Edytujesz Ministrowie Magii Niemiec

'''Ministrowie Magii Niemiec''' - najwyżsi przedstawiciele czarodziejów Niemczech. Urząd należy do jednych z najstarszych w Europie. Czarodzieje stanowią od wieków ważny filar niemieckiej polityki. Początek samorządu czarodziejów sięgają czasów późnego średniowiecza. Od tamtej pory istniał prawie nieprzerwanie do czasów współczesnych. Przerwy wynikały z sytuacji politycznej w Niemczech - w czasie wojny trzydziestoletniej (1623-1630), wojen napoleońskich (1806-1812). Po drugiej wojnie światowej powstały dwa państwa niemieckie. Reaktywowano osobne magiczne administracje czarodziejów, choć różniły się zakresem samodzielności. Połączone je ponownie w styczniu 1991 roku. Ministerstwo reprezentuje czarodziejów przed państwem i od 2018 roku pośrednio przed rodem Volturi. 

==Historia==
===Pierwsza Rzesza===
Pierwsze samorządy czarodziejów powstawały w czasie Wielkiego Bezkrólewia. Lokalni władcy wykorzystywali fakt, że nie ma ośrodka władzy zdolnej do obrony praw magicznej ludności. Również kwitł czarodziejski terroryzm. Wybuchła ogromna nienawiść pomiędzy magami a zwykłymi ludźmi. Czarodzieje mordowali nie raz całe wsie zwracając na siebie uwagę [[Volturi (ród)|rodu Volturi]]. W latach 1266-1269 [[Teodor Volturi]] (1149-1276) zbrojnie interweniował prawie w całych Niemczech. Tam gdzie przeszły wojska interwencyjne tworzono komitety czarodziejskie. Najstarszy utworzono w Akwizgranie w 1271 roku. W kolejnych dziesięcioleciach powstawały kolejne samorządy. Ich głównym zadaniem było zapobieganie akcjom terrorystycznym. Pierwsze próby utworzenia ogólnoniemieckiego magicznego urzędu centralnego miały miejsce w czasie elekcji cesarskiej w 1376 roku. [[Edmund Vernichter]] (1340-1449) zaproponował, aby elektorzy wybierali także przywódcę czarodziejów. Ci nie wyrazili na to zgody z obawy przed interwencją zbrojną Volturi, bowiem podczas ich ostatniej obecności wojskowej zginęło również wielu udzielnych władców z racji bezpodstawnego mordowania czarodziejów. W 1379 roku odbył się pierwszy zjazd wielkich czarodziejskich rodów niemieckich. Ustanowili urząd Przewodniczącego Rady Czarodziejów w Świętym Cesarstwie Rzymskim Narodu Niemieckiego. Cesarz Wacław IV Luksemburski zatwierdził postanowienia zjazdu [[Akt łaski Króla Rzymian Wacława IV Luksemburskiego dla Przewodniczącego Rady Czarodziejów w Świętym Cesarstwie Rzymskim Narodu Niemieckiego|aktem łaski]] 13 maja 1380 roku. Niemcy również wystąpili do [[Volter]]u z prośbą o zatwierdzenie nowej administracji magicznej. W 1381 roku Edmund Vernichter i [[Cadmus Volturi (1266-1382)|Cadmus Volturi]] (1266-1382) podpisali [[Układ z Volteru (1381)|układ]], na mocy którego ród Volturi uznawał Przewodniczącego Czarodziej za jedyną reprezentacją magów w krajach niemieckich. Administracja magiczna szybko okrzepła obok państwowej i skutecznie sprawowała kontrolę nad czarodziejstwem. Reagowała bardzo surowo na wszelkie zbrodnie, w tym zwykłych ludzi popełnianych na czarodziejach. W 1419 roku w Akwizgranie zbudowano pałac czarodziejów będący siedzibą urzędów centralnych. Zaczęto też tworzyć organy administracji w elektoratach podległych Radzie Czarodziejów.

W 1515 roku Niemcy i Volturi nawiązali [[Ambasadorowie Volturi w Niemczech|stosunki dyplomatyczne]] na mocy [[Srebrna bulla Abraxasa Volturi i Maksymiliana Habsburga z 1515|Srebrnej bulli]] wspólnie podpisanej przez cesarza i seniora Volturi. Rada Czarodziejów musiała zmienić też sposób wybierania swojego przewodniczącego. Od tej pory kraje elektorskie wybierały po 7 osób, które spośród siebie obierali przewodniczącego na okres ośmiu lat. [[Traktat z Norymbergi (1515)|Traktat z Norymbergi]] obowiązywał aż do upadku I Rzeszy niemieckiej. W 1597 roku przyznano kobietom o szlacheckim pochodzeniu czynne i bierne prawo wyborczym na mocy [[Traktat z Norymbergi (1597)|drugiego traktatu norymberskiego]]. Kryzys instytucji magicznych nastał w czasie wojny trzydziestoletniej. Czarodzieje podzielili się na wrogie obozy. W 1623 roku Rada Czarodziejów nie była wstanie wybrać swojego przewodniczącego. Przez kolejne lata władza centralna uległa rozluźnieniu na rzecz elektoratów. W 1630 roku [[Endymion Volturi]] (1516-1632) wysłał [[Dowódcy armii Volturi|dowódcę armii Volturi]] [[Andreit|Andreita]], który zmusił niemieckich czarodziejów do wyboru władz centralnych. W imieniu swojego seniora zagroził, że jeśli sytuacja zdarzy się ponownie to ród Volturi rozgoni całą administrację czarodziejów. W 1652 roku [[Traktat z Norymbergi (1652)|trzeci Traktat Norymberski]] określił dokładną reprezentację dokonującą wyboru ministra magii (stan na 1806 rok):
* Elektorat Moguncji - 5 elektorów
* Elektorat Kolonii - 4 elektorów
* Elektorat Bohemii - 12 elektorów
* Elektorat Palatynatu Reńskiego - 4 elektorów
* Elektorat Saksonii - 13 elektorów
* Elektorat Brandenburgii - 15 elektorów
* Elektorat Bawarii - 17 elektorów
* Elektorat Hanoweru - 6 elektorów (od 1705 roku)
* Elektorat Badenii - 6 elektorów (od 1805 roku)
* Elektorat Wirtembergii - 6 elektorów (od 1805 roku)

Łącznie zasiadało 88 przedstawicieli w Radzie Czarodziejów. Spośród siebie wybierali przewodniczącego większością trzech-piątych. Była to stała liczba ustalona na 53 elektorów. Kadencja rady trwała osiem lat i tyle samo Rady. 

Druga połowa XVII wieku była zdecydowanie bardziej spokojna dla magów niż poprzednia. Wiele średniowiecznych rodów wygasło, a w ich miejsce pojawiły nowe, nie raz związane z dynastiami panującymi. Znacznie poprawiła się współpraca pomiędzy czarodziejami a dworami monarchów. Cesarze niemieccy dążyli do przeniesienia siedziby magicznych urzędów centralnych do Wiednia. Oficjalny sprzeciw wobec tych planów zgłosił w lipcu 1684 roku [[Ambasadorowie Volturi w Niemczech|ambasador Volturi]] [[Franciszek Cezarion (1609-1719)|Franciszek Cezarion]] (1609-1719). W liście do cesarza Leopolda VI Habsburga zagroził zerwaniem stosunków dyplomatycznych w razie gdyby w dalszym ciągu próbował przenieść siedzibę "Ministra Magii". W czasie Wielkiej Wojny Północnej czarodzieje współfinansowali wysiłek zbrojny przeciwko Szwedom. Samym czarodziejom pochodzących ze Szwecji oraz poddanych króla Szwecji zabroniono bycia elektorem. Na mocy [[Traktat Norymberski (1771)|czwartego Traktatu Norymberskiego]] z 16 czerwca 1771 roku główna siedziba Rady została przeniesiona do Wiednia, ale pierwsze jej posiedzeniu, na którym wybierają przewodniczącego musi odbywać się w Akwizgranie (jeśli to nie będzie możliwe to w Norymberdze). Mimo takich zmian magiczne urzędy pozostały bardzo stabilne. Dość skutecznie opierały się wpływom arystokracji i samych władców. Posiadali samodzielność polityczną i finansową. Kościół katolicki i protestancki niechętnie patrzył na wiele kwestii jak na przykład czynne uczestnictwo kobiet w polityce. Same też zostawały przewodniczącymi Rady. Również ród Volturi wyznaczał kobiety na urząd ambasadora. W 1779 roku czarodzieje powołali ogólnoniemiecki bank inwestycyjny. Służył do rozwoju przedsiębiorstw działających ponad rozpodobnionymi państw. Potem też powstał fundusz na rzecz ceł, który zwracał koszty ponoszone przez kupców na licznych granicach. Kres pokojowi został położony przez Napoleona Bonapartego i jego ruchy w Niemczech. Wywołał on kryzys polityczny powołując Związek Reński. Cesarstwo Rzymskie przestało istnieć, a czarodzieje po pokoju w Tylży pozbawiono samodzielności.

===Wojny napoleońskie i Związek Niemiecki===

Wojny napoleońskie przyniosły kres istniejącej od średniowiecza administracji czarodziejów. Zniesiono magom niezależność od państwa. Było to możliwe ponieważ w 1806 roku [[Kajusz Volturi]] wycofał swojego [[Ambasadorowie Volturi w Niemczech|ambasadora]] po abdykacji cesarza Franciszka I. W lutym 1807 roku cesarz Francuzów Napoleon Bonaparte nakazał, aby na terenie Związku Reńskiego magiczne struktury magiczne wykonywały wszystkie polecenia władz niemagicznych. Te w dniu 1 marca wydały [[Akt Związku Reńskiego w sprawie administracji magicznej|akt]], w którym potwierdzono podporządkowanie wszystkich czarodziejskich urzędów władzy niemagicznej, łamiąc tym samym ich wielowiekową niezależność. Nie wydzielono żadnego osobnego urzędu. Nieoficjalnie dużo do powiedzenia miał [[Ministrowie Magii Francji|francuski minister magii]] [[Karol Souvenir]], który bardzo chętnie podejmował decyzje nie tylko we Francji, ale też na niemieckim terytorium zależnym. Poza Związkiem Reńskim działały pozostałości Rady Czarodziejów, ale i tu władcy państw objęli nad nimi władzę. Jako pierwszy zrobił to król Saksonii Fryderyk August I jeszcze w grudniu 1806 roku, następnie dwa miesiące później bawarski władca Maksymilian I i także w połowie marca 1807 roku Fryderyk Wilhelm III Pruski. Po klęsce Napoleona w Rosji czarodzieje zrzucili zależność od Francji. Powołali tymczasowy komitet zjednoczeniowy, którego celem była ponowna unifikacja kraju po wielkiej zawierusze wojennej. 

W czasie kongresu wiedeńskiego spotykali się również przedstawiciele niemieckiego świata magicznego. Postanowiono o utworzeniu ministerstwa magii Niemiec co miało sugerować, że choć istnieje rozdrobnienie polityczne i terytorialne Rzeszy to czarodzieje są zjednoczeni w jeden organizm. Odpowiedni dokument ogłoszono tradycyjnie w Norymberdze 4 stycznia 1815 roku. [[Traktat z Norymbergi (1815)|Traktat]] wprowadził pośredni wybór ministra poprzez elektorów reprezentujących członków Związku Niemieckiego. Elektorzy są wybierani przez wszystkich czarodziejów, którzy w chwili wyborów mają ukończone 20 lat. Biernie prawo przysługiwało po ukończeniu 30 lat. Kandydat musiał przedstawić ambasadorowi Volturi listę z poparciem udzielonym przez co najmniej 1500 magów. Obowiązywał prawo ziemi - osoba starająca się o miejsce w kolegium elektorskim musiała udowodni, że urodziła się na terenie dawnego Cesarstwa Rzymskiego, Związku Reńskiego lub Związku Niemieckiego. Choć same stosunki dyplomatyczne nie zostały jeszcze wznowione to chciano zabezpieczyć nieskrępowane wybory od woli władców. Traktat przewidywał, że przedstawiciel rodu wyznacza datę wyborów w krajach niemieckich (potem poprawiono to na Związek Niemiecki), a także przewodniczy wyborom ministra na walnym zgromadzeniu elektorów. W razie gdyby ambasador nie mógł wykonać obowiązków nałożonych przez Traktat, to [[Wielki Sędzia Volteru]] przejmuje jego prerogatywy. Największe spory nie wzbudzał udział Volturi, ale jak ma wyglądać kolegium elektorskie. Ostatecznie po wielu sporach ustalono, że liczba przedstawicieli państw niemieckich jest zależna od liczby czarodziejów i znaczenia danego państwa na wewnątrzniemieckiej arenie. Powstały trzy kurie:
* Wichtigsten (99 elektorów) - W tej kurii zasiadali przedstawiciele najważniejszych państw niemieckich: Prusy, Austria, Hanower i Bawaria
* Herrschaftlich (90 elektorów) - średniej wielkości państwa niemieckie: Saksonia, Wirtembergia, Badenia, Hesja, Meklemburgia-Schwerin, Luksemburg, Holsztyn, Brunszwik, Frankfurt nad Menem, Brema, Lubeka, Hamburg
* Vereinzelt - Pozostałe państwa niewymienione powyżej trafią do tej trzeciej kurii. Mają po jednym przedstawicielu.<br>
Powyższy podział został potwierdzony przez prezydenta Związku Niemieckiego 4 października 1816 roku i trzy tygodnie później przez Volter. Elektorzy raz na 6 lat wybierają ministra magii bezwzględną większością głosów. Ta sama osoba mogła pełnić tę funkcję trzykrotnie (18 lat).

Wyboru ministra dokonano 17 grudnia 1815 roku. Jego kadencja była nazywana zerową. [[Zygfryd von Eisenschwert]] przez kolejne 4 lata organizował struktury ministerstwa bazując na poprzedniej. Z początku starano się, aby te średnie i małe państwa czynnie uczestniczyli w życiu politycznym czarodziejów, dlatego często ich przedstawiciele pełnili wysokie funkcje, w tym też ministra. W połowie lat 30. XIX wieku rolę przewodnią zaczęły przejmować Prusy. Prusacy decydowali nie tylko o magicznych sprawach pruskich, ale też bawarskich, saksońskich, a nawet w austriackich. Sytuacja uległa zmianie w czasie Wiosny Ludów. Siłą zastąpiono ich Austriakami i nie utracili swoich wpływów aż do wojny prusko-austriackiej.

W 1866 roku rozwiązano Związek Niemiecki, ale ministerstwo w dalszym ciągu funkcjonowało. Po włączeniu Hanoweru do Prus to one uzyskały znaczną przewagę w kurii. Czarodzieje mimo to odmówili powołania magicznego urzędu Związku Północnoniemieckiego. W 1869 roku kolegium elektorskie opuścili austriaccy przedstawiciele, ponieważ powołano osoby urząd [[Ministrowie Magii Austrii|ministra magii Austrii]].

===II Rzesza niemiecka===

16 września 1871 roku [[Traktat z Norymbergi (1871)|Traktat norymberski]] wprowadzał powszechny wybór ministra magii na pięcioletnią kadencję. Ta sama osoba mogła pełnić funkcję dwukrotnie. Czynne prawo wyborcze przysługiwało każdemu czarodziejowi bez względu na płeć i status majątkowy. W chwili wyborów musiał mieć ukończone co najmniej 18 lat i być obywatelem Rzeszy. Bierne prawo przysługiwało każdemu czarodziejowi bez względu na płeć i status majątkowy. W chwili wyborów musiał mieć ukończone co najmniej 25 lat. Kandydat, aby zostać zarejestrowany przedstawia ambasadorowi Volturi listę z podpisami poparcia co najmniej 4 tysięcy czarodziejów. Termin wyborów ogłasza kanclerz Niemiec. Muszą się odbyć co najmniej 60-50 dni przed zakończeniem kadencji. W razie opróżnienia urzędu termin zostaje przesunięty na 25. a 33. dniem od nastąpienia wakatu. 

Nowe wybory przeprowadzono dwa miesiące później. Co ciekawe wygrał bawarski kandydat [[Erich von Falkenberg]], który opowiadał się za konfederacją w miejsce federacji Niemiec. Szybko tracił poparcie, ponieważ czarodzieje bogacili się na współpracy z Prusami. Ambasada również pozostawała wobec niego neutralna. W 1876 roku powołano Główną Szkołę Czarodziejstwa w Berlinie. Celem jej twórców miało być patriotyczne wychowanie młodych czarodziejów oparty na pruskim modelu szkolnictwa. Choć ministerstwo bardzo się starało to nigdy nie dorównało poziomowi volterowskiej szkoły. Natomiast współpraca czarodziejów z Bismarckiem przynosiła obu stronom pokaźne profity. Magowie uzyskali dostęp do urzędów państwowych, w armii i szkolnictwie - tutaj nawet ludzie pozbawieni mocy musieli poznać podstawy wiedzy o czarodziejstwie. W latach 1889-1891 bawarscy, badeńscy i wirtemberscy czarodzieje doprowadzili do tego, aby Prusacy nie mogli decydować o ich sprawach. Berlin tracił też co raz więcej zwolenników zwłaszcza w dawnym królestwie Hanoweru, ponieważ czarodzieje nie chcieli być szpicą przeciwko wrogom. Mimo to magię używano w rozwoju technologii. To stanowiło na początku 1901 roku aż 51% dochodów ministerstwa. Czarodzieje wykładali niemalże na wszystkich akademiach wojskowych. Zajmowali się uzbrojeniem i niszczeniem tarcz energetycznych. Tak więc obóz promilitarystyczny ostatecznie zwyciężył nad zwolennikami konfederacji. 

Oprócz rozwoju na polu naukowym czarodzieje osiągnęli liczne sukcesy w parlamentaryzmie. W 1888 roku powołano parlament czarodziejów na mocy [[Traktat z Norymbergi (1888)|traktatu norymberskiego]]. Zasiadało w nim 101 posłów. Wybierano ich w wyborach co cztery lata. Czynne prawa wyborcze posiadali wszyscy czarodzieje, którzy w chwili wyborów ukończyli 18 lat, a bierne 20 lat. Mandaty rozdzielano według klucza wielkości terytorium krajów związkowych:
<div style="column-count:2;-moz-column-count:2;-webkit-column-count:2">
* Po 1 mandacie:
**Lubeka
**Księstwo Reuss (linii starszej)
**Schaumburg-Lippe
**Hamburg
**Księstwo Reuss (linii młodszej)
**Schwarzburg-Sondershausen
**Schwarzburg-Rudolstadt
**Waldeck-Pyrmont
**Lippe
**Saksonia-Altenburg
**Saksonia-Koburg-Gotha
**Anhalt
**Saksonia-Meiningen
**Meklemburgia-Strelitz
**Saksonia-Weimar-Eisenach
* Po 2 mandaty:
** Brunszwik
** Oldenburg 
** Hesja
*Po 3 mandaty:
**Meklemburgia-Schwerin
**Alzacja-Lotaryngia
**Saksonia
**Badenia
* Wirtembergia - 4 mandaty
* Bawaria - 14 
* Prusy - 50 mandatów
</div>
Ordynacja zdecydowanie była korzystna dla małych i średnich państw. Największe Prusy choć miały największe przedstawicielstwo to przyjęto zasadę, że nigdy nie uzyskają większości bezwzględnej. Obradom przewodniczył Kanclerz parlamentu. Zgromadzenie czarodziejów opiniowało ustawy wydawane przez rząd, cesarza i parlament Niemiec. Nie posiadał jednak żadnej władzy nad ministrem magii, który wydawał posłom instrukcje nad czym mają pracować. W krótkim czasie parlament przerodził się w wyraziciela oczekiwań czarodziejów. 

W czasie pierwszej wojny światowej ministerstwo wspierało wysiłek wojenny kraju. Blisko 3/5 zasobów złota zostało uruchomionych. Czarodziejom podniesiono podatki z 2,7 do 19,8%.  Była to najwyższa stawka w historii Niemiec. 4/5 dochodów z danin trafiało na bezpośrednie potrzeby militarne. W styczniu 1918 roku upadły trzy banki związkowe. Czarodzieje z Bawarii, Badenii i Hesji stracili nie tylko swoje oszczędności, ale też domy, fabryki i miejsca pracy. Ministerstwo uruchomiło programy pomocowe. Przyniosły one niewielki skutek. Tylko garstka właścicieli ochroniła siebie przed bankructwem. W maju sytuacja uległa znacznemu pogorszeniu. Zbankrutował bank w Berlinie i Dreźnie pozbawiając blisko 70% czarodziejów jakichkolwiek środków. Parlament czarodziejów 22 października zawiesił jakiekolwiek wypłaty odszkodowania za poniesione straty i wbrew woli Berlina obniżył podatki do 12%.

===Republika Weimarska i III Rzesza===

Minęło wiele miesięcy zawieruch politycznych zanim rządzący doszli do jakiegokolwiek porozumienia. Czarodzieje podobnie jak wszyscy Niemcy padli ofiarą ogromnych kłopotów gospodarczych. Z powodu braku działań ministra magii ludzie sami organizowali wzajemną pomoc. Największy ciężar spadł na tych najbogatszych, którzy udzielali bezzwrotnej pomocy m.in byłym robotnikom, przy okazji samych siebie ratując. W 1922 roku dokonano reformy sposobu wybierania ministra magii i parlamentu. [[Traktat z Norymbergi (1922)|Traktat Norymberski]] wprowadził ponownie pośredni wybór ministra magii dokonywany przez parlament czarodziejów. Jest on wybierany raz na cztery lata. Wszyscy czarodzieje, którzy ukończyli 18 lat posiadają czynne prawo wyborcze, bierne przysługiwało po ukończeniu 21 lat. Parlament liczył 111 członków. 

Pewna stabilizacja na poziomie centralnym przyszła w 1923 roku i trwała ona do śmierci kanclerza, a potem późniejszego ministra spraw zagranicznych Gustava Stresemanna. Przez te sześć lat wspierano odbudowę gospodarstw czy fabryk. Znaczna część wykształconej kadry wyjechała do Volteru. Większość zarobionego złota wysyłali do Niemiec. Minister magii nawet nałożył na te dochody specjalny podatek w wysokości 1,75%. Niestety gdy sytuacja ulegała poprawie wybuchł kryzys gospodarczy po krachu na giełdzie w Stanach Zjednoczonych. Szalała hiperinflacja, jednakże większość czarodziejów posiadała niewielkie zasoby złota, co ich uchroniło przez dwa lata przed konsekwencjami kryzysu. W czerwcu 1931 roku ministerstwo zaczęło inwestować w uprawę roli. Dawało to pracę bezrobotnym, a także tanią żywność. Czarodzieje z chęcią uczestniczyli także w życiu politycznych choć nie stanowili jednolitego bloku. 

W styczniu 1933 roku kanclerzem Niemiec został Adolf Hitler. Był negatywnie nastawiony do czarodziejów. Chciał podporządkować sobie ministerstwo magii i za ich pomocą doprowadzić do rozkwitu przemysłu zbrojeniowego. Mimo ogromnej niechęci przyznał czarodziejom areały ziemi pod uprawę. Zwolnił także najmniej zarabiających z większości danin na rzecz państwa. Nic dziwnego, że zaczęli popierać nazistów. Odzwierciedlały to wybory do parlamentu czarodziejów w 1934 roku gdzie ugrupowania pronazistowskie zdobyły 78 mandatów. W lutym 1935 roku Adolf Hitler zakazał przeprowadzania wyborów i doprowadził do zmiany ministra magii na czarodzieja o poglądach narodowosocjalistycznych. Ostatni raz parlament obradował we wrześniu 1936 roku. Po anszlusie Austrii dotychczasowa administracja magiczna została zastąpiona przez niemiecką. Postępująca remilitaryzacja przyniosła czarodziejom pokaźny zastrzyk gotówki. Pod koniec sierpnia 1939 roku ministerstwo magii w tajnej notatce wyraziło poparcie dla ataku na Polskę.

===II wojna światowa i pierwsze lata powojenne===

Gdy tylko wybuchła wojna ministerstwo magii uznało, że wszystkie terytoria zajęte przez wojska niemieckie podlegają także jego jurysdykcji. Dopuszczali też do morderstw czarodziejów, którzy stawali opór nowej administracji, w tym  również wojskowej. W marcu 1940 roku minister magii stał się członkiem hitlerowskiego rządu. Ministerstwo magii zostało wcielone do ministerstwa spraw wewnętrznych. Mimo to na terenach okupowanych w Polsce, potem w Danii, Norwegii, we Francji formalny nadzór nad czarodziejami sprawował niemiecki urząd ds. magicznych. Było ono odpowiedzialne także za realizacje polityki rasowej. W tym celu zamykano czarodziejów o nieodpowiednim pochodzeniu w specjalnych obozach. Przez kolejne lata administracja magiczna i państwowa całkowicie się zlały w jedno. Minister [[Gustav Goldbussard]]' w prywatnych notatkach z goryczą pisał o współpracy z nazistami:
{{Cytat box
|cytat=Naziści z początku traktowali czarodziejów bardzo dobrze, potem jednak sytuacja ulegała tylko pogorszeniu. Czarodzieje szczerze kochają naszego wodza, ale ten nam nie ufa. Dzisiaj magowie nie mają nic do powiedzenia nawet w swoich sprawach. Jeśli Niemcy upadną to my razem z nimi
|źródło=Dzienniki Gustava Goldbussarda
 |width  =650px
 |align  =center
}}

W maju 1945 roku najwyżsi czarodziejscy urzędnicy zostali aresztowani przez Sowietów. Z niewiadomych przyczyn potem przekazano ich Amerykanom. W dniach 10-15 grudnia [[Styksowie|styksowie]] dokonali na rozkaz [[Fineas Volturi|Fineasa Volturi]] krwawej akcji wymordowania najważniejszych przedstawicieli niemieckiej magii za współpracę z hitlerowcami. [[Nettoyage du sang]] pochłonęła blisko 40 tysięcy istnień. 

Alianci traktowali czarodziejów jak nazistowskich zbrodniarzy. Wielu przez to poniosło śmierć, zwłaszcza w sowieckiej strefie okupacyjnej. Parlamentarzyści kierowali się ku Norymberdze gdzie chcieli dokonać wyboru nowego ministra magii. Ze 111 elektorów przeżyło zaledwie 34. W dniu 17 stycznia 1946 roku wybrali [[Rudolf von Hohenzollern-Sigmaringen-Hohenlohe|Rudolfa von Hohenzollern-Sigmaringen-Hohenlohe]]. Rząd pełnił funkcję do końca kwietnia kiedy to na żądanie Rosjan został internowany. Tym samym zakończono istnieje czarodziejskiej administracji na kilka lat.

===Państwa niemieckie===

Alianci Zachodni sprawujący kontrolę nad zachodnią i południową częścią Niemiec dążyli do jej usamodzielnienia się. Tymczasem Sowieci grabili poniemiecki majątek wywożąc całe fabryki wgłąb ZSRR. Czarodziejom zakazano tworzenia jakichkolwiek organizacji pomocowych. Administracja lokalna została zniszczona do końca 1946 roku. Aż do powstania dwóch państw niemieckich nic w tej materii nie zmieniło się. 

====Republika Federalnych Niemiec====

W latach 1949-1951 nie istniała żadna administracja czarodziejska. Jej początki należy szukać gdy 14 czerwca 1951 roku zezwolono w Norymberdze na założenie Magicznej Rady Czarodziejów. Po kilku miesiącach jej władza została rozciągnięta na całą Bawarię. Władze Bawarii skrupulatnie pilnowały, aby administracja lokalna nie reprezentowała poglądów dawnych nazistowskich elit. W latach 1952-1954 powstawały  w całym kraju kolejne centra administracji magicznej. Konkurowały one ze sobą o miano najważniejszego doprowadzając niemal do wojny domowej. Konflikt był na rękę nie tylko Aliantom, ale i wciąż zależnym od nich władz zachodnioniemieckich. Czarodzieje nie mając silnego przywództwa łatwo pozbawiano ich wpływu nawet na sprawy magiczne. W tym chaosie bardzo mocno zyskiwał [[Klemens Adler]], który doprowadził do zjednoczenia wszystkich frakcji. W dniach 18-20 stycznia 1956 roku w Norymberdze odbył się zjazd walny czarodziejów, na którym postanowiono o powołanie parlamentu czarodziejów jako naczelny organ ustawodawczy. Każdy land wysyłał po 9 przedstawicieli. Czynne i bierne prawo wyborcze przysługiwało wszystkim czarodziejom mającym co najmniej 25 lat z wyłączeniem byłych członków partii nazistowskiej, którym zakazano wszelkiej działalności w magicznej polityce. Kadencja wynosiła 4 lata. Na czele czarodziejów stał minister magii obierany przez parlament na 7-letnią kadencję. Ta sama osoba mogła pełnić dwukrotnie. [[Traktat z Norymbergi (1956)|Traktat Norymberski]] został potwierdzony przez Bundestag w maju. 

W latach 70. i 80. czarodzieje odzyskali swoją pozycję majątkową. Uczestniczyli tylko w życiu politycznym swojej społeczności. Do polityki krajowej zawsze delegowano kilku przedstawicieli parlamentu. W porównaniu z władzami zachodnioniemieckimi byli nazistowscy funkcjonariusze nigdy nie odzyskali dawnych wpływów w ministerstwie. 

Pod koniec lat 80. gdy zjednoczenie Niemiec nabierało co raz większego rozpędu zachodnioniemieccy czarodzieje parli, aby stało się ono jak najszybciej faktem. Na wschodniej stronie czarodziejska administracja dopiero co wyrastała z tej państwowej. Strona zachodnia chciała po prostu przejąć tam władzę. W styczniu 1991 roku została ona inkorporowana do Republiki Federalnych

====Niemiecka Republika Demokratyczna====

Sowieci aresztowali wielu czarodziejskich notabli. Większość z nich została zamordowana bez sądu. W styczniu 1946 roku niedaleko Drezna utworzono obóz przejściowy dla magów-nazistów. Trafili tam nie tylko urzędnicy, ale też osoby mające wpływy. W ten sposób za kratami zamknięto blisko 13 tysięcy ludzi. 78% z nich zginęło, ponad tysiąc czarodziejów w latach 1946-1948 trafiło do syberyjskich łagrów. 

Gdy powstała Niemiecka Republika Demokratyczna komuniści nie zezwolili na powstanie jakiejkolwiek administracji magicznej. Premier Otto Grotewohl uważał, że jest zbyt wielu nazistów chcących odzyskać dawne wpływy, choć większość z nich albo nie żyła, albo siedziała w obozach jenieckich. Moskwa również niechętnie odnosiła się do niemieckich czarodziejów, dlatego tym bardziej powstrzymywano jakiekolwiek przejawy odbudowy nawet samorządu. W marcu 1951 roku lider komunistycznych magów [[Klaus Stahl]] założył samopomoc. W ciągu kilku miesięcy skupiał wokół siebie blisko 60% czarodziejów. Na polecenie Józefa Stalina utworzono urząd ds. magicznych z ministerstwie spraw wewnętrznych by podporządkować sobie nową inicjatywę. Przez kolejne cztery lata w całym kraju utworzono agendy magiczne przy urzędach samorządu. Dopuszczano tylko komunistów lub komunizujących ludzi. W zamyśle Moskwy czarodziejstwo miało być w pełni zależne od państwa. Wszystkie decyzje potrzebowały asygnaty odpowiedniego urzędnika. od 1 stycznia 1957 roku funkcjonowało w ramach ministerstwa spraw wewnętrznych departament magii. Na jego czele stał zawsze czarodziej. Departament doprowadził do uwolnienia części jeńców wojennych. Zasilili szeregi administracji w gminach, która od początku istnienia miała problemy z lukami w kadrze urzędniczej. 

W 1963 roku zniesiono obowiązek uzyskiwania corocznych pozwoleń na różdżki. Otworzono też w berlińskiej politechnice magiczne kierunki jak eliksiry, transmutacja wojskowa. I na tym się zatrzymało. Następca Chruszczowa Leonid Breżniew nakazał zatrzymanie wszelkich form rozwojowych magii. Skoro czarodzieje nie mogli uczestniczyć w życiu politycznym, to skupili się na odbudowie dawnej pozycji finansowej. Na początku lat 80. stanowili najbogatszą grupę społeczną w kraju. 

W 1987 roku decyzją władz komunistycznych proklamowano powstanie Ministerstwa Magii NRD. Od początku swojego istnienia musiało walczyć z wpływami zachodnioniemieckimi. W chwili gdy Niemiecka Republika Demokratyczna przystąpiła do Republiki Federalnych Niemiec na terenie kraju działały dwie administracje czarodziejskie. Ostatecznie w styczniu 1991 roku powstał jedne urząd na cały kraj. 

===Współczesne Niemcy===

Przez blisko 3 miesiące funkcjonowały dwie administracje. Jednak ta zachodnioniemiecka uzyskiwała co raz większe wpływy nad tą drugą. Pomagał w tym niewątpliwe ród Volturi. Zdecydowanie bardziej woleli polityków z Norymbergi niż z Berlina. W grudniu 1990 roku rząd i strona magiczna ustaliły, że w pierwszym tygodniu stycznia 1991 roku nastąpi rekonstrukcja ministerstwa magii, a przede wszystkim byłej enerdowskiej części. Wymieniono blisko 60% urzędników. Zmieniono także granicę gmin magicznych. Odpowiadały one granicom powiatów. W okresie 1992-1994 przedstawiciele rządu  i czarodziejów negocjowali przeniesienie siedziby ministerstwa z Norymbergi do Berlina. Oznaczałoby to, w oczach, opinii publicznej zjednoczenie całego kraju. Nieoficjalnie chodziło o osłabienie bawarskiej społeczności magicznej, która od lat zdominowała niemiecki świat czarodziejski. W 1995 roku kanclerz Helmut Kohl i ministra magii Xena Lipman podpisali porozumienie, na mocy którego Berlin został siedzibą ministra. Wzorowa współpraca pomiędzy rządem a czarodziejami zakończyła się kiedy kanclerzem został Gerhard Schroeder. Uparcie dążył on do odsunięcia Bawarczyków od władzy. Przede wszystkim wspierał finansowo organizacje magiczne z Saksonii, Brandenburgii czy z Dolnej Saksonii. Bawaria mimo to traciła wolniej swoje wpływy niż przypuszczał rząd federalny. 

Ministerstwo magii w czasie rządów socjaldemokratów przeżywało kryzys. Wielu działaczy odeszło z polityki. A kanclerz Schroeder podejmował decyzje nawet za czarodziejów. Poseł rodu Volturi dział na rzecz  utrzymania ciągłego konfliktu. Interesowało go tylko zawarcie traktatu pokojowego, czego strona niemiecka odmawiała ze względu na m.in Nettoyage du sang. Ministerstwo magii od 2006 roku przeżyło ponowny rozkwit, po tym jak chadecja przejęła władzę w kraju. Edward Zittoni został posłem w Lipsku i Monachium. Miał zdecydowanie negatywne zdanie wobec jakiejkolwiek ingerencji państwa w sprawy magiczne. Za jego sprawą  i samej współrządzącej CSU Bawarczycy odzyskali większość swoich wpływów. Paradoksalnie popsuły się stosunki volterowsko-niemieckie właśnie przez zbyt mocną ingerencję posła w sprawy państwa. Wobec takiego obrotu sprawy w marcu 2009 roku Edward Zittoni wycofał swoje poparcie. Jednakże doszło do porozumienia ministra Petera Krausendorfa z kanclerz Angelą Merkel, dzięki czemu wznowiono współpracę podobną jak za czasów Helmuta Kohla. W latach 2011-2012 toczono dyskusję na temat dopuszczenia nieczarodziejów do rządów w ministerstwie. Frakcja bawarska była temu bardzo przeciwna. Wsparcia udzieli im Volturi, którzy skutecznie blokowali rozwój inicjatywy m.in poprzez sabotowanie stabilności waluty Euro. W czasie kryzysu uchodźczego ministerstwo stało na stanowisku, że weźmie pod opiekę czarodziejów. Część ubiegających się o ochronę magiczną podawało, że są [[Astegos|astegosami]], ale te kłamstwa szybko wychodziły na jaw po prostym badaniu. Takie osoby od razu deportowano w myśl prawa czarodziejów. 

Ministerstwo magii nie brało udziału w negocjacjach pokojowych rodu Volturi w rządu Republiki Federalnych Niemiec. [[Łukasz Volturi]], jeden z negocjatorów traktatu, w piśmie do ministra napisał ''Volturi w latach 1940-1945 toczyli wojnę z Rzeszą niemiecką, a nie ministerstwem magii, dlatego mogą jedynie obserwować. Decyzja o trwałym pokoju należy do rządu Niemiec i [[Ferdynand Volturi|Ferdynanda Volturi]].''

W związku z pandemią koronawirusa w Niemczech, gdzie zbiera ogromne żniwo nie można zebrać parlamentu czarodziejów. W dniu 31 marca 2020 roku mijała kadencja Elli von Hannover, dlatego szukano rozwiązania sytuacji. Ambasador Abraxas Volturi zaproponował, aby odbyło się głosowanie korespondencyjne. [[Wielki Sędzia Volteru]] [[Łukasz Volturi]] (ur. 1991) wydał odpowiednie [[Zarządzenie Wielkiego Sędziego Volteru Łukasza Volturi ws. wyboru Przewodniczącego Parlamentu Czarodziejów w Republice Federalnych Niemiec|zarządzenie]] z 26 marca. Za prawidłowość przeprowadzenia głosowania odpowiadała ambasada rodu Volturi. W dniu 28 marca posłowie wybrali byłego ministra magii [[Peter Krausendorf|Petera Krausendorf]]. Ministerstwo Magii na początku 2023 roku wysłało komunikat do rządu federalnego swoje punkty widzenia na temat punkty widzenia problemów w Niemczech. Wskazywano na rosnący problem gospodarki kraju przez ogromne obciążenia socjalne na rzecz imigrantów. Dalej wskazywali, że imigranci łamiący prawo czarodziejów naruszają umowy pomiędzy Ministerstwem Magii a Republiką Federalną Niemiec i Ministstwem Magii, Republiką Federalną Niemiec a rodem Volturi.

==Prerogatywy Ministra ==

* Reprezentowanie czarodziejów przed rządem federalnym, posłami Bundestagu.
* Opiniowanie ustaw wydawanych przez parlament. Minister posiada prawo weta zawieszającego. Bundestag może je odrzucić większością 3/5. 
* Organizowanie wydarzeń kulturalnych propagujących pokojową koegzystencję.
* Kierowanie oświatą, lokalną policją, nadzorowanie fabryk.

== Lista ministrów==
===Przewodniczący Rady Czarodziejów===
{| class="wikitable" width="100%" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center"
! style="width:10px" |Nr. 
! style="width:90px" | Imię i nazwisko
! style="width:90px" | Lata życia
! style="width:90px" | Lata urzędowania
! style="width:90px" | Kadencja
! style="width:90px" | Kraj pochodzenia
|-
| 1 || [[Edmund Vernichter]] || ur. 7 lipca 1340 w Norymberdze<br>zm. 30 stycznia 1449 w Akwizgranie|| 30 sierpnia 1379<br>14 lipca 1420 || - || Bawaria
|-
| 2 || [[Lotar Einhorn]] || ur. 23 marca 1377 w Akwizgranie <br>zm. 30 grudnia 1466 w Akwizgranie|| 14 lipca 1420<br>26 lipca 1447 ||-|| Arcybiskupstwo Kolonii
|-
| 3 || [[Paulus Rabenkralle]] ||ur. 5 lipca 1388 w Monachium<br>zm. 31 stycznia 1502 w Akwizgranie ||26 lipca 1447<br>30 czerwca 1465 || - || Palatynat Reński
|-
|4 || [[Karol Vernichter]] || ur. 3 grudnia 1380 w Norymberdze<br>zm. 16 listopada 1477 w Akwizgranie|| 30 czerwca 1465<br>10 lipca 1477 ||-|| Bawaria
|-
|5 || [[Cygnus Weisserstern]] || ur. 27 marca 1411 w Moguncji<br>zm. 1 października 1505 w Norymberdze|| 17 lipca 1477<br>10 lipca 1489 || - || Arcybiskupstwo Moguncji
|-
|6 || [[Ludwig Hornerze]] || ur. 11 listopada 1430 w Pradze<br>zm. 1 stycznia 1510 w Akwizgranie|| 10 lipca 1489<br>12 lipca 1505 ||- || Czechy
|-
|rowspan="2"|7 ||rowspan="2"|[[Wilhelm Storch]] ||rowspan="2"|ur. 15 kwietnia 1443 w Kolnie (obecnie Berlin)<br>zm. 6 sierpnia 1529 w Frankfurcie nad Menem ||rowspan="2"|12 lipca 1505<br>30 października 1518 || - ||rowspan="2"|Brandenburgia 
|-
|rowspan="2"|[[1. Kadencja Rady Czarodziejów Świętego Cesarstwa Rzymskiego|1. Kadencja Rady Czarodziejów]]<br>1515-1523
|-
|rowspan="4"|8 ||rowspan="4"|<br> <br> <br>[[Frejr Drachen]]<br> <br> <br> <br>||rowspan="4"|ur. 28 sierpnia 1457 w Wiedniu<br>zm. 29 lipca 1549 w Wiedniu ||rowspan="4"|19 listopada 1518<br>15 października 1541 ||rowspan="4"|Austria
|-
|[[2. Kadencja Rady Czarodziejów Świętego Cesarstwa Rzymskiego|2. Kadencja Rady Czarodziejów]]<br>1523-1531
|-
|3. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1531-1539
|-
|rowspan="2"|4. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1539-1547
|-
|rowspan="3"|9 ||rowspan="3"|[[Kvaser Zwerg]] ||rowspan="3"|ur. 22 kwietnia 1490 w Baden-Baden<br>26 maja 1588 w Akwizgranie ||rowspan="3"|23 października 1541<br>16 sierpnia 1563 ||rowspan="3"|Saksonia
|-
|5. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1547-1555
|-
|6. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1555-1563
|-
|rowspan="2"|10 ||rowspan="2"|[[Joachim Drachenschild]] ||rowspan="2"|ur. 7 stycznia 1495 w Norymberdze<br>zm. 16 lutego 1592 ||rowspan="2"|16 sierpnia 1563<br>18 sierpnia 1579 ||7. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1563-1571 ||rowspan="2"|Bawaria
|-
|8. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1571-1579
|-
|rowspan="2"|11 ||rowspan="2"|[[Albus Gilgalar]] ||rowspan="2"|ur. 6 października 1519 roku w Norymberdze<br>zm. 11 października 1630 w Wiedniu||rowspan="2"|18 sierpnia 1579<br>30 stycznia 1590 || 9. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1579-1587 ||rowspan="2"|Bawaria
|-
|rowspan="2"|10. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1587-1595
|-
|rowspan="2"|12 ||rowspan="2"|[[Cezar Einhorn]] ||rowspan="2"|ur. 29 maja 1526 w Pradze<br>zm. 27 lipca 1624 w Akwizgranie ||rowspan="2"|2 marca 1590<br>16 lipca 1603 ||rowspan="2"|Czechy
|-
|11. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1595-1603
|-
|13 || [[Zofia Wittelsbach (1532-1619)|Zofia Wittelsbach]] || ur. 11 maja 1532 w Monachium<br>zm. 13 maja 1619 w Monachium || 16 lipca 1603<br>20 lipca 1611 ||12. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1603-1611 || Bawaria
|-
|rowspan="2"|14 ||rowspan="2"|[[Maksymilian Józef Indigne]] ||rowspan="2"|ur. 6 lipca 1630 w Grazie<br>zm. 23 czerwca 1623 w Akwizgranie ||rowspan="2"|20 lipca 1611<br>23 czerwca 1623 || 13. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1611-1619 ||rowspan="2"|Austria
|-
|rowspan="2"|14. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1619-1627
|-
|colspan="4" rowspan="2"|W latach 1623-1630 interregnum ||rowspan="2"|-
|-
|rowspan="2"|15. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1627-1635
|-
|rowspan="2"|15 ||rowspan="2"|[[Rudolf Indigne]] ||rowspan="2"|ur. 26 listopada 1556 Gzazie<br>zm. 9 grudnia 1642 w Grazie ||rowspan="2"|5 marca 1630<br>28 lipca 1643 ||rowspan="2"|Austria
|-
|16. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1635-1643
|-
|rowspan="2"|16 ||rowspan="2"|[[Albert Wettin]] ||rowspan="2"|ur. 2 lipca 1572 w Dreźnie<br>zm. 14 października 1666 w Akwizgranie ||rowspan="2"|28 lipca 1643<br>22 lipca 1659 ||17. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1643-1651 ||rowspan="2"|Saksonia
|-
|18. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1651-1659
|-
|rowspan="3"|17 ||rowspan="3"|[[Teodor Vernichter]] ||rowspan="3"|ur. 28 sierpnia 1591 w Frankfurcie nad Menem<br>zm. 2 września 1690 w Norymberdze ||rowspan="3"|22 lipca 1659<br>30 sierpnia 1680 || 19. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1659-1667 ||rowspan="3"|Bawaria
|-
|20. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1667-1675
|-
|rowspan="2"|21. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1675-1683
|-
|rowspan="3"|18 ||rowspan="3"|[[Krystyna Gilgalar]] ||rowspan="3"|ur. 9 lutego 1626 w Norymberdze<br>zm. 30 marca 1720 w Norymberdze ||rowspan="3"|15 września 1680<br>14 lipca 1599 ||rowspan="3"|Bawaria
|-
|22. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1683-1691
|-
|23. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1691-1699
|-
|rowspan="2"|19 ||rowspan="2"|[[Albus Clement Gilgalar]] ||rowspan="2"|ur. 1 stycznia 1653 w Norymberdze<br>31 grudnia 1748 w Akwizgranie ||rowspan="2"|14 lipca 1699<br>20 lipca 1715 || 24. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1699-1707 ||rowspan="2"|Bawaria
|-
|25. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1707-1715
|-
|rowspan="5"|20 ||rowspan="5"|[[Rudolf von Hohenstauf]] ||rowspan="5"|ur. 19 kwietnia 1674 w Berlinie<br>zm. 25 maja 1765 w Wiedniu ||rowspan="5"|20 lipca 1715<br>10 grudnia 1750 || 26. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1715-1723 ||rowspan="5"|Brandenburgia (Prusy)
|-
|27. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1723-1731
|-
|28. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1731-1739
|-
|29. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1739-1747
|-
|rowspan="2"|30. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1747-1755
|-
|rowspan="2"|21 ||rowspan="2"|[[Ludwig Rabenkralle]] ||rowspan="2"|28 lutego 1700 w Pradze<br>16 stycznia 1806 w Wiedniu ||rowspan="2"|26 grudnia 1750<br>1 sierpnia 1763  ||rowspan="2"|Czechy
|-
|31. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1755-1763
|-
|rowspan="2"|22 ||rowspan="2"|[[Fenris Vernichter]] ||rowspan="2"|ur. 6 maja 1705 w Wiedniu<br>zm. 24 sierpnia 1779 w Warszawie ||rowspan="2"|1 sierpnia 1763<br>20 lipca 1779 || 32. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1763-1771 ||rowspan="2"|Austria
|-
|33. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1771-1779 
|-
|rowspan="3"|23 ||rowspan="3"|[[Thomas Haas]] ||rowspan="3"|ur. 30 października 1729 w Berlinie<br>zm. 13 sierpnia 1820 w Berlinie ||rowspan="3"|20 lipca 1779<br>4 kwietnia 1799 || 34. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1779-1787 ||rowspan="3"|Brandenburgia (Prusy)
|-
|35. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1787-1795
|-
|rowspan="2"|36. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1795-1803
|-
|rowspan="2"|24 ||rowspan="2"|[[Albert Gilgalar (1751-1849)|Albert Gilgalar]] ||rowspan="2"|ur. 11 maja 1751 w Norymberdze<br>zm. 30 kwietnia 1849 w Norymberdze ||rowspan="2"|30 kwietnia 1799<br>ok. 15 lipca 1806 ||rowspan="2"|Bawaria
|-
|37. Kadencja Rady Czarodziejów<br>1803-1806 (1811)
|-
|colspan="6"|W 1806 roku Rada Czarodziejów w została zawieszona. Niedługo potem powołano magiczny urząd w pełni podległy władzom Związku Reńskiego, a co za tym idzie Francji.
|}

===Związek Niemiecki (1815-1871)===
{| class="wikitable" width="100%" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center"
! style="width:10px" |Nr. 
! style="width:90px" | Imię i nazwisko
! style="width:90px" | Lata życia
! style="width:90px" | Lata urzędowania
! style="width:90px" | Kadencja
! style="width:90px" | Kraj pochodzenia
|-
|1 (25) || [[Zygfryd von Eisenschwert]] ||ur. 30 października 1774 w Monachium<br>4 grudnia 1891 w Norymberdze || 17 grudnia 1815<br>29 lipca 1819<br>||zerowa kadencja<br>1815-1819 || Bawaria
|-
|2 (26) || [[Miroslav Hauck]] ||ur. 11 sierpnia 1779 w Baden-Baden<br>zm. 30 maja 1859 w Norymberdze || 29 lipca 1819<br>26 lipca 1825 || 1. Kadencja<br>1829-1825 || Badenia
|-
|rowspan="2"|3 (27) ||rowspan="2"|[[Celiana Schwarz]] ||rowspan="2"|ur. 30 października 1783 w Greiz<br>zm. 30 grudnia 1905 w Berlinie ||rowspan="2"|26 lipca 1825<br>11 października 1832 || 1. kadencja<br>1825-30 lipca 1831 ||rowspan="2"|Reus-Greiz
|-
|2. kadencja<br>1831-1832
|-
|4 (28)|| [[Anna von Falkenberg (1789-1915)|Anna von Falkenberg]] || ur. 20 maja 1789 w Monachium<br>zm. 11 lipca 1915 w Norymberdze || 20 października 1832<br>30 lipca 1834 || 1. kadencja<br>1832-1834 || Bawaria
|-
|rowspan="3"|5 (29) ||rowspan="3"|[[Fryderyk von Hohenzollern-Sigmaringen-Hohenlohe]] ||rowspan="3"|ur. 4 lipca 1777 w Poczdamie<br>zm. 22 sierpnia 1867 w Berlinie ||rowspan="3"|6 sierpnia 1834<br>10 sierpnia 1849 || 1. kadencja<br>1834-8 sierpnia 1840 ||rowspan="3"|Prusy
|-
|2. kadencja<br>1840-1846
|-
|3 kadencja<br>1846-1849
|-
|rowspan="3"|6 (30)||rowspan="3"|[[Barbara Anna von Habsburg-Lothringen]] ||rowspan="3"|ur. 22 września 1799 w Wiedniu<br>26 kwietnia 1888 w Wiedniu ||rowspan="3"|13 sierpnia 1849<br>5 lipca 1866 || 1 kadencja<br>1849-26 lipca 1855 ||rowspan="3"|Austria
|-
|2. kadencja<br>1855<br>28 lipca 1861
|-
|3. kadencja<br>1861-5 lipca 1866
|-
|7 (31) || [[Grzegorz Vernichter]] || ur. 20 lipca 1809 w Norymberdze<br>zm. 29 sierpnia 1918 w Norymberdze || 16 lipca 1866<br>30 lipca 1870 || 1 kadencja<br>1866-1870 || Bawaria
|-
|8 (32) || [[Anna Wettin (1816-1937)|Anna Wettin]] || ur. 11 lipca 1816 w Dreźnie<br>zm. 20 lipca 1937 w Volterze || 2 sierpnia 1870<br>22 października 1871 || 1 kadencja<br>1870-1871 || Saksonia
|}

===II Rzesza Niemiecka, Republika Weimarska i III Rzesza===
{| class="wikitable" width="100%" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center"
! style="width:10px" |Nr. 
! style="width:90px" | Imię i nazwisko
! style="width:90px" | Lata życia
! style="width:90px" | Lata urzędowania
! style="width:90px" | Kraj pochodzenia 
! style="width:90px" | Kanclerz Parlamentu czarodziejów Niemiec
|-
| 1 (33) || [[Erich von Falkenberg]] || ur. 4 listopada 1823 w Monachium<br>zm. 16 września 1941 w Norymberdze || 22 października 1871<br>16 października 1881 ||Bawaria || bgcolor="gray"|
|-
|2 (34) || [[Ludwika Eleonora Trampf]] || ur. 20 lipca 1840 w Gdańsku<br>zm. 26 lipca 1955 w Moskwie || 16 października 1881<br>18 października 1886 ||Prusy || bgcolor="gray"|
|-
|rowspan="3"|3 (35) ||rowspan="3"|[[Fineas Abraxas Darkhen]] ||rowspan="3"|ur. 23 stycznia 1830 w Wiedniu<br>zm. 8 grudnia 1944 w Berlinie ||rowspan="3"| 18 października 1886<br>20 października 1896 ||rowspan="3"|Prusy || bgcolor="gray"|<br> <br>
|-
|[[Erich von Falkenberg]] (1823-1941)<br>1888-1892
|-
|rowspan="2"|[[Klement von Hohenzollern]] (1842-1933)<br>1892-1896<br>1896-1900<br>1900-1901
|-
|4 (36) || [[Zygfryd von Bamberg-Greiz]] || ur. 7 października 1840 w Hamburgu<br>zm. 15 grudnia 1945 w Berlinie || 20 października 1896<br>16 października 1901 || Hamburg
|-
|5 (37) || [[Klement von Hohenzollern]] || ur. 1 czerwca 1842 w Berlinie<br>zm. 17 września 1933 w Berlinie || 16 października 1901<br>17 października 1906 || Prusy ||rowspan="2"|[[Alexander Brunon]] (1850-1945)<br>1901-1904<br>1904-1908
|-
|rowspan="2"|6 (38) ||rowspan="2"|[[Ulisses Kolowarth]] ||rowspan="2"|ur. 23 listopada 1832 w Wiedniu<br>zm. 9 stycznia 1910 w Berlinie ||rowspan="2"|17 października 1906<br>9 stycznia 1910 ||rowspan="2"|Prusy
|-
|rowspan="2"|[[Alexandra von Bismarck (1855-1973)|Alexandra von Bismarck]] (1855-1973)<br>1908-1912<br>1912-1916<br>1916-1920
|-
|7 (39) || [[Johann Kohl]] || ur. 2 marca 1860 w Szczecinie<br>zm. 14 grudnia 1945 w Berlinie || 16 lutego 1910<br>20 lutego 1920 || Meklemburgia-Schwerin
|-
|8 (40) || [[Loki Astenwahl]] || ur. 13 sierpnia 1865 w Dreźnie<br>zm. 15 grudnia 1945 w Berlinie || 20 lutego 1920<br>16 lutego 1925 || Saksonia ||rowspan="2"|[[Zygfryd von Bamberg-Greiz]] (1840-1945)<br>1920-1922<br>1922-1926<br>1926-1930
|-
|rowspan="3"|9 (41) ||rowspan="3"|[[Alexandra von Bismarck (1855-1973)|Alexandra von Bismarck]] ||rowspan="3"|ur. 30 stycznia 1855 w Berlinie<br>zm. 22 listopada 1973 w Waszyngtonie ||rowspan="3"|16 lutego 1925<br>22 lutego 1935 ||rowspan="3"|Prusy
|-
|[[Herakliusz Tymoteusz Graffi]]<br>(1897-1945)<br>1930-1934
|-
|rowspan="2"|[[Velur Vargan]] (1902-1945)<br> 1934-1935<br> 1935-1945
|-
|10 (42) || [[Gustav Goldbussard]] || ur. 11 lipca 1906 we Wrocławiu<br>15 grudnia 1945 w Dreźnie || 22 lutego 1935<br>8 maja 1945 || Śląsk
|-
|colspan="6"|Od maja 1945 roku do stycznia 1946 interregnum
|-
|11 (43) || [[Rudolf von Hohenzollern-Sigmaringen-Hohenlohe]] ||ur. 9 lipca 1880 w Monachium<br>zm. 26 października 1974 w Norymberdze || 17 stycznia 1946<br>30 kwietnia 1946 || Prusy ||bgcolor="gray"|
|}

===Republika Federalnych Niemiec===
{| class="wikitable" width="100%" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center"
! style="width:10px" |Nr. 
! style="width:90px" | Imię i nazwisko
! style="width:90px" | Lata życia
! style="width:90px" | Lata urzędowania
! style="width:90px" | Kraj pochodzenia 
! style="width:90px" | Kanclerz Parlamentu czarodziejów Niemiec
|-
|rowspan="2"|1 (44)||rowspan="2"|[[Klemens Adler]] ||rowspan="2"|ur. 7 września 1900 we Wrocławiu<br>zm. 31 sierpnia 2014 w Berlinie ||rowspan="2"|1 października 1956<br>30 września 1970 ||rowspan="2"|Bawaria || [[August Lindberg]] (1899-2007)<br>1956-1960<br>1960-1964
|-
|rowspan="2"|[[Paulus Kozuchowski]] (1904-2007)<br>1964-1968<br>1968-1972
|-
|rowspan="2"|2 (45) ||rowspan="2"|[[August Lindberg]] ||rowspan="2"|ur. 30 stycznia 1899 w Berlinie<br>zm. 16 maja 2007 w Berlinie ||rowspan="2"|1 października 1970<br>30 września 1977 ||rowspan="2"|Bawaria
|-
|rowspan="3"|[[Klemens Adler]] (1900-2014)<br>1972-1976<br>1976-1980<br>1980-1984<br>1984-1988<br>1988-1992
|-
|3 (46) || [[Joachim von Falkenberg (1926)|Joachim von Falkenberg]] || ur. 30 maja 1926 w Norymberdze || 1 października 1977<br>30 września 1991 || Bawaria
|-
|rowspan="2"|4 (47) ||rowspan="2"|[[Xena Lipman]] ||rowspan="2"|ur. 14 lipca 1946 w Norymberdze ||rowspan="2"|1 października 1991<br>30 września 1998 ||rowspan="2"|Bawaria
|-
|rowspan="2"|[[Joachim von Falkenberg (1926)|Joachim von Falkenberg]] (ur. 1926)<br>1992-1996<br>1996-2000<br>2000-2004
|-
|rowspan="2"|5 (48) ||rowspan="2"|[[Thomas Enigme]] ||rowspan="2"|ur. 30 sierpnia 1950 w Dreźnie ||rowspan="2"|1 października 1998<br>30 września 2005 ||rowspan="2"|Saksonia
|-
|rowspan="3"|[[Ella von Hannover]] (ur. 1957)<br>2004-2008<br>2008-2012<br>2012-2016<br>2016-2020
|-
|6 (49) || [[Peter Krausendorf]] || ur. 22 grudnia 1960 w Ettel || 1 października 2005<br>30 września 2019 || Saksonia
|-
|rowspan="2"|7 (50) ||rowspan="2"|[[Dietrich Arendt von Wittelsbach]] ||rowspan="2"| ur. 6 czerwca 1975 w [[Volter]]ze ||rowspan="2"|1 października 2019<br>urzęduje ||rowspan="2"|Bawaria
|-
|[[Peter Krausendorf]] (ur. 1960)<br>2020-2024<br>2024-''2028''
|}

==Zobacz też==
* [[Posłowie do parlamentu Świętego Cesarstwa  Rzymskiego]]
* [[Ambasadorowie Volturi w Niemczech]]
[[Kategoria:Ministrowie Magii Niemiec]]