Przejdź do zawartości

Edmund Lizzouroe

Z Ethenor
Wersja z dnia 18:22, 19 kwi 2026 autorstwa imported>Import (Odtworzenie treści z backupu)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Edmund Pius Marek Lizzouroe – (ur. 17 stycznia 1915 roku w Praia, Zielony Przylądek, terytorium zamorskie Portugalii – zm. 23 listopada 2012 roku w Praia, Republika Zielonego Przylądka) czarodziej czystej krwi, mistrz eliksirów, nauczyciel akademicki, polityk i pierwszy minister magii w latach 1990-1998.

Biografia

[edytuj]

Przyszedł na świat w bogatej inteligenckiej rodzinie. W latach 1926-1933 chodził do szkoły dla czarodziejów w Volterze. Był to bardzo duży wydatek dla jego rodziny. Samo uczenie się było darmowe, ale utrzymanie w stolicy czarodziejów należało już do bardzo drogich. Po zakończeniu edukacji skończył kurs nauczycielski i po powrocie do Praii został nauczycielem eliksirów. W latach 1936-1941 studiował eliksiry w Lizbonie, a następnie doktoryzował się w Nowym Jorku. Stopień doktora nauk chemicznych uzyskał w 1945 roku.

Po powrocie do kraju przez wiele lat wykładał eliksiry w szkole i na uczeni w Praii. Uczniowie i studenci bali się go, ponieważ był to ogromnej postury człowiek ze srogim spojrzeniem. Nikt nie chciał go zezłościć, dlatego bacznie się uczyli. W latach 1962-1977 pełnił funkcję rektora uniwersytetu.

Działalność polityczna Edmunda była o tyle utrudniona przez jego biały kolor skóry. Rodzimi, czarnoskórzy mieszkańcy Zielonego Przylądka niezbyt mu ufali. Część przeciwników uważało, że już na uczelni tworzył podległe Portugalii stado niewolników. Oczywiście ta krzywdząca opinia niczym nie odpowiadała rzeczywistości. Edmund zawsze uważał, że każdy naród ma prawo samemu decydować o sobie. W 1975 roku kraj uzyskał niepodległość od Portugalii. Edmund po zakończeniu pełnienia funkcji rektora został doradcą prezydenta w kwestiach magicznych.

W 1990 roku uczestniczył w tworzeniu prezydenckiego projektu układu z rodem Volturi. Wprawdzie nie został jego sygnatariuszem, to od razu stał się głównym kandydatem na ministra magii.

W dniu 30 października 1990 roku stanął w wyborach przeciwko Pedro Ruilla (1922-2018). Zwyciężył już w pierwszej turze. Urząd objął 16 dni później. Jego rząd reprezentował liberalną politykę społeczną i konserwatywnie ekonomiczną. Uważał, że czarodzieje skorzystają na otwarcie swoich rodzin na niemagicznych mieszkańców państwa. O tyle te gospodarcze nastąpiło bardzo szybko, to społecznie, zwłaszcza w kwestiach małżeństw, praktycznie wcale. Krytycy polityczni ministra magii wskazywali, że chce rozmydlenia granicy pomiędzy społecznościami do tego stopnia, że władza państwowa będzie miała bezapelacyjną przewagę nad ministrem magii. Edmund bardzo dobrze współpracował z volterowskim przedstawicielstwem. Annabel Roserade stanowiła świetną ochronę przed niebezpiecznymi dla czarodziejów pomysłami władz państwa. Dlatego krytycy polityczni ministra nigdy nie znaleźli dowodów na swoje oskarżenia. W 1994 roku uzyskał reelekcję. Druga kadencja nieznacznie różniła się od poprzedniej tym, że rząd wycofał postulaty dotyczące promocji małżeństw mieszanych. Głównym powodem takiego kroku było negatywne postanowienie Wielkiego Sędziego Volteru Kajfasza Volturi (1871-2010) dotyczące interpretacji wyboru ministra magii. W 1998 roku następcą Edmunda został Patrick Vassergroth (ur. 1942). W latach 1998-2002 pełnił funkcję szefa departamentu edukacji. Po zakończeniu kadencji w rządzie swojego następcy przeszedł na emeryturę. Przez kolejne lata żył w kampusie uniwersyteckim gdzie zmarł.

Rodzina

[edytuj]

W młodości był zakochany z Eleonor Allour (1916-1990). Planował z nią ślub, ale ona wybrała bogatszego mężczyznę niż Edmund. Czarodziej postanowił, że nie odda więcej żadnej innej osobie swojego serca.

Wywód przodków

[edytuj]
Probant Edmund Lizzouroe
1915-2011
Rodzice Alexander Lizzouroe
1887-1959

Maria Dolores Rio
1889-1966
Dziadkowie Pedro Lizzouroe
1859-1948

Xantyna Barberua
1861-1940
Alexander Rio
1863-1919

Lucynia Callipso<br?>1864-1952
Pradziadkowie Pedro Lizzouroe
1832-1917

Anna de la Coruna
1835-1909
Marek Barberua
1833-1929

Henryka Costa-Braganza
1836-1884
Dominik Rio
1839-1916

Wilhelmina Fox
1841-1886
Alexander Callipso
1843-1938

Ludwika Useurua
1842-1911
Prapra
dziadkowie
Pedro Lizzouroe
1805-1876

Margareta O'Shea
1806-1893
Antonio de la Coruna
1811-1885

Etella de Sauronia
1812-1839
Adam Barberua
1804-1877

Anna Jaos-tse
1800-1849
Henryk Costa-Braganza
1807-1902

Marta Leerf
1815-1913
Xawery Rio
1809-1880

Annunziata Calsberg
1812-1874
Wilhelm Fox
1816-1902

Katarzyna Kawecka
1818-1892
Jan Michał Callipso
1815-1899

Michalina de Riot
1816-1872
Gargamel Useurua
1797-1861

Hedwiga Carakollum
1816-1842
Praprapra
dziadkowie
Edmund Lizzouroe
1779-1865

Franciska Touluse
1783-1866
Jan O'Shea
1776-1838

Maria Ast
1778-1822
Edward de la Coruna
1778-1843

Waleria Riesen
1780-1869
Marus de Sauronia
1788-1842

Akka Lour
1794-1889
Adam Barberua
1779-1845

Galia Rio
1780-1842
Filip Jaos
1759-1810

Anna Gripse
1769-1850
Alexander Costa-Braganza
1777-1866

Anna Costa-Felipe
1779-1860
Edward Leerf
1789-1866

Franciszka Amer
1792-1854
Oskar Rio
1784-1855

Amalia O'Rio
1785-1839
David Calsberg
1784-1842

Celina Dassger
1790-1867
Adam Fox
1779-1820

Cysthia Salaremo
1789-1837
Łukasz Kawecki
1794-1854

Maria Iwaniec
1796-1880
Michał Callipso
1789-1851

Martylla Losser
1793-1890
Jan Riot
1790-1860

Pia Schcarreto
1792-1875
Gargamel Useurua
1772-1840

Delia Pallter
1773-1845
Alexander Carakollum
1786-1852

Serina Rouff
1794-1866

Urzędy

[edytuj]
Poprzednik
Brak
Minister Magii Praii
1990-1998
Następca
Patrick Vassergroth