Edytujesz Zamieszki w Rzymie w 2011 (sekcja)

=== 19 lipca<ref>Istnieją spory od jakiej godziny rozpoczęły się zamieszki</ref> ===

Pierwszy dzień prawie, że od razu rozpoczął się od regularnej bitwy wampirów z policją i tajniakami. Okoliczni mieszkańcy mając dość "nocnych" aresztowań wystąpili przeciwko służbom specjalnych. W zaledwie ciągu 2-3 godzin cała Ostia walczyła z policją, a potem po ich pokonaniu opanowywano pobliskie urzędy miejskie. Istniała szansa, aby zamieszki nie rozprzestrzeniały się po całym mieście, ale zabójstwo przywódcy wampirów [[Kastion]]a wszystko przekreśliło. 

==== Internowanie wampirów ====

O godzinie 7:22 35. funkcjonariuszy służb specjalnych i 200 policjantów rozpoczęli areszty prewencyjne. Początkowo przebiegały one bez zarzutów, ponieważ wampiry nie stawiały zbyt silnego oporu, ale za to każdy z nich prosił o przedstawienie zarzutów i powodów zastosowania przymusowego ograniczenia wolności. O godzinie 8:15 podano do wiadomości o rozpoczętej akcji:
{{Cytat|Związku ze straszliwym naruszeniem prawa przez wampirów z Rzymu rząd włoski postanowił przeprowadzić przeciwko im interwencję zbrojną. Prosimy o zachowanie spokoju. Potem zostanie podane więcej szczegółów.}} 

O godzinie 8:30 do rezydencji Kastiona przyjechało 60. policjantów i 12. specjalnych. Tak jak pozostali aresztowani zażądał przedstawienia zarzutów i powody zatrzymania. Gdy odmówiono spełnienia jego podstawowych praw stawił opór. Wampir został natychmiast pobity do nieprzytomności, a kiedy próbowano ocucić go, to okazało się, że nie żyje.  

==== Powstanie wampirów ====

Prawie natychmiast po śmierci Kastiona spontanicznie wybuchły walki. Po dzielnicy wampiry opowiadały o brutalnym zabójstwie niewinnego obywatela Rzymu i wzywali do „internowania” morderców, na co odpowiedziano z pozytywnym odzewem. Walki miały charakter punktowy – były od siebie niezależne. 

Wampirom o godzinie 8:33 udało się uwolnić internowanych, którzy wezwali do zachowania spokoju. Jednakże było już za późno. Powstańczy atakowali nie tylko służby porządkowe, ale także budynki użyteczności publicznej – poczty, urzędy administracji miasta, posterunki policji, czy remizy strażackie. 

==== Godzina 9-11 ==== 

W ciągu zaledwie dwóch godzin zamieszki objęły kolejne części dzielnicy - Castel Fosano i Infernetto. Policja stawiała silny opór do czasu wycofania ich do koszar przez przełożonych. Ta decyzja została uznana za poważny błąd, ponieważ z 27 tysięcy mieszkańców w walkach uczestniczyło aż 5-6 tysięcy ludzi (20%). Była Minister Magii Italli Esme Volturi (1996-2008) stwierdziła, że rząd nie potrafił zrealizować własnych planów, czego świetnym przykładem jest wycofanie służb porządkowych. 

O godzinie 10:20 zarejestrowano pierwsze walki w Malafede czy nawet w Ostia Antica. Premier Silvio Berlusconi wysłał nieoficjalne zapytanie do Volteru czy ród Volturi zechce interweniować. Odpowiedź była negatywna, ponieważ to ludność nieczarodziejska stanowi większość walczących, a rząd nie wystosował oficjalnego pisma w tej sprawie, dlatego nie było o czym rozmawiać.<ref>W odpowiedzi zagrożono Volterowi likwidacją jego autonomii. Marceli Volturi przerwał tą dyskusję.</ref>. 

Przed godziną 12. do dzielnicy Ostia wkroczyło 250 funkcjonariuszy służb specjalnych w celu aresztowania pozostałych przywódców klanów. Wywołało to niespodziewanie negatywną odpowiedź czarodziejów, którzy wywołali burdy - zginęło aż 88 policjantów<ref>Po walkach wielu świadków twierdziło, że s. specjalne atakowali już wampirów, którzy chcieli się poddać</ref>. 

==== Godzina 12-24 ====

Próby stłumienia powstania wampirów spowodowało, że kolejne części dzielnicy przyłączyły się do starć z policją. Wampiry i czarodzieje walczyli razem ramię w ramię, a zwłaszcza potem jak wielu z nich było świadkami łamania praw obywatelskich. Pierwsze 12 godzin pokazało, że obie strony nie chcą odpuścić, a same walki przybrały bardzo krwawy charakter. Pierwszy bilans ofiar przedstawiał się makabrycznie – zginęło ponad 1200 ludzi: 700 powstańców i 500 funkcjonariuszy służb porządkowych. Szpitale miały problem z przyjmowaniem rannych, dlatego wielu zmarło nie otrzymawszy pomocy medycznej.  

Premier Silvio Berlusconi próbował podjąć próbę negocjacji z wampirami i ich stronnikami. Przybyły na rozmowę [[Formuz]] został, jednak aresztowany za organizację rozruchów w Rzymie. W tym samym czasie Aro i Marceli Volturi postanowili przeprowadzić ograniczoną interwencję zbrojną Styksów. Armia koronna miała kontrolować nieopanowane przez powstańców części miasta. Uwięzienie jednego z liderów spowodowało, że wszelkie zobowiązania Volteru wobec Włoch zostały unieważnione. [[Kaliope Merowing]] w wywiadzie telewizyjnym uzasadniała decyzję rodu:
{{Cytat|Marceli Volturi postanowił, że dnia 20 lipca o północy miała odbyć się ograniczona interwencja zbrojna pod pewnymi warunkami - przerwanie walk, rozpoczęcie negocjacji rządowo-wampirzych, wypuszczenie internowanych. Premier Silvio Berlusconi złamał drugi warunek, dlatego interwencja została odwołana. Żądamy uwolnienia Formuza, a rozmowy zostaną wznowione.}}

Jak się okazało przywódca wampirów w niewyjaśnionych okolicznościach popełnił samobójstwo. Według jego małżonki, Formuz zrobił to specjalnie, aby walki nie wygasły, a sam Volturi mieliby pretekst by nie interweniować. Na wiadomość o jego śmierci wielu wampirów i czarodziejów, ale i zwykłych mieszkańców wznowili lub przyłączyli się do walk.