Takoma Magaki

Takoma Magaki - (23 listopada 1875 w Rzymie-31 maja 1959 w Azkabanie) japoński arystokrata, syn dyplomaty będącego w latach 1871-1899 przedstawicielem Cesarstwa Japonii w Królestwie Piemontu, a potem Królestwie Italii, pierwszy nowożytny niemagiczny Dyrektor Azkabanu w latach 1948-1959.

Takoma urodził się jako pierworodny syn swoich rodziców. W wieku 14 lat wrócili do Tokio. Chłopiec nie potrafił zrozumieć swojej kultury, dlatego hołdował wszystkiemu co europejskie. W 1891 roku uciekł do Italii za co został wykreślony z rodziny. Takoma znalazł zatrudnienie w porcie weneckim. Nie mógł dużo zarabiać przez swój wygląd. Traktowano go jak obcego, kogoś gorszego od żebraków. Po kilku latach spróbował swoich sił w Azkabanie. Zatrudniono go jako woźnego. W 1911 roku mianowano go szefem administracji personelu porządkowego. Awanse przyszły wraz z objęciem funkcji dyrektora przez Mehmeda Ruiza Takoma stał się jego asystentem. W 1922 roku przeniesiono go do działu aprowizacji. Przez następne 15 lat był odpowiedzialny za dostarczanie środków czystości do więzienia. Co jakiś czas dyrektor był upominany przez Volturi, aby nie robił mu zbyt wielkiej nadziei na wyższe stanowiska, jednak Mehmed cały czas to lekceważył. W latach 1935-1939 powierzył mu kierowanie administracją więzienia. Będąc kierownikiem próbował wprowadzić nowocześniejsze formy archiwizacji dokumentacji - przede wszystkim tworzeniu magicznych kopii. Pomysł został zaakceptowany nie tylko przez dyrektora, ale też wizytującego Azkaban Wielkiego Sędziego Volteru Łukasza Volturi. Takoma usłyszał również od gościa, że nie powinien marzyć o wysokich stanowiskach przez brak władania mocą.

Tymczasowo przez 16 miesięcy przebywał na zwolnieniu lekarskim, po tym jak zachorował na płuca. W tym czasie zgłębiał tajniki japońskich przesłuchań. Wycofano się z nich na początku epoki Meiji. Cesarz Musahito uważał je za zbyt brutalne i ostatecznie w 1873 roku zostały zakazane. W styczniu 1940 roku wrócił do pracy na żądanie Dyrektora. Przeniesiono go do pionu karnego, gdzie miał przesłuchiwać niemieckich więźniów wojennych. Przez cztery lata wykonał kawał roboty za co dostał pochwały z Volteru. Przesłuchał blisko 250 osób, z tego blisko 75% doznało bardzo poważnego urazu psychicznego. 63 więźniów miało połamane kończyny tak mocno, że nie można było nawet czarami je poskładać. Kilka osób zmarło. Po zakończeniu II wojny światowej Wielki Sędzia Volteru Łukasz Volturi zakomunikował mu przeniesienie w stan spoczynku z początkiem 1946 roku. I tu Takoma miał szczęście, ponieważ decyzję zawiesił, a potem unieważnił nowy Wielki Sędzia Volteru Kajfasz Volturi. W tym samym czasie rozpoczął się poważny kryzys w zażądaniu więzieniem. Tylko w latach 1943-1946 Azkaban miał czterech wicedyrektorów. Ostatecznie po raz pierwszy w historii nieczarodziej został wicedyrektorem. Takoma nie mogąc wytrzymać po raz pierwszy od swojej ucieczki z domu wysłał do rodziców i rodzeństwa list, w którym opisał swoje życie. Mehmed Ruiza, pomimo że był młodszy od swojego następcy chciał odejść na emeryturę w wieku 70 lat. Wypromował go na swojego następcę kosztem innego obiecującego czarodzieja Humberta Lowerta.

W dniu 15 sierpnia 1948 Takoma Magaki w wieku 73 lat został mianowany Dyrektorem Azkabanu. Od początku musiał stawiać czoła niechęci ze strony Volteru. Jasno dano mu do zrozumienia, że gdy tylko znajdą lepszego kandydata to wyślą go na emeryturę. W latach 1953-1955 wymienił kanalizację i postawił betonowe zabezpieczenie wokół wyspy zabezpieczając same mury przed działaniem fal morskich. Kajfasz Volturi wyznaczył mu datę przejścia na emeryturę na dzień 10 stycznia 1960 roku, jednak nie doczekał jej, ponieważ zmarł 31 maja 1959 roku w wieku 84 lat. Pochowano go w Rzymie, następnie siedem lat później z Tokio.

Poprzednik Mehmed Ruiza

Dyrektor Azkabanu 1948-1959

Następca Humbert Lowert