3. Amerykański Kongres Czarodziejów
Amerykański Kongres Czarodziejów III kadencji - urzędował od 28 sierpnia 1775 roku do 30 czerwca 1779 roku. Przewodniczącym parlamentu był Oliver Addams (1707-1780). Za czasów tej kadencji wybuchła wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Kongres zbierał się 20 razy. Była to najmniejsza liczba sesji w historii czarodziejskiego parlamentaryzmu w historii Stanach Zjednoczonych. W kongresie zasiadało 26 przedstawicieli kolonii brytyjskich. Każda wysyłała po dwóch przedstawicieli. Najważniejszym aktem prawnym był Akt 02/1776/a, w którym kongres poparł wojnę o niepodległość Stanów Zjednoczonych.
Wybory
[edytuj]Zgodnie z Aktem 10/1774/b wybory należało przeprowadzić maksymalnie na 35 dni przed końcem kadencji kongresu. Stosowano angielskie przepisy wyborcze w związku w tym najbiedniejsze osoby zostały wykluczone z elekcji. Kandydowało łącznie 51 osób. Średnio na jedno miejsce było 1,96 osoby. Kampania wyborcza była skupiona na problemie stosunku do brytyjskiej korony. W debacie przeważał ten negatywny stosunek. Czarodziejów oburzał fakt, że Ministrowie Magii Wielkiej Brytanii zupełnie lekceważyli Amerykanów. Stąd też wybory wygrała partia niepodległościowa.
Działalność
[edytuj]Kongres na pierwszym posiedzeniu ponownie wybrał Olivera Addamsa na swojego przewodniczącego. Polityk zaczął nową kadencję od prężnych działań. Przede wszystkim wprowadził obowiązek szkolny - Akt 10/1775/a. Po wybuchu wojny z Anglikami w kongresie toczono wielomiesięczne dysputy. Wprawdzie nie zakazano czarodziejom w uczestnictwie w walkach, to nie mniej przewodniczący starał się zachować neutralność. Nie mniej osobiście był za niepodległością. W dniu 19 lutego 1776 roku kongres poparł wojnę o niepodległość. Zaakceptowano deklarację niepodległości w jej pełnej formie. Do tej pory kongresmeni zbierali się aż 13 razy. Ze względu na działania wojenne parlament zbierał się tylko w razie najwyższej konieczności. Przy przewodniczącym stale rezydowało trzech przedstawicieli kolonii. Zmieniali się raz na pół roku. Przez dwa lata kongres nie zbierał się ani razu. Wszystkie jego aktywa walczyły z Anglikami. W listopadzie 1778 roku wysłano Petera Smallvile do Volteru jako przedstawiciela narodu amerykańskiego. W Volterze nie przyjęto go zbyt dobrze. Długo czekał na audiencję u seniora. Ten poświęcił mu zaledwie kilka minut. W czasie drogi powrotnej władze brytyjskie nakazały aresztować go. Na całe szczęście Amerykanie będący na pokładzie statku udzielili mu pomocy. Gdy tylko zjawił się w Filadelfii kongres ponownie zebrał się w celu wysłuchania relacji ze spotkania z Cadmusem Volturi (1673-1787). Ich wyniki strasznie rozczarowały kongresmenów. Nic nie uzyskali, ale relacje świadków z próby aresztowania Smalville'a były na tyle wstrząsające, że wykluczyli możliwość porozumienia z Anglikami.
Wybory do kongresu czwartej kadencji przeprowadzono w dniach 22-26 maja 1779 roku.