Układ Waszyngtońsko-Pekińsko-Moskiewski

Układ Waszyngtońsko-Pekińsko-Moskiewski – trójstronna umowa zawarta w dniu 30 stycznia 2013 roku w Pekinie przez przedstawicieli Stanów Zjednoczonych, Chińskiej Republiki Ludowej i Federacji Rosyjskiej dotycząca ograniczenia czarodziejów jako grupy uprzywilejowanej w tych państwach. Miało to wejść w życie po uchwaleniu jej przez odpowiednie instytucje. Łukasz Volturi, który jako pierwszy dowiedział się o tych zamierzeniach zrozumiał niebezpieczeństwo jakie stanowił ten pakiet praw dla nich i im podobnych. W porozumieniu z Marcelim Volturi postanowiono osłabić sojusz przez kontrolowany wyciek informacji.

Analiza wykazała, że zarówno Stany Zjednoczone i Chiny na wszelkie kroki z Volteru patrzą podejrzliwym wzrokiem, dlatego zasugerowano, aby nie organizować tam żadnych akcji. Scypion Koniecpolski stwierdził, że przywódcy chińscy ostrzegli go przed możliwością wybuchu wojny podobnej do tej z 1961 roku. Natomiast Rosja stanowiła najsłabszy punkt tego sojuszu, ponieważ w ostatnich latach urzędowania Władimira Putina czarodzieje zdobyli ogromne wpływy w aparacie państwowym. Zalecano wykonać plan na Moskwie.

W dniu 25 czerwca tego samego roku Ambasador Volturi w Moskwie Fiodor Kalikst von der Pahlen zdradził, podczas pijatyki z rosyjskimi politykami, że jego mocodawcy ściśle współpracują z CIA. W krótkim czasie umowa została unieważniona, ale żadna ze stron nie zdecydowała się na ujawnienie zamierzeń. Ambasadora Pahlena zastąpiła Esme Volturi.