Wybory Ministra Magii Angoli w 1987

Wybory Ministra Magii Angoli w 1987 - trzecia elekcja Ministra Magii Angoli mająca miejsce w dniach 26 września 1987 roku na mocy Umowy z Luandy zawartej w dniu 10 sierpnia 1977 roku. Czarodzieje w dniach 25-26 sierpnia wybierali 120 elektorów w jednomandatowych okręgach wyborczych. Ci którzy nie uzyskali ponad połowy głosów starli się w drugiej turze, która miała miejsce w dniach 9 września. Elektorowie w dwóch głosowaniach podjęli decyzję, że Alfred Quark (1927-1991) został wybrany na ministra magii na kadencję wynoszącą pięć lat. Została przerwana w 1991 roku udanym zamachem na życie przywódcy czarodziejów.

Elektorowie

Maurycy Mbakuto (1926-2011)
Alvaro Mbakuto (1931-2018)
Filiberto Artoiso (ur. 1932)
David Artoiso (1938-2024)
Mateusz Babel (1913-2006)
Cygnus Caralantis (1905-1992)
Euzebiusz Docanti (1937-2005)
Zenon Iumanti (1940-2021)
Albus Bernini (1938-2024)
Mateusz Baoka (1913-2010)
Józef Silicoon (ur. 1951)
Amadeusz Boteilo (1913-1996)
Caesar Velo (1918-1994)
Jan Babel (1915-2004)
Milan Autolici (1918-2001)
Alfred Quark (1927-1991) - wybrany ministrem magii
Karol Quark (1931-2007)
Adam Aldedao (1920-2000)
Ludwik Aldedao (ur. 1945)
Marcin Harphia (ur. 1941)
Ewaryst Hohland (1930-2020)
Zygfryd Campori (1912-1995)
Wiktor Gabel (1911-1988)
Albus Ambiotti (1920-2007)
Aro Ambiotti (1922-1998)
Baltazar O'mkrumah (1925-2003)
Wilhelm O'mkrumah (1930-1992)
Nelson Sbulba (1890-1992)
Nadir Krian (1924-2021)
Franciszek Ithilien (1935-2000)
Joseph Kacar (1933-2014)
Michał Klubar (1943-2021)
Benedykt Olaf (1940-2020)
Adam Adnan (1940-1989)
Filip Turabao (1933-2018)
Leon Turabao (1941-2020)
Cezarion Gymnazion (1916-1989)
Aleksander Gymnazion (1918-1999)
Leon Starge (1926-1995)
Ikar Sebao (1916-1989)
Aleksander Bhukari (1925-2018)
Wiktor Ruda'ur (1915-1995)
Andrzej Ruda'ur (1920-2004)
Adam Xal (1904-1991)
Omoshan Mtorombe (1917-1997)
Mbambo Bambo (1910-1993)
Sykstus Ntorome (1917-1996)
Patrycjusz Wyżga (1936-2003)
Annabel Lucsio (1940-2021)
Wilhelm Rumbicco (1906-1991)
Jan Valkiria (1913-1994)
Lucjusz Vikarion (1928-2003)
Leon Vikarion (1931-2024)
Mahmud Vkrani (1925-2018)
Mohammed Vkrani (1927-2022)
Valirion Thkalktini (1926-2023)
Leon Lahar (1919-1992)
Jan Lahar (1939-1989)
Benedykt Limbugo (1937-2016)
Rafał Limbugo (1939-2023)
Ezop Chuthu (1933-2018)
Balthel Chuthu (1936-1988)
Cezary Cthuthu (1941-2001)
Ambroży Ehultu (1918-1996)
Barnabasz Ehultu (1920-2003)
Sebastian El Sapo (1935-1998)
Adolf El Sapo (1933-2019)
Łukasz Saviere (1931-2008)
Sebastian Santos (1920-1988)
Euzebiusz Sebastian Santos (1923-2010)
Waleria Tuscene (1921-2021)
Filip Tuscene (1917-1989)
Jan Tuscene (1942-2022)
Lizymach Charati (1951-2008)
Mauris Naulitius (ur. 1950)
Łukasz Lazarus (ur. 1950)
Adolfina Satik (1931-2023)
Maciej Satik (1925-1990)
Jamil Tsamin (1930-1998)
Hektor Tsamin (1935-2001)
Pietro Sbulba (1952-2020)
Tobias Kumariri (1953-2024)
Addcu Grygham (1935-2007)
Tomasz Łajda (1914-1989)
Damian Łajda (1937-2005)
Syllas Dvraggass (1920-2010)
Dawid Caralantis (ur. 1952)
Julianna Wyżga (1938-2001)
Orion Tere'olele (1932-2013)
Ion Presso (ur. 1953)
Jan Lauceti (1951-2020)
Oskar Laiman (1955-1988)
Oskar Grizzlar (1947-1999)
Andrzej Badura (1931-2005)
Hugo Kutaz (1920-2000)
Jan Kutaz (1943-2015)
Olga Aurelici (ur. 1960)
Zenon Catac (1943-2023)
Alfred Uzui (1948-2011)
Jan Uzui (1951-2000)
Andre Roque (ur. 1961)
Bobation Matiks (1962-2010)
Barnabasz Medikus (1950-2024)
Jan Catolicus (1945-2018)
Leokadia Chuspar (1955-2016)
Adam Łajda (ur. 1963)
Cyceron Nbabene (ur. 1965)
Alojzy Wto'c (1962-2001)
Likaon Pervitius (1907-1990)
Jan Obblele (1908-2003)
August Obblele (1912-2016)
Tyberiusz Smocchar (1896-2009)
Ukhar Mp'ars (ur. 1949)
Jan Ukhar (ur. 1952)
Cadmus Medikus (1948-2008)
Paweł Fuchsal (ur. 1957)
Uomel Ksar (1956-2008)
Dawid Ksar (ur. 1954)
Leon Vpaie (1952-2021)
Grzegorz Xap (1946-2025)

Przebieg elekcji

Elekcja odbyła się w dniu 26 września 1987 roku. Trwała jeden dzień. Było to trzecie zebranie elektorów w celu wybrania ministra magii. Wybór przywódcy społeczności czarodziejów dokonuje się poprzez głosowanie na kandydata, który uzyska bezwzględną większość głosów przy udziale co najmniej 90 posłów. Cała procedura jest przewidziana przez Umowę z Luandy z 1977 roku. Dotychczasowy minister magii Filiberto Artoiso nie mógł ubiegać się o trzecią kadencję, dlatego też w kolegium elektorskim można było widzieć ogromne podziały ze względu na miejsce zamieszkania czy afiliacje polityczne. Ludność Angoli liczyła 10,5 miliona mieszkańców. Społeczność czarodziejów wynosiła 2,47%, czyli 259 tysięcy. Czynne prawo wyborcze posiadało 138 120 osób. Stolica państwa była jednym z najważniejszych okręgów wyborczych. Luanda zgodnie z prawem wysyłała 70 przedstawicielu. Według spisu ludności była niedoszacowana o co najmniej pięć mandatów. Kabinda miała swoich 20 przedstawicielu. Ona również była niedoszacowana. Miała o dwa mandaty za mało. Nie można było tego zmienić, bo Umowa z Luandy precyzyjnie ustalała podział. Prowincja za to wyludniała się, ale równocześnie ulegała radykalizacji. Tamtejsi czarodzieje czuli się zmarginalizowani i niedocenieni. Niemili odpowiedniej siły, aby przeforsować swojego kandydata, dlatego w późniejszych czasach uciekali do się do zamachów, aby zwrócić uwagę na swoje problemy.

W elekcji stanęło trzech kandydatów - Syktus Ntorome (1917-1994) popierany przez Kabindę, Sebastian El Sapo (1935-1998) popierany przez większość przedstawicieli Luandy, zaś trzeci i ostatni to Alfred Quark (1927-1991), popierany przez prezydenta Santosa, część przedstawicieli Luandy i prowincji. Volterowscy obserwatorzy uważali, że Sebastian El Sapo ma większe szansę na wygranie wyborów pod warunkiem, że głowa państwa nie zaangażuje się. Oczywiście prezydent Santos forsował swojego kandydata. Liczył, że zostanie wybrany już w pierwszym głosowaniu, ale bardzo mocno przeliczył się. Najwięcej głosów uzyskał Sebastian El Sapo - 51, zaś Alfred Quark 50. Sykstus Ntorome 17. komentatorzy zauważyli, że Kabinda nie poparła swojego człowieka w pełni składu. Prezydent Santos wściekł się i wprost zagroził ograniczenie funduszy w razie nie wybrania jego kandydata. W przerwie pomiędzy głosowaniami próbowano przeforsować pomysł oddawania nieważnych głosów do czasu aż prezydent złamie się lub sam ród Volturi zareaguje. Prezydent Santos okazał się jednak mocniejszy i dopiął swojego. Alfred Quark uzyskał 61 głosów, Sebastian El Sapo - 43, a Sykstus Ntorome - 14. Elekcja zakończyła się niespodziewanie dla opozycji, ale jednak Alfred Quark uzyskał minimalną większość potrzebną do objęcia urzędu ministra magii. Jego przeciwnicy ostatecznie uznali wyniki. Nie chcieli mieć problemów ze strony głowy państwa. Nowy rząd sformowano w dniu 25 października.

Zobacz też

Ministrowie Magii Angoli