Islandzki rząd magiczny Eryka Lukanosa (1)

Pierwszy rząd Eryka Lukanosa - urzędował od 29 czerwca 1950 roku do 3 lipca 1955 roku. W tym czasie islandzkie społeczeństwo magiczne przezywało ogromny boom przyrostu naturalnego. Amerykanie próbowali wciągnąć czarodziejów do ścisłej współpracy przy okazji grając na volterowskim strachu. Rząd początkowo prowadził prospołeczną politykę, która doprowadziła do niekontrolowanych wydatków ministerstwa magii i jego faktycznego bankructwa.

Działania rządu

Sytuacja gospodarcza po Ozyrysie Lukanosie była bardzo dobra. Co nie oznaczało, że teraz rząd mógł spocząć na laurach. Eryk Lukanos opracował plan zwiększania wpływów do budżetu poprzez rozwój przemysłu. Dążył do rozwoju islandzkich ośrodków naukowych w oparciu o minerały. Amerykanie w grudniu 1950 roku zaproponowali objęciem ministerstwa magii Islandii Planem Marshalla w zamian za prawo do wydobywania niektórych bogactw naturalnych. Opinia publiczna wręcz żądała, aby Eryk Lukanos wyraził zgodę, jednak ten pozostawał sceptyczny co do intencji Waszyngtonu. Zanim podjął ostateczną decyzję lawirował pomiędzy interesami czarodziejów a oczekiwaniami własnego narodu. W dniach 10-12 stycznia 1951 roku gościł sekretarza obrony George Marshalla. Rozmowy nic nie dały oprócz tego, że Amerykanin napisał w raporcie, żeNa Eryku nie robi żadnego wrażenia groźba sojuszu Volturi i Sowietów. Jedynie co nam przypomniał, że Fineas Volturi znajduje się w wojny ze Związkiem Sowieckim, a następnie o tym, że "Ameryka" również nie ma pokoju z seniorem. Rewizyta ministra magii miała miejsce w sierpniu (17-18). Lukanos zażądał, aby Stany Zjednoczone płaciły za wydobywany kruszec złotymi Volteru, ponieważ jest oparty na złocie. I na tym etapie zakończono rozmowy. Tymczasem w kraju rosło zapotrzebowanie na szkoły, przedszkola i żłobki. W 1952 roku czarodziejów było już 11 tysięcy, w tym ponad 6 tysięcy to osoby poniżej 11 roku życia. Eryk ustanowił darmowe przedszkola, aby rodzice mogli szybko wrócić do pracy. Tak samo jak ojciec hołdował pracy. I z tego powodu będącego do niego w opozycji Waldemar Waldemarson nazywał go komunistą. Przez cały rok 1952 sytuacja gospodarcza była stabilna, jednakże rosnącą populacja czarodziejów wymagała co raz większych nakładów finansowych. I właśnie to zmusiło ministra magii do ponownych rozmów z Amerykanami. A ci byli bardzo zainteresowani rozgrywaniem problemu przyrostu naturalnego. Islandia jako członek NATO stanowiła świetną bazę wypadową wojsk traktatu na Europę. Eryk zaproponował, że czarodzieje zbudują fabrykę radarów skierowanych przeciwko Sowietom, a także by weryfikowali poczynania członków sojuszu. Ta druga opcja przypadła im do gustu. Sekretarz obrony Robert Lovet w dniu 11 czerwca 1952 roku podpisał z Erykiem odpowiednią tajną umowę. Choć placówka działała niecały rok to Amerykanie dużo dowiedzieli się o francuskich planach by czarodzieje swoją mocą doprowadzili do wzmocnienia najsilniejszych francuskich rakiet. Do marca 1953 roku Amerykanie przekazali Islandczykom 5 milionów dolarów. Sam projekt śledzenia zarzucono na wyraźny nakaz prezydenta Dwighta Eisenhowera. Minister magii wszystkie środki jakie zarabiano na militaryzmie skierował na pomoc społeczną. Magiczna rodzina średnio składała się z 8-9 dzieci i stale rosła. Rodzice wyraźnie nie panowali nad pociechami, o czym świetnie świadczy, że państwowe urzędy kontrolne upominały ministerstwo magii, że młodzi czarodzieje są zaniedbywani. Eryk podjął jedną z najbardziej kontrowersyjnych decyzji w islandzkim świecie magicznym gdy w listopadzie 1953 roku zalegalizował aborcję. Potem tylko dążył do zatrzymania nienaturalnie wielkiego przyrostu naturalnego. Od lutego 1954 roku środki antykoncepcyjne i wczesnoporonne były znacznie tańsze niż pokarm dla dzieci. W mediach nadawano programy, które propagowały mniejsze rodziny, tak aby rodzice mieli czas zajmować się nie tylko potomkami, ale i samymi sobą. Przez lata narosło wiele sytuacji patologicznych. Przemoc domowa stała się rzeczą naturalną, zarówno na wsi, jak i w mieście. Rodziny żyły na skraju ubóstwa, ponieważ nawet dwie pensje nie starczały na egzystencję na minimalnym poziomie. Eryk w dniu 28 lutego 1954 roku wprowadził kolejną reformę społeczną. W porozumieniu z rządem czarodzieje odeszli od tradycyjnej gałęzi gospodarki jakim był przemysł, a przeszli na hodowlę owiec i kóz. Dla ratowania budżetu ministerstwa magii Eryk Lukanos zaciągnął wysoko oprocentowany kredyt u Amerykanów. Pokryło to zapotrzebowanie finansowe na dwa lata, jednakże bez dalszych ostrzejszych działań sytuacja pogarszałaby się aż do bankructwa czarodziejów.

U progu 1955 roku wydawało się, że rząd Eryka Lukanosa upadnie. Wszelkie sondaże dawały zwycięstwo liderowi opozycji Waldemarowi Waldemarsonowi. Świadom swojej sytuacji kontynuował ogromnie niepopularne społecznie reformy. Raz po raz ograniczał przywileje pracownicze rodzinom. Skrócił urlop macierzyński z dwóch lat do 9 miesięcy. Wprowadził podatek dochodowy. Finanse ministerstwa dostały minimalny zastrzyk pieniędzy. Jednak to wszystko miało charakter tymczasowy. W odpowiedzi na jego działania kolejne grupy społeczne protestowały. Często wybuchały zamieszki, które policja państwowa musiała pacyfikować. W marcu 1955 roku będący do tej pory w opozycji dziennik "Broddfiskur" (isl "Śmierdząca/zepsuta ryba") przedstawił szeroką analizę finansów czarodziejów. Jasno pokazali, że w ciągu kilku lat pauperyzacja społeczeństwa będzie tak duża, że przestaną znaczyć cokolwiek. Zaapelowali do ludzi, aby opamiętali się w żądaniach socjalnych. Dziennik uznał działania ministra za skandaliczne, ale konieczne, aby cokolwiek uratować. Eryk Lukanos szczerze nie spodziewał się takiego wsparcia. Praktycznie całe dorosłe społeczeństwo czytało ich artykuły polityczne. Waldemar Waldemarsson wprost oskarżył Ozyrysa Lukanosa, że wpłynął na gazetę. Nie wiadomo czy ojciec ministra magii miał coś z tym wspólnego, ale faktem jest to, iż został wzmocniony przed nadchodzącymi wyborami. Protesty przygasły, a część czarodziejów skupiała się na pracy.

Ministrowie rządu

Urząd	Imię i nazwisko	Okres urzędowania
Minister Magii Islandii	Eryk Lukanos (1889-2021)	29 czerwca 1950 3 lipca 1955 (5 lat 4 dni)
Dyrektor Departamentu Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości	Aleksander Svensson (1908-1991)	29 czerwca 1950 3 lipca 1955 (5 lat 4 dni)
Dyrektor Departamentu ochrony czystości krwi (Departament zlikwidowany)	Casiopejus Astavik (1831-1962)	29 czerwca 1950 16 marca 1953 (2 lata 260 dni)
Dyrektor Departamentu Szkolnictwa, Nauki i Kultury	Aleksander Greyson (1891-2017)	29 czerwca 1950 3 lipca 1955 (5 lat 4 dni)
Dyrektor Spraw Socjalnych	Aleksander Svensson (1908-1991)	16 marca 1953 3 lipca 1955 (2 lata 109 dni)

Poprzednik O. Lukanos

Minister Magii Islandii 1950-1955

Następca Drugi rząd magiczny Eryka Lukanosa