Zarządzenie Wielkiego Sędziego Volteru ds. Hiszpanii (II)

II Zarządzenie Wielkiego Sędziego Volteru ds. Hiszpanii - postanowienie wydane w dniu 1 października 1755 roku przez Cadmusa Volturi (1720-1829) ustanawiające wybory powszechne Ministra Magii Hiszpanii. Ustalono wysoki cenzus majątkowy i pochodzenia.

Od 1718 roku urząd ministra przejęła magiczna gałąź Burbonów. Początkowo koordynowali politykę z dworem i Francją. Jednak co raz częściej pomiędzy nimi dochodziło do kłótni i czarodzieje zwykle wychodzili na przegranych. Popularność ministrów od zawsze wisiała na włosku, jednak w latach 30. XVIII pojawiła się w Madrycie siła dążąca do obalenia władz magicznych. Zadziałało to jak kubeł zimnej wody. Antymagiczne stowarzyszenie zostało nie tyle co zdławione, ale wycięte w pień za milczącą zgodą króla i ambasadora. Minister Aleksander Burboński mimo łączących go z królami więzami krwi bacznie obserwował działania dworu mające na celu pozyskanie elektorów. Gdy odszedł z urzędu jego zaufany współpracownik zastąpił go. Albus de León uważał, że elektorzy są praktycznie przekupieni. Zajmowali najwyższe stanowiska w administracji państwa, jak i kolonialnej. W 1753 roku wysłał zapytanie do Volteru czy wyrazili by zgodę na wprowadzenie zmian ustrojowych. Kajusz Avidian (1639-1755) otrzymał misje przeprowadzenie śledztwa sprawdzającego po co ministrowi reforma poszerzenia grona wyborców. Raport faktycznie zaniepokoił Wielkiego Sędziego Volteru Cadmusa Volturi i Seniora rodu Filipa Volturi. Filip uprzednio w 1718 roku powstrzymał działania monarchy przeciwko czarodziejom, tak i Cadmus postanowił pomóc. Raport wskazywał, że monarcha może wyznaczyć poprzez elektorów nowego ministra, który będzie w pełni wierny dworowi, a nie swojej rasie.

Na mocy zarządzenia wszyscy ci, którzy płacą 100 złotych Volteru podatku rocznie i pochodzą ze szlachty mają bierne i czynne prawo wyborcze. Kadencja ministra wynosiła w dalszym ciągu trzy lata, ale ograniczono je do dwóch. Hiszpańscy czarodzieje z owacjami przyjęli zarządzenie Wielkiego Sędziego Volteru. Liczba wyborców wyniosła około 15 tysięcy.