Paweł Drogua
Paweł Drogua - (ur. 6 października 1695 roku w twierdzy czarodziejów nieopodal Tirany - zm. 20 kwietnia 1790 roku w Tiranie) albański polityk, czarodziej czystej krwi, od 1732 roku Senior rodu Smoka.
Biografia
[edytuj]Przyszedł na świat jako młodsze dziecko Bazylego Drogua (1659-1732) i Bazalii Drogua (1660-1721). Miał straszą siostrę, ale nie wiadomo jak miała na imię. Wychowywał się w rodowym zamku. Tam też chodził do szkoły. Edukacja została przerwana w 1706 roku kiedy Turcy zdobyli twierdzę. Potem do szkoły chodził nieregularnie. Ostatecznie w 1712 roku musiano zamknąć placówkę, ponieważ nie było pieniędzy na jej prowadzenie. Od 1705 roku na stałe mieszkał w Tiranie. Nie odbył żadnej służby wojskowej. W wieku 18 lat wyjechał z kraju do Italii. W 1719 roku rozpoczął pracę jako asystent Basielusa chorwackich czarodziejów Aleksandra XI. Pozostał tam aż do 1730 roku. Zajmował się organizacją życia dworu, który cały czas walczył z Austriakami o prawo do samostanowienia. Po powrocie do Albanii postanowił zamieszkać w dawnej twierdzy czarodziejów. Jego zamek groził zawaleniem, a część budynków jak koszary i biblioteka już były w gruzach. Postanowił odbudować to co nie wymagało ogromnych nakładów finansowych. Jako członek Rady Czystej Krwi Skandenberga otrzymywał procent zysków. Pomogło mu to podnieść swoją rodzinę z dna na szczyt. Skandenberg IX popierał powrót Smoków do władzy. Potrzebował silnych sojuszników. A wciąż nazwisko Drogua wymawiano z ogromnym szacunkiem. Paweł bardzo chciał, aby wróciło dawne szkolnictwo na wysokim poziomie, dlatego budynki dawnej szkoły odbudował wcześniej niż koszary. Jej ponowne otwarcie miało miejsce z okazji jego 50. urodzin. W dniu 14 listopada 1743 roku ożenił się z Gabrielą Mjehurić (1718-1809). Mieli jednego syna i dziedzica Joachima (1740-1818). Paweł uczestniczył czynnie w obronie miasta przed Turkami w latach 60. W 1769 roku był świadkiem pierwszych rozmów albańsko-tureckich. W 1771 roku czarodzieje uzyskali autonomię. Paweł został najpierw dowódcą straży królewskiej. W latach 1778-1785 pełnił funkcję ambasadora magów przy dworze sułtana. W tym czasie świetnie poznał sposób działania dworu Wysokiej Porty. Często bywał na wystawnych kolacjach u sułtana Abdülhamida I. Obaj panowie znaleźli wspólny język. Interesowali się grecką literaturą starożytną. Paweł uczył władcę ich czytania po grecku. A ten nabrał na tyle zaufania do Drogua, że pozwolił czarodziejom w Albanii żyć bez większych problemów pod warunkiem, iż zachowają życzliwą mu neutralność. Po zakończeniu misji dyplomatycznej wrócił do twierdzy czarodziejów. Po śmierci Skandenberga IX prowadził kampanię na rzecz syna. Jego wybór zablokowali natomiast Volturi, którzy uważali, że może dość do ostrego konfliktu ze Stambułem w razie zmiany na tamtejszym tronie wobec choroby Abdülhamida I. Rozgoryczony porażką Paweł Drogua przeszedł w stan spoczynku. Zmarł w wieku 94 lat w Tiranie. Pochowano go dziesięć dni później obok przodków.