Edytujesz Hiacynta Raul-Ambrosius (sekcja)

==Działalność polityczna po 1945 roku==

Hiacynta w swojej działalności z lat 1945-1953 skupiła się przede wszystkim na rozwoju pomocy społecznej. Jej lewicowa polityka zgorszyła najbliższych współpracowników. Starali się torpedować jej ustawy. Kiedy ogłaszała swoje projekty to wywoływali gorący entuzjazm. W 1947 roku wprowadziła powszechne ubezpieczenia społeczne, a dwa lata później ubezpieczenia zdrowotne, które objęły również niemagiczną część społeczeństwa. W latach 1953-1957 po raz pierwszy pełniła funkcję Ministra Magii. W 1955 roku odwiedziła Fineasa Volturi w Volterze. Dla jej dawnego szefa ważną rzeczą był kierunek w jakim szła Szwajcaria pod przewodnictwem trójki czarodziejów. Pochwalił starania o prawdziwą kohabitację z rządem federalnym. Wyraził zaniepokojenie o jej lewicowe poglądy. W ostatnim roku swojej ministrantury wprowadziła zasiłki emerytalne dla osób, które skończyły 100 lat. W latach 1957-1965 Ministrami byli kolejno Thor Raul i Zygfryd Ambrosius. W 1958 roku brat mianował ją sędzią w Bernie. Funkcję sprawowała do czasu kiedy ponownie została wybrana Ministrą Magii. Drugą kadencję poświeciła na rozwoju dobrych stosunków czarodziejów i zwykłych ludzi. Za jej namową uniwersytety w Genewie i Zurychu utworzyły mieszany kierunek. Do tej pory działają bardzo prężnie, jednak mogą z nich korzystać tylko mieszkańcy Szwajcarii. Ostatnim aktem kadencji było mianowania męża Zygfryda Ambrosiusa [[Wielki Sędzia Konfederacji Helweckiej|Wielkim Sędzią Konfederacji]] (1969-1973). 

Pomimo już niemłodego wieku Hiacynta nie miała zamiaru odejść na emeryturę. Od października 1969 roku uczyła prawo magiczne na Uniwersytecie Genewskim. Do 1977 roku wypromowała 39 prac magisterskich i trzy doktorskie. W 1977 roku ponownie wybrano ją na Ministrę. 

W 1981 roku przeszła na emeryturę. Zmarła we śnie w dniu 20 listopada 2003 roku w Zurychu.