Edytujesz Przepowiednia Kaliope Merowing (sekcja)

==Wyjaśnienie kwestii twarzy na drzwiach==

Kwestię twarzy na drzwiach poruszyła Wilberta. Chciała wiedzieć, kim jest ta kobieta. Kaliope dopiero teraz zwróciła uwagę na dziwne zachowanie małżonka. Co chwilę wpatrywał się w jej twarz. Wyglądał, jakby znał ją doskonale. A więc koszmar nie był tylko koszmarem, ale rzeczywistością. Ferdynand Volturi również zobaczył to samo, co Kaliope. On również miał dziwne przeczucie, że wypowiedzenie tej przepowiedni miało katalizator – był nim Aro Volturi, jego wnuk i przyszły władca czarodziejów. Wilberta zachowała w pełni zimną krew. Podeszła do Aro, położyła rękę na jego ramieniu, co wybudziło go z zadumy. Gdy odwrócił się w ich stronę, oczy zaświeciły mu się różowym światłem. Władca czarodziejów natychmiast wyciągnął ku niemu różdżkę, a on nie rozumiał, dlaczego to robi. Kaliope natomiast nie wiedziała, o co chodzi, ale sama była nie mniej przerażona niż Aro. Wilberta stanęła pomiędzy mężczyznami i kazała uspokoić „męskie hormony”. To pomogło, ale Aro chciał natychmiast wiedzieć, co takiego zrobił, że dziadek wymierzył w niego różdżkę. Starsza czarownica zrobiła zatroskaną minę. Uświadomiła Aro, iż właśnie pękł urok rzucony na niego. Za pomocą magii rzucono na niego mieszankę zaklęć o charakterze miłosnym. Nie wiedziała, jakiego typu one były, ale jedno wiedziała na pewno. Musiały być bardzo mocne, skoro owładnęły nie tylko [[Czarodziej|czarodziejem]], ale też [[Tytan|tytanem]]. Powiedziała na głos to, o czym wcześniej myślał Ferdynand – sprowokowało to wypowiedzenie przepowiedni. Podkreśliła krytyczność tej sytuacji. Rzucenie klątwy miłosnej na tytana jest niemalże niemożliwe, ale jednak ktoś tego dokonał. Kaliope włączyła się do rozważań i zapytała o ten portret kobiety wypalony na drzwiach. Aro potwierdził, że zna ją. Nazywa się [[Katarzyna Akheina]], pracuje w ambasadzie Volturi w Moskwie z nadania władz rosyjskich. Po wypowiedzeniu tego zdania zamilkł. Dla każdej osoby w tym pomieszczeniu stało się jasne – w aferę jest zamieszany rząd rosyjski i to może spowodować wybuch wojny. Władca czarodziejów polecił styksowi, aby do komnaty w trybie pilnym dołączyli do nich najważniejsi urzędnicy rodu Volturi: [[Księżna-małżonka]] [[Renata von Habsburg-Lothringen]] (ur. 1923), [[Cezarowie Rzymu i Czarodziejów|Cezar Rzymu i Czarodziejów]], a także następca tronu [[Abraxas Volturi]] (ur. 1944), [[Wielki Sędzia Volteru]] [[Łukasz Volturi]] (ur. 1991) i [[Gubernatorzy Volteru|Gubernator Volteru]] [[Janos Koniecpolski]] (ur. 1972).

Wiele osób zapomina lub nie wie, że sama Kaliope Merowing jest Tytanem. Może poznać myśli wszystkich ludzi. Może to zrobić za ich zgodą lub bez – w tym drugim przypadku sprawia ogromny ból psychiczny ofierze. Wezwane osoby przybyły w ciągu kilku minut. Zapoznały się ze stanem faktycznym. Łukasz Volturi i Janos Koniecpolski milczeli, nie pokazywali żadnych uczuć, natomiast Abraxas skrytykował syna i przeklął Rosję. Księżna-małżonka chciała rozwinąć temat, ale, widząc minę władcy, poprzestała jedynie na cmokaniu. Kaliope powiedziała wszystkim, że mogą zobaczyć to, co ona zobaczy w umyśle Aro. Aro musi w pełni wyrazić na to zgodę, aby nie odczuwał tortur, bowiem sfera myśli należy do bardzo wrażliwych. Łatwo dokonać w niej strasznych zniszczeń, niemal nic nie robiąc. Zapewniła małżonka, że pozostałe osoby tylko będą widzieć obraz, bez wpływu na niego. Ona również starała się zachować uczucia w ryzach. To było i dla niej bardzo ciężkie przeżycie. Wielki Sędzia Volteru zaproponował, by wszyscy podpisali pakt milczenia – nikt nie może ujawnić obrazu myśli. Volturi przekażą światu tylko niezbędne informacje, bez komentarzy ze strony świadków.

Każdy wypił eliksir, w tym Aro. On również musiał być świadkiem. Kaliope stanęła za małżonkiem. Palcami obu dłoni dotknęła głowy i powiedziała cicho formułę zaklęcia [[Frakturumencja|legilemtio]]. Obraz zaczął wirować. Wirował i wirował coraz szybciej. Scena zaczęła się zmieniać. Otoczyła ich mgła, wokół szalała burza. Trudno było powiedzieć, gdzie teraz byli. Umysł Aro nie próbował ich zwalczać, ale też nie pomagał. To nie był celowy opór, ale krzyk rozpaczy. Głos Kaliope zagłuszył ryk burzy: ''Aruś, posłuchaj mojego głosu. Moje myśli do Twoich myśli, moje uczucia do twoich uczuć, moja magia do twojej magii. Wpuść mnie do środka''. To zadziałało. Burza umilkła, ale majaczyła gdzieś w oddali. Był to znak, aby spieszyć się. Kaliope powiedziała ponownie na głos ''Katarzyna Akheina''. Znaleźli się w gabinecie ambasadora w Moskwie. Szef rosyjskiego personelu ambasady przedstawiał mu dojrzałą kobietę o anielskich rysach twarzy. Aro był dla niej bardzo miły, a ona była nim oczarowana. Traktował ją z rezerwą i chłodno. Potem kilkakrotnie kobieta namawiała go na wspólną kolację, obiady, jednakże spotykała się z odmową. Aro wiedział, że takie zachowanie nie jest mile widziane w Volterze. Kochał też Kaliope i nie pozwoliłby, aby cokolwiek stanęło jej na drodze. Pozwalał na to, aby w budynku ambasady razem napić się kawy. Katarzyna czasem mu ją przygotowywała w czasie długich spotkań. Nie było to zakazane, ale powinna to robić w obecności styksów. Nigdy nie lubił, gdy byli w pobliżu, gdy pracowali. Toteż zawsze stali przed drzwiami na wypadek, gdyby byli potrzebni. Podczas wspólnej kawy rozmawiali o zainteresowaniach, jednak zawsze zachowywali dystans. Trwało to ponad dwa lata i nic pomiędzy nimi się nie wydarzyło. Jakiś czas temu Katarzyna zraniła się w palec od wyszczerbionej zastawy. Aro pomógł jej opatrzyć palec. Potem wypił w samotności kawę. Na wewnętrznym brzegu filiżanki znalazł krople grawitacyjnej krwi.

Dalsza scena była trudna do zinterpretowania. Aro poszedł do pokoju Katarzyny. Wszyscy oglądali to poprzez bardzo szybkie migawki. Doszło do zbliżenia seksualnego pomiędzy nimi. Gdy skończyli, Aro po prostu się ubrał. Nim wyszedł, spojrzał w stronę Katarzyny. Jego oczy zabłysnęły różowym blaskiem. Po tym wokół nich zaczęła tworzyć się mgła i chmury burzowe. Seans dobiegł końca. Kaliope wyszła z umysłu małżonka. Zapadła chwila ciszy, którą przerwał Aro. Aro z pełnym przekonaniem stwierdził, że ciągle pił eliksir miłości, ale jego własna moc tytaniczna neutralizowała jego działanie. Krew jest za to bardzo silnym nośnikiem magii i nawet jako tytan nie dał rady tego przeskoczyć. Wielki Sędzia Volteru wyraził opinię, że dodanie krwi do kawy z eliksirem miłosnym było wypadkiem, dlatego iż w filiżance znalazły się krople grawitacyjne. Wilberta i Ferdynand poparli go. Ostateczne złamanie klątwy nastąpiło tutaj, w komnacie, ponieważ wystąpił odpowiedni wyzwalacz. Najważniejsze pytanie zadała, aczkolwiek bardzo kąśliwie, Katarzyna: co Volturi zrobią w tej sytuacji.

Władca czarodziejów postanowił, że trzeba bezwzględnie wyjaśnić sprawę od strony samej Katarzyny Akheiny. Aro przyznał, że kobieta jest w ciąży – jak utrzymywała – z narzeczonym.