Wybory Ministra Magii Angoli w 1977

Wybory Ministra Magii Angoli w 1977 - pierwsza elekcja Ministra Magii Angoli mająca miejsce w dniach 20-22 października 1977 roku na mocy Umowy z Luandy zawartej w dniu 10 sierpnia tego samego roku. Czarodzieje w dniach 28 sierpnia-1 września wybierali 120 elektorów w jednomandatowych okręgach wyborczych. Ci którzy nie uzyskali ponad połowy głosów starli się w drugiej turze, która miała miejsce w dniach 20-22 września. Elektorowie w sześciu głosowaniach podjęli decyzję, że dotychczasowy lider Filiberto Artoiso (ur. 1932) zostanie wybrany na ministra magii na kadencję wynoszącą pięć lat.

Elektorowie

Maurycy Mbakuto (1926-2011)
Alvaro Mbakuto (1931-2018)
Filiberto Artoiso (ur. 1932) - wybrany ministrem magii
David Artoiso (1938-2024)
Mateusz Babel (1913-2006)
Joannes Velo (1895-1982)
Cygnus Caralantis (1905-1992)
Michał Caralantis (1909-1986)
Euzebiusz Docanti (1937-2005)
Zenon Iumanti (1940-2021)
Albus Bernini (1938-2024)
Mateusz Baoka (1913-2010)
Jan Unge (1926-1986)
Olaf Pattar (1953-1989)
Inderia Pattar (ur. 1950)
Józef Silicoon (ur. 1951)
Zorander Artoiso (1946-2015)
Amadeusz Boteilo (1913-1996)
Caesar Velo (1918-1994)
Cadmus Ajville (1891-1983)
Jan Babel (1915-2004)
Milan Autolici (1918-2001)
Alfred Quark (1927-1991)
Karol Quark (1931-2007)
Leon Quark (1894-1978)
Adam Aldedao (1920-2000)
Jan Aldedao (1923-1985)
Ludwik Aldedao (ur. 1945)
Marcin Harphia (ur. 1941)
Ewaryst Hohland (1930-2020)
Adam Hohland (1932-2004)
Sylweria Hohland (1933-2021)
Daniel Ifferius (1908-1992)
Zygfryd Campori (1912-1995)
Imnutet Campori (1916-1980)
Jan Fiume (1902-1979)
Wiktor Gabel (1911-1988)
Alfred Fiume (1906-1985)
Cefalion Ambiotti (1897-1978)
Albus Ambiotti (1920-2007)
Aro Ambiotti (1922-1998)
Baltazar O'mkrumah (1925-2003)
Wilhelm O'mkrumah (1930-1992)
Cyceron Gbanhi (1912-1981)
Lancelot Gbanhi (1915-1987)
Jan Bibula (1907-1983)
Olaf Bibula (1912-1980)
Jan Eibel (1902-1978)
Nelson Sbulba (1890-1992)
Walburg Sbulba (1891-1980)
Nadir Krian (1924-2021)
Bartemiusz Homtte (1954-1978)
Hadrian Kaint (1900-1980)
Albert Eisentein (1932-1998)
Franciszek Ithilien (1935-2000)
Joseph Kacar (1933-2014)
Michał Klubar (1943-2021)
Benedykt Olaf (1940-2020)
Cezar Olaf (1945-2024)
Adam Adnan (1940-1989)
Filip Turabao (1933-2018)
Leon Turabao (1941-2020)
Mikołaj Lauceti (1919-1986)
Cezarion Gymnazion (1916-1989)
Aleksander Gymnazion (1918-1999)
Leon Starge (1926-1995)
Brandon Sarjes (1922-1992)
Michał Sarjes (1926-1994)
Irena Sarjes (1931-2003)
Otto von Grahm (1901-1979)
Zorican Xlynthian (1902-1986)
Ikar Sebao (1916-1989)
Aleksander Bhukari (1925-2018)
Baltazar Bhukari (1936-1981)
Waldemar Rukkir (1905-1983)
Wiktor Ruda'ur (1915-1995)
Andrzej Ruda'ur (1920-2004)
Adam Xal (1904-1991)
Leon Cebulla (1911-1987)
Mopambi Mtorombe (1913-1985)
Omoshan Mtorombe (1917-1997)
Mbambo Bambo (1910-1993)
Likurg Bambo (1913-1986)
Totmes Auluei (1887-1977)
Sykstus Ntorome (1917-1996)
Licyniusz Ntorome (1938-1984)
Patrycjusz Wyżga (1936-2003)
Annabel Lucsio (1940-2021)
Piotr Rumbicco (1904-1983)
Wilhelm Rumbicco (1906-1991)
Jan Valkiria (1913-1994)
Lucjusz Vikarion (1928-2003)
Leon Vikarion (1931-2024)
Mahmud Vkrani (1925-2018)
Mohammed Vkrani (1927-2022)
Albus Thkalktini (1924-1987)
Valirion Thkalktini (1926-2023)
Leon Lahar (1919-1992)
Jan Lahar (1939-1989)
Benedykt Limbugo (1937-2016)
Rafał Limbugo (1939-2023)
Makary Athamti (1930-1986)
Ezop Chuthu (1933-2018)
Balthel Chuthu (1936-1988)
Cezary Cthuthu (1941-2001)
Ambroży Ehultu (1918-1996)
Barnabasz Ehultu (1920-2003)
Euzebiusz Faranzis (1925-1981)
Sebastian El Sapo (1935-1998)
Adolf El Sapo (1933-2019)
Łukasz Saviere (1931-2008)
Sebastian Santos (1920-1988)
Euzebiusz Sebastian Santos (1923-2010)
Waleria Tuscene (1921-2021)
Filip Tuscene (1917-1989)
Jan Tuscene (1942-2022)
Teodor Ouvali (1938-2014)
Lizymach Charati (1951-2008)
Mauris Naulitius (ur. 1950)
Łukasz Lazarus (ur. 1950)

Głosowania

W dniach 20-22 października przeprowadzono sześć głosowań, w których ostatecznie wybrano jednego z liderów - Filiberto Artoiso. Zanim wybrano go musiał zmierzyć się z Sykstusem Ntorome i Wiktorem Gabelą. Aby zostać wybranym należało zdobyć bezwzględną liczbę głosów przy udziale co najmniej 90 posłów. Elekcja cieszyła się ogromnym zainteresowaniem prasy czarodziejów. Zwłaszcza, że sama Angola niedawno, bo zaledwie dwa lata wcześniej, uzyskała niepodległość od Portugalii. Sukces Filiberta w negocjacjach powołania urzędy ministerstwa magii spowodował, że miał trudności z wygraną, którą w teorii miał niemalże gwarantowane.
Pierwsze głosowanie zaczęło się o godzinie 10, 20 października. Uczestniczyło w nim 115 ze 120 elektorów. Wyłoniono pięciu kandydatów, którzy uzyskali następujące wyniki: Filiberto Artoiso - 49 głosów (42,61%), Sykstus Ntorome - 20 głosów (17,39%), Olaf Bibula - 19 głosów (16,52%), Jan Aldedao - 18 głosów (15,65%) i na samym końcu - 12 głosów (10,43%). Żaden z nich nie zdobył odpowiedniej większości. Jednakże dotychczasowy lider społeczności czarodziejów poniósł porażkę przez to, że nie zdołał wygrać już w pierwszym głosowaniu, tak jak o tym powszechnie mówiono i pisano w gazetach. Historiografia wskazuje na kilka przyczyn takiego obrotu sprawy. Należy zwrócić szczególna uwagę na bunt części prowincji i Kabindy przeciwko dominacji prawnej Luandy. Sama Luanda była podzielona asymetrycznie z poparciem. Artoiso otrzymał od niej około 37-40 głosów z 70. Głównym konkurentem w stolicy był lider czarnoskórych czarodziejów Wiktor Gabel. Kabindę reprezentował za to Sykstus Ntorome. Przeciwko niemu optował rząd krajowy, ponieważ należał do zwolenników niepodległości enklawy Angoli pomiędzy Republiką Zairu i Republiki Konga.
Drugie głosowanie rozpoczęło się o godzinie 17, tego samego dnia. Było czuć nerwowe napięcie pomiędzy kandydatami. Wszyscy prowadzili przeciwko sobie brudną kampanię. Filiberto Artoiso co raz bardziej zaczął się obawiać, że przez sukces zawarcia umowy z władzami kraju zapłaci wysoką cenę w postaci marginalizacji. I właśnie to drugie głosowano zaczęło spełniać ten czarny scenariusz. Uzyskał najwięcej głosów, ale o dwa mniej niż rankiem - 47. Stracił również Sykstus Ntorome - z 20 do 19 głosów. Trzeci - Olaf Bibula również stracił jeden głos. Uzyskał 17. Tyle samo miał Wiktor Gabel, ale o jeden więcej niż uprzednio. Natomiast najbardziej zyskał Jan Aldedao - 16 głosów. Prasa przewidywała, że Artoiso właśnie w tym momencie pożegnał się z urzędem. Zabiła go własna popularność. Biali wskazywali, że Jan Aldedao zaczyna zyskiwać kosztem pozostałych i to on będzie nowym szefem czarodziejów. Czarnoskórzy stawiali w dalszym ciągu na Sykstusa Ntorome. Trzecie głosowanie odbyło się rankiem 21 października. Przyniosło ono kolejne zamieszanie na scenie politycznej. Dotychczasowy faworyt znacznie osłabł. Osiemnastu elektorów wstrzymało się od oddania głosu. Trwało przekonywanie niezdecydowanych do kandydatów. Robiono to mniej lub bardziej dyplomatycznie. Efektów nie zobaczono w wynikach trzeciego głosowania. Prasa zaczęła wieszczyć, że władze państwa same w końcu mogą wkroczyć do gry, "pomagając" tym samym elektorom, aby właściwie zdecydowali. Zauważono, że to może być osoba zupełnie jeszcze dla nich nieznana osoba, jednakże łatwa w sterowaniu. Filiberto Artoiso uzyskał 45 głosów, o dwa mniej niż uprzednio. Drugie miejsca, z wynikiem 21 głosów, zajął Wiktor Gabel. Jako jedyny zanotował aż tak wyraźny wzrost poparcia, bo aż o czterech elektorów. O jeden głos zyskał również Sykstus Ntorome - 18 elektorów poparło go. Tylu samo uzyskał Olaf Bibula. Głosowało 102 z 120 posłów. Jedenastu pochodziło z Luandy. Wyraźnie pokazali w ten sposób, że są niezadowoleni z przebiegu elekcji. Zakomunikowali wszystkim - to właśnie z nimi należy rozmawiać, aby skończyć elekcję.
Czwarte głosowanie przeprowadzono tego samego dnia o godzinie 18. Tym razem uczestniczyło w nim 115 elektorów. Najwięcej głosów otrzymał Filiberto Artoiso. W dalszym ciągu pozostał liderem. Otrzymał 53 głosy. Na drugim miejscu znalazł się Wiktor Gabel - 25 głosów. Trzeci był Sykstus Ntorome - 19 głosów, a Olaf Bibula - 18 głosów. Prasa ponownie skrytykowała Artoiso, że nie zdołał przekonać wszystkich, aby go wybrać ministrem magii. Zapomnieli dodać, że tych pięciu elektorów, którzy nie oddali głosu nie mogli mu zapewnić zwycięstwa. Sam Artoiso rozmawiał z kontrkandydatami, aby zrezygnowali na jego rzecz w zamian za miejsce w rządzie czarodziejów. Odpowiednie porozumienie zdołał zawrzeć tylko z Olafem Bibulą. Ten poprosił swoich wyborców o poparcie Artoiso.
Piąte głosowanie, które odbyło się rankiem 21 października było uważane za te decydujące. Zarówno elektorowie, jak i prasa głośno mówili, że musi "być to ostatnie głosowanie". Jego wyniki przyjęto z ogromnym niezadowoleniem. Przed budynkiem elekcji zebrał się tłum żądając powtórzenia głosowania. Głośno skandowali na kogo mają oddać głos. Sześciu elektorów wstrzymało się, ponieważ w dalszym ciągu uważali, że nie są odpowiednio reprezentowani. Pochodzili ze stołecznej Luandy, ale co raz mocniej odczuwali naciski ulicy. Nieoficjalnie mówiono o ich oczekiwaniach politycznych w przyszłym rządzie czarodziejów. Filiberto Artoiso odrzucił wszystkie ich żądania. Artoiso otrzymał 56 głosów, Wiktor Gabel - 40, który zaliczył największy wzrost poparcia. Trzecie miejsce zajął Sykstus Ntorome - 18 głosów.
Szóste i ostatnie głosowanie odbyło się tego samego dnia o godzinie 16. Było można wyczuć jeszcze większe napięcie niż uprzednio. Niemal do ostatniej chwili trwały negocjacje. Działał nie tylko Artoiso, ale też Gabel i Ntorome. Głównym tematem była reforma podziału mandatów do kolegium elektorskiego. Ntorome obiecał wprost do zmniejszenia reprezentacji jak i Luandy, jak i Kabindy na rzecz prowincji. Oznaczało to, że mieszkańcy miast byliby gorzej reprezentowani. Gabel miał zdecydowanie bardziej liberalne poglądy. Postulował przeprowadzanie co dekadę spis powszechny, który decydowałby o podziale mandatów. Artoiso poszedł inną drogą. Mówił, że będzie dążył zatwierdzenia umowy z rządem przez ród Volturi. Jeden z elektorów nawał wszystkich kandydatów "cholernymi oszustami", po czym wyszedł z sali. Nikt nie podążył za nim, a głosowanie i tak przeprowadzono. Ulica również nie odpuszczała, więc istniała szansa, że rząd krajowy wyśle w końcu wojsko dla opanowania sytuacji. Większość bezwzględna wynosiła 60 głosów. Sykstus Ntorome stracił jeden głos w porównaniu do poprzedniego głosowania. Otrzymał 17 głosów. Wiktor Gabel zyskał za to jeden i otrzymał ich łącznie 41. Filiberto Artoiso uzyskał 61 głosów i tym samym został wybrany ministrem magii.

Wyniki

O 17:45 Artoiso wyszedł na balkon. Miał na sobie insygnia ministerialne podarowane przez Volturi. Tłum ryknął zadowolony w jego wyboru. Zapewnił zebranych, że ministerstwo magii zostanie utrzymane. Będzie współpracował z władzami Republiki Angoli w celu zapewnienia społeczności czarodziejów odpowiedniego dobrobytu w ramach obowiązującego prawa. Zapewnił wszystkich, że będzie dążył do umiędzynarodowienia umowy. Chciał, aby ród Volturi zapewnił opiekę czarodziejom przed władzami własnego kraju.