Edytujesz Łukasz Nigellus Volturi (sekcja)

===Italia===
Łukasz Nigellus obejmując urząd seniora odziedziczył po ojcu nie lada problem z władzami państwa. Co raz częściej rościły sobie one prawo do ingerowania w sprawy wewnętrzne miasta. Volter mimo że przynależał do państwa włoskiego to posiadał w pełni samodzielność zarówno zewnętrzną, jak i wewnętrzną. Każdy senior pilnował zazdrośnie swoich praw i reagował bardzo ostro gdy ktoś próbował to zmienić. [[Ambasadorowie Volturi we Włoszech]] – [[Helena Volturi]] (1884-1911) i [[Cadmus Volturi (1868-1999)|Cadmus Volturi]] (1911-1918) najczęściej interweniowali w sytuacji gdy rząd zamierzał złamać niepisane kazusy dotyczące wolności stolicy czarodziejów. Łukasz Nigellus Volturi w dniu 29 lipca 1913 [[Przemowa Łukasza Nigellusa Volturi w Senacie Królestwa Italii (29 lipiec 1913)|przemawiał w senacie]]. Jasno nakreślił granice współpracy pomiędzy rodem, miastem a państwem italskim:
* Czarodzieje w myśl tradycji podlegają w kwestiach magii tylko rodu Volturi.
* Volter nominalnie należy do Italii, jednak prowadzi samodzielną politykę zagraniczną, jak i wewnętrzną.
* Walutą Volteru jest lira włoska i równocześnie [[Złoty]]. 
* Stolica czarodziejów uczestniczy w systemie podatkowym kraju dotyczącym obronności.<br>
Jego wystąpienie powszechnie uznano za obraźliwe i żądano natychmiastowej reakcji. W kuluarach premier Giovanni Giolitti, minister spraw zagranicznych Antonino Paternò Castello i król Wiktor Emanuel III ze zrozumieniem przyjęli postawę seniora Volturi. Panowie spotkali się ponownie w pałacu królewskim dynastii Sabaudzkiej, aby omówić kwestię zmiany podejścia do spraw magicznych. Łukasz Nigellus Volturi stwierdził, że nie istnieje możliwość negocjowania jego stanowiska. Doprowadził do rezygnacji Ministra Magii Italii [[Fineas Abraxas Gregor Pazzi|Fineasa Pazzi]] będącego proitalskim politykiem gdy ten odmówił udzielania mu poparcia w konflikcie z niemagicznym rządem. Jego następczyni [[Dorea Volturi]] (1852-1955), prywatnie córka seniora, rozpoczęła swoje urzędowanie od konfliktu z Rzymem. Zablokowała drugą transzę podatków w 1914 roku. Jednak gdy Italia przyłączyła się do wojny po stronie państw ententy robiła wszystko, aby czarodzieje nie musieli uczestniczyć w nieswoim konflikcie zbrojnym. Równocześnie brała pod uwagę interesy swojej rodziny, dlatego za radą ojca wydała kilka ustaw m.in. zezwalającym magikom na udział w wojnie. Rzym w zamian za to szedł na ustępstwa. [[Przemowa Łukasza Nigellusa Volturi w Senacie Królestwa Italii (30 styczeń 1916)|W czasie drugiej przemowy]] Łukasz Nigellus powtórzył to co mówił przed wojną. Miało to o tyle silniejszą moc, bo ród sfinansował blisko 13% wysiłku wojennego kraju. W tym celu zawarto [[Klauzula Boselliego|Klauzulę Boselliego]], na mocy której potwierdzono niezależność Volturi i Volteru w ramach Italii.