Układ z Volteru (1642)

II układ portugalski - umowa bilateralna podpisana w dniu 9 września 1642 roku w Volterze przez Wielkiego Mistrza rodu Volturi Jana (1535-1657) i Duarte Bragança (1610-1647), brata króla Jana IV, na mocy której Volturi i Portugalia odnawiały stosunki dyplomatyczne w randze ambasady.

Volturi tak jak od 1397 roku wysyłali swojego przedstawiciela do Lizbony. Równocześnie jest on łącznikiem pomiędzy królem (obecnie prezydentem) i dworem (rządem i parlamentem). Ambasador opiniuje ustawy dotyczące magii. Bez jego podpisu żaden akt prawny nie może obowiązywać społeczności magicznej. Przedstawiciel rodu posiada inicjatywę ustawodawczą, jednak jest ona ograniczona tylko i wyłącznie do kwestii ochrony czarodziejów. Ci mogą zgłaszać ambasadzie problemy. Układ nakazywał pokojowe rozwiązywanie sporów w ramach instytucji państwowych uznając Volter za najwyższą instancję magicznego sądownictwa. Parlament ostatecznie potwierdził to w 1920 roku. Sama kadencja ambasadora wynosi cztery lata, jednakże nie ma ograniczeń co do jej liczby.