Jane Harre

Jane Olaf Harre - (ur. 16 października 1960 w Helsinkach) Czarodziej półkrwi, fiński polityk, znawca astronomii. Od 2015 roku Minister Magii Finlandii.

Biografia

Jane przyszedł na świat w biednej rodzinie jako syn czarodzieja Olafa Harre (ur. 1933), stoczniowca i kucharki Moiry Saarto (ur. 1937). Ma troje rodzeństwa - dwie siostry i brata. W wieku dziesięciu lat rozpoczął magiczną edukację w publicznej szkole dla czarodziejów. Mimo trudnej sytuacji materialnej ukończył placówkę jako jeden z lepszych uczniów. Egzaminy końcowe zdał na ocenę bardzo dobrą, co mu otworzyło drogę na studia. Gdy skończył 15 lat rozpoczął pracę w stoczni. Nauczycielka zaklęć widziała w nim świetnego czarodzieja i wspierała go by nigdy nie poddawał się. Same Jane nie należał do osób wylewnych. Nigdy nie mówił co się dzieje u niego w domu. Dążył do celu jakim było ukończenie magicznej edukacji i pójście na studia. Oszczędzał na wszystkim z wyłączeniem wiedzy. Gdy osiągnął pełnoletność był wstanie samodzielnie się utrzymać. W latach 1979-1983 studiował astronomię w Finlandii. Praktykę odbywał w NASA w nagrodę za wyniki w nauce.

Po studiach zajął się tropieniem komet i innych obiektów kosmicznych. Wbrew opinii wielu czołowych naukowców uważał te bolidy za bardzo niebezpieczne dla życia na planecie. Chciał opracować magiczne sposoby ochrony przed nimi. Zadanie okazało się niewykonalne. Jane eksperymentował od prostych tarcz po kombinowane i skomplikowane klątwy na dużych i małych obiektach o różnych prędkościach w chwili zderzenia. Po kilku latach porzucił projekt. Wyniki nie były optymistyczne. Uważał, że będzie potrzebne nawet kolejnych czterdziestu lat kolejnych badań by dokonać przełomu. Od 1986 roku pracował w polarnym obserwatorium astronomicznym. Oprócz szukania komet uczył się języków obcych - rosyjskiego, szwedzkiego i norweskiego. Po trzech latach pracy wrócił na uniwersytet. Od 1995 roku doktor nauk astronomicznych.

W 1997 roku minister magii Mattias Puolas wciągnął go do współpracy z magicznym rządem. Dwa lata później Jane wszedł w jego skład jako dyrektor generalny departamentu ochrony fauny. Doprowadził do zakazu polowania na renifery samonaprowadzającymi grotami. Używali ich w większości ludzie pozbawieni magii, więc nie mogli w pełni kontrolować toru lotu pocisku. W 2000 roku przesunięto go do departamentu nauki. Odpowiadał do końca kadencji za relacje z uniwersytetami. Za jego kadencji sfinansowano badania stworzenia systemu bezpieczeństwa przed kosmicznymi obiektami w oparciu o technologię i magię. W 2006 roku jego prace i uniwersytetu kupili Volturi.

W wyborach przeprowadzonych w 2007 roku zwyciężyła Minea Tanskalainen. Jane ponownie powrócił do rządu, ale jako wiceminister magii, odpowiedzialny za legislatywę. Od 2011 roku dołączono mu do obowiązków kontakty z rządem. Jego wpływy wzrastały z każdym rokiem. Czarodzieje widzieli w nim naturalnego następcę wiekowej ministry magii. I faktycznie w 2015 roku zdobył aż 88% głosów. Jane bardzo dobrze żyje z Ambasadorem Finlandii Mateuszem Diavarosso. Dzięki temu Styksowie obserwują ruchy wojsk rosyjskich stronę Płw. Kolskiego. Czarodzieje otrzymali rozszerzona opiekę medyczną w zamian za podniesienie podatków o 10% (2016). Jane chciał, aby fińscy czarodzieje stali się światową potęgą w badaniu przestrzeni kosmicznej. Cel choć bardzo ambitny zakończono po cichu w 2018 roku. Koszty programu opiewały na blisko 20 miliardów euro i ministerstwo magii nie było wstanie tego sfinansować. Drugi projekt jest za w toku rozwoju - rozwój współpracy czarodziejów z państw nordyckich. Kultura najwięcej na tym zyskała. Organizuje się festiwale z muzyką, rodzimymi potrawami. Czarodzieje współpracują także w dziedzinach naukowych i chemicznych. Stanowi to jakąś niewielką równoważnię dla rodu Volturi. W polityce wewnątrzmagicznej nie zachowuje się już demokratycznie. Literalnie wykorzystuje zapisy umowę z państwem i traktuje Radę Stanu jako ciało doradcze bez wpływu na sytuację. Zasiadają w niej osoby blisko związane z ministrem magii. Jane więc zlekceważył niepisaną zasadę, że opozycja i stroną rządowa mają po równej ilości mandatów. Dotychczas Volturi pilnowali by ta zasada była przestrzegana, ale ambasador Diavarosso uznaje, że sprawy nie ma. Wyborcy zapamiętali jego autorytarne zapędy i prorosyjską postawę. Inwazja Rosji na Ukrainę w lutym 2023 roku utwierdziła wielu Finów, że przyjazny Moskwie minister magii jest niebezpieczny dla bezpieczeństwa państwa i czarodziejów. Regularnie przeciwko niemu wybuchały protesty, ale jednak nie zdecydował się ustąpić z urzędu. Ambasada rodu Volturi ograniczyła kontakty z nim do absolutnego minimum. Na początku czerwca pojawiły się artykuły niemal we wszystkich mediach opisujące współpracę Jane z KGB w kwestii negatywnej polityki ministerstwa magii wobec kandydatury Finlandii do NATO. W czerwcu 2023 przegrał wybory już w pierwszej turze.

Jane w 1988 roku ożenił się z Rosjanką Oleną Hryciuk (ur. 1963). Mają siedmioro dzieci - sześć córek i syna.

Poprzednik Minea Tanskalainen

Minister Magii Finlandii 2015-2023

Następca Aleksander Maanencheim