Włócznia Syriusza

włócznia syriusza

Włócznia Syriusza - potężny starożytny artefakt, który pozwalał na kontrolowanie pogody w promieniu 100 kilometrów.

Włócznię ostatni raz użyto we wczesnym średniowieczu, jednak dokładna data nie jest znana - wówczas wokół Volteru jeszcze wolnego od panowania rodu (VII wiek) przeszła 12-metrowa fala powodziowa. Została skradziona przez nieznanych czarodziejów, a jej miejsce przez wieki było owianą tajemnicą. Moc włóczni ujawnia się tylko przy Volturi, Cullenach i Lukanosach ich krewnych (w domyśle 77 % czarodziejów).

Włócznia została znaleziona przypadkiem przez młodego Kajfasza Volturi w Indiach w mieście Graskanghan niedaleko granicy z Nepalem w dniu 9 września 1889 roku. Przez swój nieprzemyślany ruch wywołał potężną burzę śnieżną, która trwała kilka tygodni. Widząc tak potężną moc artefaktu postanowił odesłać ją do Volteru z napisem Być może to zaginiona włócznia Syriusza. Włócznia w latach 1889-1978 znajdowała się w skarbcu Volturi. W czasie próby kradzieży zniszczono ją.