Przejdź do zawartości

Dymisja Naczelnika Czarodziejstwa Mauritiusa Johna MacArthura

Z Ethenor

Dymisja Naczelnika Czarodziejstwa Mauritiusa - akt prawny wydany w dniu 27 sierpnia 2019 roku przez wysokiego komisarza rodu Volturi, na mocy której John MacArthur został złożony w dniu 30 października z urzędu. Jego następcą został Alexander Denali.

Podstawa prawna

[edytuj]

Wysoki komisarz rodu Volturi dysponuje bardzo ciekawym wachlarzem prerogatyw w Mauritiusie. Oprócz tego, że de facto jest ambasadorem rodu Volturi w tym kraju, to może również złożyć z urzędu naczelnika czarodziejstwa. Artykuł dziesiąty układu z Volteru z dnia 17 stycznia 1971 roku określa jasno w tym miejscu kompetencje:

Art. 10 "... W wyjątkowych okolicznościach może zdymisjonować naczelnika czarodziejstwa w następujących przypadkach: trwała choroba naczelnika, zdrada stanu, złamanie prawa czarodziejskiego lub konstytucji kraju, a także na wniosek przywódcy państwa. Wysoki komisarz zezwala naczelnikowi czarodziejstwa na zrezygnowanie z urzędu w formie aktu dymisji. Wielki Sędzia Volteru i Wielki Mistrz rodu Volturi zatwierdzają wszystkie decyzje wysokiego komisarza."
— Układ z Volteru z Mauritiusem

Mauritius posiada bardzo stabilną demokratycznie wybieraną władzę. Volturi w chwili zawierania układu nie mieli pojęcia jak będzie wyglądała sytuacja społeczności czarodziejskiej w kraju, dlatego w czasie negocjacji zażądali ogromnych uprawnień dla swojego wysłannika, którego zadaniem było trzymanie ewentualnych dyktatorskich rządów na smyczy. Układ z Volteru zawierał więc wiele elementów godzących w niezależność Mauritiusa. Już od czasów pierwszego wysokiego komisarza Alberta Medyceusza większość prerogatyw była nieużywana, ponieważ rządy demokratyczne okrzepły i nie stanowiły żadnego zagrożenia dla czarodziejów. Zapisy układu, jednak pozostawiono nie zmienione tak na wszelki wypadek.

Artykuł dziesiąty dawał komisarzowi prawo usunięcia naczelnika wybranego w demokratycznych wyborach. Twórcy układu nie przedstawili dokładnej procedury, dlatego też dopiero w chwili zastosowania prerogatyw powstałby kazus dla przyszłych działań. Tylko w jednym przypadku problem był łatwy do rozwiązania. Rezygnacja naczelnika wymagała zatwierdzenia przez wysokiego komisarza, a następnie Wielkiego Mistrza rodu Volturi i Wielkiego Sędziego Volteru. To w zasadzie kończyło ten wątek. W pozostałych przypadkach jak na przykład trwała choroba uniemożliwiająca dalsze sprawowanie urzędu czy zdrada stanu to zupełnie inny problem. Najwięcej jednak trudności nastręczałoby złożenie z urzędu z powodu złamania konstytucji i wspomnianej wcześniej zdrady stanu. Układ nie rozstrzygał kto decyduje o postawieniu naczelnika przed odpowiedni sąd. Sprawa pozostaje bez rozstrzygnięcia. Choć istnieje prawdopodobieństwo, że ród Volturi rozstrzygnie przyszły spór na swoją korzyść.

Sytuacja Johna MacArthura i powstanie procedur

[edytuj]

John MacArthur był najbardziej szanowanym politykiem w Mauritiusie. Działał społecznie na rzecz całego kraju. W czerwcu 2017 roku ogłosił, że jest śmiertelnie chory. Zadeklarował, że w związku z tym rozpocznie procedurę dymisji. Fryderyk Antoniusz wezwał go do przemyślenia sprawy. Naczelnik powtórzył wniosek w formie pisemnej. Po konsultacjach społecznych, w tym m.in z Alison Ford wysoki komisarz zdecydował się odrzucić wniosek. Raportował Volterowi o swoich wątpliwościach co realizacji postanowień artykułu dziesiątego układu z Volteru. Ferdynand Volturi (ur. 1918) odpowiedział na część pytań. Po pierwsze uznał, że terminy, które oni ustalą staną się kazusami do dalszych działań. Tak więc musiało minąć siedem dni pomiędzy złożeniem wniosku a wydaniem decyzji. Fryderyk Antoniusz w zarządzeniu zapisał, że ma maksymalnie 14 dni na podjęcie decyzji. W razie gdyby przyjął dymisję to musi zostać zatwierdzona przez Wielkiego Mistrza rodu Volturi Ferdynanda Volturi i Wielkiego Sędziego Volteru Aro Volturi Starszego. I tutaj Fryderyk Antoniusz nie mógł narzucić im żadnych ram czasowych. Nie otrzymał także żadnego zarządzenia w tej sprawie. Pierwsza próba rezygnacji Johna MacArthura spełzła na niczym. Komentatorzy zauważyli, że przepis o zatwierdzaniu rezygnacji nie jest demokratyczny, ponieważ w razie negatywnej odpowiedzi zmusza się człowieka do dalszej pracy. Volter również nie zatwierdził decyzji wysokiego komisarza, ponieważ właśnie była negatywna, a więc traktowano to jako "decyzja administracyjna nie wymagająca zatwierdzenia." Naczelnik zbierał siły na kolejną batalię. Na pewno planował, że nie wystartuje w wyborach w 2020 roku. Stan zdrowia MacArthura gwałtownie pogorszył się pod koniec czerwca 2019 roku. Praktycznie cała władza leżała w rękach jego dyrektorów departamentów. W tej sytuacji również Antoniusz nie zdecydował się zarządzić dymisji tłumacząc, że musiałby na nowo stworzyć kazusy. Postanowił przeczekać kryzys zdrowotny naczelnika. W połowie sierpnia John MacArthur odzyskał część sił. Wbrew opinii lekarzy wrócił do pracy. Stan zdrowia natychmiast uległ pogorszeniu. W dniu 27 sierpnia ponownie złożył dymisję na ręce wysokiego komisarza.

Implementacja dymisji

[edytuj]

Złożenie aktu rezygnacji rozpoczęło całą procedurę. Jej pierwszy element przeszedł bez żadnych komplikacji. Po przyjęciu dokumentu przez sekretariat Wysokiego komisarza a wydaniem decyzji minęły zaledwie kilka dni. W dniu 31 sierpnia Fryderyk Antoniusz zwołał konferencję prasową, na której powiadomił o swojej decyzji:

Od dłuższego czasu obserwuję sytuację i stan zdrowia naczelnika czarodziejstwa. Nie podejmowałem działań przez dłuższy czas, ponieważ zarówno społeczeństwo, jak i sam John MacArthur nie wyrazili równocześnie takiego pragnienia. Dzisiaj już wiem, że stan zdrowia naczelnika jest bardzo poważny. Służy narodowi czarodziejów i państwa od 27 lat. Cale pokolenie wychowało się za jego czasów urzędowania. Stał na straży demokracji ciesząc się ogromnym poparciem społecznym wygrywając wszystkie elekcje. Teraz nastał czas zmian, dlatego ja Fryderyk Antoniusz, książę rzymski i Pan na Kwirynale, Wysoki komisarz rodu Voltrui ogłaszam, że przyjmuję akt rezygnacji Naczelnika Czarodziejstwa Mauritiusa Johna MacArthura. Zawieszam go równocześnie w pełnieniu obowiązków do czasu zatwierdzenia decyzji przez Volter. Wykonywanie obowiązków naczelnika czarodziejstwa powierzam rządowi pana Johna MacArthura ze mną na czele jako wykonującym obowiązki przywódcy czarodziejów.
— Telewizja Państwowa Republiki Mauritiusa

Fryderyk Antoniusz stworzył dwa nowe kazusy. Pierwszy to, że podpis wysokiego komisarza pod aktem dymisji naczelnika czarodziejstwa oznacza jego zawieszenie w pełnieniu obowiązków. W drugim Antoniusz postanowił, że sam jako wysoki komisarz będzie wykonywał tymczasowo obowiązki przywódcy czarodziejów. Kazusy zostały zatwierdzone najpierw przez Volter gdy wydawał ostateczną decyzję, a następnie przez następcę MacArthura. John MacArthur pozostał formalnym przywódcą czarodziejów, ale bez wpływu na to co się działo w jego rządzie, którym nominalnie kierował.

W dniu 3 września sekretariat Ferdynanda Volturi otrzymał akta z Mauritiusa. Wbrew oczekiwaniom mauretyńczyków Wielki Mistrz rodu Volturi nie podjął decyzji natychmiast. Wysłał do Port Louis informację, że podobnie jak Wysoki komisarz ma 14 dni na podjęcie decyzji. Należy zwrócić uwagę, że miał na myśli tylko siebie. Wielki Sędzia Volteru nie otrzymał aktu dymisji, co oznaczało, że po tym jak Ferdynand Volturi podejmie decyzję, to Aro Volturi starszy udzieli kontrasygnaty. W dniu 16 września Ferdynand Volturi wydał decyzję:

My Ferdynand Volturi, syn Marcelego Volturi, Wielki Mistrz rodu Volturi w odpowiedzi na wniosek wysokiego komisarza rodu Volturi w Mauritiusie o zatwierdzenie dymisji Naczelnika Czarodziejstwa postanawiam ją zatwierdzić. Po przeanalizowaniu sytuacji uważam, że nastał czas zakończył panowania tego długoletniego i zasłużonego polityka. Jego odejście w blasku chwały to jest najlepszy moment na taką chwilę.
— Dziennik urzędowy rodu Volturi

Nim Ferdynand Volturi przekazał Aro Volturi Starszemu akt do udzielenia kontrasygnaty minęły kolejne siedem dni. Czarodzieje w Mauritiusie niecierpliwi się na opieszałość najwyższych urzędników rodu Volturi. Wielki Sędzia Volteru zatwierdził akt dymisji w dniu 30 września. Wydał zarządzenie, że wchodzi ona w życie 30 dni później. W dniu 30 października John MacArthur przestał być naczelnikiem czarodziejstwa.

Dalsze losy MacArthura

[edytuj]

Były już naczelnik czarodziejstwa odszedł na emeryturę. Stan zdrowia nie poprawiał się. Na zaprzysiężeniu z Alexandrem Denali jeszcze przyjechał, ale już w styczniu 2020 roku stan jego zdrowia uległ bezpowrotnemu pogorszeniu. Zmarł w dniu 3 lutego.