Lilianna Ostrogska

Lilianna Maria Stefania Ostrogska - (ur. 10 marca 1941 roku w okupowanej przez Niemców Warszawie) czarodziejka czystej krwi, polska prawniczka, profesorka zwyczajna, polityczka, od 2017 roku Ministra Magii Polski. W czasach rządów komunistycznych była opozycjonistką. Żaden sekretarz nigdy nie pozwolił zrobić jej krzywdy dzięki jej koneksjom z ambasadorką Volturi Alexandrą Potter. Po 1990 roku była bardzo ważną osobistością w magicznej polityce. Często zasiadała w ministeriach poszczególnych ministrów magii. Powszechnie jest uważana za jeden z najważniejszych autorytetów dla polskiej społeczności magicznej. Prywatnie jest babcią Jana i Wilhelminy Slitherin, a także prababcią Wilhelma Koniecpolskiego, Ramzesa Nerona Volturi i Łukasza Amnel. Kawaler Orderu Orła Białego.

Biografia

Lilianna przyszła na świat jako pogrobowiec Bogdana Ostrogskiego, oficera wojska polskiego i ostatniego adiutanta przedwojennego ministra magii Macieja Czartoryskiego (1874-1991). Matka Lilianny - Maria Narcyza Zapolska (ur. 1921) samotnie wychowywała ją, walcząc równocześnie w podziemiu. Po zakończeniu wojny nie miały do czego wracać. Niemcy spalili ich dom po upadku Powstania Warszawskiego. Zamieszkały na Woli. W domu pozbawionym bieżącej wody i wstanie ruiny. Dziewczyny dokonały drobne naprawy, aby mogły jakoś tam mieszkać. W 1947 roku uzyskały część majątku Ostrogskich, dzięki czemu mogły kupić mieszkanie. W tym samym roku poszła do szkoły podstawowej. Wiele dzieci nie miało jednego lub obu rodziców. W szkole odnajdywały chwile radości. Matka chciała, aby córka wyjechała do Wielkiej Brytanii, aby tam podjąć magiczną edukacją. Władze komunistyczne odmówiły obawiając się, że już nie wróci. Lilianna we wrześniu 1952 roku, pomimo interwencji nawet ambasady Volturi, rozpoczęła naukę w warszawskiej szkole dla czarodziejów. Lubiła wszystkie przedmioty z wyłączeniem tych o marksizmie. Przez swój negatywny stosunek od pierwszej klasy miała zapisane w dokumentacji, że ma zadatki na niebezpieczną opozycjonistkę. Z taką łatką Lilianna żyła przez cały okres PRLu. W 1959 roku zdała egzaminy końcowe na ocenę bardzo dobrą. Gdy postanowiła kontynuować naukę na Uniwersytecie Jagiellońskim spotkały ją przeszkody. Po pierwsze musiała zdać niemagiczną maturę tracąc rok. Następnie musiała przedstawić pismo polecające dziekanowi Wydziału Prawa od szefa lokalnej komórki partyjnej, że jest wzorowym obywatelem. Ostatecznie Alexandra Potter interweniowała u samego Gomułki, co przyniosło pożądany skutek. Studia były okresem intensywnego rozwoju. Zderzała się nie tylko z oficjalną propagandą, ale i skrywanymi marzeniami o wolności. W 1955 roku obroniła pracę magisterską. W latach 1965-1970 odbyła studia doktoranckie na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Po obronie pracy pozostała na uczelni. Jej hasłem przewodnim pracy była "Macierzyństwo i praca". Wbrew intencjom Lilianny bardzo pasowało to komunistycznym władzom. W 1974 roku uzyskała habilitację, a trzy lata później profesurę zwyczajną.

Pierwsze kroki w polityce podjęła w 1979 roku w czasie pielgrzymki papieża Jana Pawła II do Polski. Miała silne wsparcie ambasadorki Alexandry Potter, dlatego poprosiła Ojca Świętego, aby zwrócił uwagę na czarodziejów, których chce się ściśle kontrolować. W odpowiedzi uzyskała bardzo niepokojące słowa. Czarodzieje najpierw muszą znaleźć drogę do boga, a potem żądać czegoś od stwórcy. Spowodowało to publiczną krytykę dawnego kardynała z Krakowa na jej zajęciach. Po raz pierwszy była na fali ze wsparciem komunistów. Jednak ci szybko zweryfikowali swój pogląd co do niej kiedy niewiele kilka miesięcy później skrytykowała władze PRL, iż nie zrobią nic bez pozwolenia Leonida Breżniewa. Od usunięcia Lilianny z uczelni uratowała ją Alexandra Potter, która osobiście miała rozmawiać z Pierwszym Sekretarzem KPZR. Dopiero wprowadzenie stanu wojennego w grudniu 1981 roku zmieniło sytuację życiową Ostrogskiej. Internowano ją w dniu 14 grudnia. Trzy tygodnie później wyszła na wolność. Otrzymała zakaz pracy w zawodzie. Oficjalnie pozostawała neutralna, choć powszechnie było wiadome, że czynnie wspiera opozycjonistów. Wielokrotnie Służba Bezpieczeństwa próbowała udowodnić jej "Zdradę", jednak ta za każdym razem wychodziła z obronną ręką. Publicznie w październiku 1984 roku skrytykowała PZPR za ograniczanie demokracji w ministerstwie magii. A Czesława Piórko wezwała do dymisji, zwłaszcza że nie jest czarodziejem. W prasie zaczęto nagonkę na nią i rodzinę. Choć nie odniosła żadnego sukcesu, to od tamtej pory Lilianna otwarcie stała przeciwko komunistom. W grudniu 1989 roku nowy minister magii Zygmunt August Jagiellończyk mianował ją wiceministrem magii bez teki. Nieformalnie odpowiadała za kontakty prasowe. Broniła niezbyt popularnych reform jak usuwanie nieczarodziejów z magicznej administracji. W latach 1991-1993 szefowała administracji sądowniczej dla czarodziejów. Po wyborach odeszła z ministerium. Zygmunt August Jagiellończyk mianował ją magiczną wojewodą Warszawskim. Urząd zajmowała do czasu ogólnokrajowej reformy administracji, która nastąpiła w dniu 1 stycznia 1999 roku. Wówczas Lilianna powróciła do ministerium ponownie jako wiceministra magii. W 2001 roku odmówiła Krystynie Jagiellonce by pozostała w jej rządzie. Lilianna chciała ponownie działać na uczelni. Uniwersytet Jagielloński przyjął ją z otwartymi ramionami. Wykładała na katedrze prawa cywilnego aż do osiągnięcia wieku emerytalnego. W 2012 roku przyjechała do [Volter]]u na zaproszenie Wielkiego Sędziego Volteru, aby na tamtejszym Uniwersytecie poprowadziła kilkanaście gościnnych wykładów. W Polsce spodziewano się, że Lilianna otrzyma nominację do składu sędziowskiego Wielkiego Sądu Volteru. Ale tak się nie stało również gdy tę funkcję w latach 2014-2016 pełnił Zygmunt August Jagiellończyk.

Do 2016 roku Lilianna pozostawała poza polityką. Cieszyła się z życia na emeryturze. Uważa siebie za osobę liberalną, dlatego gdy w 2015 roku partia Prawo i Sprawiedliwość zdobyła władzę wróciła do magicznej polityki. Publicznie wypowiadała się przeciwko Jarosławowi Kaczyńskiemu i jego próbom opanowania również ministerstwa magii. Na początku 2017 roku była liderką ruchu antypisowskiego wśród społeczności magicznej. Zdołała nakłonić syna Adama Amnela, aby nie kandydował na kolejną kadencję. Uzyskała także cichą pomoc Pawła Xan w kampanii wyborczej. Lilianna została kandydatką bezpartyjną, podobnie jak jej kontrkandydat Wojciech Macierewicz, kuzyn ówczesnego ministra obrony narodowej. W wyborach wzięło udział 2 143 tysięcy czarodziejów. Frekwencja wyniosła 71.15%. Odbyła się tylko jedna tura. Lilianna otrzymała aż 1 785 tysięcy głosów. Ministerium Lilianny Ostrogskiej rozpoczęło urzędowanie w dniu 12 lipca. Większość członków gabinetu jej syna pozostała na urzędach. Jej wojownicze nastawienie do parlamentu skutkowało ograniczeniem współpracy rządu z ministerstwem magii. Lilianna wykorzystuje swoje dobre kontakty z ambasadorem Pawłem Xanem, który również jest sceptyczny wobec Zjednoczonej Prawicy. Pomimo swojego negatywnego stanowiska wobec rządu najpierw Beaty Szydło, a potem Mateusza Morawieckiego nie chce w żaden sposób układać się z opozycją. Lilianna w dniu 14 października 2018 roku wprowadziła ułatwienia dla magicznych uchodźców. W Parlamencie Europejskim zdecydowanie sprzeciwiła się, aby Komisja Europejska ingerowała w polskie sprawy. Lilianna Ostrogska wygłosiła wówczas słynne zdanie "Co polskie niech zostanie polskie. Mówię wyraźne "Nie" dla nowego Związku Radzieckiego". Rządowe media natychmiast podchwyciły temat, ale i je ministra magii sprowadziła na ziemię poprzez udzielenie dość krytycznego wywiadu. Nazwała Telewizję Polską polityczną telewizję publiczną pod kierownictwem Jacka Kurskiego. W czasie pandemii koronawirusa utrzymywała, że należy utrzymać niezależność czarodziejów od rządu centralnego. Ministra Magii pozostała ogromną krytyczką działań rządu Mateusza Morawickiego w kwestii demokracji jak na przykład kwestię Trybunału Konstytucyjnego. Od października 2019 roku alarmowała całą społeczność magiczną o przypadkach łamania autonomii czarodziejów. Podnosiła kwestię, że premier poprzez administrację państwową próbuje zdobyć jak największe poparcie dla prorządowego kandydata na ministra magii. Lilianna Ostrogska zwróciła się o pomoc do rodu Volturi. Był to ruch niewygodny zarówno dla rządu centralnego, jak i samej ministry magii. Rząd nie chciał, aby Volturi ingerowali w proces przejmowania przez nich struktur czarodziejskich. Sama Lilianna Ostrogska uważała, że ambasada uzyskała by kazus do kolejnych ingerencji władców czarodziejów w sprawy wewnętrzne Polski. Niestety musiała ustąpić, ponieważ rząd używał administracji państwowej przeciwko czarodziejom. Volturi poprzez groźby sprzedaży polskiej waluty zapewnili sobie kontrolę nad wyborami. Lilianna Ostrogska wykluczyła możliwość ponownego kandydowania. Nie chciała być kojarzona z nowym okresem politycznym polskich czarodziejów. Jej następczynią została Anna Katarzyna Volturi z Jagiellonów (ur. 1952).

Rodzina

Lilianna w 1958 roku poznała Sokratesa Amnel (ur. 1939). Żyła z piętnem sieroty, dlatego też nie spodziewała się, że Amnelowie wyrażą zgodę na ich związek. Choć Lilianna nie pochodziła z rodziny arystokratycznej, to w ówczesnych warunkach stanowiła dobrą partię. Józef Amnel i Maria Narcyza Zapolska zawarli wstępną umowę w grudniu 1958 roku. Władze PRL jednak odmówiły udzielenia zgody na związek małżeński, ponieważ zakwalifikowali to jako handel ludźmi. Po interwencji Alexandry Potter Pierwszy Sekretarz PZPR Władysław Gomułka osobiście udzielił zezwolenia. Małżeństwo polityczne, zawarte w dniu 30 maja 1959 roku, zamieniło się w prawdziwą i szczęśliwą rodzinę. Sokrates i Lilianna wzajemnie uzupełniali się. Choć żyli pod jarzmem komunistów uczyli swoje dzieci najlepszych wzorców. Doczekali się trzech córek i dwóch synów:

• Kamil Amnel (ur. 1960)
• Elżbieta Volturi (ur. 1962)
• Adam Amnel (ur. 1965)
• Aldona Potter (ur. 1969)
• Wilhelmina Slitherin (ur. 1971).

Poprzez swoje dzieci jest spokrewniona z takimi rodami jak Slitherinowie czy Volturi linii kanadyjskiej.

Urzędy

Poprzednik Adam Amnel

Ministra Magii Polski 2017-2021

Następca Anna Katarzyna Volturi z Jagiellonów