Oliver Addams

Oliver Alexander Addams - (ur. 9 grudnia 1707 roku w Nowym Jorku, Wielka Brytania-zm. 6 stycznia 1780 roku w Nowym Jorku, Stany Zjednoczone) czarodziej półkrwi, amerykański polityk, zwolennik secesji kolonii od Wielkiej Brytanii. W latach 1773-1779 Przewodniczący Amerykańskiego Kongresu Czarodziejów w czasie jego drugiej i trzeciej kadencji. Z wykształcenia prawnik i sędzia. Brał czynny udział w walkach o niepodległość Stanów Zjednoczonych .

Biografia

Urodził się w rodzinie mieszanej – ojciec Alexander Brian Addams (1669-1727) nie władał magią, matka Casiopeja Black (1680-1733) przyjechała z Wielkiej Brytanii w poszukiwaniu lepszego życia. Pobrali się w dniu 24 stycznia 1701 roku w Nowym Jorku. Oliver był ich młodszym synem. Miał starszego brata Briana (1704-1773). Po latach dowiedział się, że matka pochodziła ze starej szlacheckiej rodziny. Jego dziadkiem był Scypion Black, jeden z najważniejszych czarodziejów w kraju. Po ukończeniu szkoły dla czarodziejów w 1725 roku rozpoczął studia prawnicze w Londynie. Tam poznał swoich krewnych, którzy go odrzucili ze względu na pochodzenie. Życie w Londynie nie było łatwe. Oliver z całych sił starał się zdobywać wiedzę i umiejętności. W 1730 roku zdobył stopień magistra. Nie chciał pozostać w Wielkiej Brytanii. Ten kraj wydawał mu się obcy i nieprzyjemny. W na wiosnę 1732 roku wrócił do brytyjskich kolonii w Ameryce. Tam założył skromną kancelarię prawniczą. Udzielał porad osobom biednym i mało majętnym. W latach 1735-1738 odbywał praktykę sędziowską. Po jej zakończeniu znalazł pracę w Filadelfii. Zajmował się sprawami karnymi przeciwko czarodziejom. Otrzymywał ciężkie przypadki do rozpatrzenia. Większość spraw dotyczyło okrutnych zabójstw. Sędzia wydawał sprawiedliwe wyroki. Nigdy nie ulegał naciskom opinii publicznej czy grup interesów. Zapracował sobie przez to na opinię człowieka sprawiedliwego. W latach 1747-1751 był przewodniczącym składu sędziowskiego. Po zakończeniu kadencji wyjechał do Wielkiej Brytanii. Podobnie jak w czasach studiów kraj go przytłaczał. Krytykował jego konserwatyzm i brak liberalnego spojrzenia na świat. Ponownie spotkał swoich krewnych z rodziny Blacków. Pomiędzy nimi było uderzające podobieństwo charakterów i wyglądu. Jednak różniły ich poglądy. Oliver jako demokrata uważał zasady czystości krwi za pozbawione sensu, ponieważ nie pozwalały wykorzystać potencjał czarodzieja jeśli nie ma odpowiedniego pochodzenia. A kolejny etap podróży go tylko w tym utwierdził kiedy był w Volterze. W stolicy czarodziejstwa spędził osiem miesięcy. Oliver uczestniczył w wydarzeniach kulturalnych organizowanych przez volterowski dwór. Dość mocno zabiegał o spotkanie z przedstawicielami królewskiego rodu. Otrzymał audiencję u Gubernatora Volteru Iovisa Rivendell (1724-1822) z której powstał bardzo obszerny artykuł opublikowany we wrześniu 1764 roku w Filadelfii. Seniora rodu jednak nie spotkał. Powrót do ojczyzny potraktował jako koniec kolejnego rozdziału życia.

W 1767 roku został wybrany z kolonii Nowy Jork jako przedstawiciel do Amerykańskiego Kongresu Czarodziejów. Pozostawał w cieniu brata. Ten zajmował się polityką, a Oliver uczestniczył w życiu podziemnym Amerykanów. Podobnie jak wielu jego kolegów uważało, że należy wyswobodzić się z okowów skostniałej Europy. W kwestii czarodziejstwa postulował znieść eufemizm czystości krwi. W wielu artykułach podawał przykład swojej brytyjskiej rodziny. Na przykład wielu jego krewnych z rodu Blacków było osobami dobrze wykształconymi, ale za to pozbawieni ludzkiej przyzwoitości. A wszystko determinowało pojęcie stratyfikacji społecznej ze względu na status krwi. Kolejnym problemem był fakt, że członkowie takich rodzin, aby utrzymać swój status czystości muszą żenić się między sobą, co może być bardzo niebezpieczne dla kolejnych pokoleń. Ponownie podał przykład rodu Blacków. W młodym wieku jak na czarodziejów zmarli syn jego wuja Albus Black (1698-1746) gdy miał zaledwie 48 lat. Blackowie o kampanii krewnego dowiedzieli się poczty pantoflowej około 1770 roku. Łukasz Black zażądał, aby Oliver zaprzestał pisania kalumnii względem "szlachetnego rodu Blacków", ponieważ może być to dla niego koniec jakiejkolwiek kariery politycznej. Tymczasem w wyborach w 1771 roku ponownie został posłem z kolonii Nowy Jork do Amerykańskiego Kongresu Czarodziejów II kadencji. Stosunki amerykańsko-brytyjskie ciągle ulegały nie tyle co już ochłodzeniu, ale powstawała wrogość pomiędzy stronami. Oliver w lutym 1772 roku przebywał w Londynie jako delegat czarodziejów. Do jego zadań należało przekonanie magicznych notabli do idei niepodległości ich amerykańskich odpowiedników. W tym celu spotykał się z seniorami poszczególnych rodzin. Jego artykuły dotyczące czystości krwi już dawno dotarły nad Tamizę i zrobiły złe wrażenie. Mimo wszystko "czystokrwiści" nie odrzucali zaproszenia do możliwego zarobku. Senior Łukasz Black jako jeden z nielicznych otwarcie zażądał pieniędzy za udzielenie poparcia w wysokości 2 tysięcy złotych Volteru. Senior Teodor Gaunt (1746-1785) natomiast przez kilka tygodni pogrywał z Oliverem. Amerykanin szybko rozgryzł go, dlatego zbierał haki na swojego rozmówcę na wypadek gdyby ten wycofał swoje poparcie dla niepodległości kolonii. Gdy to zrobił do króla Jerzego III dotarła magiczna wiadomość, w której to Teodor Gaunt wprost zdradzał monarchę za gratyfikację pieniężną. Inną postawę prezentował Senior Herakliusz Longbottom (1724-1788) odmawiał zajęcia stanowiska wobec chęci uzyskania niezależności amerykańskich magów od metropolii. Tajna policja wydaliła Olivera po dwóch tygodniach pobytu w Londynie. Addams uniknął aresztowania, ponieważ uciekł do Francji a potem do Volteru. Próbował spotkać się z Volturi. Ci podobnie jak wcześniej pozostawali niewzruszeni i zlekceważyli wszystkie jego listy. Nowo mianowany Gubernator Volteru Cadmus Volturi nakazał mu opuszczenie stolicy czarodziejów w ciągu doby, inaczej straci życie.

Po powrocie do kolonii w Ameryce zastał go nakaz aresztowania. Nie został zrealizowany, ponieważ szef policji Jack Finneas sprzyjał sprawie czarodziejów. W dniu 30 maja 1773 roku zmarł Przewodniczący Amerykańskiego Kongresu Czarodziejów w wieku 69 lat. W jego miejsce kongresmeni powołali Olivera. Choć nie chciał być na pierwszym planie, to jednak bardzo sumiennie wykonywał swoje obowiązki i godnie pełnił urząd. W 1775 roku miały miejsce dwa ważne wydarzenia - wybory do Amerykańskiego Kongresu Czarodziejów III kadencji i wybuch wojny o niepodległość kolonii brytyjskich w Ameryce Północnej. Oliver ponownie został przewodniczącym. Jedną z pierwszych decyzji kongresu było oficjalne poparcie wojny o niepodległość. Addams nie tylko udzielił poparcia politycznego, ale też sam brał czynny udział w działaniach wojennych. Stworzył tarczę obejmującą znaczny teren. Jej źródło stanowiły mobilne pozycje generatorów zasilanych różdżkami. Ta innowacyjna maszyna pozwoliła na pokonywanie Anglików w wielu bitwach. W 1778 roku trafiła go nieznana klątwa, która zmusiła go, aby zaprzestał jakiejkolwiek działalności militarnej. Potem choroba mógł jeździć tylko na wózku inwalidzkim. Choć walczył z postępującą trudnością w mówieniu, poruszania się i używania magii. W listopadzie 1778 roku zapytał kongresmenów w głosowaniu czy dalej ma pełnić urząd. 24 z 26 posłów zagłosowało na tak. Urząd pełnił do dnia 30 czerwca 1779 roku. Nie kandydował w następnych wyborach z uwagi na stan zdrowia.

Oliver Addams zmarł w dniu 6 stycznia 1780 roku w Nowym Jorku mając 73 lata. Pochowano go obok brata. Rok później spoczęli tam ich rodzice. W późniejszych latach obok pierwszych przewodniczących spoczywali kolejni.

Rodzina

Oliver w wieku 18 lat ożenił się z czarownicą czystej krwi Elżbietą Clinton (1707-1792). Para nie miała własnych dzieci. W 1751 roku adoptowali Gregoriusa Clintona, który był bratankiem Elżbiety. Elżbieta Clinton zmarła w wieku 85 lat w domu rodzinnym. Rodzina Addamsów na stałe zagościła w amerykańskiej polityce. Potomkowie brata Olivera zasiadali nie tylko w czarodziejskim kongresie, ale również im przewodniczyli.

Urzędy

Poprzednik Brian Addams

Przewodniczący Amerykańskiego Kongresu Czarodziejów (1773-1779)

Następca William Black-White