Przejdź do zawartości

Wybory Rady Generalnej Bułgarii w 1848

Z Ethenor
Wersja z dnia 18:22, 19 kwi 2026 autorstwa imported>Import (Odtworzenie treści z backupu)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Wybory Rady Generalnej Bułgarii w 1848 - czwarta elekcja bułgarskich czarodziejów, podczas których bułgarscy czarodzieje wybierali 49 przedstawicielu do Rady Generalnej. Głosowanie miało miejsce w ostatnią niedzielę czerwca. Przypadała ona na 25 czerwca. Nad prawidłowym przebiegiem wyborów czuwali konsulowie Łukasz Vulk (1737-1855) i Wasyl Cherno (1740-1860). Ze strony volterowskiej był Wielki Sędzia Volteru Nigellus Volturi (1797-1901). Na miesiąc przed elekcją rozpoczęto przygotowania - spis ludności, druk kart do głosowania, zorganizowanie lokali wyborczych. Bułgaria liczyła 2 887 tysięcy mieszkańców, natomiast społeczność czarodziejów 281 959 osób. Czynne i bierne prawo wyborcze przysługiwało tym, którzy ukończyli 21 w chwili dokonania spisu wyborców. Kraj podzielono na trzy okręgi wyborcze: warneński, sofijski i tyrnowski.

Nr Okręg Liczba mieszkańców Procent w skali kraju Liczba wyborców Procent w skali kraju Liczba mandatów
1 Warneński 115955 41,14% 91848 43,13% 21 mandatów
2 Sofijski 97922 34,75% 74342 34,91% 17 mandatów
3 Tyrnowski 67972 24,11% 46765 21,96% 11 mandatów
Łącznie 281 959 100% 212 955 75.53% 49 mandatów

Wielki Sędzia Volteru Nigellus Volturi w dniu 29 maja 1848 roku ogłosił liczbę mandatów jakie przypadają na okręgi w oparciu o liczbę obywateli posiadających czynne prawo wyborcze. Najbardziej zyskał na tym ruchu okręg tyrnowski znajdujący się pomiędzy pozostałymi dwoma. W ciągu czterech lat zwiększyła się tam liczba wyborców z 40473 do 46765. Jest to wzrost o 15,55%. Żaden inny region nie zanotował takiego skoku. Tyrnowo i okolice w latach 30. XIX wieku było miejscem migracji tureckich czarodziejów, a także z Warny i Sofii dzięki swojemu atrakcyjnemu położeniu. Ziemie te nie podlegały pod żaden ród konsularny. Volturi przy tworzeniu listy wyborców używali dwóch cenzusów – miejsca zamieszkania i wieku. Liczba tyrnowskich wyborców stanowiła 21,96% ogółu. Była wyższa o 2,6% niż cztery lata temu. Największą reprezentację wysyłał okręg warneński. 21 posłów. Zanotowali minimalny wzrost populacji – 711 czarodziejów (0,62%). Zmniejszyła się za to liczba wyborców z 92147 do 91848. Mimo to nie stracili tego 21. mandatu na rzecz innych. Okręg Warneński zanotował emigrację to Tyrnowa i do innych części Imperium Osmańskiego. Okręg Sofijski jako jedyny stracił jeden mandat. W 1848 roku Wielki Sędzia Volteru nadał mu 17 mandatów do Rady Generalnej. Liczba mieszkańców zwiększyła się z 96100 do 97922 czarodziejów. Przyrost wyniósł 1,90%.. Inaczej miała się sytuacja z obywatelami mający czynne prawo wyborcze. Spadła ona z 76124 do 74342 czarodziejów. Taki spadek był spowodowany tym, że w okręgu zmarło bardzo dużo wyborców, a ich miejsca pozostało puste. Należy zaznaczyć, że populacja znacznie uległa odmłodzeniu, ponieważ jest to efekt polityki prorodzinnej rodu Vulków premiującej rodziny wielodzietne.

Nr Okręg Liczba wyborców Procent w skali kraju Wydane Karty Frekwencja
1 Warneński 91848 43,13% 78145 85,08%
2 Sofijski 74342 34,91% 46765 62.90%
3 Tyrnowski 46765 21,96% 30111 64,39%
Łącznie 212 955 75,53% 155021 72,96%

Lokale wyborcze otworzono o godzinie 8. rano. Volturi wysłali 155 obserwatorów. Tym razem zachowano równowagę pomiędzy okręgami. Średnio przebywało tam po 50 osób. Sułtan Abdülmecid I (1823-1861) wysłał 33 swoich przedstawicieli – 2/3 z nich rozlokowano w okręgu warneńskim i sofijskim. Z korespondencji pomiędzy Stambułem a Volterem można dowiedzieć się, że Wysoka Porta nie ufała rodom konsularnym. Nazywała ich „szczwanymi lisami”. Turcy chcieli sprawdzić co się tam dzieje w trakcie elekcji.

Uprawnionych do oddania głosu było 212 955 czarodziejów. By oddać głos należało pokazać zaświadczenie o posiadaniu praw wyborczych. Przed każdym lokalem wyborczym stacjonowali styksowie. Tym razem ich dokładna liczba nie została ujawniona. Według danych konsulów było ich pomiędzy 120 a 150. W wyborach wzięło udział 155 021 czarodziejów. Frekwencja wyniosła 72,96%. W porównaniu do wyborów z 1844 roku wzięło o 16099 ludzi mniej. Liczby te nie napawały optymizmem. Europa w tym czasie paliła się od Wiosny Ludów. Według volterowskich danych wywiadowczych kilka tysięcy czarodziejów wyjechało walczyć. Jednakże nie tłumaczy to niskiej frekwencji. W okręgach najwyższą zanotowano w Warneńskim. Wynosiła ona 85,08%. Chernowie od lat promowali udział w wyborach jako nie tylko obowiązek, a przywilej. Wskazywał, że nieczarodzieje w Bułgarii nie posiadają wielkiego skarbu – prawa wyboru. Najmniej do urn poszło w Tyrnowie – 64,39%. Czarodzieje w tym regionie w znacznej części to ludność napływowa. Pomimo dużego zainteresowania elekcją wielu nie poszło zagłosować, ponieważ nie znaleźli odpowiednich kandydatów. Vulkowie po raz kolejny zaproponowali nowy podział mandatów biorąc pod uwagę frekwencję. Według nowego przelicznika Tyrnowo miało straciło by jednego przedstawiciela. Sofia straciłaby 2 mandaty. Warna wprowadzałaby w tym przypadku 25 posłów do Rady Generalnej. Gdy Łukasz Vulk uświadomił sobie swój błąd próbował wszystko obrócić w żart. Nigellus Volturi zagroził, że na następne wybory podzieli kraj na dwa okręgi dzieląc w ten sposób Sofię pomiędzy Warnę a Tyrnowem jeśli raz będzie próbował zmienić zasady w trakcie gry. To wystarczyło, aby Vulk uspokoił się. Po zamknięciu lokali wyborczych styksowie otoczyli lokale wyborcze.

Wyniki

[edytuj]
Podział mandatów w okręgach
Okręg Warneński Okręg Sofijski Okręg Tyrnowski
Liczba mandatów 21 17 11
Rozkład głosów Stronnictwo Konsularne: 61103 głosy/16 mandatów (78,19%)
Stronnictwo Nacjonalistyczne: 11045 głosów/3 mandaty (14,13%)
Stronnictwo Pro-tureckie: 5818 głosów/2 mandaty (7,45%)
Głosy nieważne: 179 głosów (0,23%)
Stronnictwo Konsularne: 39711 głosów/15 mandatów (84,92%)
Stronnictwo Nacjonalistyczne: 3102 głosów/1 mandat (6,63%)
Stronnictwo Pro-tureckie: 3774 głosów/1 mandat (8,04%)
Głosy nieważne: 178 głosów (0,38%)
Stronnictwo Konsularne: 14974/5 mandatów (49,73%)
Stronnictwo Nacjonalistyczne: 10011/4 mandaty (33,25%)
Stronnictwo Pro-tureckie: 4990 głosy/2 mandaty (16,57%)
Głosy nieważne: 136 głosów (0,45%)
Posłowie Stronnictwo Konsularne:
1.Stefan Cherno (1765-1871) - 5998 głosów (9,81%,4 raz)
2. Maksym Svinar (1804-1881) - 5990 głosów (9,80%,2 raz)
3. Metody Cherno (1793-1893) - 5902 głosy (9,66%,4 raz)
4. Aleksander Garvan (1810-1922) - 5511 głosów (9,02%,4 raz)
5. Vladislav Ferros (1787-1866) - 2710 głosów (4,44%,4 raz)
6. Ludwig Schwarzkopf (1782-1855) - 2701 głosów (4,42%,4 raz)
7. Girionus Dagobarius (1799-1912) - 2448 głosów (4,01%,4 raz)
8. Deodym Astrovski (1812-1925) - 1999 głosów (3,27%)
9. Chlodwig Sharkazy (1801-1897) - 1991 głosów (3,26%,4 raz)
10. Teodor Troyanovsky (1815-1902) - 1874 głosy (3,07%)
11. Anna Polska (1797-1880) - 1811 głosów (2,96%)
12. Adalbert Suchodolski (1797-1884) - 1618 głosów (2,65%,4 raz)
13. Alexander Kastevski (1812-1913) - 1510 głosów (2,47%,2 raz)
14. Aleksander Gołubin (1785-1883) - 1448 głosów (2,37%,3 raz)
15. Waleria Ciorenko (1788-1893) - 1445 głosów (2,36%)
16. Aleksander Ferros (1812-1872) - 1442 głosy (2,35%)
Stronnictwo Konsularne:

1. Cyryl Vulk (1795-1922) - 3004 głosy (7,56%,4 raz)
2. Aleksander Vulk (1823-1933) - 2661 głosów (6,70%)
3. Eugeniusz Vulk (1767-1874) - 2105 głosów (5,30%,4 raz)
4. Dietrich Arendt von Falkovsky-Golukhovsky (1790-1867) - 1502 głosy (3,78%,4 raz)
5. Julius Figl (1805-1876) - 1228 głosów (3,09%,4 raz)
6. Dorian Tvardovsky (1795-1893) - 1201 głosów (3,02%,3 raz)
7. Aleksander Chałubin (1819-1891) - 1188 głosów (2,99%)
8. Alicja Ceserko (1810-1907) - 1097 głosów (2,76%,2 raz)
9. Barnabasz Bubko (1797-1865) - 1096 głosów (2,76%,2 raz)
10. Maletnik Błoharusky (1800-1900) - 1094 głosów (2,75%,4 raz)
11. Wilhelm Torreaski (1802-1889) - 1092 głosy (2,75%)
12. Walentij Roshpunko (1800-1859) - 1089 głosów (2,74%,3 raz)
13. Henrik Louki (1802-1867) - 1055 głosów (2,66%)
14. Kornelius Govrit (1803-1887) - 1052 głosy (2,65%,2 raz)
15. Aleksander Pavratov (1818-1942) - 1041 głosów (2,62%,2 raz)

Stronnictwo konsularne:

1. Michaił Federovski (1808-1887) - 1003 głosy (6,70%,4 raz)
2. Aleksander Kijakovski (1817-1933) - 1002 głosy (6,69%,2 raz)
3. Aleksander Ferlikovski (1812-1915) - 881 głosów (5,88%,4 raz)
4. Higrion Jurevski (1820-1921) - 874 głosy (5,84%)
5. Sylwester Bykovski (1815-1909) - 872 głosy (5,82%)

Stronnictwo Nacjonalistyczne:
1. Aleksander Govrit (1774-1875) - 2606 głosów (23,59%,3 raz)
2. Milan Czołchin (1796-1921) - 1814 głosów (16,42%)
3. Valeryj Govrit (1799-1925) - 1509 głosów (13,66%, 3 raz)
Stronnictwo Nacjonalistyczne:

1. Aleksander Komarov (1777-1857)- 1050 głosów (33,85%,2 raz)

Stronnictwo Nacjonalistyczne:

1. Anna Hornerg (1796-1902) - 1016 głosów (10,15%, 4 raz)
2. January Sisko (1792-1888) - 1000 głosów (9,99%, 2 raz)
3. Władimir Poltin (1796-1856) - 812 głosów (8,11%)
4. Aleksandra Zligorka (1777-1891) - 810 głosów (8,09%, 2 raz)

Stronnictwo pro-tureckie:
1. Osarius Gavarotski (1800-1892) - 1440 głosów (24,75%, 3 raz)
2. Ademis Helnicki (1802-1863) - 1204 głosy (20,69%)
Stronnictwo pro-tureckie:
1. Omar Tilkivit (1780-1868) - 1099 głosów (29,12%, 2 raz)
Stronnictwo pro-tureckie:
1. Deut Ghort (1814-1932) - 830 głosów (16,33%, 2 raz)

W dniu 28 czerwca w południe konsulowie ogłosili wyniki wyborów. Stronnictwo Konsularne zdobyło 36 mandatów zdobywając bezpieczną większość. Stronnictwo Nacjonalistyczne zdecydowanie odrodziło się. Wprowadzili 8 mandatów, najwięcej w Tyrnowie, gdzie prawie pokonali Konsulów. Wynik Turków był największym zaskoczeniem. Pięciu przedstawicieli zasiadało w Radzie Generalnej. Parlament IV kadencji w dużej mierze przypominał te z poprzednich kadencji. 37 posłów zasiadało już w ubiegłych latach. Dwa dni później Łukasz Vulk i Wasyl Cherno zatwierdzili wynik elekcji. Następnie przesłali dokumentację do Volteru. W dniu 2 lipca Wielki Sędzia Volteru Nigellus zatwierdził wybory i wyznaczył pierwsze posiedzenie Rady Generalnej na ostatni dzień lipca. Przewodniczącym został Maksym Svinar.

Zobacz też

[edytuj]