Joachim Drogua
Joachim Paweł Progon Drogua - (ur. 11 lipca 1740 roku w Tiranie - zm. 11 grudnia 1818 roku w Tiranie) czarodziej czystej krwi, albański polityk, nieoficjalny premier czarodziejów. Przeszedł do historii jako architekt nowoczesnych rządów władców. Od 1790 roku Senior rodu Smoka.
Joachim urodził się w Tiranie. Należał do arystokratycznego rodu zasiadającego w Radzie Czystej Krwi Skandenberga. Jego rodzicami byli Paweł Drogua (1695-1790) i chorwacka księżniczka Gabriela Mjehurić (1718-1809). W latach 60. XVIII wieku walczył w szeregach armii czarodziejów przeciwko Turkom. Odznaczył się męstwem za co został odznaczony przez Skandenberga IX. W 1771 roku ród Volturi i sułtan Mustafa III podpisali Akt ze Sparty, na mocy którego albańscy czarodzieje uzyskali bardzo szeroką autonomię pod gwarancjami Volturi. Joachim został przedstawicielem twierdzy w Wenecji. Tam też spędził 11 lat (1772-1783). W dniu 30 października 1785 roku ożenił się pochodzącą z Greckiej Tracji z nieczarodziejką Ezylią Trezouri (1760-1844). Mieli troje dzieci w tym, dziedzica i króla czarodziejów Zenona (1788-1886). Do kraju ostatecznie powrócił w maju 1788 roku. Gdy zmarł Skandenberg IX stał się naturalnym kandydatem do tronu. Bardzo mocno ojciec obstawiał zanim. Do wygrany zabrakło niewiele. Przeszkodziło w tym stanowisko Wielkiego Sędziego Volteru Henryka Cullena (1749-1885). Nakazał Joachimowi wycofać swoją kandydaturę, ponieważ gdyby został królem to mógłby nie zostać uznany przez sułtana. Paweł śmiertelnie obraził się na zgromadzenie i odszedł na emeryturę. Natomiast Joachim przyjął porażkę i zaczął współpracować z Skandenbergiem X. Nowy władca widział z nim nie tyle co współpracownika a nauczyciela. Drogua przez pierwsze dziesięć lat był faktycznym rządcą twierdzy. W latach 1791-1794 wybudowano nowe koszary. W 1799 roku król utworzył gabinet pomocniczy. Na jego czele stanął Joachim. Dotychczasowa pozycja Rady została umniejszona do granic możliwości. W 1802 roku Skandenberg X sam objął władzę nad gabinetem pomocniczym, a dotychczasowego mentora wysłał do Stambułu. Spędził tam osiem lat podczas, których był świadkiem zamachów stanu dokonywanych przez janczarów. Selim III stracił władzę, a jego następca Mustafa IV planował dokonać rzezi czarodziejów. Obalono go na zlecenie Cadmusa Volturi. Joachim wrócił do kraju kilka miesięcy później. Przeszedł na emeryturę. Zmarł w wieku 78 lat. Pochowano go obok przodków.