Przejdź do zawartości

Jan Romanowicz

Z Ethenor
Wersja z dnia 18:22, 19 kwi 2026 autorstwa imported>Import (Odtworzenie treści z backupu)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Jan Karol Paweł Romanowicz - (11 września 1966 we Wrocławiu) Czarodziej vulguckiego pochodzenia. Volterowski dyplomata. Syn Piotra Romanowicza i Pauliny Romanowicz. W latach 1989-2023 obywatel Volteru. Obecnie działacz Solidarnej Polski

Swoje dzieciństwo spędził w komunistycznej Polsce w rodzinie komunistów, jednakże on był bardziej zainteresowany magią i rodem Volturi. W szkole świetnie radził sobie w szkole, a o jego umiejętnościach magicznych pisano w warszawskich gazetach. Władał umiejętnie magią. W 1984 roku w nagrodę za wyniki w nauce mógł wyjechać do Włoch. Nie omieszkał zobaczyć Volteru. To tam prawdopodobnie został zwerbowany jako espian gdy zdano sobie sprawę kim są jego rodzice. Dopiero w 2022 roku ujawniono informację, że Jan sam chciał pracować do rodu Volturi. Zrobił to z czystej ciekawości czy da radę. Weryfikację przeszedł pozytywnie, aczkolwiek zaznaczono w kwestionariuszu, iż należy go bacznie pilnować. Z ogromnym zdziwieniem przyjęto w Polsce akt nadania mu volterowskiego obywatelstwa, a potem kolejnych awansów. W latach 1989-2002 pełnił funkcję Ambasadora Volturi w Polsce. Był pierwszym vulgutem, który został zatrudniony przez ród od ponad kilku wieków w dyplomacji. Zrobiono to po, aby sprowokować władze komunistyczne do ustępstw względem ministerstwa magii Polski. Niemal esbeckie metody działa ambasadora musiały zrobić ogromny zamęt. Po zamachu na Aro i Kaliope Volturi był przeciwny umieszczenia Łukasza Volturi w swojej rodzinie (u brata Franciszka) ze względu na panującą tam nienawiść do mocy. Nie brał udziału w podpisaniu Umowy Oleśnickiej, ponieważ udało mu się przekonać swoich mocodawców, że by to bardzo źle wyglądało. W rzeczywistości wręcz namawiał brata do udziału w tym projekcie. Od 1995 roku zaczął tracić na znaczeniu. Zmiany ustrojowe w Polsce dokonały się i przestał mieć aż tak wolne pole do działania. Podporządkowano go pod osobistym nadzorem Aro Volturi. Ostatecznie w 2002 roku odwołano go z urzędu. Jego następcą został Trajana de Vendome. Po dymisji zamieszkał w Rzymie. Otrzymał zakaz wypowiadania się publicznie na tematy dyplomacji volterowskiej. Jan wrócił do Polski latem 2009 roku. Przez kilka lat działał w samorządzie warszawskim. Ubiegał się w o mandat radnego w 2014 i 2018 roku. Volturi nie ingerowali w jego działalność polityczną, ponieważ nie dotyczyła ich bezpośrednio. Romanowicz wypowiadał się jako Jan Romanowicz, a nie jako były volterowski ambasador w Polsce. Zasadę tę złamał w 2020 roku podczas wyborów prezydenckich. Poparł ubiegającego się o reelekcję prezydenta Andrzeja Dudę. Dietrich Arendt von Hohenzollern-Sigmaringen-Hohenlohe wydał mu zakaz zabierania głosu, a Ferdynand Volturi zażądał, aby wrócił do Volteru. Jan nie wykonał polecenia, ponieważ jako polski obywatel nie musi słuchać głowy obcego państwa. Były volterowski ambasador związał się ze Zjednoczoną Prawicą, a potem ze Solidarną Polską Zbigniewa Ziobry. W styczniu 2023 roku zrzekł się obywatelstwa Volteru, aby zostać członkiem zarządu jednej ze spółki skarbu państwa.

W dniu 1 lipca 2009 roku ożenił się z Katarzyną Iwanowską. 22 sierpnia 2010 urodził się ich syn: Łukasz Romanowicz[1].

Poprzednik
Alexandra Potter
Ambasador Volturi w Polsce
1989-2002
Następca
Trajan de Vendome

Przypisy

[edytuj]
  1. Imię otrzymał po Łukaszu Volturi.