Elekcja Basileusa Kroatów w 1446

XIX Elekcja Basileusa (Króla) chorwackich czarodziejów - miała miejsce w dniach od 25 maja do 16 czerwca 1446 roku po najdłuższym dotychczas panowaniu Teodora IX. Trwała 22 dni. Uczestniczyło w niej 100 elektorów. Wybrano na urząd Pawła de Medici, który pozostał przy swoim imieniu. Panował od 1446 roku do 1459 roku. Przydomek "Obskurny"nadano mu, ponieważ Medyceusze linii czarodziejów nie stali za nim a chorwackie rody niechętne były swojemu władcy.

Elektorzy

Nr	Imię i nazwisko	Data narodzin	Data śmierci	Długość życia	Wiek w czasie elekcji	Data nominacji	Staż elektorski	Władca	Bierne Prawo wyborcze
1	Gerald z Dubrownika	20 lipca 1367	27 października 1463	96 lat 99 dni	78 lat 310 dni	22 marca 1406	40 lat 65 dni	Aleksander VI Chorwacki
2	Silvo Versaldi	22 kwietnia 1357	1 lipca 1460	103 lata 100 dni	89 lat 34 dni	21 marca 1392	54 lata 66 dni	Aleksander IV Mjehurić
3	Teodoryk Genovia	21 czerwca 1376	26 lutego 1449	72 lata 250 dni	69 lat 339 dni	18 sierpnia 1409	36 lat 281 dni	Teodor IX Wielki
4	Jan Xenon	7 września 1380	5 maja 1476	95 lat 241 dni	65 lat 261 dni	21 marca 1410	36 lat 66 dni	Teodor IX Wielki
5	Cadmus Maliman	5 marca 1378	19 listopada 1458	80 lat 259 dni	68 lat 82 dni	21 marca 1411	35 lat 66 dni	Teodor IX Wielki
6	Karol Berdo	14 lutego 1382	15 lutego 1485	103 lata 1 dzień	64 lata 101 dni	21 marca 1411	35 lat 66 dni	Teodor IX Wielki
7	Aleksander Mornar	2 stycznia 1389	5 lipca 1538	149 lat 184 dni	57 lat 144 dni	24 grudnia 1413	32 lata 153 dni	Teodor IX Wielki
8	Anzelm Carny	17 maja 1348	4 listopada 1455	107 lat 171 dni	98 lat 9 dni	31 sierpnia 1384	61 lat 268 dni	Teodor VIII Volterowski	19. najstarszy elektor
9	Piotr Lisica	27 czerwca 1388	9 maja 1450	61 lat 316 dni	57 lat 333 dni	24 grudnia 1413	32 lata 153 dni	Teodor IX Wielki
10	Jan Deligli	25 czerwca 1396	21 października 1493	97 lat 118 dni	49 lat 335 dni	24 grudnia 1413	32 lata 153 dni	Teodor IX Wielki
11	Wiktor Bileja	1 luty 1330	12 maja 1448	118 lat 101 dni	116 lat 114 dni	1 marca 1375	71 lat 86 dni	Aleksander III Mjehurić	3. najstarszy elektor
12	Ludwik Mornar	12 kwietnia 1340	14 stycznia 1451	110 lat 277 dni	106 lat 44 dni	5 stycznia 1381	65 lat 141 dni	Bazyli II Lisica	9. najstarszy elektor
13	Kajfasz Mjehurić	10 kwietnia 1385	11 maja 1497	112 lat 31 dni	61 lat 46 dni	24 grudnia 1406	39 lat 153 dni	Aleksander VI Chorwacki
14	Maciej Zdradnickij	26 sierpnia 1385	16 czerwca 1488	102 lata 295 dni	60 lat 273 dni	24 grudnia 1416	29 lat 153 dni	Teodor IX Wielki
15	Leon Ryztec	23 lipca 1389	23 listopada 1500	111 lat 123 dni	56 lat 307 dni	24 grudnia 1416	29 lat 153 dni	Teodor IX Wielki
16	Adam Mjehurić	11 listopada 1360	12 marca 1452	91 lat 122 dni	85 lat 196 dni	21 marca 1394	52 lata 66 dni	Aleksander IV Mjehurić
17	Mariusz Zlatnij	5 maja 1333	12 sierpnia 1466	133 lata 99 dni	113 lat 21 dni	24 grudnia 1381	64 lata 153 dni	Bazyli II Lisica	4. najstarszy elektor
18	Maksymilian Kovač	12 grudnia 1359	12 lipca 1462	102 lata 212 dni	86 lat 165 dni	24 grudnia 1377	68 lat 153 dni	Teodor VII Divljina
19	Deukalion Grimiz	6 lipca 1393	19 kwietnia 1513	119 lat 287 dni	52 lata 324 dni	24 grudnia 1416	29 lat 153 dni	Teodor IX Wielki
20	Berthold Ukkash	29 października 1387	13 listopada 1447	60 lat 15 dni	58 lat 209 dni	24 grudnia 1417	28 lat 153 dni	Teodor IX Wielki
21	Teodor Vykthori	2 stycznia 1383	7 sierpnia 1501	118 lat 217 dni	63 lata 144 dni	24 grudnia 1418	27 lat 153 dni	Teodor IX Wielki
22	Filip Carny	14 sierpnia 1353	9 października 1447	94 lata 56 dni	92 lata 285 dni	24 grudnia 1384	61 lat 153 dni	Teodor VIII Volterowski
23	Aleksander Lisica	10 sierpnia 1351	12 grudnia 1489	138 lat 124 dni	94 lata 289 dni	1 marca 1375	71 lat 86 dni	Aleksander III Mjehurić
24	August Divljina	17 stycznia 1353	2 stycznia 1467	113 lat 350 dni	93 lata 129 dni	30 grudnia 1386	59 lat 147 dni	Teodor VIII Volterowski
25	Michał Kasjić	2 maja 1355	10 listopada 1452	97 lat 192 dni	91 lat 24 dni	21 stycznia 1376	70 lat 125 dni	Jan I Bileja
26	Henryk Vatrus	5 listopada 1386	25 listopada 1485	99 lat 20 dni	59 lat 202 dni	21 marca 1420	26 lat 66 dni	Teodor IX Wielki
27	Pullus Zidar	14 kwietnia 1400	3 sierpnia 1458	58 lat 111 dni	46 lat 42 dni	21 marca 1421	25 lat 66 dni	Teodor IX Wielki
28	Marcin Sijed	1 stycznia 1400	4 maja 1517	117 lat 123 dni	46 lat 145 dni	21 marca 1421	25 lat 66 dni	Teodor IX Wielki
29	Piotr Lajić	7 sierpnia 1385	5 sierpnia 1467	81 lat 363 dni	60 lat 292 dni	21 marca 1421	25 lat 66 dni	Teodor IX Wielki
30	Adam Zeleny	2 stycznia 1347	10 kwietnia 1458	111 lat 98 dni	99 lat 144 dni	1 grudnia 1378	67 lat 176 dni	Teodor VII Divljina	15. najstarszy elektor
31	Aleksander Vepar	11 stycznia 1352	19 lipca 1450	98 lat 189 dni	94 lata 135 dni	21 marca 1394	52 lata 66 dni	Aleksander IV Mjehurić
32	Filip Kopriv	20 października 1354	21 listopada 1446	92 lata 32 dni	91 lat 218 dni	24 grudnia 1397	48 lat 153 dni	Aleksander V Poskok
33	Ewaryst Bileja	6 grudnia 1401	10 kwietnia 1519	117 lat 125 dni	44 lata 171 dni	21 marca 1421	25 lat 66 dni	Teodor IX Wielki
34	Aleksander Tamnivuk	29 maja 1382	16 czerwca 1508	126 lat 18 dni	63 lata 362 dni	24 grudnia 1407	38 lat 153 dni	Aleksander VI Chorwacki
35	Amadeusz Bileja	5 kwietnia 1355	20 lipca 1448	93 lata 106 dni	91 lat 51 dni	24 grudnia 1397	48 lat 153 dni	Aleksander V Poskok
36	Pius Zokan	1 czerwca 1393	4 czerwca 1495	102 lata 3 dni	52 lata 359 dni	21 marca 1423	23 lata 66 dni	Teodor IX Wielki
37	Adam Berdo	10 sierpnia 1340	22 lipca 1473	132 lata 346 dni	105 lat 289 dni	1 października 1361	84 lata 237 dni	Teodor VI Vepar	10. najstarszy elektor
38	Hadrian Macić	16 września 1338	11 kwietnia 1454	115 lat 207 dni	107 lat 252 dni	1 października 1361	84 lata 237 dni	Teodor VI Vepar	7. najstarszy elektor
39	Hektor Mjehurić	2 czerwca 1402	7 marca 1524	121 lat 279 dni	43 lata 358 dni	24 grudnia 1425	20 lat 153 dni	Teodor IX Wielki
40	Paweł Sijed	14 czerwca 1362	24 września 1458	96 lat 102 dni	83 lata 346 dni	24 grudnia 1399	46 lat 153 dni	Aleksander V Poskok
41	Azog Nekroman IX	2 czerwca 1402	10 stycznia 1448	45 lat 222 dni	43 lata 358 dni	24 grudnia 1425	20 lat 153 dni	Teodor IX Wielki
42	Teodor Mornar	10 marca 1356	5 listopada 1473	117 lat 240 dni	90 lat 77 dni	24 grudnia 1401	44 lata 153 dni	Aleksander V Poskok
43	Bazyli Crna	4 lipca 1359	10 kwietnia 1477	117 lat 280 dni	86 lat 326 dni	10 lipca 1382	63 lata 320 dni	Bazyli II Lisica
44	Hieronim Sudar	5 grudnia 1339	18 października 1486	146 lat 317 dni	106 lat 172 dni	10 lipca 1382	63 lata 320 dni	Bazyli II Lisica	8. najstarszy elektor
45	Otto Gilgalar	4 października 1349	30 września 1497	147 lat 361 dni	96 lat 234 dni	30 czerwca 1379	66 lat 330 dni	Teodor VII Divljina	Orator
46	Abraham Sijed	11 września 1408	31 października 1521	113 lat 50 dni	37 lat 257 dni	30 czerwca 1426	19 lat 330 dni	Teodor IX Wielki
47	Krzysztof Crna	2 grudnia 1395	6 czerwca 1480	84 lata 187 dni	50 lat 175 dni	30 czerwca 1426	19 lat 330 dni	Teodor IX Wielki
48	Jan Hrabar	5 kwietnia 1399	20 czerwca 1506	107 lat 76 dni	47 lat 51 dni	24 grudnia 1427	18 lat 153 dni	Teodor IX Wielki
49	Karol Grimiz	25 sierpnia 1342	13 marca 1470	127 lat 200 dni	103 lata 274 dni	10 listopada 1367	78 lat 197 dni	Teodor VI Vepar	12. najstarszy elektor
50	Autolicus Hrasti	25 czerwca 1352	9 grudnia 1461	109 lat 167 dni	93 lata 335 dni	24 grudnia 1401	44 lata 153 dni	Aleksander V Poskok
51	Joachim Visok	16 września 1346	1 września 1447	100 lat 350 dni	99 lat 252 dni	10 listopada 1367	78 lat 197 dni	Teodor VI Vepar	14. najstarszy elektor
52	Bazyli Plava	29 sierpnia 1404	31 marca 1518	113 lat 214 dni	41 lat 270 dni	24 grudnia 1430	15 lat 153 dni	Teodor IX Wielki
53	Filip Capuleti	13 grudnia 1337	30 lipca 1460	122 lata 230 dni	108 lat 164 dni	24 grudnia 1387	58 lat 153 dni	Teodor VIII Volterowski	6. najstarszy elektor
54	Lucjusz Berdo	7 kwietnia 1408	5 czerwca 1528	120 lat 59 dni	38 lat 49 dni	24 grudnia 1432	13 lat 153 dni	Teodor IX Wielki
55	Paweł Medycejski	9 września 1346	30 października 1459	113 lat 51 dni	99 lat 259 dni	11 listopada 1369	76 lat 196 dni	Teodor VI Vepar	13. najstarszy elektor
56	Edmund Deligli	10 czerwca 1414	5 czerwca 1528	113 lat 361 dni	31 lat 350 dni	24 grudnia 1432	13 lat 153 dni	Teodor IX Wielki
57	Marcin Havel	10 maja 1347	31 grudnia 1446	99 lat 235 dni	99 lat 16 dni	30 lipca 1388	57 lat 300 dni	Teodor VIII Volterowski	17. najstarszy elektor
58	Paweł Kornaca	30 lipca 1351	23 sierpnia 1463	112 lat 24 dni	94 lata 300 dni	30 grudnia 1370	75 lat 147 dni	Teodor VI Vepar
59	Ion Hrabar	5 kwietnia 1358	20 października 1492	134 lata 198 dni	88 lat 51 dni	24 grudnia 1401	44 lata 153 dni	Aleksander V Poskok
60	Michał Zajić	18 kwietnia 1348	12 czerwca 1456	108 lat 55 dni	98 lat 38 dni	30 czerwca 1379	66 lat 330 dni	Teodor VII Divljina	18. najstarszy elektor
61	Franciszek Oblast	16 kwietnia 1350	12 lipca 1455	105 lat 87 dni	96 lat 40 dni	30 lipca 1388	57 lat 300 dni	Teodor VIII Volterowski
62	Łukasz Lucri	15 grudnia 1356	11 czerwca 1501	144 lata 178 dni	89 lat 162 dni	21 marca 1395	51 lat 66 dni	Aleksander IV Mjehurić
63	Cyryl Sudar	8 marca 1415	29 sierpnia 1530	115 lat 174 dni	31 lat 79 dni	24 grudnia 1433	12 lat 153 dni	Teodor IX Wielki
64	Zenon Ostari	12 września 1402	16 października 1486	84 lata 34 dni	43 lata 256 dni	1 lipca 1435	10 lat 329 dni	Teodor IX Wielki
65	Hieronim Lisica	10 czerwca 1385	7 stycznia 1500	114 lat 211 dni	60 lat 350 dni	21 marca 1409	37 lat 66 dni	Aleksander VI Chorwacki
66	Helios Vragimp	16 sierpnia 1351	14 lipca 1448	96 lat 326 dni	94 lata 283 dni	30 grudnia 1370	75 lat 147 dni	Teodor VI Vepar
67	Maksymilian Ovice	2 stycznia 1334	10 kwietnia 1447	113 lat 98 dni	112 lat 144 dni	30 lipca 1388	57 lat 300 dni	Teodor VIII Volterowski	5. najstarszy elektor
68	Michał Negabaya	10 kwietnia 1350	3 listopada 1450	100 lat 207 dni	96 lat 46 dni	21 marca 1384	62 lata 66 dni	Bazyli II Lisica
69	Łukasz Zidar	3 stycznia 1414	10 marca 1506	92 lata 66 dni	32 lata 143 dni	24 grudnia 1438	7 lat 153 dni	Teodor IX Wielki
70	Igor Poskok	27 maja 1413	10 sierpnia 1471	58 lat 75 dni	32 lata 364 dni	30 czerwca 1440	5 lat 330 dni	Teodor IX Wielki
71	Angus Divlijna	7 września 1420	9 czerwca 1509	88 lat 275 dni	25 lat 261 dni	30 czerwca 1440	5 lat 330 dni	Teodor IX Wielki
72	Aleksander Mudrost	5 grudnia 1364	22 grudnia 1482	118 lat 17 dni	81 lat 172 dni	21 marca 1384	62 lata 66 dni	Bazyli II Lisica
73	Edward Berdo	17 kwietnia 1356	16 stycznia 1471	114 lat 274 dni	90 lat 39 dni	24 grudnia 1389	56 lat 153 dni	Teodor VIII Volterowski
74	Andrzej Mudrost	13 czerwca 1415	10 czerwca 1493	77 lat 362 dni	30 lat 347 dni	21 marca 1441	5 lat 66 dni	Teodor IX Wielki
75	Sewerus Vatrus	28 sierpnia 1360	9 lipca 1458	97 lat 315 dni	88 lat 51 dni	24 grudnia 1402	43 lata 153 dni	Aleksander V Poskok
76	Lilian Plava	3 sierpnia 1419	2 lutego 1487	67 lat 183 dni	26 lat 296 dni	21 marca 1441	5 lat 66 dni	Teodor IX Wielki
77	Aurelian Berdo	16 stycznia 1347	10 września 1476	129 lat 238 dni	99 lat 130 dni	30 czerwca 1379	66 lat 330 dni	Teodor VII Divljina	16. najstarszy elektor
78	Adam Amnel	5 maja 1417	13 sierpnia 1566	149 lat 100 dni	29 lat 21 dni	30 czerwca 1441	4 lata 330 dni	Teodor IX Wielki
79	Jan Rudaurjić	2 czerwca 1350	17 lipca 1447	97 lat 45 dni	95 lat 358 dni	23 grudnia 1379	66 lat 154 dni	Teodor VII Divljina
80	Jan Kartević	31 stycznia 1370	30 września 1490	120 lat 242 dni	76 lat 115 dni	24 grudnia 1389	56 lat 153 dni	Teodor VIII Volterowski
81	Konstantyn Crvena	8 lipca 1374	13 grudnia 1481	107 lat 158 dni	71 lat 322 dni	24 grudnia 1403	42 lata 153 dni	Aleksander V Poskok
82	Cedric Bileja	24 marca 1420	5 czerwca 1528	108 lat 73 dni	26 lat 63 dni	24 grudnia 1442	3 lata 153 dni	Teodor IX Wielki
83	Kalikst Poskok	8 kwietnia 1413	16 października 1505	92 lata 191 dni	33 lata 48 dni	24 grudnia 1442	3 lata 153 dni	Teodor IX Wielki
84	Łukasz Crna	16 października 1409	3 kwietnia 1515	105 lat 169 dni	36 lat 222 dni	24 grudnia 1442	3 lata 153 dni	Teodor IX Wielki
85	Adam Mjehurić	10 luty 1314	17 grudnia 1453	139 lat 310 dni	132 lata 105 dni	2 grudnia 1340	105 lat 175 dni	Aleksander II Mjehurić	1. najstarszy elektor Dziekan Kolegium Elektorów Interrex
86	Edward Maliman	9 kwietnia 1420	30 czerwca 1518	98 lat 82 dni	26 lat 47 dni	24 grudnia 1442	3 lata 153 dni	Teodor IX Wielki
87	Szymon Hrabar	30 stycznia 1411	27 sierpnia 1473	62 lata 209 dni	35 lat 116 dni	24 grudnia 1443	2 lata 153 dni	Teodor IX Wielki
88	Leon Pirecus	21 lipca 1420	3 października 1508	88 lat 74 dni	25 lat 309 dni	24 grudnia 1443	2 lata 153 dni	Teodor IX Wielki
89	Paschalis Wyszehradzki	11 kwietnia 1320	12 września 1451	131 lat 154 dni	126 lat 45 dni	24 grudnia 1372	73 lata 153 dni	Teodor VI Vepar	2. najstarszy elektor Przewodniczący obrad
90	Jan von Meinhard	5 listopada 1424	5 czerwca 1528	103 lata 213 dni	21 lat 202 dni	24 grudnia 1443	2 lata 153 dni	Teodor IX Wielki
91	Zenon Plava	14 czerwca 1358	17 lipca 1451	93 lata 33 dni	87 lat 346 dni	24 grudnia 1390	55 lat 153 dni	Teodor VIII Volterowski
92	Xandor Xenon	2 grudnia 1340	12 lipca 1470	129 lat 222 dni	105 lat 175 dni	31 grudnia 1373	72 lata 146 dni	Teodor VI Vepar	11. najstarszy elektor
93	Sewerus Divljina	10 luty 1353	14 marca 1466	113 lat 32 dni	93 lata 105 dni	23 grudnia 1379	66 lat 154 dni	Teodor VII Divljina
94	Karol Zalijev	28 czerwca 1424	5 sierpnia 1570	146 lat 38 dni	21 lat 332 dni	30 czerwca 1444	1 rok 330 dni	Teodor IX Wielki
95	Eugeniusz Aris	5 stycznia 1408	23 grudnia 1485	77 lat 352 dni	38 lat 141 dni	21 marca 1446	0 lat 66 dni	Teodor IX Wielki
96	Piotr Vepar	15 lutego 1370	24 lutego 1503	133 lata 9 dni	76 lat 100 dni	24 grudnia 1405	40 lat 153 dni	Aleksander V Poskok
97	Azog Nekroman VIII	29 lipca 1360	21 kwietnia 1472	111 lat 267 dni	85 lat 301 dni	1 czerwca 1380	65 lat 359 dni	Teodor VII Divljina
98	Tobiasz Mjehurić	30 sierpnia 1348	27 lipca 1448	99 lat 332 dni	97 lat 269 dni	30 maja 1391	54 lata 361 dni	Teodor VIII Volterowski	20. najstarszy elektor
99	Sewerus Estorian	5 października 1418	10 czerwca 1480	61 lat 249 dni	27 lat 233 dni	5 kwietnia 1446	0 lat 51 dni	Teodor IX Wielki
100	Wiktor Crna	7 września 1361	8 września 1455	94 lata 1 dzień	47 lat 344 dni	5 luty 1406	3 lata 193 dni	Aleksander V Poskok

Statystyki

Władca	Lata panowania	Liczba elektorów	Liczba elektorów z biernym prawem wyborczym
Aleksander II Mjehurić	1332-1341	1	1
Teodor VI Vepar	1352-1374	9	7
Aleksander III Mjehurić	1374-1375	2	1
Jan I Bileja	1376	1	-
Teodor VII Divljina	1376-1380	8	3
Bazyli II Lisica	1381-1384	6	3
Teodor VIII Volterowski	1384-1391	11	5
Aleksander IV Mjehurić	1391-1396	4	-
Aleksander V Poskok	1396-1406	10	-
Aleksander VI Chorwacki	1406-1409	4	-
Teodor IX Wielki	1409-1446	44	-

Elekcja trwała 22 dni. Wzięło udział w niej 100 ze 100 elektorów. Elektorów mianowano na przestrzeni 105 lat i 124 dni oraz za panowania jedenastu władców. Kolegium elektorów składa się z dwóch części: dwudziestu najstarszych elektorów posiadało bierne prawo wyborcze, pozostali wyłącznie czynne. Największą grupę całego Kolegium stanowili elektorzy z mianowania Teodora IX (1409-1446) - 44. Żaden z nich nie posiadał biernego prawa wyborczego. Równocześnie grupa ta samodzielnie posiadała mniejszość blokującą wybór monarchy. Drugą największą grupą byli elektorzy z mianowania Teodora VIII (1384-1391) - jedenastu, a trzecią elektorzy z mianowania Aleksandra V (1396-1406) - dziesięciu. Jedyną grupą, której wszyscy przedstawiciele posiadali bierne prawo wyborcze, byli elektorzy z mianowania Aleksandra II - jeden. Największą grupę z biernym prawem wyborczym stanowili czarodzieje z mianowania Teodora VI - było ich siedmiu. Drugą grupą byli elektorzy z mianowania Teodora VIII - pięciu. Najstarszym elektorem był Adam Mjehurić, urodzony w dniu 10 lutego 1314. W czasie elekcji miał 132 lata i 105 dni. Mianował go Aleksander II w 1340 roku. Najmłodszy Jan von Meinhard miał 21 lat i 202 dni. Mianował go Teodor IX w 1443 roku. Wraz ze śmiercią monarchy jego obowiązki do czasu wyboru kolejnego pełni Dziekan Kolegium Elektorów będący Interrexem. Interrex jest to najdłużej urzędujący elektor. Od 29 kwietnia do 16 czerwca 1446 roku władcę zastępował Adam Mjehurić. Elektorem mianował go Aleksander II Mjehurić w 1340 roku. W chwili śmierci władcy miał 132 lata i 78 dni. Obradom przewodniczy elektor najstarszy wiekiem, który nie pełnił innej funkcji. Był to Paschalis Wyszehradzki. Wybór monarchy ogłaszał orator. Orator jest to najstarszy wiekiem elektor nieposiadający biernego prawa wyborczego. Podczas tej elekcji urząd pełnił Otto Gilgalar. Otto Gilgalar miał 96 lat i 234 dni. Jeśli chodzi o statystyki dotyczące wieku elektorów, to można je następująco przedstawić: średni wiek elektorów wynosił 71 lat i 263 dni, a średni wiek elektorów z biernym prawem wyborczym to 106 lat i 299 dni. 13 elektorów z biernym prawem wyborczym było poniżej tej średniej. Najstarszym był Adam Mjehurić - 132 lata 105 dni, a najmłodszy Tobiasz Mjehurić - 97 lat 269 dni. Różnica pomiędzy nimi wynosi 34 lata i 202 dni. Średnia wieku elektorów bez biernego prawa wyborczego wynosi 62 lata i 345 dni. 47 elektorów miało wiek poniżej średniej ogólnej, co stanowi mniej niż połowę całości. Wśród elektorów bez biernego prawa wyborczego 41 osób było poniżej średniej tej części Kolegium.

Średni wiek elektorów według monarchy

Najwyższą średnią wieku mieli elektorzy mianowani przez Aleksandra II Mjehurića. Był to jeden elektor, którego średni wiek w czasie elekcji wynosił 132 lata i 137 dni. Drugą grupę pod względem średniego wieku stanowili elektorzy mianowani przez Aleksandra III Mjehurića; było ich dwóch, a ich średni wiek wynosił 105 lat i 227 dni. Zbliżoną, choć nieco niższą średnią mieli elektorzy z nominacji Teodora VI Vepara. Dziewięciu elektorów mianowanych przez tego władcę miało średnio 104 lata i 99 dni. Wysoką średnią zachowali również elektorzy mianowani przez Bazylego II Lisicę, których było sześciu, a ich średni wiek wynosił 98 lat i 153 dni, oraz przez Teodora VIII Volterowskiego, który mianował jedenastu elektorów ze średnią wieku 95 lat i 263 dni. Elektorzy z nominacji Teodora VII Divljiny, których było ośmiu, mieli średnio 94 lata i 161 dni, natomiast jeden elektor mianowany przez Jana I Bileję miał 91 lat i 46 dni. Czterech elektorów z nominacji Aleksandra IV Mjehurića miało średnio 89 lat i 244 dni, a dziesięciu elektorów mianowanych przez Aleksandra V Poskoka osiągnęło średni wiek 85 lat i 296 dni. Wyraźnie młodszą grupę stanowili czterej elektorzy mianowani przez Aleksandra VI Chorwackiego, których średni wiek wynosił 66 lat i 100 dni. Najmłodszą grupą byli jednak elektorzy mianowani przez Teodora IX Wielkiego. Było ich czterdziestu czterech, a ich średni wiek wynosił 43 lata i 215 dni, co wynikało z bardzo dużej liczby nowych nominacji dokonanych w czasie jego długiego panowania.

Elekcja

Od poprzedniej elekcji minęło blisko 37 lat. Kolegium elektorskie w tym czasie niemal całkowicie się zmieniło. Dotychczas nie ukształtowało się mocne stronnictwo, które mogłoby doprowadzić do szybkiego wyboru następcy Teodora IX. Kryzys polityczny przyniósł niepokoje społeczne i zubożenie skarbca królewskiego. W 1443 roku Teodor IX musiał zastawić koronę, aby zapewnić monarchii płynność finansową. Brak wpływów był spowodowany ogromnym zubożeniem społeczeństwa. Czarodzieje płacili już specjalny podatek na rzecz wojny z Turcją. Teodor IX wspierał finansowo młodego władcę polsko-litewsko-węgierskiego Władysława. W 1444 roku król zginął w bitwie pod Warną, ale długi pozostały i należało je spłacać. Głównymi wierzycielami były florenckie banki należące do rodu Medyceuszy oraz Republika Wenecka. Zastawienie korony królewskiej czarodziejów wydawało się jedynym rozwiązaniem dostępnym od ręki. Sama władza monarchy osłabła wskutek podeszłego wieku Teodora IX. Od października 1445 roku Rada Czarodziejów zbierała się co dwa tygodnie. Elektorzy mieli wypracować porozumienie w kwestii wyboru następcy basileusa oraz uporządkowania finansów. Zakończyło się to jednak porażką. Stronnictwa nie potrafiły dojść do porozumienia. Monarcha ograniczył swoje działania do uzupełniania składu Rady, gdy następowały wakaty.

Historycy zwracają uwagę, że grono elektorów z biernym prawem wyborczym było znacznie starsze niż dotychczas. Przyszły interrex zasiadał w Radzie już ponad sto lat. Teodor IX próbował wykreować Łukasza Lucriego na potencjalnego następcę, ale w chwili śmierci monarchy Lucri nie należał do dwudziestu najstarszych elektorów, a więc nie posiadał biernego prawa wyborczego, mimo że miał już 89 lat. Reformy systemu wyborczego nie udało się uchwalić także z powodu postawy samego basileusa, który nie potrafił zdecydować, jakie rozwiązanie należy przyjąć. Wyróżniano cztery główne stronnictwa. Największe było skupione wokół wcześniej wspomnianego Łukasza Lucriego. Drugie należało do dziekana i interrexa Adama Mjehuricia; jego zwolennicy chcieli wyboru elektora w wieku około stu lat. Trzecie stronnictwo tworzyła fakcja bankowców zgromadzona wokół rodziny Berdo, która dążyła do reformy finansowej i wprowadzenia stałych przepisów podatkowych. Ostatnią grupą byli krewni Teodora IX. Nie posiadali biernego prawa wyborczego, ale głośno mówili o swoich wpływach w Radzie. Wskazywali, że odpowiednim władcą będzie Anzelm Carny jako doświadczony żołnierz, bitny w walce i obdarzony twardym charakterem. Ich kandydat był tak pewny wyboru, że zaczął mówić i pisać o sobie „Teodor X Bitny”. Zdecydowaną większość członków Rady stanowiły tzw. wolne elektrony, czyli elektorzy niezwiązani trwale z żadnym ze stronnictw.

Elekcja rozpoczęła się 25 maja. Zdołano przeprowadzić tylko jedno głosowanie. Zgłoszono czterech kandydatów: Adama Berdo (1340-1473), popieranego przez frakcję bankierów, Joachima Visoka (1346-1447), popieranego przez dziekana i interrexa, Anzelma Carnego (1348-1455), popieranego przez Sijedów, oraz Wiktora Bileję, popieranego przez Łukasza Lucriego. Najwięcej głosów otrzymał Wiktor Bileja - 18. Drugie i trzecie miejsce ex aequo zajęli Adam Berdo i Anzelm Carny, którzy otrzymali po 15 głosów, zaś ostatnie miejsce zajął Joachim Visok z 13 głosami. Łącznie głosowało 61 elektorów. Wynik głosowania nie był ważny ze względu na nieosiągnięcie minimalnej liczby elektorów wymaganej do ważnego wyboru. Przewodniczący obrad Paschalis Wyszehradzki zarządził przerwę do następnego dnia. Rozdrobnienie poparcia dla kandydatów pokazało słabość wszystkich stronnictw, w tym krewnych zmarłego Teodora IX.

W kolejnym dniu niestandardowo odbyły się cztery głosowania. Przewodniczący obrad, za namową Łukasza Lucriego, zarządzał kolejne tury. Dwa z czterech głosowań miały wynik nieważny, ale w ostatnich dwóch wzięła udział wystarczająca liczba elektorów. Mimo to nie wybrano basileusa. Wyniki pierwszego głosowania przedstawiały się następująco: łącznie wzięło w nim udział 70 osób, z czego najwięcej głosów uzyskał Bileja - 19, następnie Berdo - 18, Visok - 17 i Carny - 16. W drugim głosowaniu zabrakło zaledwie jednego głosu, aby wynik mógł być wiążący. Najwięcej głosów otrzymał Bileja - 20, czyli o dwa więcej niż poprzednio. Pozostali kandydaci uzyskali po 18 głosów. Popołudniowy blok głosowań miał już ponad 75 uczestników. Mimo to żaden kandydat nie zbliżył się do większości bezwzględnej. W trzecim głosowaniu najwięcej głosów uzyskał Bileja - 26, następnie Berdo - 21, Carny - 19 i Visok - 15. Większość bezwzględna wynosiła 41 głosów. W ostatnim głosowaniu, przeprowadzonym późnym wieczorem, wzięło udział 86 elektorów. Bileja uzyskał 33 głosy, Berdo 22, Visok 16 i Carny 15. Większość bezwzględna wynosiła 44 głosy. System wyborczy zacinał się, mimo że główny kandydat uzyskiwał coraz większe poparcie. Jego kontrkandydaci wciąż jednak zachowywali znaczące zaplecze, które uniemożliwiało szybkie rozstrzygnięcie elekcji. Nic nie wskazywało na jej rychłe zakończenie. Prawdopodobnie problemu nie dostrzegał jeszcze nikt z najważniejszych polityków.

Trzeci dzień uznawano za próbę generalną sił stronnictw. Oba główne obozy wykonały ogromną pracę. Interrex nie chciał dopuścić do wyboru Bilei, dlatego mocno zaktywizował swoich ludzi. Łukasz Lucri był w pełni świadomy tego, co robi druga strona, i zdecydowanie działał przeciwko drugiemu obozowi. Całonocne negocjacje przyniosły jednak jedynie zwiększenie frekwencji. O ile interrex i Lucri wykazywali ogromną aktywność, o tyle stronnicy krewnych zmarłego Teodora IX ponieśli zupełną klęskę. Nikt nie chciał z nimi szczególnie rozmawiać. Frakcja bankierów okazała się znacznie lepiej przygotowana do rozmów. Przede wszystkim nikogo nie utraciła. Trzeciego dnia głosowań odbyły się trzy tury. W pierwszej wzięło udział 89 elektorów. Większość bezwzględna do wyboru basileusa wynosiła 45 głosów. Najlepszy wynik uzyskał Bileja - 35, potem kolejno Berdo - 24, Visok - 17 i Carny - 13. Po obiedzie elektorzy ponownie stanęli przed urnami. W drugim głosowaniu uczestniczyło 91 osób. Większość bezwzględna wyniosła 46 głosów. Bileja uzyskał taki sam wynik jak poprzednio - 35, Berdo o jeden więcej - 25, Visok utrzymał dotychczasowe poparcie - 17, a Carny uzyskał o jeden głos więcej - 14. Trzecie, wieczorne głosowanie miało miejsce już późno po zmierzchu. Uczestniczyło w nim 97 elektorów. Większość bezwzględna wynosiła 49 głosów. Bileja ponownie miał największe poparcie. Uzyskał 39 głosów, o cztery więcej niż poprzednio. Poparcie dla Berdo zatrzymało się na tym samym poziomie - 25 głosów. Visok i Carny uzyskali o jeden głos więcej, odpowiednio 18 i 15. Interrex polecił przewodniczącemu obrad zarządzenie przerwy. Paschalis Wyszehradzki wykonał to polecenie. Adam Mjehurić uważał, że wybór Wiktora Bilei jest coraz bliższy. Z oczywistych względów zablokował więc dalsze głosowania. Kolejnego dnia otwarcie dyskutowano, co należy zrobić. 29 maja również nie głosowano, ponieważ przewodniczący obrad nie był w stanie uczestniczyć w obradach. Według oficjalnych zapisków trawiła go gorączka. Zachowały się relacje, jakoby Joachim Visok chciał zrezygnować. Adam Mjehurić stanowczo mu tego zakazał, wskazując, że Bileja niezbyt dobrze pasuje do obecnej sytuacji politycznej. Równocześnie interrex prowadził negocjacje z frakcją Sijedów, aby wycofali Anzelma Carnego w zamian za nominacje dla ich frakcji. Łukasz Lucri skutecznie temu przeciwdziałał i ostatecznie cała akcja zakończyła się porażką. Sam Visok po tym jak musiał dalej kandydować postanowił sam zawalczyć i rozmawiał z niektórymi elektorami. Według zapisków Okazał się bardzo ciepłym człowiekiem i mocno zyskiwał gdy poznało się go bliżej.

30 maja przeprowadzono tylko jedno głosowanie. Temperatura polityczna cały czas rosła. Zniecierpliwienie wywołane impasem było powszechnie wyczuwalne, ale żadna ze stron nie chciała ustąpić. Mówiło się, że Visok prędzej czy później pokona Bileję, ponieważ robił dobre wrażenie w bezpośredniej rozmowie. W głosowaniu uczestniczyło 99 elektorów. Większość bezwzględna wyniosła 50 głosów. Największe poparcie miał Bileja - 37, o dwa mniej niż poprzednio. Drugie miejsce zajął Visok z wynikiem 29 głosów, aż o jedenaście więcej niż 27 maja. Berdo stracił pięć głosów i uzyskał wynik 20, a Carny 13, o dwa mniej. Interrex był bardzo zadowolony z takiego obrotu sprawy. Przewidywał, że w ciągu trzech głosowań elektorzy wybiorą monarchę. Sam napisał w dzienniku, że Joachim Visok podjął właściwe działania i wyszedł do zwykłych elektorów. Visok poczuł się bardzo mocny i wyraził zgodę na przerwę w głosowaniach do kolejnego dnia. Paschalis Wyszehradzki zatwierdził prośbę. Interrex wpadł w szał, bo wiedział, że był to kardynalny błąd. Próbował przemówić do swoich stronników, jednak ci woleli ucztować niż zwierać szeregi. W kolejnym dniu odbyły się cztery głosowania. Łukasz Lucri ponownie wspiął się na szczyt swoich możliwości i agitował otwarcie, nawet wśród pewnych wyborców pozostałych kandydatów. Wiktor Bileja również zaczął rozmawiać z elektorami. Przyniosło to pozytywne rezultaty w kolejnych głosowaniach. Bileja uzyskał 41 głosów, Visok 30, Carny 13 i Berdo 12. Większość bezwzględna wynosiła 50 głosów przy udziale 99 elektorów. Trzech elektorów głosowało przeciwko wszystkim kandydatom. Paschalis zarządził niemal natychmiast kolejne głosowanie. Bileja uzyskał 43 głosy, o dwa więcej niż poprzednio, a Visok 31, o jeden więcej. Carny i Berdo stracili po jednym głosie. Osiągnęli odpowiednio 12 i 11 głosów. Dwóch elektorów głosowało przeciwko wszystkim kandydatom. Łukasz Lucri w przerwie obiadowej próbował jeszcze agitować, ale spotkał się z lekceważeniem. Elektorzy jasno dali mu do zrozumienia, że przesadził z akcją wyborczą. W trzecim głosowaniu Bileja uzyskał 40 głosów, Visok 30, a Carny i Berdo po 12. Uwagę zwraca fakt, że aż pięciu elektorów głosowało przeciwko wszystkim kandydatom. W kuluarach miano serdecznie dosyć zarówno Łukasza Lucriego, jak i Adama Mjehurića. Najmłodsi stażem potrafili po prostu odejść od rozmówcy, gdy próbowano ich przekonywać czy to do Bilei, czy do Visoka. Ostatnie, czwarte głosowanie tego dnia zaczęło pokazywać rosnący impas. Bileja uzyskał 40 głosów, Visok 31, Berdo 10, a Carny 9. Przeciwko wszystkim kandydatom zagłosowało dziewięciu elektorów.

1 czerwca wybuchł ogromny kryzys polityczny wynikający ze zbyt napastliwej kampanii wyborczej. Udało się przeprowadzić tylko dwa głosowania, zanim proces wyborczy zupełnie stanął. Pierwsze z nich miało jeszcze wymaganą frekwencję. Uczestniczyło w nim 97 elektorów. Bileja uzyskał 42 głosy, Visok 31, Berdo 13, a Carny 11. Łukasz Lucri dawał wszystkim do zrozumienia, że czas już kończyć elekcję i zająć się reformami skarbu basileusa. Niespodziewanie dla wszystkich przeciwko kolejnym głosowaniom, prowadzonym bez oglądania się na rzeczywistą sytuację, wystąpił młody elektor Adam Amnel (1417-1566). Na początku prosił o przerwę, aby móc przemyśleć, co należy zrobić. Zaapelował do interrexa i Łukasza Lucriego, aby zeszli ze swoich pozycji i spojrzeli na obecne wydarzenia z trzeciej strony. Wyraził przekonanie, że wybór ich kandydatów został faktycznie zablokowany i nie widać, aby którykolwiek z nich mógł uzyskać wyraźną przewagę. Zaznaczył, że nie ma czasu na kolejne przepychanki, które mogłyby trwać nawet kilka tygodni, jeśli żadna ze stron nie ustąpi. Zaproponował zawarcie kompromisu i poszukanie kandydata możliwego do zaakceptowania przez strony konfliktu. Interrex potraktował go jak „uczniaka” i kazał mu usiąść, ale Adam Amnel opuścił posiedzenie. Nie nawoływał, aby inni zrobili to samo. Pokazał jedynie, co można zrobić, gdy słowa nie docierają do tych, którzy nie chcą słuchać. Paschalis Wyszehradzki zarządził głosowanie zakończone porażką. Bileja uzyskał 35 głosów, Visok 30, Carny 2, a Berdo 1. W elekcji wzięło udział 68 elektorów, a wynik był nieważny. Głosowania zawieszono aż na dwa dni.

Przez te dwa dni próbowano rozmawiać z Adamem Amnelem. Zarówno Adam Mjehurić, jak i Łukasz Lucri chcieli przekonać go do swojej frakcji. Gdy to nie przyniosło pożądanego skutku, próbowano go zdyskredytować. Adam Amnel pochodził ze starożytnego rodu. Amnelowie cieszyli się ogromnym szacunkiem czarodziejów, pozostając blisko rodu Volturi. Sam Adam Amnel nie przejmował się jednak swoim pochodzeniem. Chciał pokazać wszystkim decydentom, że chodzi o dobro ogółu. Interrex i Łukasz Lucri zaczęli więc przeciągać na swoją stronę kolejnych pojedynczych elektorów. Wyraźnie skupili się na uzyskaniu odpowiedniej większości. 4 czerwca przeprowadzono jedno głosowanie. Do końca nie wiedziano, czy będzie ono ważne. Adam Amnel protestował przeciwko niemoralnemu postępowaniu. W głosowaniu wzięło udział 78 elektorów. Większość bezwzględna wynosiła 40 głosów. Najwięcej głosów uzyskał Bileja - 43, potem Visok - 25, a Berdo i Carny po 5. Interrex był absolutnie zszokowany wynikiem głosowania. Jego kandydat poniósł całkowitą porażkę. Wiktor Bileja został wybrany basileusem.

Wiktor Bileja zaskoczył wszystkich, gdy oświadczył, że nie przyjmuje wyboru, ponieważ większość, która głosowała za nim, liczyła mniej niż 50 osób. Poprosił o drugie głosowanie, w którym zadano elektorom pytanie, czy potwierdzają jego wybór. W głosowaniu wzięło udział 82 elektorów. Za potwierdzeniem wyboru głosowało 45, a przeciwko 37. Mimo to basileus-elekt odrzucił wybór na urząd. W mowie do elektorów powiedział:

Szanowni Bracia Elektorzy. Nie mogę zostać waszym basileusem, ponieważ większość, która mnie wybrała, stanowiła mniejszość całości. Zatem nie mogę panować z woli tej mniejszości. Proszę was, Bracia, o wybór następcy zmarłego Teodora IX, ale ja sam również wycofuję swoją kandydaturę.

Niespodziewanie również Joachim Visok ogłosił, że rezygnował z kandydowania. W jego ocenie dalsza kandydatura była skutecznie zablokowana i należało poszukiwać innej osoby.

W dniach 5-6 czerwca elekcja została przerwana. W tym czasie stronnictwa interrexa i Lucriego rozmawiały ze sobą nad rozwiązaniem kryzysu politycznego. Bileja i Visok nie uczestniczyli w rozmowach. Pozostali dwaj kandydaci zadeklarowali, że chcą w dalszym ciągu ubiegać się o urząd basileusa. 7 czerwca odbyło się jedno głosowanie. Za Adamem Berdo zagłosowało 18 elektorów, a za Carnym 20. Przeciwko obu kandydatom zagłosowało natomiast 51 osób. Wynik ten oznaczał upadek elekcji. Interrex stanął przed bardzo ciężką decyzją dotyczącą dalszego postępowania. Ostatecznie postanowił zamknąć elekcję i zwołać ją ponownie po krótkiej przerwie. Zanim ogłosił decyzję, skonsultował się z elektorami posiadającymi bierne prawo wyborcze. Większość z nich nie była zadowolona z pomysłu rozwiązania elekcji, ale żaden nie chciał kandydować. Dotychczas odpadły już cztery nazwiska. W dniach 8-10 czerwca trwała oficjalna przerwa w wyborach. W tym czasie interrex zajmował się administrowaniem aparatem władzy basileusa. Sytuacja finansowa wymagała ciągłej uwagi, a przez kilka dni obrad sprawy bieżące zostały zaniedbane. 10 czerwca Adam Mjehurić zamknął obrady. Nowa elekcja miała rozpocząć się 15 czerwca.

13 czerwca do portu w Dubrowniku przybyła flota statków florenckich banków z Medyceuszami na czele. Wezwali basileusa na rozmowy w sprawie długu. Byli bardzo zdziwieni gdy przybył interrex. Odesłano go z listem do lektorów. Wezwali ich do wyboru monarchy, który podejmie z nimi negocjacje. Elektorzy pozostali w Dubrowniku. Byli świadkami rozstawiania florenckich sił przed możliwym wkroczeniem do dzielnicy czarodziejów. W atmosferze strachu 15 czerwca wznowiono elekcję. Nie było kandydatów, a zanim zaczęto procedurę do sali obrad wtargnął dowódca floty. Zażądał, aby jutro miał osobę, z którą może rozmawiać o długach.
Stronnictwo Lucriego i interrexa doszli do porozumienia co do wspólnego kandydata. Zanim ogłosili to oficjalnie rozmówili się z Pawłem de Medici. Zasiadał w Kolegium od 1369 roku, czyli ponad 76 lat. Ten bardzo niechętnie wyraził zgodę na kandydowanie. Jasno przedstawił swoje stanowisko - nie mógł zagwarantować bezpieczeństwa dzielnicy czarodziejów przed abordażem sił florenckich przez próbą egzekucji Długów. Mimo to interrex i Lucri nie zrezygnowali z Medyceusza. Uważali, że może sama przynależność do czarodziejskiej linii pomoże w załatwieniu spraw. 16 czerwca elektorzy zebrali się w sali plenarnej. Udział wzięło 99 posłów. Większość bezwzględna wyniosła 50 głosów. Za Pawłem Medycejskim głosowało 93 osoby, przeciw dwie. Wstrzymało się cztery.

Orator Otto Gilgalar ogłosił wybór:

My, Wysokie Kolegium Elektorów Rady Czarodziejów, wybraliśmy w tych strasznych dla nas czasach szlachetnie urodzonego w Italii Pawła Medyceusza. Rada Czarodziejów powołała go w dniu szesnastego czerwca tysiąc czterysta czterdziestego szóstego roku. Od tego dnia będzie panował jako basileus Paweł Pierwszy.

Paweł I jeszcze tego samego dnia spotkał się z dowódcą floty Medyceuszy. Podpisał porozumienie o przekazaniu znacznej części swojego majątku na rzecz zobowiązań królewskich. Wykupił również koronę, w której koronował się 1 sierpnia.