Oratores basileo
Oratores basileo - zaklęcie do specjalnego przeznaczenia będące w latach 1391-2024 wyłączną własnością Ministerstwa Magii Chorwatów. Było używane w czasie ogłaszania wyboru nowego basileusa (Króla). Po raz pierwszy czarodzieje mogli je usłyszeć w 1391 roku. Stosowano je do pierwszej połowy XIX wieku. W czasie urzędowania na uchodźstwie zrezygnowano z niego, ponieważ Volturi stwierdzili, że monarcha może być tylko jeden i to jest władca czarodziejów na całym świecie. W 1995 roku zmarł ostatni basileus Teodor XXIV Italochorwacki. Wielki Sąd Volteru na wniosek ministra magii Hiperiona Asparthon wygasił patent z dniem 31 stycznia 2024 roku.
Pierwsze próby powstania magicznego megafonu Chorwaci podjęli jeszcze za panowania Teodor I Mjehurić (1295-1308). Szybko okazało się, że brakuje im przede wszystkim umiejętności. Temat porzucono na kilkadziesiąt lat. W dniu 24 lipca 1375 roku Aleksander III Mjehurić wydał dyspozycje opracowania odpowiedniego zaklęcia. Badania przeprowadzono metodą prób i błędów. Najpierw musiano znaleźć odpowiednie przewodniki. Użyto złota, które wcześniej moczono w eliksirze wzmacniającym. Wykonano z tego głownię pastorału. Natomiast kij wykonano z drewna dębu mezopotamskiego.
Zaklęcie działa tylko i wyłącznie jeśli czarodziejów trzyma w ręku pastorał. To w nim zaklęto moc czarodziejską zaklęcia. Orator musi trzykrotnie uderzyć laską o podłogę, następnie wypowiada oratores basileo. Trzymając pastorał ogłaszał wybór monarchy był słyszalny z odległości nawet jednego kilometra. Każde słowo było przekazywano falami uderzeniowymi. Formuła samego zaklęcia stanowiła tajemnicę. Za jej ujawnienie groziła śmierć. Formułę zaklęcia napisał sam osobiście Teodor VIII Volterowski na chronionym magicznie pergaminie. Potem umieszczono ją w szkatule. Niemal cały czas znajdowała się w skarbcu królewskim. Wyjmowano ją tylko gdy trzeba było ogłosić wybór nowego monarchy. Po detronizacji Kaliksta I w 1839 roku skarb wywieziono do Wenecji, potem Mediolanu a na końcu do Rzymu. Powróciła do Chorwacji wraz z powrotem Józefa IX (1844-1971) gdy został wybrany prezydentem czarodziejów Jugosławii. W 1992 roku szkatuła została wystawiona na widok publiczny. Chorwaccy politycy zastanawiali się czy używać go do ogłaszania zaprzysiężenia ministra magii. W tym celu przeprowadzono odpowiednie badania, które wykazały, że nie ma możliwości użycia zaklęcia. Pergamin jest do dnia dzisiejszego zdeponowany w skarbu ministerstwa magii.