Przejdź do zawartości

Użytkownik:Lukasvonbayern/Kurs Złotego Volteru do innych walut

Z Ethenor
Wersja z dnia 12:46, 4 maj 2026 autorstwa Lukasvonbayern (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Kurs Złotego Volteru do innych walut - jest ustalany raz na tydzień począwszy od 1 lipca 1945 roku w stosunku do największych walut na świecie. Główną walutą wymienną jest dolar amerykański, a od 2007 roku również Euro i Yuan Chiński. Kurs Złotego Volteru do innych walut - jest ustalany raz na tydzień począwszy od 1 lipca 1945 roku w stosunku do największych walut na świecie. Główną walutą wymienną jest dolar amerykański, a od 2007 roku również Euro i Yuan Chiński. Kurs nie był zwykłym zapisem notowań rynkowych, lecz narzędziem administracyjno-gospodarczym Volteru, pozwalającym przeliczać wartość złotego na waluty, w których ród Volturi prowadził handel, przechowywał aktywa, rozliczał zobowiązania i oceniał siłę majątków znajdujących się poza granicami miasta. Znaczenie poszczególnych walut zmieniało się wraz z układem politycznym świata, dlatego zestaw walut rozliczeniowych nie był niezmienny. W latach 1945-1989 podstawę stanowiły dolar amerykański, rubel radziecki, funt szterling, frank szwajcarski i frank francuski. Po 1990 roku miejsce rubla radzieckiego zajął rubel rosyjski, a do grupy głównych walut dołączono yuan chiński. Od 2002 roku frank francuski został zastąpiony przez euro, natomiast od 2026 roku rubel rosyjski przestał być główną walutą rozliczeniową i został zastąpiony przez jen japoński.

Waluty rozliczeniowe

[edytuj]
Okres Główne waluty rozliczeniowe Charakterystyka
1945-1989 dolar amerykański, rubel radziecki, funt szterling, frank szwajcarski, frank francuski Okres powojennego podziału świata na bloki polityczne. Dolar amerykański był najważniejszą walutą wymiany z gospodarką zachodnią, rubel radziecki służył do rozliczeń z blokiem wschodnim, funt szterling zachował znaczenie przez Londyn i Wspólnotę Narodów, frank szwajcarski pełnił funkcję waluty stabilizującej, a frank francuski obejmował rozliczenia z Francją i jej strefą wpływów.
1990-2001 dolar amerykański, rubel rosyjski, funt szterling, frank szwajcarski, frank francuski, yuan chiński Okres przejściowy po upadku Związku Radzieckiego. Rubel rosyjski zastąpił rubla radzieckiego, ale jego pozycja była słabsza i bardziej zależna od bieżącej sytuacji politycznej. Do zestawu głównych walut dołączono yuana chińskiego, ponieważ wzrosło znaczenie Chin w handlu i długoterminowych rozliczeniach prowadzonych przez Volter.
2002-2025 dolar amerykański, rubel rosyjski, funt szterling, frank szwajcarski, euro, yuan chiński Wprowadzenie euro zmieniło układ europejskich rozliczeń. Euro przejęło funkcję franka francuskiego i stało się walutą odniesienia dla znacznej części Europy. Dolar amerykański pozostał główną walutą światową, frank szwajcarski utrzymał znaczenie rezerwowe, funt szterling zachował osobną pozycję, rubel rosyjski obsługiwał rozliczenia ze Wschodem, a yuan chiński umacniał się jako waluta handlu z Azją.
od 2026 dolar amerykański, jen japoński, funt szterling, frank szwajcarski, euro, yuan chiński Od 2026 roku rubel rosyjski został usunięty z grupy głównych walut rozliczeniowych i zastąpiony przez jen japoński. Decyzja ta nie oznaczała, że rubel przestał istnieć w obrocie, lecz że nie był już traktowany jako waluta pierwszego wyboru przy ustalaniu podstawowego kursu złotego Volteru. Jen japoński uznano za walutę bardziej przewidywalną, przydatną w rozliczeniach azjatyckich i lepiej równoważącą pozycję yuana chińskiego.

Dobór walut rozliczeniowych wynikał z praktyki gospodarczej, a nie wyłącznie z prestiżu danego państwa. Volter brał pod uwagę siłę handlu, dostępność waluty, możliwość przechowywania rezerw, stabilność polityczną, wymienialność, znaczenie banków oraz to, czy dana waluta pozwalała bezpiecznie prowadzić rozliczenia z określonym regionem świata. Dolar amerykański od 1945 roku pełnił funkcję waluty głównej, ponieważ dawał dostęp do największej gospodarki niemagicznej i był użyteczny przy transakcjach globalnych. Funt szterling utrzymywał znaczenie z powodu Londynu, tradycji bankowej i powiązań handlowych z dawnym imperium brytyjskim. Frank szwajcarski traktowano jako walutę ostrożnościową, szczególnie przy przechowywaniu majątków, złota i rozliczeniach wymagających większej dyskrecji. Frank francuski miał znaczenie przede wszystkim dla Europy Zachodniej i francuskiej strefy wpływów, ale po wprowadzeniu euro jego dalsze stosowanie straciło sens administracyjny. Rubel radziecki, a potem rosyjski, był ważny dlatego, że bez niego trudno było prowadzić rozliczenia z obszarem wschodnim, jednak z czasem jego rola stała się bardziej polityczna niż stabilizująca. Yuan chiński wprowadzono jako odpowiedź na wzrost znaczenia Chin, natomiast jen japoński od 2026 roku stał się dodatkowym zabezpieczeniem azjatyckim i przeciwwagą dla nadmiernego uzależnienia od jednej waluty regionu.

Ustalanie kursu złotego Volteru do innych walut miało więc charakter mieszany. Z jednej strony opierało się na wartości złota, obrotach handlowych, rezerwach i realnej sile danej waluty. Z drugiej strony uwzględniało polityczne interesy Volteru, bezpieczeństwo majątków rodu Volturi i potrzebę utrzymania kontroli nad transakcjami prowadzonymi poza światem czarodziejów. Kurs publikowany raz w tygodniu nie był prognozą inwestycyjną, lecz urzędowym przelicznikiem używanym do rozrachunków, podatków, wypłat, przechowywania aktywów i oceny bilansu handlowego. Dzięki temu złoty Volteru pozostawał walutą wewnętrznie stabilną, ale jednocześnie powiązaną z najważniejszymi centrami finansowymi świata niemagicznego.

Zmiany w zestawie walut rozliczeniowych pokazują, że Volter nie traktował kursu jako zamkniętego systemu. Po II wojnie światowej potrzebne były waluty zwycięskich mocarstw i państw posiadających duże znaczenie bankowe. Po 1990 roku trzeba było dostosować przeliczniki do rozpadu dawnego bloku wschodniego i nowej pozycji Chin. Po 2002 roku konieczne było uznanie euro za podstawową walutę europejską, a od 2026 roku odsunięcie rubla rosyjskiego i wprowadzenie jena japońskiego oznaczało dalsze przesunięcie ciężaru rozliczeń w stronę walut bardziej przewidywalnych i przydatnych w handlu azjatyckim. W ten sposób kurs złotego Volteru stał się nie tylko tabelą liczb, lecz także zapisem tego, jak Volter oceniał zmieniającą się siłę państw, banków i całych regionów gospodarczych.

1945

[edytuj]

W tabelce jest przedstawiony kurs 1 złotego Volteru do poszczególnych walut. Był publikowany przez Gubernatora Volteru Celiusa Cresco począwszy od 1 lipca.

Lipiec

[edytuj]
Data Dolar amerykański Rubel radziecki Funt szterling Frank szwajcarski Frank francuski
1 lipca 66,50 $ 99,87 рубль 70,01 £ 55,14 CHF 112,98 ₣
8 lipca 66,59 $ (+0,14%) 100,29 рубль (+0,42%) 70,04 £ (+0,04%) 55,08 CHF (-0.11%) 115,11 ₣ (+1,89%)
15 lipca 66,58 $ (-0,02%) 100,31 рубль (0,02%) 70,00 £ (-0,06%) 54,99 CHF (-0,16%) 117,50 ₣ (+2,08%)
22 lipca 66,63 $ (+0,08%) 100,31 рубль (0%) 70,07 £ (+0,10%) 54,92 CHF (-0,13%) 117,91 ₣ (+0,35%)
29 lipca 66,61 $ (-0,03%) 100,13 рубль (-0,18%) 69,97 £ (-0,14%) 54,95 CHF (+0,05%) 118,05 ₣ (+0,12%)

Gospodarka mocarstw w dalszym ciągu była przestawiona na wysiłek wojenny. Dwie największe potęgi w dalszym ciągu miały ogromny udział funduszy w działania wojskowe. Amerykanie prowadzili działania zbrojne na Dalekim Wschodzie, natomiast Związek Radziecki przestawiał swoją gospodarkę na tory bardziej pokojowe. Francja musiała mierzyć się z co raz większym kryzysem gospodarczym związanym z kosztami okupacji niemiecki w latach 1940-1944. Waluty trzech państw straciły na wartości najwięcej w stosunki do Szwajcarii, Francji i Wielkiej Brytanii. Volturi zwiększyli handel z Londynem działalność bankową z Bernem w efekcie te waluty nie straciły na wartości względem złotego Volteru. Średnio 1 złoty Volteru kosztował:

  • Stany Zjednoczone: 66,59 $
  • Związek Radziecki: 100,18 Rubli
  • Wielka Brytania: 70,01 £
  • Szwajcaria: 55,02 CHF
  • Francja: 116,31 ₣

Sierpień

[edytuj]
Data Dolar amerykański Rubel radziecki Funt szterling Frank szwajcarski Frank francuski
5 sierpnia 66,60 $ (-0,01%) 100,01 рубль (-0,12%) 69,99 £ (+0,03%) 55,02 CHF (+0,13%) 118,01 ₣ (-0,03%)
12 sierpnia 66,55 $ (-0,08%) 100,08 рубль (+0,07%) 70,04 £ (+0,07%) 55,14 CHF (+0,22%) 118,14 ₣ (+0,11%)
19 sierpnia 66,60 $ (+0,08%) 100,19 рубль (+0,11%) 70,08 £ (+0,06%) 55,12 CHF (-0,04%) 118,15 ₣ (+0,01%)
26 sierpnia 66,67 $ (+0,11%) 100,30 рубль (+0,11%) 70,15 £ (+0,10%) 55,16 CHF (+0,07%) 118,17 ₣ (+0,02%)

Sierpień 1945 roku był świadkiem atomowego ataku Stanów Zjednoczonych na Japonię. Równocześnie Volturi zwiększali transakcje dokonywane przez z funta szterlinga z franka szwajcarskiego na dolary co przyniosło ustabilizowanie kursy do minimalnych wahnięć. Rubel stał się waluta rozliczeniową z blokiem wschodnim. Polska i Związek Radziecki stanowiły aż 81% transakcji dokonywanych w tym miesiącu. Pozycja Funta była ustabilizowana, choć Kajfasz Volturi nie ufał nowej polityce fiskalnej premiera Clementa Atlee. Z samym Zjednoczonym Królestwem handel ograniczono o 5%, natomiast z krajami Wspólnoty Narodów zwiększono o 7%. Senior rodu Volturi postanowił zabrać ze Szwajcarii 300 kilogramów osobistego złota i rozliczyć to w pozostałych walutach rozliczeniowych. Ustabilizowało to kurs franka szwajcarskiego. Mimo to Francja straciła w rozrachunku miesięcznym 70 milionów franków na transakcjach rodu Volturi kosztem Związku Radzieckiego i Stanów Zjednoczonych. Średnio 1 złoty Volteru kosztował:

  • Stany Zjednoczone: 66,60 $ (+ ~0,01%)
  • Związek Radziecki: 100,15 Rubli (-0,03%)
  • Wielka Brytania: 70,07 £ (+0,09%)
  • Szwajcaria: 55,11 CHF (+0,16%)
  • Francja: 118,11 ₣ (+1,59%)

Wrzesień

[edytuj]
Data Dolar amerykański Rubel radziecki Funt szterling Frank szwajcarski Frank francuski
2 września 66,60 $ (-0,10%) 100,28 рубль (-0,02%) 70,11 £ (-0,06%) 55,19 CHF (+0,05%) 117,95 ₣ (-0,19%)
9 września 66,57 $ (-0,05%) 100,38 рубль (-0,02%) 70,19 £ (+0,11%) 55,20 CHF (-0,02%) 118,00 ₣ (+0,04%)
16 września 66,63 $ (+0,09%) 100,66 рубль (+0,28%) 70,15 £ (-0,06%) 55,24 CHF (+0,07%) 117,94 ₣ (-0,05%)
23 września 66,68 $ (+0,08%) 100,54 рубль (-0,12%) 70,18 £ (+0,04%) 55,30 CHF (+0,11%) 118,08 ₣ (+0,12%)
30 września 66,70 $ (+0,03%) 100,50 рубль (-0,04%) 70,14 £ (-0,06%) 55,33 CHF (+0,05%) 118,65 ₣ (+0,48%)

We wrześniu 1945 roku Stany Zjednoczone zakończyły II wojnę światową na Pacyfiku. Volturi zwiększyli rozliczenia transakcji w dolarach mimo to waluta straciła na wartości, ponieważ spadła produkcja przemysłowa. Na giełdzie spadła wartość rynkowa dolara, przez co w stosunku do poprzedniego miesiąca dolar stracił względem złotego Volteru. Wartość rubla radzieckiego przez cały miesiąc spadała, ponieważ zmniejszyła się liczba rozliczeń w tej walucie. Dwie największe gospodarki Bloku Wschodniego nie miała funduszy by kupić dóbr z Volteru. Polska i Związek Radziecki rozpoczęły odbudowę ze zniszczeń wojennych, a przy tym mieli mało funduszy. Funt szterling pozostał stabilną walutą. Miało silne zaplecze w stosunkach gospodarczych. Londyn wykorzystywał też fakt, że Volturi przechowywali u nich 10 ton złota. Natomiast ze Szwajcarii kruszec został częściowo zabrany do stolicy czarodziejów. Po za tym Volturi co raz mniej chętnie rozliczali się we frankach szwajcarskich przez co raz wyższe stopy procentowe. Francja traciła w oczach czarodziejów gdy kryzys gospodarczy zaczął mieszać się z politycznym. Volturi wycofali swoje aktywa z takich galerii jak Luwr czy Wersal. W stosunku do poprzedniego miesiąca bilans handlowy wyszedł dodatkowo - Volturi zarobili 74 miliony dolarów. Średnio 1 złoty Volteru kosztował:

  • Stany Zjednoczone: 66,64 $ (+0,06%)
  • Związek Radziecki: 100,47 Rubli (+0,32%)
  • Wielka Brytania: 70,15 £ (+0,11%)
  • Szwajcaria: 55,25 CHF (+0,25%)
  • Francja: 118,12 ₣ (+0,01%)

Październik

[edytuj]
Data Dolar amerykański Rubel radziecki Funt szterling Frank szwajcarski Frank francuski
7 października 66,67 $ (-0,04%) 100,50 рубль (0%) 70,19 £ (+0,07%) 55,38 CHF (+0,09%) 119,13 ₣ (+0,40%)
14 października 66,61 $ (-0,09%) 100,53 рубль (+0,03%) 70,22 £ (+0,04%) 55,36 CHF (-0,04%) 119,20 ₣ (+0,06%)
21 października 66,54 $ (-0,11%) 100,52 рубль (-0,01%) 70,26 £ (+0,06%) 55,33 CHF (-0,05%) 119,26 ₣ (+0,05%)
28 października 66,58 $ (+0,06%) 100,55 рубль (+0,03%) 70,24 £ (+0,06%) 55,35 CHF (+0,04%) 119,33 ₣ (+0,06%)

W październiku 1945 roku ród Volturi ustanowił strefy walutowe dla poszczególnych regionów świata w stosunkach handlowych. Skutkowało to usztywnieniem kursów przeliczników walut rozliczeniowych. Europa Zachodnia z wyłączeniem Francji i Wielkiej Brytanii została przyporządkowana do franka szwajcarskiego. Rubel radziecki do Związku Radzieckiego i Bloku Wschodniego. Zjednoczone Królestwo i Wspólnota Narodów, a także Chiny przyporządkowano do funta szterlinga. Francja i jej kolonie rozliczano we frankach francuskich. Dolar amerykański objął pozostałą część świata. Volturi zaczęli odczuwać spowolnienie gospodarcze, ponieważ obroty handlowe w stosunku do września spadły o 3%, mimo dodatniego bilansu handlowego. Decyzja o podziale strefowym przyniosła im stabilizację, natomiast kraje takie jak Australia czy Kanada były mierzone przez prymat "kraju-metropolii waluty". Średnio 1 złoty Volteru kosztował:

  • Stany Zjednoczone: 66,60 $ (-0,06%)
  • Związek Radziecki: 100,52 Rubli (+0,05%)
  • Wielka Brytania: 70,23 £ (+0,11%)
  • Szwajcaria: 55,36 CHF (+0,20%)
  • Francja: 119,23 ₣ (+0,94%)

Średnie miesięczne wahnięcia kursu zdecydowanie zmniejszyły się. Było to związane też z podejmowaniem działań przez narodowe banki państw walut rozliczeniowych. Przykładowo Związek radziecki usztywnił kurs rubla wobec m.in złotego.

Listopad

[edytuj]
Data Dolar amerykański Rubel radziecki Funt szterling Frank szwajcarski Frank francuski
4 listopada 60,56 $ (-0.03%) 100,58 рубль (+0.02%) 70,25 £ (+0,1%) 55,34 CHF (-0.02%) 119,29 F (-0.03%)
11 listopada
18 listopada
25 listopada