Strażnicy Czwartego Układu Utrechckiego
Strażnicy Czwartego Układu Utrechckiego - jest to tajna policja w Republice Zjednoczonych Prowincji powstała w 1630 roku. Do jej zadań należało ochrona statusu quo powstałego na mocy Układu z Utrechtu z 1590 roku. Tajna policja istniała do czasu upadku państwa. Przez prawie dwa wieki siała postrach wśród liderów opozycji. Pod koniec XVII wieku strażnica stała się departamentem ministerstwa magii, ale nie podlegała ministrowie magii, a rodzinie Zwartów, którzy pełnili funkcję strażników.
Prerogatywy
[edytuj]Zasady działalności strażników nigdy nie zostały jasno określone żadnym spisanym dokumentem oprócz tego z 1630 roku. Trzy wielkie rody we wspólnym dokumencie oświadczyli, że dla ochrony porządku tajna policja będzie tropiła przeciwników układu, tłumiła bunty. Mogli w tym celu użyć wszelkich możliwych środków, w tym klątw uznawanych powszechnie za zbrodnicze. Jako służba ochronna porządku przez lata opierała się na donosach. Często nie zadawano sobie trudu w ich weryfikację. To zmieniło się w latach 50. XVII wieku kiedy nakazano funkcjonariuszom przeprowadzać śledztwo. Gdy czarodzieje zawarli w 1658 roku układ z rodem Volturi styksowie szkolili ekipy śledcze. W 1699 roku strażnicy nie mogli zabić podejrzanego. Od tej pory musieli przyprowadzić go na przesłuchanie. Od tej reguły przewidywano odstępstwo, że w razie bezpośredniego i pewnego zagrożenia życia strażnik mógł użyć klątwy uśmiercającej. W 1707 roku Marek van Zwart (1621-1737) w porozumieniu z ministrem magii Leonem van Havikiem (1609-1715) powołał policję ministerialną, która zajmowała się pilnowaniem porządku niezwiązanego z polityką. Ta część podlegała ministrowi magii w ramach strażnicy czwartego Układu Utrechckiego. Bezkarność urzędu zachęcała niektórych funkcjonariuszy do bestialstwa i dbania o swoje interesy. Ród Volturi zaproponował, że takie osoby będą usuwane przez styksów. W 1667 roku rozpoczęła działalność volterowska część strażnicy weryfikującą jej pracowników. W ciągu zaledwie czterech lat oczyszczono struktury. Główni strażnicy zauważyli również, że czarodzieje muszą przechodzić odpowiednie szkolenia zanim przejdą na służbę. By lepiej przygotować rekrutów W 1681 roku powstała Akademia IV Układu Utrechckiego. Miała ona charakter wojskowy. Działała za zgodą stadhoudera. Ci, którzy odpali ze szkoły mogli służyć w armii republiki. Aż do wybuchu Wielkiej Rewolucji Francuskiej nie było większych wystąpień przeciwko porządkowi. Dzięki temu strażnicy co raz bardziej przypominali współczesną policję, niż militarne ramię ministerstwa magii. W maju 1790 roku wybuchł wielki bunt w Hadze. Kilka tysięcy czarodziejów żądało śmierci wszystkich członków trzech wielkich rodu. Wybuchła regularna bitwa zakończona krwawą rzezią. Do opinii publicznej przedostał się obraz anachronicznej i bardzo brutalnej władzy. Kolejne bunty wybuchały w kolejnych miastach. Nie używano już tak zdecydowanie ostrych środków przeciwko protestujących. W 1807 roku Napoleon Bonaparte nakazał przeprowadzić wybory zgodnie z prawami z 1590 roku. Po raz trzeci ministrem został Ludwik van Zwart (1699-1815). Trzy lata później zmuszono go do zlikwidowania tajnej policji. Większość funkcjonariuszy została pojmana i zginęła.
Dowódcy
[edytuj]Na szaro zaznaczano osoby pełniące równocześnie funkcje ministra magii i dowódcy strażników IV Układu Utrechckiego.