względu na stałość jaką gwarantuje. W wyborach w 2004 roku uzyskał dopiero trzeci wynik. Po przegranej przeszedł na emeryturę polityczną.

Po zakończeniu kadencji wrócił na uczelnię w Oksfordzie. Wyjazd z kraju potraktował jako odnowę swojego życia. Jak nigdy dotąd publikował nawet setkę artykułów rocznie prowadząc przy tym zajęcia dydaktyczne. W Wielkiej Brytanii nie kojarzono go jako polityka, ale jako bardzo dobrego naukowca. W 2011 roku był jednym z trzech kandydatów na rektora Uniwersytetu Oksfordzkiego. Przegrał już w pierwszej rundzie, ale to właściwie Francois cieszył się ogromną popularnością gazet. Wspominano jego przeszłość – w tym tajną dla rodu Volturi i czasu kiedy pełnił funkcję Ministra Magii Seszelów.

W maju 2020 roku przeszedł na emeryturę akademicką. Nie wrócił do ojczyzny, pomimo zaproszeń ze strony władz ministerstwa magii.

Rodzina

[edytuj]

W dniu 17 stycznia 1992 roku ożenił się Anną de Croix-Nevres (ur. 1960). Mają dwoje dzieci.

Urzędy

[edytuj]
Poprzednik
Brak
Ministrowie Magii Seszeli
2000-2004
Następca
Matheo Meldrum