Rafael Alessandro Chigi

Rafael Alessandro Chigi - (ur. 16 października 1852 roku w Rzymie-zm. 14 listopada 1923 w Fontainbleau) Czarodziej czystej krwi, syn Cosmy Chigi (1809-1911) i jego morganatycznej małżonki Aleksandryny de Toisee (1832-1925). Od małego dziecka przeznaczony do kariery urzędnika więzienia dla czarodziejów. Odebrał solidne wykształcenie - w latach 1863-1870 studiował magię w Durmstrangu. Dzięki protekcji ojca otrzymał pracę w Azkabanie wiosną 1872 roku. Popracował tam ledwie kilka miesięcy i natychmiast wyjechał. Nie pasowały mu warunki jakie tam panowały. Ojciec nie pokazał mu swojego zrozumienia. Wypędził go z rezydencji. Przez kilka lat tułał się po świecie szukając swojego miejsca. Ostatecznie w 1879 roku powrócił do Azkabanu. Nazarem Thekla (1832-1899) przydzielił go do sekcji specjalnej. Nie wiadomo co tam robił. Jego prace utajniono. W 1888 roku został wiceszefem pionu. Zarządził, aby osoby skazane na dożywotnie pozbawienie wolności pracowały na swoje utrzymanie. Polepszył też warunki pracy. Jedynym minusem zmian był zakaz opuszczania więzienia. W 1896 roku za namową Perciwala Moore Charles Raiser zwolnił go z pracy. Rafael zaczął korzystać z życia. Najpierw ożenił się z Marią de Toisee (1845-1918), siostrą swojej matki. Kazirodczy związek rodzina Chigich bardzo potępiła. Zresztą nie potrwał długo bo po zaledwie ośmiu miesiącach rozwiedli się. Do pracy w Azkabanie wrócił dopiero w 1905 roku jako wicedyrektor więzienia. Usunął wszystkich ludzi, którzy przed zwolnieniem doprowadzili do jego upadku. Mianował się szefem pionu śledczego. Osobiście prowadził śledztwa w przypadku gdy osadzeni popełnili najcięższe przestępstwa w murach twierdzy. Powszechnie bano się go. Metody śledcze należały do bardzo brutalnych. Sam strach spowodował, że odsetek dokonywanych np. morderstw w Azkabanie spadł o 98%. W dniu 14 sierpnia 1908 roku Wielki Sędzia Volteru Łukasz Volturi (1849-1945) mianował go dyrektorem. Mehmed Ruiza został natychmiast jego pierwszym zastępcą. Obaj stanowili świetny przykład solidnej współpracy w ramach zarządzania twierdzą. Jednak niespełna po ośmiu latach Rafael podał się do dymisji. Jako główny powód podał notoryczne zmęczenie i problemy z podejmowaniem ważnych decyzji. W Azkabanie pozostał do 1919 roku. Po czym wyjechał do kraju pochodzenia matki. Opiekował się nią aż do do swojej śmierci. W dniu 14 listopada 1923 roku doznał zawału serca podczas spaceru. Pochowano go w grobowcu rodziny Toisee.

Poprzednik Charles Raiser

Dyrektor Azkabanu 1908-1916

Następca Mehmed Ruiza