Hubert Zwart

Hubert Maximilian Zwart - (ur. 14 października 1797 w Wiedniu, Austria-zm. 30 sierpnia 1909 w Brukseli, Belgia) czarodziej czystej krwi belgijski polityk i trzeci minister magii Belgii w latach 1850-1858. Był propagatorem liberalnych zasad demokratycznych. Z zawodu oficer wojsk belgijskich, generał.

Hubert przyszedł na świat w stolicy Austrii, gdzie przebywali jego rodzice. W latach 1808-1815 studiował magię w wiedeńskiej szkole dla czarodziejów. Dopiero po zakończeniu wojen napoleońskich Zwartowie wrócili do Brukseli. Miasto wydało się młodzieńcowi strasznie małe i obskurne w porównaniu z kosmopolitycznym Wiedniem. W 1817 roku wstąpił do szkoły oficerskiej. Cztery lata później otrzymał szlify oficerskie. W latach 1822-1825 stacjonował w Hadze, następnie przesunięto go do Brukseli. Walczył w wojnie o niepodległość po stronie belgijskiej. W 1835 roku zajął się polityką. Trzy lata później wystartował w wyborach na ministra magii. Zmierzył się z Augustem Clemensem von Saafeld. Chociaż przegrał to wielu czarodziejów zapamiętało go jako dobrego mówcę. W latach 1840-1845 odpowiadał za bezpieczeństwo rządu czarodziejskiego. Kilkakrotnie rozbijał sieć szpiegowską Holandii czy Prus. Raportował swojemu władcy i ministrowi magii, że Volter mocno przypatruje się ich działaniom. Miało to charakter przede wszystkim prewencyjny. W 1850 roku Hubert wystartował w wyborach. Jako minister magii wykazał się ogromnym sprytem nie tylko w dyplomacji, ale w zarządzaniu administracją. Deodyma Xan (1777-1900) chętniej urzędowała w Brukseli. Przede wszystkim ambasadorce rodu Volturi podobał się styl jego rządów. Podejmował szybkie działania. Miał dobry zmysł polityczny i zwykle wychodził zwycięsko z konfliktów. W dniu 19 lipca 1853 roku zreformował podział administracyjny kraj. Od tej pory odpowiadał on bardziej podziału narodowościowego. Minister magii z niepokojem pisał w swoim dzienniku, że Belgia jest zagrożona od strony wewnętrznej, ponieważ stanowi konglomerat Walonów i Flamandów, niekoniecznie żyjących dobrze ze sobą. W 1854 roku uzyskał reelekcję. W czasie drugiej kadencji doszło do pierwszych czarodziejskich konfliktów wewnątrzbelgijskich. Walonowie zarzucili Flamandom zajmowanie stanowisk na ich terytorium. Minister magii orzekł, że nie ma takich ograniczeń, dlatego wyznaczał tak czarodziejów w nadziei, że przyniesie to owoc w postaci współpracy czarodziejów w ramach jednego państwa. Niestety okazał się to nietrafiony pomysł. W wyniku tej pomyłki wydał Dekret o narodowościowym podziale czarodziejskiej administracji. Prawo to obowiązywało do 1918 roku. Hubert oficjalnie poparł koalicję Francji, Wielkiej Brytanii i Turcji przeciwko Rosji. W 1858 roku jego następcą Simon Joyeux. Po zakończeniu kadencji przez kilka lat nie udzielał się politycznie. W czerwcu 1863 roku został szefem wywiadu magicznego. Do jego zadań należało rozbijanie grup przestępczych. Nie pozwalał, aby konflikty pomiędzy Walonami i Flamandami, aby przechodziły w zamachy terrorystyczne. Udaremnił co najmniej 20 ataków. Nikt nie wiedział kto odpowiada za zniweczenie planów rozbicia kraju. Hubert przez lata pozostawał w cieniu. Oficjalnie praktycznie nie żył. Media informowały nawet, że trafił do szpitala psychiatrycznego. Dla niepoznaki nawet tam mieszkał. Pomimo że był demokratą to dla mieszkańców Afryki wyznawał zasadę zero litości. Sam kupił farmę, na której prawo około kilkudziesięciu niewolników. Osobiście wizytował swój "obóz" siedem razy. W 1881 roku uczestniczył w ukaraniu kobiet za seks z nastoletnim chłopcem. Nie interesowało go to, że zostały zgwałcone przez niego. W ramach kary odcięto im po jednej piersi. W 1884 roku sprzedał farmę rządowi belgijskiemu. W 1889 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł w swoim domu w dniu 30 sierpnia 1909 roku w wieku 112 lat.

Poprzednik Mattias de Grijs

Minister Magii Królestwa Belgii 1850-1858

Następca Simon Joyeux