Edytujesz Wilhelm Koniecpolski (sekcja)

==Emerytura==

Z dniem 1 stycznia 1962 roku przeszedł na emeryturę mając 72 lata. Otrzymał pozwolenie od [[Fineas Volturi|Fineasa Volturi]] na pozostanie w mieście na czas nieokreślony razem z rodziną. W 1965 roku wydał książkę pt. ''Dyplomacja Volturi - moje złote czasy''. Opisywał w niej pokrótce jak wyglądała ówczesna dyplomacja z punktu widzenia zarówno samego rodu, jak i dyplomatów, w tym tych niemagicznych. Na wydanie nie nałożono debitu. 

W latach 1967-70 mieszkał w Aleksandrii, gdzie kontynuował swoje badania sprzed 60 lat; udało mu się dowieść, że Volturi przybyli do Egiptu z Żyznego Półksiężyca około III tysiąclecia p.n.e. Dowodem były także imiona sumeryjskie, które występowały w rodzie aż do XXVII wieku p.n.e. Wielu historyków czekało na wydanie tej książki, ale Wilhelm postanowił, że mogą zrobić to po jego śmierci, co uczyniono na początku 2013 roku. W czasie badań dowiedział się też, że istniała silna tarcza przeciwko większości współczesnych zaklęć, ale nie udało mu się odszyfrować znaków. 

W 1970 roku wrócił do Volteru tylko po to by powiadomić, że otrzymał zezwolenie na pobyt w Polsce na czas badań historycznych przekazów na temat [[Włócznia Świętego Maurycego|Włóczni Świętego Maurycego]]. Nie wiadomo jak one przebiegały, ponieważ został wydalony z kraju dwa lata później z niewiadomych przyczyn, ale prawdopodobnie zażądał tego Pekin. 

Ponownie wrócił do Aleksandrii, gdzie spędził kolejne 8 lat. Badania stanęły w ślepym zaułku i przerwał je. Wrócił do Volteru na prośbę syna. Przez kolejne trzydzieści lat porządkował swoje do tej pory zgromadzone notatki. Chciał wydać wielki traktat o swoim życiu. 

Wilhelm zmarł dnia 17 stycznia 2012 roku w Volterze w wieku 122 lat. Pochowano go w krypcie Koniecpolskich. W pogrzebie uczestniczyła zarówno rodzina i przyjaciele, jak Volturi.