Zarządzenie Wielkiego Sędziego Volteru ds. Hiszpanii (I)

I Zarządzenie Wielkiego Sędziego Volteru ds. Hiszpanii - oficjalny dokument wydany w dniu 1 lutego 1718 roku przez Filipa Volturi określający sposób wyboru Ministra Magii, a także potwierdzający warunki Układu z Volterem z 1539 roku.

Hiszpańscy czarodzieje musieli zmierzyć się z dwoma bardzo poważnymi kryzysami - pierwszy to upadek czarodziejskiej dynastii Rahlów. W latach 1617-1698 kolejni przedstawiciele tej rodziny byli ministrami. Ich brak spowodował ogromne zamieszanie - nikt nie potrafił zapanować nad wściekłymi rodami. Dodatkowo władca - Karol II praktycznie nie sprawował władzy, ponieważ był chory umysłowo i fizycznie. Jeszcze za jego życia toczyła się polityczna batalia o to kto ma być jego następcą. Wojna o sukcesję po jego śmierci trwała aż 14 lat. Choć skończyła się wygraną wnuka króla Francji Ludwika XIV to czarodzieje pozostawali bardzo rozbici pomiędzy opcją francuską a austriacką. Równocześnie doszło do rozluźnienia więzów politycznych z koroną, ponieważ począwszy od 1702 roku magowie sami decydowali o to kto będzie pełnił funkcję ministra na zebraniach walnych organizowanych co dwa lata. W 1717 roku król Hiszpanii Filip V Burbon zażądał, aby Thomas de Blanco zrezygnował, ponieważ zajmuje, w opinii władcy, urząd nielegalnie. Ambasador Lukarion de Spoleto zaalarmował Volter o królewskich pretensjach. Filip został ostrzeżony, że ryzykuje wojnę z Volturi, co poskutkowało. W następnym roku Wielki Sędzia Volturi wydał zarządzenie na mocy, którego to kolegium co trzy lata wybierało ministra magii. Czyli król i ambasador stracili prawo do wyznaczania czarodziejskiego przywódcy. Od 1755 roku ministra wybierano w wyborach powszechnych.