Edytujesz Patryk Mikke (sekcja)

==Wielki głód na Ukrainie==

Po odwołaniu z NKWD trafił do moskiewskiej szkoły komunistycznej gdzie spędził kolejne trzy lata. Mikke nie odniósł w niej jakichkolwiek sukcesów  – należał do najgorszych studentów w historii placówki. Jedynie w czym przodował to w opowiadaniu jakby „nauczał” komunizmu ludzi – krwią i ołowiem. 

W 1928 roku został poddany badaniom psychiatrycznym na zlecenie partii. Wyniki badań zszokowały naukowców – Patryk nie odczuwał poczucia winy, czerpał przyjemność z zabijania ludzi. Według dzisiejszej klasyfikacji DSM-IV lub ICD10 chorował na nieleczone zaburzenia obsesyjne-kompulsywne. 

Po zakończeniu komunistycznej szkoły zatrudniono go w fabryce mebli, w której spędził kilka lat. O dziwo po raz pierwszy utrzymał pracę, ponieważ dyrektor fabryki był przyjacielem Józefa Stalina. Patryk widząc okazję do poznania swojego mistrza postanowił zaprzyjaźnić się ze swoim szefem. Po niespełna roku ciągłego podlizywania udał się razem z dyrektorem, w styczniu 1932 roku, na audiencje u przywódcy ZSRR. Józef Stalin widział w nim odpowiednią osobę do przeprowadzenie kolektywizacji na Ukrainie. 

Patryk Mikke przybył tam na początku lutego tego samego roku. Wykonywał swoje obowiązki z ogromną lubością. Stalin wyznaczył mu osobiście tereny przy granicy ukraińsko SRR-FSRR będące solą w oku Moskwy i Kijowa. Kolektywizację rozpoczął od odebrania wszystkich rolnikom płodów, pomimo że było to koniec zimy, a ludzie nie mieli co jeść. Swoją decyzją spowodował śmierć kilkunastu tysięcy ludzi. W grudniu 1932 roku został odwołany.

Patryk Mikke ponownie na wiele lat zniknął z kart historii świata.