Anna Waang

Anna Gregoria Waang - (ur. 8 listopada 1951 roku w Utrechcie) niderlandzka polityczka i inżynier magii chemicznej, W latach 2015-2020 Minister Magii Niderlandów.

Biografia

Anna urodziła się w Utrechcie w rodzinie czarodziejów-kalwinistów. W 1969 roku zdała maturę na ocenę bardzo dobrą. W latach 1969-1974 studiowała chemie na magicznym Uniwersytecie Utrechckim. Po obronie pracy magisterskiej odbywała dwuletnią praktykę w fabryce chemicznej należącą do rodu Volturi w pobliżu Hagi. W 1978 roku wyjechała do Volteru. W stolicy czarodziejów pracowała w fabryce eliksirów z zastrzeżonym dostępem. Od listopada 1979 roku do marca 1981 roku kierowała zespołem substancji o starożytnej recepturze. Po rezygnacji z funkcji wróciła do Holandii. Bardzo chętnie brała udział w życiu politycznym Utrechtu. W latach 1984-1987 była radną swojego rodzinnego miasta. Wystartowała na urząd prezydenta czarodziejów w Utrechcie jako kandydatka niezależna. Wynik tych wyborów zaskoczył wszystkich, ponieważ już w pierwszej turze zdobyła 54,77% głosów. Po raz pierwszy w historii magicznej społeczności Utrechtu kobieta wygrała wybory. Miasto bardzo mocno skorzystało w czasie jej prezydentury. Swoje wcześniejsze doświadczenia z Volteru wykorzystała w zarządzaniu nie tylko magiczną społecznością, ale przede wszystkim przemysłem. Zauważyła, że znaczna część pieniędzy idzie w rejony, w których ich nie potrzebują. Wycofała 75% środków finansowych ze szkół mieszanych. Przekazała je, na borykający się z problemami finansowymi, Uniwersytet Utrechcki. Na jesień 1988 roku wprowadziła ekologiczne rozwiązania w przemyśle chemicznym. Wymusiła na lokalnych firmach zainwestowanie w volterowski system zamiany gazów w ciała stałe. To było bardzo drogie rozwiązanie. System został opatentowany przez ród Volturi już w 1952 roku, ale stosowano go przez kilka dekad tylko w Volterze. Anna postanowiła wprowadzić dofinansowanie do tej inwestycji. W styczniu 1989 roku zawarła specjalną umowę z Gubernatorem Volteru Brutusem Karolingiem o świadczeniu usługi dostarczania filtrów na okres 10 lat. Tymczasem w 1991 roku wygrała po raz drugi wybory. Niestety nie obyło się bez drugiej tury. Pierwszą przegrała z Adamem van Bellenem, jednak w drugiej wygrała z nim zdobywając 51,78% głosów. W latach 1992-1994 badała sprawę defraudacji środków finansowych na uniwersytecie. Doprowadziła do zmiany rektora i władz uczelni. Na koniec sprawy mianowała Adama van Bellen rektorem. Urząd pełnił do czasu kiedy Anna była prezydentem.

W latach 1995-2000 pełniła funkcję dyrektora departamentu przemysłu ciężkiego Ministerstwa Magii Niderlandów u Sykstusa van Herta. W tym czasie robiła doktorat w Utrechcie. Przeciwnicy polityczni nazywali Annę "ekoterrorystką" lub "holenderską Volturi". Wymusiła na fabrykach chemicznych zainstalowanie volterowskich filtrów. Były to ogromne koszty. Ministerstwo magii partycypowało w nich w wysokości od 33 do 49%. W 1999 roku obroniła doktorat. W latach 2000-2003 pełniła funkcję rektora Uniwersytetu w Utrechcie. Na uczelni pozostała do 2005 roku. Wykładała nowoczesne formy ochrony środowiska. Od 2005 roku członkini Rady Ministerstwa Magii. Równocześnie minister Joachim van Gregorius powołał ją na urząd wiceministry ds. kontaktów z rządem i rodem Volturi. W 2008 roku w zawarła kolejną 10-cio letnią umowę z Volterem w sprawie dostarczania filtrów drugiej generacji. Holandia została pierwszym krajem, do którego wyeksportowano najnowszy produkt ochrony środowiska poza stolicę czarodziejów. W ciągu kolejnych trzech lat wymieniono wszystkie filtry. Mimo to Komisja Europejska w listopadzie 2012 roku wszczęła postępowanie przeciwko Annie, ponieważ w opinii w jej opinii doprowadziła do zniszczenia konkurencji wymiany towarów. W sprawę zaangażował się ambasador Volturi Henryk Colonna. Ostatecznie po jedenastu miesiącach Unia Europejska umorzyła wszystkie postępowania przeciwko Annie.

W 2015 roku przy poparciu ambasady została wybrana na urząd Ministra Magii. W lutym 2017 roku wyraziła swój sprzeciw, aby czarodzieje z pozostałych części składowych królestwa mieli wpływ na wybór magicznego przywódcy. Doprowadziło to do bardzo ostrego konfliktu z rządem. Premier Mark Rutte apelował, aby zrezygnowała z urzędu. W dniach 19-20 luty odbyło się spotkanie Anny Waang z szefem rządu, królem Wilhelmem Aleksandrem i ambasadorem Volturi Atonem Viscontim. Niestety musiała przystać na żądania strony państwowej. Jednak za sprawą ambasadora Viscontiego ustalono, że czarodzieje z pozostałych części królestwa będą mogli uczestniczyć w wyborach na ministra od 2025 roku.

W czasie gdy w kraju szerzyła się pandemia koronawirusa ministra magii była powszechnie uznawana za symbol bezradności z walką z wirusem. Starsi wiekiem czarodzieje masowo umierali. Ministerstwo magii w pełni zdało się na państwo w tej kwestii. Błąd ten kosztował życie blisko tysiąc 100-latek. Gospodarka zaczęła padać, a ministra magii w celu załatania dziury budżetowej podwyższyła podatki. Anna Wang chciała przełożyć wybory, jednakże na to nie wyraziła zgodę. Po zachowaniu odpowiedniego reżimu sanitarnego czarodzieje wybrali Francois Baudelaire nowym ministrem magii.

Poprzednik Joachim van Gregorius

Minister Magii Holandii 2015-2020

Następca Francois Baudelaire