Edytujesz Proces Rinata Kurlikovskiego (sekcja)

=====Pierwsze Przesłuchania=====
Przesłuchanie Juliusza Cezara Lukanosa-Merowing stanowiło podstawę do dalszych działań sądu; Anastazja Kurlikovska zniknęła z oczu, po tym jak jej matka zachorowała. Sama Ludmiła Tymoszenko podczas jakichkolwiek przesłuchań nigdy nie mówiła o swojej chorobie. Dokumenty lekarskie przedstawione Juliuszowi w niczym nie zgadzały się z pierwotną wersją jaką podawano Lukanosom. Mąż zmarłej nie mógł zadawać pytania świadkom, ponieważ jak to uzasadniano nie pozwalało mu ukraińskie prawo – „Świadek pochodzenia czarodziejskiego może zadawać pytanie świadkom jeśli posiada obywatelstwo ukraińskie lub był obywatelem ZSRR”<ref>Art. 29 Kodeksu dla Czarodziejów z dn. 29.10.1977</ref>. Powtórzył słowa Rinata Kurlikovskiego o okolicznościach śmierci córki – samobójstwo po przeżytej depresji. Uznał to za kłamstwo, ze względu na brak kart medycznych Anastazji, nie widziano jej publicznie na kilka lat przed jej zgonem z wyłączeniem kilku przypadków. Juliusz ujawnił, że na kilka tygodni przed swoim przesłuchaniem otrzymał list od przyjaciółki zmarłej żony, w którym opisywała zachowanie i wygląd Kurlikovskiej:<br>  
{{Cytat|''Anastazja Kurlikovska pojawiała się publicznie bardzo rzadko. A jeśli tak to tylko podczas bardzo ważnych uroczystości, gdzie były obecne „grube ryby”. Mojej przyjaciółce zawsze towarzyszył albo ojciec, albo kilku ochroniarzy. Wyraźnie czuła się z ich towarzystwie bardzo źle. Nie raz widziałam strach w jej oczach, kiedy próbowała się sprzeciwić im. Raz poszłam za nią i takim Ołehem. To co widziałam było straszne. Zgwałcił ją waginalnie. W trakcie powiedział do niej, aby zachowywała się grzecznie, bo jego koledzy zorganizują sobie na niej zawody. Chciałam powiedzieć o tym Rinatowi, w końcu to jej ojciec. Jednak straciło to sens gdy wszedł do pomieszczenia i tylko rzucił „nie uszkodź ją zbytnio i kończ w środku”, po czym wyszedł. O wszystkim wiedział, a fakt gwałtu na jego dziecku nie stanowił w jego oczach żadnego problemu. Na kilka dni przed śmiercią Anastazji otrzymałam list od niej z treścią „Za niedługo zobaczę Ciebie”. Służąca, która mi go przyniosła zniknęła bez śladu.''}}

Juliusz Cezar Lukanos-Merowing przekazał wszystkie posiadane dokumenty sędzinie. 

Eryk Lukanos podczas swojego przesłuchania stwierdził, że musiał rozpocząć kroki prawne przed czarodziejskimi sądami, aby nareszcie nastała sprawiedliwość. Uznał, że Ukraina to państwo, gdzie większą wartość mają układy niż życie. We wściekłości wyraził prorocze zdanie: ''Ukraińcy powstaną przeciwko sobie, a Moskwa na tym skorzysta. Pozostali będą się tylko przypatrywać i słuchać wrzasków rzezi, tak jak zrobili to oni sami wobec mojej prasynowej<ref> „Hołos Ukrajiny” na początku wojny domowej z separatystami wspieranych przez Moskę wielokrotnie przytaczał jego słowa. W dniu 1 czerwca 2015 roku Ołeh Laszko stwierdził, że to właśnie Eryk Lukanos sprowokował czarnomagicznymi klątwami konflikt z Rosją</ref>''. Zeznania Anastazji Lukanos-Merowing uzupełniły obraz o swoje odczucia i relację spotkania z dziadkami. Rinat Kurlikovski niechętnie wpuścił wnuczkę do swojej rezydencji. Ona sama nigdy nie poznała ukraińskiego, jak to sama powiedziała „nie miał kto ją nauczyć”, więc porozumiewała się ze swoją rodziną po rosyjsku i angielsku. Przez cały czas chciano Anastazję zdominować i stworzyć poczucie zagrożenia. Zdecydowanie nie powiodło się to, a nawet doszło do sytuacji gdzie powaliła [[Cruciatus|klątwa cruciatus]] jednego z ochroniarzy, kiedy ten próbował ją powstrzymać przed wejściem do gabinetu Rinata. Zszokowanemu dziadkowi oświadczyła, że ''powinien wiedzieć o jej mocy skoro jej ojciec jest Tytanem wiatru, podobnie jak babka [[Dorothea Lukanos|Dorota]].'' Dalej mówiła" ''Jestem czarodziejką z potężnego rodu. Musiałeś o tym wiedzieć skoro zmusiłeś moją matkę do małżeństwa z moim ojcem''. Od tamtej pory nie rozmawiała z dziadkami. Oficjalnie przekazała nagranie rozmowy sędzinie. 

Tego samego dnia przesłuchano [[Julia Sacharow|Julię Sacharową]]. Kobieta opisała trudności jakie spotkały ją przy wyjeździe z Ukrainy. Przez prawie całą drogę śledziły ją dwie osoby. Opisała je bardzo dokładnie, dzięki czemu sędzina Lórelei Valdemardóttir mogła zarządzić przesłuchanie ich w charakterze świadków. Julia Sacharowa, bardzo przejęta, opisała Anastazję Kurlikovską: jej zachowanie wobec poszczególnych osób, zwłaszcza do rodziców. Po rozwodzie kobieta straciła sens życia, nie przez sam fakt rozpadu małzeństwa, ale przez powrót na Ukrainę do wszechpotężnego ojca. Rinat Kurlikovski zakazał córce utrzymywania jakichkolwiek ze światem zewnętrznym. Julia bardzo rzadko otrzymywała strzępy informacji o Anastazji. Nie raz sobie zaprzeczały. Świadkini wspomniała o liście, który wysłała do Juliusza-Cezara Lukanos-Merowinga. W tym momencie sędziowie zadawali bardzo dużo pytań:
* Kiedy miało miejsce opisywane wydarzenie;
* Czy znała ochroniarza, który dopuścił się zbrodni gwałtu;
* Czy udało jej się porozmawiać z Anastazją Kurlikovską podczas opisywanego spotkania lub w czasie innego;
* Jak miała na imię służąca państwa Kurlikovskich, która dała jej list, jak długo ją znała; 
* Kiedy ostatnio ją widziała;

Julia Sacharowa zeznała, że opisywane spotkanie miało miejsce w dniu 3 lipca 2000 roku w pałacu lwowskiego oligarchy. Ona sama otrzymała zaproszenie, ponieważ jej ojciec Wasylij Sacharow był jednym z bliskich współpracowników burmistrza Lwowa Andrija Sadowego. Spotkanie miało charakter zamknięty. Anastazję zauważyła od razu, ponieważ jej suknia miała piękny różowo-niebieski kolor. Chciała do niej podejść przywitać się, jednak drogę zagrodził jej ochroniarz. Cały czas śledziła ją wzrokiem, jednak za każdym razem ktoś jej towarzyszył – zwykle sam [[Rinat Kurlikovski]]. W pewnym momencie ktoś ją zabrał. Poszła za nimi nie wiedząc czy przeżyje, czuła cały czas grozę całej sytuacji. Powtórnie opisała scenę gwałtu. Ochroniarz, który dopuścił się tej zbrodni śledził ją także w czasie podróży na przesłuchanie. Na tej podstawie nakazano w trybie pilnym aresztować mężczyznę i doprowadzić na rozprawę w celu przesłuchania. Julia Sacharowa od powrotu przyjaciółki na Ukrainę nigdy nie spotkała jej osobiście. Obie kontaktowały się poprzez pocztę pantoflową. Korespondencję zanosiła służąca Kurlikovskich Natasza Horik (Hataшa Xopиk). Początkowo treść wiadomości była bardzo zdawkowa, co z czasem uległo zmianie. W ostatnich listach Anastazja opisywała swoją gehennę jaką do tej pory przeszła. Świadkini określiła listy jako „zatrważające świadectwo okropnej zbrodni na wolności człowieka”. Julia Sacharow przekazała korespondencję sądowi jako dowód.

Tego samego dnia próbowano przesłuchać dwóch Ukraińców: Ołeha Kaban i Dmitrija Banderę. Próba zatrzymania obu mężczyzn skończyłaby się porażką gdyby nie fakt złamania przez nich przepisów ruchu drogowego. Na tej podstawie stołeczna policja aresztowała ich i wydała czarodziejskiemu wymiarowi sprawiedliwości. Ambasada Ukrainy żywo protestowała, jednak Ministerstwo Magii uznało fakt powiązania obu aresztantów ze sprawami magicznymi. 

Sędzina [[Lórelei Valdemardóttir]] nie uzyskała odpowiedzi na swoje pytania dotyczące powodów śledzenia Julii Szacharowej. Zdołano udowodnić im fakt stawianych im zarzutu próbie przeszkodzenia przesłuchania świadka. Jednak nie można było dłużej ich zatrzymywać, dlatego skierowała wniosek do Sekretariatu Sprawiedliwości wniosek o ukaranie Ołeha Kabana i Dmitrija Banderę. Dzięki naciskom ukraińskich dyplomatów sprawa została oddalona.