Przejdź do zawartości

Michael Ostardson

Z Ethenor

Michael Adam Ostardson - (ur. 20 lipca 1875 roku w Melbourne-zm. 23 kwietnia 1991 roku w Sydney) czarodziej czystej krwi, australijski polityk, Komendant Wiktorii w latach 1912-1939 i Gubernator Związku w latach 1939-1943. Z wykształcenia prawnik i obrońca środowiska naturalnego.

Biografia

[edytuj]

Michael pochodził z dobrze sytuowanej rodziny czarodziejów mieszkających od trzech pokoleń w Australii. Duchowo wychowywano go w brytyjskiej atmosferze. W wieku sześciu lat rozpoczął naukę w domu. Rodzice pragnęli by jako jedenastolatek uczył się w Wielkiej Brytanii. W latach 1886-1893 studiował magię w szkole magii i czarodziejstwa w Hogwarcie. Przydzielono go Ravenclavu. Po zdaniu egzaminów pozostał w Wielkiej Brytanii na studia prawnicze. Dyplom uzyskał w 1899 roku. Do Australii wrócił w lutym 1902 roku. Rodzice od razu wymagali, aby założył rodzinę. Michael jednak nie chciał słyszeć o ożenku. W jego opinii założenie rodziny będzie możliwe w chwili gdy stanie finansowo na nogi. Za sprawą wuja zaczął działać politycznie. Szybko zauważono jego zdolności przywódcze. Liderzy polityczni postanowili wykorzystać to wystawiając Michaela do stanowych wyborów w 1912 roku. Został komendantem Wiktorii, po tym jak pokonał stryja. Wbrew oczekiwaniom starej ekipy nie miał zamiaru oddać władzę w ich ręce. Ogłosił, że wszyscy urzędnicy będą musieli zdać egzaminy potwierdzające ich kompetencje. W styczniu 1913 roku nałożył obowiązek szkolny dla dzieci czarodziejów w wieku 6-11 lat. Wyrównało to zdecydowanie szanse dzieci z biedniejszych rodzin. W latach 20. Wspólnie z Alexandrem Grifitsem dołożył wszelkich starań, aby administracja czarodziejska miała co raz bardziej gęściejszą siatkę. Stan Wiktoria bardzo mocno skorzystał na tej polityce, ponieważ duża część czarodziejów miała wpływ na to co się dzieje w ich społecznościach. Michael Ostardson zwiększył swoją władzę kosztem starej arystokracji miejskiej. Mimo że został wybrany w demokratycznych wyborach to część czarodziejów zaczęła w nim widzieć przedstawiciela starej ekipy rządzącej. Stało się tak, ponieważ prawo stanowe nie określało jak długo ma trwać kadencja komendanta. W praktyce co kilka lat przeprowadzali referenda sprawdzające stan poparcia. Michael przez blisko 15 lat swojego urzędowania nic takiego nie zrobił. Część elit, w tym tę powstała z jego inicjatywy, zaczęła spiskować przeciwko niemu, widząc możliwość zastąpienia go nową uległą osobą. Czym prędzej w maju 1927 roku zorganizował plebiscyt. Czarodzieje odpowiadali na pytanie czy chcą, aby odbyły się wybory. Wynik głosowanie nie mógł spodobać się Ostardsonowi. 61,77% głosujących chciało, aby przeprowadził nowe wybory.Co oznaczało koniec kadencji trwającej od 1912 roku. Tak więc on i John Fergusson (1860-1949) stanęli w boju wyborczym. Wyborcy poszli do urny ponownie w dniu 10 czerwca. Wbrew oczekiwaniom arystokracji wygrał to. W latach 1927-1932 wprowadził reformę administracji samorządowej. Większość urzędników pochodziła z wyborów. To było bardzo ważne, ponieważ ci właśnie urzędnicy uczestniczyli w co kwartalnych spotkań z komendantem. Mogli przekazać jakie problemy mają lokalne społeczności czarodziejów i znaleźć sposób na rozwiązanie ich. Na jednym takim z nich w 1930 roku poruszono temat Aborygenów. Ostardson uważał ich za zwierzęta i zakazał czarodziejom wiązać się z nimi. Tyson Bryan podzielał jego opinię, ale w porównaniu do Michaela nie planował eksterminacji rdzennej ludności. W maju 1932 roku komendant ogłosił, że czarodzieje ponownie pójdą do urn. Tym razem nie miał kontrkandydata. Niedługo potem wyszło na jaw, że jego rasistowskie poglądy nie dotyczą tylko Aborygenów, ale i Azjatów. Za jego sprawą w 1934 roku wprowadzono obowiązkowy język niemiecki dla azjatyckich czarodziejów chcących osiedlić się w Wiktorii. Należy zaznaczyć, że wówczas poglądy Osardsona nie odbiegały od "normalnych" poglądów panujących w kraju. W odróżnieniu od innych przywódców był zwolennikiem Adolfa Hitlera. Dwukrotnie odwiedził hitlerowskie Niemcy. Pierwszy raz w czerwcu 1935 roku. Wówczas wydawało mu się, że kraj nareszcie zmierza ku dobremu. Adolf Hitler w jego oczach stanowił przykład porządnego przywódcy. Niedługo po powrocie do Melbourne wygłosił przemówienie, w którym potępił Żydów za nieuczciwe praktyki handlowe wobec czarodziejów w jego stanie. Na koniec bez cienia wątpliwości pozdrowił tłum nazistowskim gestem. Druga wizyta w Niemczech spowodowała, że zmienił zdanie o III Rzeszy. Zauważył całkowitą erozję swobód obywatelskich. Miał wystąpić na norymberskim wiecu, jednak opuścić miasto jak najszybciej tylko mógł. Czuł się winny nacjonalizacji prawa, dlatego w maju 1938 roku czarodzieje ponownie głosowali kto ma być komendantem stanu Wiktoria. Kontrkandydatem Michaela był szef opozycji do niego. John Fergusson przegrał niewielką liczbą głosów. Ale już wówczas wiedziano, że Ostardson wystartuje w wyborach na pierwszego gubernatora Związku Australijskiego. Elekcja odbyła się w 1939 roku. Uzyskał 12 na 18 głosów elektorskich. Urząd pełnił przez jedną kadencję. Był to dla niego bardzo ciężki okres. Australijczycy obawiali się inwazji japońskiej na kraj. Internowano część czarodziejów o azjatyckim pochodzeniu. Trzymano ich w nieludzkich warunkach. W 1943 roku nie kandydował. Michael wycofał się z polityki z powodu wyrzutów sumienia. W 1945 roku przeniósł się na wieś. Utrzymywał ogromne gospodarstwo. Uprawiał zboże i hodował owce. W 1948 roku zablokował wyrąb lasu wokół posiadłości. Zauważył, że gleba po wyrębie sprzyja pustynnieniu. Powódź w czerwca 1951 roku potwierdziła tylko jego obawy. Gospodarstwo uległo znacznemu zniszczeniu. Przez następne lata były pierwszy gubernator walczył o jego odbudowę. W 1959 roku publicznie przyznał się do homoseksualizmu. Przyjęto to z ogromnym obrzydzeniem. Od tamtej pory nie pokazywano Ostardsona w telewizji, radio czy w prasie. Dopiero pod koniec jego życia sytuacja uległa zmianie na lepsze. Chciano go wykorzystać jako symbol uciśnienia mniejszości w kraju. Publicznie stwierdził, że nie zasługuje na to, ale nie ze względu na orientację seksualną, ale za czyny jakie robił w latach 30. Przeprosił na swój pozytywny stosunek do nazistów. Po tym wydarzeniu ponownie wrócił na dobrowolne wygnanie.

Michael zmarł w dniu 23 kwietnia 1991 roku. Pochowano go cztery dni później ze wszystkimi honorami.

Poprzednik
Tyson Bryan
Pierwszy Gubernator Związku Australijskiego
1939-1943
Następca
Steve Rhoades