Edytujesz Proces Rinata Kurlikovskiego (sekcja)

=====Próba przesłuchania rodziny Kurlikovskich=====

Jednym z podstawowych celów islandzkiego śledztwa było przesłuchanie Rinata Kulikovskiego, jego małżonki i syna. Islandzkie Ministerstwo Magii mając świadomość słabego powodzenia zamierzenia starało się wymusić rozmowę „na miejscu”. Wpływy polityczne Rinata były jednak na tyle silne, iż wszelkie próby rozmowy kończono niepowodzeniem. Sędzina prowadząca sprawę zaproponowała inny wymiar przesłuchania – zmianę jego charakteru. Rinat odpowiadałby na pytania będąc świadkiem, a nie osobą podejrzaną. Ze zrozumiałych względów taka propozycja spotkała się z negatywnym odzewem Lukanosów. Planowała sama osobiście „wysłuchać” Rinata Kurlikovskiego w Kijowie. Ministerstwo Magii poparło pomysł, jednak Ministerstwo Spraw Zagranicznych Ukrainy odmówiło dalszych rozmów. W odpowiedzi [[Dioklecjan Volturi]] w imieniu Juliusza Cezara Lukanos-Merowinga wniósł osobne wnioski do Prokuratury Generalnej o przesłuchanie najbliższych krewnych Anastazji Kurlikovskiej. Reprezentant Lukanosów nie miał wątpliwości co do repliki ze strony ukraińskiego wymiaru sprawiedliwości, ale nawet jego zaskoczył [[Apel Ludmiły Tymoszenko i Olega Kurlikovskiego do Lukanosów o pozostawienie ducha Anastazji w wiecznym spokoju|apel o pozostawienie ducha Anastazji w wiecznym spokoju]], w którym perfidnie zasłaniano się pamięcią zmarłej kobiety, aby nie być przesłuchanym. 

W dniu 15 kwietnia podczas posiedzenia sądu sędzina Lórelei Valdemardóttir zamknęła pierwszą część przewodu sądowego. Pomimo protestów strony ukraińskiej oświadczyła, że brak zeznań państwa Kurlikovskim nie powoduje utrącenie całego procesu. Wspólnie z [[Kajfasz Volturi|Kajfaszem Volturi]] [[Wielki Sędzia Volteru|Wielkim Sędzią Volteru]] postanowiła przeprowadzić ekshumację ciała Anastazji Kurlikowskiej. Do końca roku miano przedstawić raporty analiz akt ukraińskich i rosyjskiego śledztwa.