Złota paproć

Liście złotej paproci w Strasburgu

Złota paproć - roślina występująca we Włoszech i Lotaryngii. Ma szerokie zastosowanie w medycynie i eliksirach - np. Aqua Fortunae czy Neuen Flora. Występuje bardzo rzadko w środowisku naturalnym, a także trudno ją hodować w szklarniach. Do tej pory nie zbadano jak długo żyje, ale najstarsze znalezione okazy w Lotaryngii miały około 14 tysięcy lat. Niegdyś próbowano wytapiać z niej złoto, ale nigdy to się nie udało. Głównym celem tego eksperymentu była próba zażegnania kryzysu finansowego w Volterze w latach 1740-1742.

Paproć wymaga dużej ilości słońca, potrzebuje niewiele wody, kiełkuje raz na 15 lat, dorasta do wysokości 1,5 metra. Ma ciekawy system obronny - kiedy ktoś próbuje wyrwać listek wydziela smród gnijącego mięsa. Hodowla tego gatunku w warunkach domowych nie jest możliwa.