Układ z Niasa

Układ z Niasa - umowa bilateralna pomiędzy Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, czarodziejami znad jeziora Niasa a rodem Volturi zawarta w dniu 1 lipca 1946 roku, na mocy której dokonano reformy funkcjonowania urzędu ministra magii poprzez określenie jego prerogatyw. Do tej pory były one uzależnione od woli Brytyjczyków i Wysokiego komisarza Wielkiego Sędziego Volteru. Dzisiaj w Malawi układ ten jest nazywany "protoplastką pre-demokracji". Minister magii od tego momentu kierował rządem podległym władzom kolonialnym. Tworzył prawo w oparciu o zarządzenia Brytyjczyków i Volteru zgodnie z prawem w kolonii. Ministrowi magii oddano w zarząd trzy szkoły czarodziejskie. Pierwsza obejmowała uczniów od szóstego do jedenastego roku życia, druga od jedenastego do osiemnastego, a trzecia miała charakter szkoły zawodowej. Powstała administracja terenowa podległa magicznej władzy centralnej. W pełni pochodziła z wyborów powszechnych, co stanowiło kontrast w stosunku do sposobu obierania ministra magii. W 1968 roku tym razem czarodzieje Malawi samodzielnie zawarli umowę z rodem Volturi. Wprowadzono wówczas częściowo demokratyczny sposób wyboru przywódcy czarodziejów.