Wybory Rady Generalnej Bułgarii w 1836

Wybory Rady Generalnej Bułgarii w 1836 – pierwsze wybory bułgarskich czarodziejów, podczas których wybierali swoich przedstawicieli do parlamentu. Elekcję przeprowadzono, w niedzielę, w dniu 26 czerwca 1836 roku. Czarodzieje wybierali 49 posłów spośród 500 kandydatów. Nad prawidłowym przebiegiem wyborów czuwali konsulowie Łukasz Vulk (1737-1855) i Wasyl Cherno (1740-1860) a nad nimi Albus Plantagenet (1776-1852). Czynne prawo wyborcze posiadali obywatele powyżej 21 roku życia. Społeczność czarodziejska liczyła 273 tysięcy osób z 2 800 tysięcy mieszkańców Bułgarii. Kraj podzielono na trzy okręgi wyborcze: Warneński, Sofijski i Tyrnowski. Pomiędzy nimi było ogromne zróżnicowanie pod względem gęstości zaludnienia, co przekładało się na liczbę mandatów:

Nr	Okręg	Liczba mieszkańców	Procent w skali kraju	Liczba wyborców	Procent w skali kraju	Liczba mandatów
1	Warneński	113210	41,44%	89120	44,46%	22
2	Sofijski	92100	33,71%	74100	36,97%	19
3	Tyrnowski	67690	24,85%	37229	18,57%	8
Łącznie		273000	100%	200449	100%	49

Okręg Warneński będący również domeną rodu Cherno był największy. Tutaj też zarejestrowano najwięcej kandydatów bo 115. Na jeden mandat przypadało 5,22 ludzi. W średnim – sofijskim, domenie rodu Vulków zgłosiło się 50 kandydatów. Była to najmniejsza liczba pośród wszystkich. Vulkowie na swoich terenach rodowych cieszyli się ogromnym szacunkiem, ale mimo to opozycja prężnie działa. Tak samo w dobrach rodu Cherno. Volturi na okres elekcji przysłali 25 obserwatorów. Wielki Sędzia Volteru Albus Plantagenet (1776-1852) nadzorował demokratyczny przebieg elekcji. W dniu 26 czerwca o godzinie 8 rano otwarto lokale wyborcze. Głosowanie trwało 12 godzin. Uprawnionych do oddania głosu było 200449 czarodziejów. Konsulowie podjęli szeroko zakrojoną akcję promocyjną, aby jak najwięcej ludzi wzięło udział w pierwszych wyborach w historii bułgarskiego czarodziejstwa. Frekwencja była bardzo wysoka. Do urn poszło 174798 czarodziejów, co odpowiada 87,20% populacji posiadających czynne prawo wyborcze.

W elekcji starły się trzy obozy. Konsulów reprezentował jedna fakcja. drugi to stronnictwo narodowe opowiadające się za pełną demokratyzację życia polityczno-społecznego czarodziejów. Postulowali również likwidację konsulatu i odebranie Vulkom i Cherno wszelkich przywilejów. Trzeci i najmniejszy obóz to proturecki mający wsparcie Stambułu. Wyniki wyborów musiały zostać zatwierdzone przez konsulów w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników. Mogą mieć prawo weta, ale może zostać odrzucone przez suzerena sułtana Turcji. Mahmud II (1785-1839) nie należał do zwolenników jakiejkolwiek demokracji i gdyby mógł to by rozpędził całe wydarzenie. Ostateczne słowo co do zatwierdzenia należało jednak do Wielkiego Sędziego Volteru. To on zatwierdzał wyniki elekcji i wyznaczał termin pierwszego posiedzenia.

Nr	Okręg	Liczba wyborców	Procent w skali kraju	Wydane Karty	Frekwencja
1	Warneński	89120	44,46%	79154	88,82%
2	Sofijski	74100	36,97%	69151	93,32%
3	Tyrnowski	37229	18,57%	26493	71,16%
Łącznie		200449	87,20%	174798

Jeśli popatrzeć na frekwencję w poszczególnych okręgach to kształtowała się różnorodnie. W domenie rodu Vulków najwięcej (procentowo) czarodziejów poszło do urn. Frekwencja kształtująca się na poziomie 93 procent bardzo mocno ucieszyła seniora Łukasza Vulk (1737-1855). W liście do Wielkiego Sędziego Volteru podziękował za wsparcie jakie otrzymał w czasie promocji elekcji. Należy tu jasno wyjaśnić, że Vulkowie przedstawiali zupełnie inaczej wybory niż pozostałe okręgi. Czarodziejom mówiono, że to jest część walki o odrębność i zachowanie tożsamości kulturowej. W okręgu Warneńskim dosyć silnie działa sułtańska grupa zniechęcająca czarodziejów do udziału w elekcji. Miasta Warna i okolice zagłosowali niemal w 100% jednak tym dalej tym silniejsze Turcy mieli wpływy. Najlepiej widać to po okręgu Tyrnowskim. Wasyl Cherno zaproponował nowy podział mandatów według wydanych kart zamiast ogólnej liczby mieszkańców. Okręg Warneński łącznie wydał 45% wszystkich kart w skali kraju. Uważał, że zapewni mu to dodatkowe mandaty. Zapomniał o pozostałych terenach. Matematycznie rzecz ujmując nic nie zyskiwał. Łukasz dzięki takiej interpretacji uzyskałby jeden dodatkowy mandat kosztem Tyrnowa. Albus Plantagenet przyjął z nieukrywanym zdziwieniem postulat manipulowania rozdziałem mandatów. Postawił sprawę jasno - albo będzie to co ustalono, albo nic. Głosy zliczano przez kolejne dwa dni pod kontrolą obserwatorów. Najwięcej trudności volterowscy działacze spotkali się w okręgu Tyrnowskim. Wielki Sędzia Volteru skierował tam dodatkowych obserwatorów. Pomimo tego Turcy nie raz próbowali zmusić komisję by ich dopuścili do liczenia głosów. W dniu 27 czerwca doszło nawet do próby wzięcia siłą lokalu wyborczego przez kilkudziesięciu mężczyzn. Albus Plantagenet powiadomił Lucjusza Volturi (1747-1850) o rażących nieprawidłowościach. Ten w odpowiedzi wysłał notę protestacyjną do sułtana, a także stu styksów do samego Tyrnowa. Dzięki temu sytuacja uległa znacznemu uspokojeniu. Wyniki wyborów przedstawiały nawet dobrze dla konsulów. Zdobyli większość w parlamencie. Obie strony ustaliły, że przewodniczącym zostanie osoba ze skrzydła umiarkowanego, która nie będzie żądała szerokich zmian mających na celu ukrócenie potęgi rodu Vulków i Cherno. Przedstawiciele tych dwóch rodzin również brali bierny udział w tych wyborach i uzyskali mandaty. Nacjonaliści i pro-Turcy również wprowadzili swoich przedstawicieli do parlamentu. Nacjonaliści żądali, aby to oni jako prawdziwi przedstawiciele narodu bułgarskiego - mieli swojego przewodniczącego, aby móc kontrolować działania konsulów. Nie pozostawili wyboru rodom konsularnym. Ci musieli po prostu zawrzeć sojusz.

Podział mandatów w okręgach

	Okręg Warneński	Okręg Sofijski	Okręg Tyrnowski
Liczba mandatów	22	19	8
Liczba głosów:	Stronnictwo Konsularne: 58145 głosów/16 mandatów (73,46%) Stronnictwo Nacjonalistyczne: 20007 głosów/6 mandatów (25,28%) Stronnictwo pro-tureckie: 716 głosów/0 mandatów (0,90%) Głosy nieważne: 286 głosów (0,36%)	Stronnictwo Konsularne: 42155 głosów/12 mandatów (60.96%) Stronnictwo Nacjonalistyczne: 23108 głosów/6 mandatów (33,42%) Stronnictwo pro-tureckie: 3779 głosów/1 mandat (5,46%) Głosy nieważne: 109 głosów (0,16%)	Stronnictwo Konsularne: 11772/3 mandaty (44,43%) Stronnictwo Nacjonalistyczne: 12099/4 mandaty (45,67) Stronnictwo pro-tureckie: 2141 głosów/1 mandat (8,08%) Głosy nieważne: 481 głosów (1,82%)
Posłowie	Stronnictwo Konsularne: 1. Stefan Cherno (1765-1871) - 8899 głosów (15,30%) 2. Metody Cherno (1793-1893) - 8871 głosów (15,26%) 3. Makary Olshenko (1773-1856) - 5977 głosów (10,28%) 4. Bucharas Grishkowski (1755-1842) - 3144 głosów (5,41%) 5. Adalbert Suchodolski (1797-1884) - 2189 głosów (3,76%) 6. Karol Blacharski (1800-1888) - 2172 głosy (3,74%) 7. Chlodwig Sharkazy (1801-1897) - 2166 głosów (3,73%) 8. Valeria Roshkovska (1766-1882) - 2099 głosów (3,61%) 9. Ludwig Schwarzkopf (1782-1855) - 2098 głosów (3,61%) 10. Girionus Dagobarius (1799-1912) - 2074 głosów (3,57%) 11. Lukachs Gawroiłło (1774-1841) - 2071 głosów (3,56%) 12. Vladislav Ferros (1787-1866) - 2064 głosów (3,55%) 13. Jarir Asta (1744-1852) - 2055 głosów (3,53%) 14. Aleksander Garvan (1810-1922) - 2054 głosy (3,53%) 15. Katarikos Kostah (1792-1894) - 2007 głosów 16. Kristos Havarski (1772-1864) - 1799 głosów (3,09%)	Stronnictwo Konsularne: 1. Eugeniusz Vulk (1767-1874) - 8887 głosów (21,08%) 2. Cyryl Vulk (1795-1922) - 8881 głosów (21,07%) 3. Dietrich Arendt von Falkovsky-Golukhovsky (1790-1867) - 2995 głosów (7,10%) 4. Valeryj Riazanski (1752-1841) - 2779 głosów (6,59%) 5. Julius Figl (1805-1876) - 2701 głosów (6,41%) 6. Oktawian Hieronim Figl (1802-1849) - 2668 głosów (6,33%) 7. Viktor Ryksys (1794-1845) - 2612 głosów (6,20%) 8. Franciszka Farlovska (1800-1890) - 2141 głosów (5,08%) 9. Maletnik Błoharusky (1800-1900) - 1705 głosów (4,04%) 10. Oksarius Błoharusky (1800-1844) - 1103 głosy (2,62%) 11. Walentij Roshpunko (1800-1859) - 1102 głosy (2,62%) 12. Dorian Tvardovsky (1795-1893) - 1000 głosów (2,37%)	Stronnictwo Konsularne: 1. Maksym Shubko (1815-1881) - 1888 głosów (16,03%) 2. Aleksander Ferlikovski (1812-1915) - 1411 głosów (11,99%) 3. Michaił Federovski (1808-1887) - 1395 głosów (11,85%)
	Stronnictwo Nacjonalistyczne 1. Aleksander Govrit (1774-1875) - 8894 głosów (44,85%) 2. Stefano Govrit (1778-1848) - 1974 głosów (9,87%) 3. Valeryj Govrit (1799-1925) - 1770 głosów (8,85%) 4. Oskar Tchasrenko (1810-1944) - 1552 głosy (7,76%) 5. Albert Gligan (1812-1907) - 1220 głosów (6,10%) 6. Citero Oblughin (1809-1892) - 1004 głosy (5,02%)	Stronnictwo Nacjonalistyczne 1. Khusar Ravotny (1770-1860) - 4975 głosów (21,53%) 2. Waldemar Romszevski (1774-1871) - 2793 głosy (12,09%) 3. Newson Ziziski (1780-1888) - 2510 głosów (10,86%) 4. Aleksander Zieminski (1786-1852) - 1015 głosów (4,39%) 5. Aleksander Zuchovski (1785-1857) - 1009 głosów (4,37%) 6. Mattias Zug (1779-1840) - 1009 głosów (4,37%)	Stronnictwo Nacjonalistyczne 1. Konrad Drott (1812-1847) - 1998 głosów (16,51%) 2. Anna Hornerg (1796-1902) - 1900 głosów (15,70%) 3. Aleksandra Zligorka (1777-1891)- 1200 głosów (9,92%) 4. Michaił Mokarsky (1800-1843) - 1177 głosów (9,73%)
	Stronnictwo pro-tureckie Nie wprowadziło swoich posłów.	Stronnictwo pro-tureckie 1. Mahmud Zarkawis (1793-1866) - 3100 głosów (82,03%)	Stronnictwo pro-tureckie 1. Deut Ghort (1814-1932) - 2002 głosy (93,51%)

Wybory pokazały zdecydowane zwycięstwo konsulów. Zostały publicznie ogłoszone w dniu 28 czerwca. Wyniki wraz z listą posłów przekazano do rodów konsularnych, aby je zatwierdzili. Łukasz Vulk (1737-1855) i Wasyl Cherno (1740-1855) podpisali akt zatwierdzający na następny dzień. Do Volteru dokumenty dotarły w dniu 1 lipca. Wielki Sędzia Volteru Albus Plantagenet (1776-1852) po zapoznaniu się z opiniami obserwatorów uznał wybory za ważne. W dniu 1 sierpnia 1836 roku parlament zebrał się po raz pierwszy. Przewodniczącym został Cyryl Vulk, którego poparło 28 posłów. Jego kontrkandydatem był Aleksander Govrit (1774-1875) jako ten kto otrzymał najwięcej głosów ze stronnictwa nacjonalistycznego. Kadencja parlamentu wyniosła pełne 4 lata. W 1840 roku czarodzieje ponownie wybierali swoich przedstawicieli.

Zobacz też

• Posłowie Rady Generalnej Bułgarii