Knud Norweski (jarl)

Knud Norweski - (ur. 30 stycznia 1047 w Trondheim-zm. 22 lipca 1112 w Trondheim) norweski czarodziej, jarl społeczności magicznej począwszy od 1090 roku do swojej śmierci. Knud przyszedł na świat w Trondheim. O jego dzieciństwie i wczesnych latach nie nie wiadomo. Pojawił się na kartach historii jako już osoba posiadająca własne wojsko i odpowiednią pozycję społeczną. Prawdopodobnie pochodził z lokalnej arystokracji. Sprzymierzył się z szukającym zemsty Jarlem Olafem.. Niemal natychmiast po zawarciu sojuszu zostali zaatakowani przez czerwonych aliantów. Po ich pokonaniu duumwirat pokonał kolejnych wrogów. Sojusz z Olafem okazał się krótkotrwały, ponieważ w 1082 roku sam Knud musiał stawić czoła jego wojskom. Choć miał zdecydowaną przewagę liczebną, to dotychczasowy sojusznik zgromadził odpowiednie zasoby złota, aby zwyciężyć wojnę. Upokorzony przed całym Trondheim złożył w październiku 1084 roku hołd lenny. Triumfujący Olaf rozpoczął marszu ku zjednoczeniu. Knud choć był temu przeciwny musiał siedzieć cicho, ponieważ inaczej straciłby życie. Do kolejnego buntu doszło przez plany dynastyczne jarla. W latach 1099-1101 kierował buntem możnych. Niestety nie udało się obalić władcy, który otrzymał pomoc od króla Norwegii Magnusa III Bosego. Knud nie został ukarany za bunt. Czekał spokojnie gromadząc siły. W 1104 roku zaatakował siły jarla. Przez dwa lata pozbawiał Olafa ośrodków oparcia. Przez ostatni rok wojny oblegał Trondheim. Po jego zdobyciu stracił jarla i sam stanął na czele społeczności magicznej. W czasie jego urzędowania trwały próby zawarcia porozumienia z rodem Volturi. Knud zginął z rąk Dagobara Olafssona.

Poprzednik Olaf

Jarl Rady Wojennej 1106-1112

Następca Dagobar Olafsson