Edytujesz Ambasadorowie Volturi na Litwie

'''Ambasadorowie Volturi na Litwie''' - przedstawiciele dyplomatyczni [[Volturi (ród)|rodu Volturi]] przy Narodzie i państwie litewskim. Stosunki bilateralne normują [[Konwencje Wileńskie]].  

==Rys historyczny==
===Do XIX wieku===
Po unii lubelskiej kontakty Litwinów z [[Volturi (ród)|rodem Volturi]] odbywały się w ramach Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Nie powoływano osobnego przedstawiciela, ponieważ takowy urzędował w Polsce. Dopiero w 1819 roku otworzono placówkę przy "narodzie litewskim"<ref>Volturi uznawali, że wszyscy mieszkańcy dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego są Litwinami</ref> z siedzibą w Grodnie. Jej głównym celem było pilnowanie interesów [[Czarodziej|czarodziejów]] na terytorium dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Władze carskie świadome zagrożenia ze strony [[Volturi]] starały się przenieść przedstawicielstwo rodu albo do Moskwy, albo do Petersburga, tym samym oddalając urzędników Volteru od źródła problemów. Ostatecznie w dniu 7 marca 1880 roku [[Juliusz Volturi]] i car Aleksander II podpisali w Wilnie [[1. Konwencja Wileńska|konwencję]], na mocy której to Volturi decydowali gdzie chcą mieć swoje przedstawicielstwo na terenie dawnej Litwy. Zadecydowano, że placówka dyplomatyczna nie będzie przenoszona. Odradzający się ruch narodowy Litwinów przyjął tę wiadomość z nieukrywaną radością, jednak Volter podkreślał cały czas swoje zadanie ochrony interesów czarodziejów w dawnych granicach Wielkiego Księstwa Litewskiego, a nie o konkretny naród. Placówka w Grodnie co raz częściej miała do czynienia z rozpatrywaniem konfliktów polsko-litewskich. Wielokrotnie w raportach do seniora rodu wskazywano na co raz mocniejsze wykorzystywanie ambasady jako pole walk narodowościowych. W dniu 19 listopada 1899 roku [[Nigellus Volturi]] przeniósł placówkę dyplomatyczną do Moskwy. Zakończyło to "sądowniczą" działalność i pozwoliło skupić się na pilnowaniu praw czarodziejów przed władzą carską. W latach 1899-1917 interweniowano 112 razy, w tym cztery sprawy rozstrzygnął [[Wielki Sędzia Volteru]] - [[Fineas Volturi]] (1889-1903), a potem [[Łukasz Volturi (1849-1945)|Łukasz Volturi]] (1903-1945). 

===Litwa Międzywojenna===

W dniu 19 grudnia 1917 roku [[Łukasz Nigellus Volturi]] i Litewska Rada Narodowa oficjalnie nawiązały stosunki dyplomatyczne podpisując w Wilnie stosowną [[2. Konwencja Wileńska|konwencję]]. Siedzibą ambasady uczyniono Wilno. Tym razem przedstawiciel Volturi reprezentował ród przed narodem litewskim. Litwini chcieli potwierdzenia granic swojego przyszłego państwa przez Volturi, ale nie wyrażono na to zgody. Volterowscy politycy mieli świadomość, że niebawem wybuchnie konflikt z Polską o Wilno i należało to przeczekać. W tajnych dokumentach jest informacja o możliwości przeniesienia ambasady wgłąb Litwy, jeśli będzie "sytuacja takich rozwiązań wymagała". Zarówno w czasie walk o miasto z Polakami, jak i po utworzeniu Litwy Środkowej ambasador i senior rodu wzywali do uspokojenia sytuacji. Obie strony zlekceważyły apele o zachowanie zdrowego rozsądku. W czasie istnienia Litwy Środkowej ambasada czuwała nad mniejszością litewską, jednak postawa władz republiki utrudniała działalność ochronną. Dopiero rozmowa Fineasa Volturi z Józefem Piłsudskim spowodowała polepszenie efektywności pracy placówki. Na czas istnienia tego tworu państwowego utworzono tymczasowy konsulat w Kownie. Władze litewskie nieskutecznie naciskały na ambasadora, aby ten podjął działania wspierające odzyskanie Wileńszczyzny z rąk polskich. W dniu 19 maja 1922 roku oficjalnie ogłoszono, że Volter nie będzie mieszał się w konflikt polsko-litewski. Niestety sprawa nie wyglądała dobrze - Warszawa żądała zamknięcia ambasady i przeniesienie jej na Litwę a rząd w Kownie nie chciał rozpoczynać w tej sprawie negocjacji. Dopiero [[3. Konwencja Wileńska|Trzecia Konwencja Wileńska]] rozstrzygnęła tę kwestię, po tym jak Volter wystosował ultimatum do premiera Vytautasa Petrulisa, w którym zażądano przeniesienie placówki Volturi do "tymczasowej" stolicy państwa. Rząd, a potem Sejmas wyraził na to zgodę. Dwa tygodniu nowym premierem został Leonas Bistras, ale porozumienie utrzymano w mocy. Ambasada w Kownie znajdowała się aż do 1940 roku, kiedy to ZSRR anektował Litwę. 

===Litewska SRR===

Stosunki wznowiono w 1945 roku, ale Sowieci nie pozwolili mianować ambasadora tylko osobistego "nadzwyczajnego przedstawiciela rodu przy Litewskiej SRR". Po [[Akt wypowiedzenia wojny ZSRR (22 I 1947)|wypowiedzeniu wojny]] Związkowi Radzieckiemu ambasada została przeniesiona do Volteru, a w 1951 roku zlikwidowana. Na jej miejsce powołano [[Tymczasowy Urząd ds. Kontaktów z Litwinami i Litwą]] z siedzibą w Rzymie. Głównym zadaniem było reprezentowanie litewskich czarodziejów. Tego kroku nie uznał rząd emigracyjny Stasysa Lozoraitisa, jednak nic w tej sprawie nie mogli zrobić. Powrót przedstawicieli dyplomatycznych nastąpił na prośbę Nikity Chruszczowa w 1961 roku na mocy [[4. Konwencja Wileńska|specjalnej umowy]]. W latach 1961-1985 działalność dyplomatów ograniczała się jedynie do krzewienia kultury czarodziejskiej w duchu komunistycznym z siedzibą w Leningradzie. Nieoficjalnie zdobyli silne wspływy we władzach republiki i dzięki temu mogli wpływać na politykę w Litewskiej SRR. Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego doskonale wiedziała o tym, ale łapówki zniechęciły do zapobieżeniu temu.

===Litwa współczesna===
Razem z przejęciem władzy przez Michaiła Gorbaczowa w ZSRR [[Kajfasz Volturi]] postanowił mianować pierwszego po wojnie ambasadora na Litwę. Dzięki pomocy pani [[Ambasadorowie Volturi w Polsce|Ambasador Volturi w Polsce]] [[Alexandra Potter|Aleksandry Potter]] siedzibę ambasady przeniesiono do Kłajpedy. W dniu 30 grudnia 1985 roku podpisano w Wilnie [[5. Konwencja Wileńska|ugodę]]. Na jej mocy Litewska SRR posiadała normalne stosunki z Volturi jakby byli ''de iure'' niepodległym państwem. Po ogłoszeniu niepodległości przez Litwę (11 marca 1990) obie strony uznały ostatnią konwencję za obowiązującą. Głównym zadaniem ambasady było pilnowanie interesów rodu i czarodziejów w kraju. Po raz pierwszy władze litewskie musiały się zmierzyć z próbą kontroli ich ustawodawstwa względem czarodziejów. Mniejszość polska również występowała jako część polityki ambasadorów, ale tylko w relacjach nieoficjalnych. Ambasadorowie byli propolsko nastawieni na co rząd litewski reagował bardzo gwałtownie. W 1996 roku ogłoszono [[Tadeusz Amnel|Tadeusza Amnel]] ''[[Magus non grata]]'', a co oznaczało niemalże wypowiedzenie stosunków dyplomatycznych. Nastał ogromny [[Kryzys dyplomatyczny z Litwą]] - ambasada została zamknięta, a wokół niej organizowano [[Manifestacje pod ambasadą Volturi w Kłajpedzie|patriotyczne manifestacje]]. Nacjonaliści żądali wojny za obrazę honoru Litwinów. Sejmas ledwo co odrzucił "[[Akt wypowiedzenia wojny Volturi przez Społeczeństwo Republiki Litwy]]". Sprawą zainteresował się Kajfasz Volturi - spotkał się z prezydentem Litwy Algirdasem Brazauskasem w Wilnie, gdzie przedstawił mu [[Ultimatum Kajfasza Volturi wobec Republiki Litewskiej|ultimatum]] żądając wznowienia stosunków dyplomatycznych. Odpowiedź była negatywna, wobec czego w dniu 31 sierpnia 1996 roku ogłoszono oficjalnie decyzję prezydenta Brazauskasa. Rozmowy wznowiono dwa tygodnie później. Ostatecznie prawie miesiąc po odrzuceniu deklaracji wojny przez parlament nawiązano ponownie stosunki dyplomatyczne Volteru z Wilnem na mocy [[6. Konwencja Wileńska|szóstej Konwencji Wileńskiej]].

==Ambasadorowie==

''Przedstawiciele Volturi przy narodzie litewskim''

1. [[Józef von Heine]] (1777-1866) 1819-1825<br>
2. [[Anastazja von Bruhl]] (1777-1849) 1825-1839<br>
3. [[Adam Mickiewicz]]<ref>W latach 1825-1836 [[Ministrowie Magii Italii|Minister Magii Italii]]</ref> (1778-1846) 1839-1846<br>
4. [[Bronislavas Lenkas]] (1801-1861) 1846-1861<br>
5. [[Wilhelm Beauxbatons]]<ref>W latach 1851-1855 [[Dyrektorzy Akademii Magii Beauxbatons|Dyrektor Akademii Magii Beauxbatons]], 1890-1895[[Ambasadorowie Volturi na Malcie|Ambasador Volturi na Malcie]]</ref> (1801-1911) 1861-1890<br>
6. [[David FitzRoy]] (1855-1941) 1890-1901<br>
7. [[Shiokaze Koruba I]] (1859-1978) 1901-1910 <br>
8. [[Anastas Mikołajan]] (1879-1935) 1910-1917<br>

''Ambasadorowie''<br>
- Anastas Mikołajan (1879-1935) 1917-1920<br>
9. [[Hektor di Parma (1879-1949)|Hektor di Parma]] (1879-1949) 1920-1937<br>
10. [[Anna Ancelotti]] (1881-2011) 1937-1940<br>
- 1940-1945 brak stosunków dyplomatycznych <br>

''Nadzwyczajny przedstawiciel rodu przy Litewskiej SRR''<br>
11. [[Vladislovas Raudonas]] (1902-1967) 1945-1951

''[[Prezydenci Tymczasowego Urzędu ds. Kontaktów z Litwinami i Litwą|Prezydent Tymczasowego Urzędu ds. Kontaktów z Litwinami i Litwą]]''<br>
- Vladislovas Raudonas (1902-1967) 1951-1961

''Nadzwyczajny przedstawiciel rodu przy Litewskiej SRR''<br>
- Vladislovas Raudonas (1902-1967) 1961-1967<br>
12. [[Shiokaze Koruba II]] (1889-2012) 1967-1982<br>
13. [[Luukas Komorovsky]]<ref>W 1961 roku [[Prezydenci Tymczasowego Urzędu ds. Kontaktów z Litwinami i Litwą|Prezydent Tymczasowego Urzędu ds. Kontaktów z Litwinami i Litwą]]</ref><ref>W latach 1986-1991 [[Ambasadorowie Volturi w Moskwie|Nadzwyczajny Przedstawiciel rodu przy ZSRR]]</ref> (1912-1997) 1982-1984<br>
14. [[Johann Rudolf von Hohenzollern-Sigmaringen-Hohenlohe]] (1935-2000) 1984-1985<br>

''Ambasadorowie''<br>
15. [[Annuziata von Falkenberg-Hohenzollern-Sigmaringen-Hohenlohe]] (ur. 1939) 1985-1994<br>
16. [[Tadeusz Amnel]] (ur. 1922) 1994-1996 <small>[[Magus non grata]] na Litwie </small> <br>
-19 VIII-19 IX 1996 brak stosunków dyplomatycznych <br>
17. [[Piotr Loraine]] (ur. 1959) 1996-2009<br>
18. [[Dietrich Arendt von Hohenzollern-Sigmaringen-Hohenlohe]] (ur. 1965) 2009-2019<br>
19. [[William Packard]] (ur. 1978) 2019-2024<br>
20. [[Matteo Gusma]] (ur. 1960): 2025-urzęduje

==Siedziby placówek dyplomatycznych==

* 1819-1899 Grodno
* 1899-1917 Moskwa
* 1917-1925 Wilno (Do 1920 Litewskie)
* 1925-1940 Kowno
* 1945-1947 Kowno
* 1947-1951 [[Volter]]
* 1951-1961 Rzym
* 1961-1985 Leningrad (FSRR)
* 1985-1996 Kłajpeda
* Od 1996 Wilno
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Ambasadorowie Volturi na Litwie|!]]