Mehmed Ruiza

Mehmed Mahomet Ruiza - (ur. 30 sierpnia 1878 w Stambule-zm. 30 stycznia 1968 w Rzymie) italski czarodziej pochodzenia tureckiego, wygnany z Turcji przez swoje magiczne moce. Osiadł na Półwyspie Apenińskim po kilkuletniej tułaczce. Ojcem Mehmeda był Pasza, dowódca gwardii sułtana. Został spłodzony w wyniku gwałtu na nieznanej z imienia Greczynce. Chłopca odebrano matce zaledwie kilka miesięcy po urodzeniu. Ojciec miał nadzieję, że wychowa go na bardzo pobożnego muzułmanina. Pech dla Mehmeda okazał się straszny. Wraz z wiekiem okazywał co raz więcej magicznych cech. Pasza gdy to zauważył traktował syna strasznymi karami cielesnymi. Moc leczyła rany co powodowało jeszcze większe cierpienie. W 1887 roku sąd skazał go na śmierć przez ścięcie. Dano chłopcu wybór albo ucieknie, albo wykonają wyrok. W sierpniu pojawił się w Atenach. Od razu trafił tam dla przytułka dla sierot. W wieku dziesięciu lat nauczono go pisać i czytać. Mehmed bardzo chciał szkolić się na czarodzieja, a nie było na to żadnych środków. Za to wiele słyszał o rodzie Volturi pomagającym czarodziejskim uchodźcom. Do Italii dostał na pokładzie statku, który najpierw płynął do Aleksandrii, Kadyksu, Londynu, Porto i na sam koniec do Wenecji. W 1891 roku zarejestrował się jako uciekinier z kraju arabskiego. Dzięki solidnej opiece wyszedł na prostą. W wieku czternastu lat rozpoczął naukę w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Egzaminy końcowe zdał po pięciu latach. W 1899 roku Dyrektor Azkabanu Charles Raiser zatrudnił go jako dozorcę. Po trzech latach awansował do administracji. Został opiekunem domu strażniczego. Łączyły go bardzo zażyte stosunki z Rafaelem Chigi. Obaj poświęcali się pracy i dla dobra rodu Volturi. Tak więc gdy Chigi został dyrektorem to natychmiast mianował Mehmeda swoim zastępcą. Po ośmiu latach samego Ruiza mianowano na zastępcę przyjaciela. W latach 1919-1923 odrestaurował, a następnie rozbudował dom strażacki. Podzielił więźniów według kategorii popełnionych przestępstw. Tych co zabili lub byli wrogami Volturi wtrącano do najmniejszych cel przy podstawie Azkabanu. Pomimo wielu próśb nie ocieplił cel, za to kazał osadzonym pracować. W latach 1943-1947 przyjął tysiąc czarodziejów, którzy zdradzili krew magiczną. Wykonał osobiście 120 wyroków śmierci. W dniu 15 sierpnia 1948 roku przeszedł na emeryturę w wieku 70 lat.

Zmarł 20 lat później bezpotomnie w Rzymie, w domu spokojnej starości.

Poprzednik Rafael Alessandro Chigi

Dyrektor Azkabanu 1916-1948

Następca Takoma Magaki