Wybory Rady Generalnej Bułgarii w 1840

Wybory Rady Generalnej Bułgarii w 1840 – drugie wybory bułgarskich czarodziejów, podczas których wybierali swoich przedstawicieli do parlamentu. Elekcję przeprowadzono, w niedzielę, w dniu 28 czerwca 1840 roku. Czarodzieje wybierali 49 posłów spośród 519 kandydatów. Nad prawidłowym przebiegiem wyborów czuwali konsulowie Łukasz Vulk (1737-1855) i Wasyl Cherno (1740-1860) a nad nimi Albus Plantagenet (1776-1852). Czynne prawo wyborcze posiadali obywatele powyżej 21 roku życia. Społeczność czarodziejska liczyła 276 tysięcy osób z 2 829 tysięcy mieszkańców Bułgarii. Kraj podzielono na trzy okręgi wyborcze: Warneński, Sofijski i Tyrnowski. Pomiędzy nimi było ogromne zróżnicowanie pod względem gęstości zaludnienia, co przekładało się na liczbę mandatów:

Nr	Okręg	Liczba mieszkańców	Procent w skali kraju	Liczba wyborców	Procent w skali kraju	Liczba mandatów
1	Warneński	114387	41,44%	92140	45,24%	22
2	Sofijski	94155	34,12%	75501	37.07%	18
3	Tyrnowski	67458	24,44%	36022	17,69%	9
Łącznie w skali kraju		276000	100%	203663	73,79%	49

Liczba czarodziejów w stosunku do 1836 roku wzrosła o 1,1%. Społeczność magiczna w skali kraju stanowiła ok. 9,76% i była jedną z najliczniejszych w Europie. Ziemie bułgarskie w tym czasie znajdowały się po tureckim panowaniem. Czarodzieje posiadali własną administrację magiczną w postaci konsulatu dwóch rodów Cherno i Vulków. Wielki Sędzia Volteru Albus Plantagenet (1776-1852) podzielił kraj na trzy okręgi wyborcze, tak samo jak w wyborach w 1836 roku. W okręgu warneńskim i sofijskim ludności zwiększyła się odpowiednio z 113210 do 114387 w pierwszym i z 92100 do 94155 w drugom. W okręgu tyrnowskim ludność czarodziejska zmniejszyła się z 67690 do 67458. Wpłynęło to minimalnie na liczbę mandatów. Okręg sofijski utracił na rzecz trzeciego. Łukasz Vulk (1737-1855) wystosował protest do Volteru przeciwko niekorzystnego dla niego rozwiązaniu. Lucjusz Volturi (1747-1850) skargę odrzucił gdy sam dokonał takich samych obliczeń jak Wielki Sąd Volteru. 73,79% czarodziejów posiadało czynne prawo wyborcze. Rejestrowanie kandydatów rozpoczęło się na 60 dni przed wyborami. Łącznie było ich 519, o 19 i 3,8% więcej niż 4 lata temu. W poszczególnych okręgach rozkład przedstawiał się następująco: W Warneńskim zarejestrowano 116 osób. Jeden mandat przypadał 5,27 osoby. W Sofii ponownie było najmniej kandydatów, bo zaledwie 77. 4,27 osób walczyło o jeden mandat. Rekordzistą jeśli chodzi o liczbę kandydatów było Tyrnowo. 326 osób konkurowało o 9 mandatów. Na jedno miejsce w parlamencie przypadało 36,22 osoby. konsulowie prowadzili kampanię na rzecz wzięcia udziału w wyborach. Zależało im żeby najwięcej osób wzięło udział w elekcji, ponieważ dzięki temu stronnictwo nacjonalistów zostanie osłabione. Ich wyborcy należeli do stałych. Pokazało to bardzo mocno okres 1836-1840. stanowili niebezpieczeństwo dla potęgi Vulków i Cherno. Albus Plantagenet świadomy zagrożenia próby mataczenia przez konsulów wysłał do Bułgarii 70 obserwatorów i 150 styksów. Taki pokaz siły miał dać jasny sygnał, że ród Volturi nie zaakceptuje jakiejkolwiek ingerencji w wybory. W dniu 28 czerwca 1840 roku o godzinie 8 otworzono lokale wyborcze. Głosowanie trwało 12 godzin. W wyborach wzięło udział 170155 czarodziejów. Frekwencja wyniosła 83,54%. W porównaniu do 1836 roku zarówno frekwencja, jak i ogólna liczba wyborców była niższa niż poprzednio. Konsulowie przyjęli to bardzo negatywnie. Wasyl Cherno zastanawiał się nad złożeniem weta w razie gdyby wyniki wyborów znacznie odbiegały od jego wyobrażeń. Łukasz Vulk przypomniał mu, że w razie ekskluzywy to sułtan Abdülmecid I będzie miał prawo decydować o elekcji czarodziejów w Bułgarii.

Nr	Okręg	Liczba wyborców	Procent w skali kraju	Wydane Karty	Frekwencja
1	Warneński	92140	45,24%	77795	84,43%
2	Sofijski	75501	37.07%	60359	79,94%
3	Tyrnowski	36022	17,69%	32001	88,83%
Łącznie		203663	73,79%	170155	83,54%

Najgorzej z Frekwencją było w okręgu sofijskim rządzonym przez ród Vulków. Łukasz Vulk zdecydowanie nie docenił nacjonalistów, którzy wzywali do pozostania w domu w razie wątpliwości na kogo oddać ważny głos. Powszechnie mówiono: "Lepiej zostań w domu niż oddać pustą kartkę". Stosunek wyborców do tej elekcji mógł wziąć się z ujawnionej przez nacjonalistów korespondencji pomiędzy konsulami na temat elekcji. Senior rodu Vulków mocno obawiał się utraty wpływów w razie likwidacji konsulatu. To tylko jeden z powodów - polityczny. Należy zwrócić uwagę na klęskę nieurodzaju z lat 1838-1839. Vulkowie nie zdążyli usunąć jej skutków, a ludzie bardziej byli zajęci walką o przeżycie niż wyborami. W okręgu warneńskim i tyrnowskim frekwencja była wyższa niż krajowa. Tyrnowo w 1840 roku stało centrum protureckiej polityczki czarodziejów w Bułgarii. Nawet nacjonaliści musieli tam walczyć o każdy głos. W Stambule uważano, że zbiegiem czasu ludność będzie chciała współpracować z przedstawicielem sułtana. Dzięki temu władza konsulów popadnie w pośrednią zależność od Wysokiej Porty. Było to oczywiście myślenie życzeniowe. Bułgarscy czarodzieje od XIV wieku odnosili się niechętnie do Imperium Osmańskiego. Vulkowie twierdzili do upadku Bizancjum, że są poddanymi cesarza, a potem rodu Volturi. Cherno od początku istnienia Carstwa Bułgarskiego przysięgali wierność carowi. Samo głosowanie odbyło się w spokojnej atmosferze. Lokali wyborczych pilnowały oddziały styksów. Zarejestrowano cztery tureckie prowokacje. Zostały one zdławione już w zalążku. Albus Plantagenet planował przyjechać do Tyrnowa, aby osobiście dopilnować spokoju w czasie elekcji. Sama groźba wystarczyła, że pro-osmańscy liderzy polityczni uspokajali nastroje społeczne. Zliczanie głosów trwało dwa dni. Styksowie zapewnili spokojne podsumowanie wyborów. W dniu 29 czerwca ogłoszono wyniki:

Podział mandatów w okręgach

	Okręg Warneński	Okręg Sofijski	Okręg Tyrnowski
Liczba mandatów	22	18	9
Liczba głosów:	Stronnictwo Konsularne: 64170 głosów/18 mandatów (82,49%) Stronnictwo Nacjonalistyczne: 9884 głosów/3 mandaty (12,71%) Stronnictwo Pro-tureckie: 3265 głosów/1 mandat (4,20%) Głosy nieważne: 476 głosów/0 mandatów (0,61%)	Stronnictwo Konsularne: 54120 głosów/16 mandatów (89,66%) Stronnictwo Nacjonalistyczne: 6070 głosów/2 mandaty (10,06%) Stronnictwo Pro-tureckie: 155 głosów/0 mandatów (0,26%) Głosy nieważne: 4 głosy (0,02%)	Stronnictwo Konsularne: 14998 głosów/4 mandaty (46,87%) Stronnictwo Nacjonalistyczne: 14995/4 mandaty (46,86%) Stronnictwo Pro-tureckie: 1795 głosów/1 mandat (5,61%) Głosy nieważne: 213 głosów (0,67%)
Posłowie	Stronnictwo Konsularne: 1. Stefan Cherno (1765-1871) - 8894 głosów (13,86%, 2 raz) 2. Metody Cherno (1793-1893) - 8841 głosów (13,78%, 2 raz) 3.Aleksander Garvan (1810-1922) - 7155 głosów (11,15%,2 raz) 4. Makary Olshenko (1773-1856) - 6455 głosów (10,06%,2 raz) 5. Aleksander Gołubin (1785-1883) - 5100 głosów (7,95%) 6. Adalbert Suchodolski (1797-1884) - 2744 głosy (4,28%,2 raz) 7. Karol Blacharski (1800-1888) - 2710 głosów (4,22%, 2 raz) 8. Ludwig Schwarzkopf (1782-1855) - 2188 głosów (3,41%, 2 raz) 9. Aleksy Romanovski (1815-1899) - 2166 głosów (3,38%) 10. Jarir Asta (1744-1852) - 2151 głosów (3,35%, 2 raz) 11. Valeria Roshkovska (1766-1882) - 1668 głosów (2,60%, 2 raz) 12. Evangelion Waleriovski (1818-1909) - 1374 głosy (2,14%) 13. Joannes Givriłło (1802-1873) - 1370 głosów (2,13%) 14. Vladislav Ferros (1787-1866) - 1368 głosów (2,13%, 2 raz) 15. Oksana Roszkova (1799-1901) - 1075 głosów (1,68%) 16. Assan Boszkov (1785-1914) - 1074 głosy (1,67%) 17. Georg Astakhov (1815-1930) - 1072 głosy (1,67%) 18. Chlodwig Sharkazy (1801-1897) - 1058 głosów (1,65%, 2 raz)	Stronnictwo Konsularne: 1. Eugeniusz Vulk (1767-1874) - 8899 głosów (16,44^%, 2 raz) 2. Cyryl Vulk (1795-1922) - 8699 głosów (16,07%, 2 raz) 3. Dietrich Arendt von Falkovsky-Golukhovsky (1790-1867) - 2018 głosów (3,73%, 2 raz) 4. Julius Figl (1805-1876) - 2015 głosów (3,72%, 2 raz) 5. Bohatyr Briozoski (1782-1864) - 2010 głosów (3,71%) 6. Aleksander Tvardirkovski (1789-1918) - 2009 głosów (3,71%) 7. Dorian Tvardovsky (1795-1893) - 1999 głosów (3,69%, 2 raz) 8. Maletnik Błoharusky (1800-1900) - 1997 głosów (3,69%, 2 raz) 9. Franciszka Farlovska (1800-1890) - 1994 głosy (3,68%, 2 raz) 10. Gabriel Naczkovski (1807-1892) - 1990 głosów (3,68%) 11. Aleksander Zinojev (1804-1901) - 1980 głosów (3,66%) 12. Barnabasz Bubko (1797-1865) - 1977 głosów (3,65%) 13. Leon Rosporek (1805-1857) - 1901 głosów (3,51%) 14. Aleksander Fazorek (1799-1906) - 1808 głosów (3,34%) 15. Michaił Ciotytka (1795-1900) - 1770 głosów (3,27%) 16. Oksana Hawryllo (1811-1922) - 1604 głosy (2,96%)	Stronnictwo Konsularne: 1. Aleksander Ferlikovski (1812-1915) - 988 głosów (6,59%, 2 raz) 2. Michaił Federovski (1808-1887) - 985 głosów (6,57%, 2 raz) 3. Hrihorij Klastevski (1814-1913) - 984 głosy (6,56%) 4. Maurycy Ittos (1810-1924) - 982 głosy (6,55%)
	Stronnictwo Nacjonalistyczne: 1. Aleksander Govrit (1774-1875) - 2104 głosy (21,29%, 2 raz) 2. Stefano Govrit (1778-1848) - 1795 głosów (18,16%, 2 raz) 3. Valeryj Govrit (1799-1925) - 1750 głosów (17,71%, 2 raz)	Stronnictwo Nacjonalistyczne: 1. Aleksander Komarov (1777-1857) - 1802 głosy (29,69%) 2. Khusar Ravotny (1770-1860) - 1802 głosy (29,69%, 2 raz)	Stronnictwo Nacjonalistyczne: 1. Konrad Drott (1812-1847) - 1775 głosów (11,84%, 2 raz) 2. Anna Hornerg (1796-1902) - 1498 głosów (9,99%, 2 raz) 3. January Sisko (1792-1888) - 1492 głosy (9,95%) 4. Bernard Sisko (1818-1942) - 1444 głosy (9,63%)
	Stronnictwo pro-tureckie: 1. Osarius Gavarotski (1800-1892) - 1999 głosów (61,25%)	Stronnictwo pro-tureckie: Brak mandatów	Stronnictwo pro-tureckie: Moron Ghort (1812-1909) - 1666 głosów (92,81%)

Podział mandatów okazał się kompletną klęską nacjonalistów. Stronnictwo konsularne liczyło 39 posłów. Zapewniało im to bezpieczną większość. W dniu 2 czerwca senior Łukasz Vulk (1737-1855) i senior Wasyl Cherno (1740-1860) zatwierdzili elekcję. Na następny dzień przesłali dokumenty do Volteru. Wielki Sędzia Volteru Albus Plantagenet w dniu 10 czerwca ogłosił, że wybory są ważne i wiążące dla wszystkich. Pierwsze posiedzenie Rady Generalnej wyznaczył na 15 lipca. Przewodniczącym został Aleksander Garvan (1810-1922). Kadencja wynosiła cztery lata. W 1844 roku czarodzieje wybrali nowy skład parlamentu.

Zobacz w

• Posłowie Rady Generalnej Bułgarii