Władimir Rudenko

Władimir Aleksander Rudenko (ros. Владимир Александр Руденко) - (ur. 30 sierpnia 1947 roku we Władywostoku, ZSRR) czarodziej czystej krwi, radziecki i rosyjski polityk. Jest to bliski współpracownik Siergieja Gorbaczowa a potem Borysa Jelcyna. Jego rodzice byli wysoko postawionymi funkcjonariuszami służb specjalnych. Wasylij (1927-2011) i Ismena Gawriłłowicz (1928-2017) po wojnie stacjonowali na Dalekim Wschodzie. W latach 1958-1966 Władimir chodził do szkoły dla czarodziejów w Moskwie. Ukończył ją z wyróżnieniem. Następnie wstąpił do armii. W 1971 roku uzyskał patent oficerski. Skierowano go następnie do Władywostoku, aby monitorował tamtejszych czarodziejów. W latach 1973-1980 przewodniczący władywostockiej Rady Czarodziejów. W dniu 17 listopada 1980 I Sekretarz KPZR Leonid Breżniew przeniósł go do Moskwy. Szybko awansował i już w maju 1983 roku należał do ścisłego grona doradców ds. czarodziejstwa. Istniały plany, aby Władimir został Ministrem Magii Polski lub członkiem ministerium, aby łatwiej Związek Radziecki kontrolował Warszawę. Pomysł pozostał w sferze planów. Sam Rudenko nie miał jakiejkolwiek ochoty wyjeżdżać do Polski. Nie oznacza to, że nie opuszczał Związku Radzieckiego. W ramach wznowienia częściowych relacji dyplomatycznych z Volterem w dniach 30 stycznia-2 lutego 1988 roku. Spotkał się wówczas z Kajfaszem Volturi (1875-2010) i Ermeną Black (1875-1990). To wówczas padła propozycja, aby czarodzieje zasiadali w rządzie Związku Radzieckiego pod patronatem rodu Volturi. Sam Rudenko odniósł się do planu bardzo sceptycznie. Volturi potrafią jednak przekonać do swoich racji nawet najbardziej zagorzałych przeciwników. Moskwa uważała, że jednak warto rozważyć propozycję Volturi. Rudenko pozostał łącznikiem z Luukasem Komorovskim, będącym tymczasowym przedstawicielem rodu Volturi. Rudenko został wyznaczony przez Gorbaczowa by negocjował traktat pokojowy. Podpisano go w dniu 3 października 1990 roku. Władimira wysłano do Volteru w celu obserwacji wyboru ambasadora. Fiodor Kalikst von der Pahlen zaproponował mu wprost, że jeśli w Rosji zostanie wprowadzony urząd ministra magii lub coś podobnego to Volturi go poprą. Za Pahlenem stał sam Kajfasz Volturi, a więc senior wiedział o tym planie. W dniu 10 kwietnia 1993 roku Rosja i ród Volturi zawarli Układ z Petersburga. Kandydatura Władimira Rudenki wypłynęła na początku maja. Optował sam za nią ambasador von der Pahlen. W tym czasie kandydat na "ministra magii" doradzał prezydentowi Jelcynowi w kwestiach czarodziejstwa. Obu stronom wydawał się więc naturalnym kandydatem na ten urząd. Oficjalnie ambasador rodu Volturi przedstawił kandydaturę Rudenki w dniu 11 listopada 1993 roku. Prezydent zatwierdził ją dwa tygodnie później. W dniu 30 grudnia objął urząd. W czasie swojego urzędowania skupił się, aby czarodzieje czynnie uczestniczyli w życiu politycznym. Jawnie wspierał prezydenta Jelcyna zdobywając ogromny majątek. W latach 1996-1998 tworzył administrację czarodziejów w europejskiej części kraju. Władimir chciał obsadzić największe miasta swoimi ludźmi, ale przeciwko temu wystąpił ambasador Pahlen. W 1996 roku Kajfasz Volturi ponownie mianował Rudenkę na wicepremiera ds. czarodziejskich. Prezydent Borys Jelcyn z entuzjazmem ją zatwierdził. Ale przeciwko niej wystąpił co raz bardziej silniejszy Władimir Putin. żadna ze stron go nie posłuchała chociaż ambasador Pahlen pisał, że jego wpływy co raz bardziej rosną. Druga kadencja wicepremiera opłynęła pod znakiem ciągłych konfliktów z oligarchami. W listopadzie 1999 roku dowiedział się o możliwej rezygnacji prezydenta z urzędu. Władimir postanowił, że zrobi to samo. akurat kończyła się również kadencja Dumy, dlatego tak czy siak Volter musiał kogoś wyznaczyć. W dniu 26 grudnia zastąpiła go Maria Zacharenko (ur. 1959). Rudenko w późniejszym czasie związał się z Jukosem Michaiła Chodorkowskiego. Był świadkiem jego upadku W 2004 roku. Uniknął aresztowania, ponieważ otwarcie poparł prezydenta Putina. W latach 2005-2008 przebywał na Ukrainie reprezentując rosyjskich czarodziejów i ich interesów. Tam poznał wpływowego Rinata Kurlikovskiego. W 2010 roku premier Putin mianował go szefem czarodziejskiej komórki bezpieczeństwa Gazpromu. Funkcje pełnił przez kolejne osiem lat do czasu aż popadł w niełaskę. Groził mu areszt za szpiegostwo na rzecz Stanów Zjednoczonych. W rzeczywistości informacje przekazywał rodu Volturi. Przed planowanym aresztowaniem uciekł do ambasady Esme Volturi, która odmówiła wydania go służbom bezpieczeństwa. Szykował się ogromny kryzys polityczny na linii Volter-Moskwa. Nim jednak się zaczął, to już zakończyła go szybka reakcja ambasadorki. W czasie rozmowy z prezydentem Putinem doszło do poważnej rozmowy. W wyniku której prezydent Rosji zrezygnował z aresztowania Rudenki. Były wicepremier pod osłoną styksów wyjechał do Volteru. Ślad po nim zaginął.

Poprzednik brak

Wicepremier Rosji ds. Czarodziejstwa 1993-1999

Następca Maria Zacharenko